Ad Valvas 2002-2003 - pagina 268

I AD VALVAS 19 DECEMBER 200)

PAGINA 1 6 I

Het sleutelgat QJa ioh? 'Geloof je helemaal niet in Jezus?' Een dit keer niet zo heel voile lift in het hoofdgebouw, woensdag 16.00 uur. Op de achtste verdieping stappen drie jongens de lift in. Jongen 1 (slurpt van zijn kopje koffie): "Ben jij al aan je paper begonnen? Ik heb nog helemaal niets gedaan." Jongen 2: "ik ook niet. Ik ga maar even naar de bibliotheek." "Ga ik wel even mee. Dat wordt hard werken volgende week. Maar ik ga tenminste nog even langs mijn ouders met kerst. Lekker eten, kan mijn moeder mijn was doen. Wat doe jij, ook naar je ouders?" "Nee, ik doe niets speciaals." "Ga je op wintersport ofzo? Lekker skiën?" "Nee, ik vier geen kerst." Jongen 3: "Huh, waarom niet? Hou je er niet van?" "Ik ben joods. Wij doen niet aan kerst." "0." "Het is namelijk een christelijk feest." Jongen 1 : "Maaruh, je viert toch wel de geboorte van Jezus Chistus?" Jongen 2 (licht geamuseerd): "Nee, juist niet. Jezus komt in ons geloof niet voor." "Geloof je helemaal niet in hem? Ook niet als profeet?" "Nee." Jongen 3: "Zet je dan ook geen kerstboom neer?" De deuren gaan open. Met zijn drieën lopen de jongens naar de bibliotheek. (FB)

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten en deskundigen gluren in de kamer van Karlijn van RIel (19). De tweedejaars bedrijfswetenschappen huurt een kamer in Buitenveldert. Ze wil niet zeggen hoeveel dat haar per maand kost. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski "Dit lijkt wel een hotelkamer", aldus Christian Bertram, oio architectuurgeschiedenis. "Alles in deze ruimte is netjes en er staan geen frutsels. Buiten studieboeken zijn er ook weinig persoonlijke spullen. Tenzi) lezen over management de hobby van dit meisje is. Ze lijkt me niet iemand die aan excessief drankgebruik doet. Ze heeft een sporttas staan, dus ze is eerder een sportief type." "Dit meisje zorgt ervoor dat ze er goed uitziet en dat laat ze niet verpesten door het weer".

Zeven studenten wonen samen in een achttiende-eeuws grachtenpand Dan wordt één van hen dood gevonden. Wie heeft Justus vermoord? Aflevering 4 van het ijzingwekkende Ad Valvas-feuilleton. Annette Wiesman Robin haalt fluitend het geld uit zijn zak, telt het en stopt het weer terug. Steeds weer herhaalt hij deze handeling, puur vanwege de aanraking van die zacht knisperende briefjes. Een portemonnee heeft hij met, net zo min trouwens als een horloge of een agenda Dat soort burgertumge liflafjes komt er bij hem met in. Hij is een avonturier, een bikkel, een stadscowboy; zijn skateboard is zijn pony en z'n mountainbike is zijn mustang. Hij trekt de ritssluiting van zijn XXXL-jack tot over zijn neus dicht en spnngt op zijn zadel. Vandaag zijn er heel wat spoedpakketjes te bezorgen. Mensen worden lui van de winter. Robin fietst zijn normale tempo, namelijk alsof de duivel hem op de hielen zit. Het is een dag als alle andere en toch is er iets anders. Justus is dood. En dat terwijl hij vorige week nog be-

hoorlijk levend was. Levend genoeg voor een stevig potje ruzie, in ieder geval. Nóg ziet Robin dat uitdrukkingsloze gezicht voor zich, dat starre masker waarachter Justus' woede altijd schuilging. Ach, die jongen was een jaloerse kloothommel. Deed altijd zo nobel, maar uiteindelijk was hij net zo kleingeestig als alle anderen. Ooit hadden ze samen een bandje gehad, T h e Gyromanix. Altijd waren er kleine irritaties. "Ik vind dat je mij te veel ondersneeuwt met je gitaarsolo's", bauwt hij Justus mompelend na. D e boel ontplofte toen Robin wél en Justus niet met een platenmaatschappij in zee wilde. "Geen artistieke compromissen!", herhaalde Justus als een kapotte platenspeler. Dat had het einde van T h e Gyomanix betekend, en meteen ook van hun vriendschap. Ooit was Justus een aardige gozer geweest. Relaxt, een goeie drummer, niet zo burgerlijk als de rest. Maar de komst van die griet, Ingehse,

meent Hannah Wittenburg (20), eerstejaars psychologie. "Die paraplu aan de verwarming ziet eruit alsof-ie voor dagelijks gebruik is. Ze houdt van trendy spullen zoals haar sjieke telefoon en nette schoenen. Ik denk dat ze leert voor een representatieve leidinggevende functie. Daarvoor heeft ze ook managementboeken op haar bureau liggen. Verder denk ik ook dat ze van lekker eten houdt. Ze heeft nameli)k een leuke fles wijn staan. Mensen die van wijn houden, houden meestal ook van goed eten." "Dit lijkt mij een geneeskundestudente", zegt Eliene van der Kraan (21), vrijwilligster bij het SRVU-kamerbureau. "Dat denk ik omdat bij medicijnen soms van die deftige rustige meisjes studeren. Zi) lijkt mij zo'n persoon door die mooie sjieke schoenen. Wat ik hier mis zijn de foto's van haar familie en vrienden. Verder zou ik nog wat posters ophangen, zodat het iets gezelliger wordt. Maar die grote kussens op het bed vind ik wel relaxt. Het is een kleine maar lichte kamer, en het ziet er zo leuk uit." "De bewoonster zit vast niet vaak op haar kamer", denkt Anne-Floor van P e h (21), eerstejaars oudheidkunde. "Ze heeft namelijk geen gemakkelijke bank, een televisie en een

had de boel verknald. Hij werd een onuitstaanbare fatsoensrakker, een halve bejaarde. En hypocriet was-ie ook nog, want dat Justus met smerige zaakjes bezig was, had Robm al die tijd best geweten. De fietsroute voert nogmaals langs Robins huis. Na een dubbele vingerfluit schuift er boven zijn hoofd een raam open. "Hier, vang", roept een bekende stem. "Het gewone adres." Robin steekt het pakketje in zijn koerierstas en fietst, staand op de trappers, de brug op. Woest staat Charlie de keukenvloer te boenen. Ze heeft een lichte vorm van smetvrees, en de toestand in de keuken drijft haar tot waanzin. Waar ze ook kijkt, ziet ze ziektekiemen en smerigheid. Ineens verschijnen er twee voeten in haar blikveld. Ontstemd kijkt ze op: het is Bep. Grappig hoe wederzijds antipathie soms kan zijn. Bep en zij zijn eikaars tegenpolen, maar dat IS niet de reden dat ze elkaar haten. Welnee, sommigen van Charlies beste vrienden zijn corpsballen. Maar Bep is een geval apart. Een irritante slettenbak die te luide operamuziek draait, een afstotelijk uiterlijk heeft en, last

geluidsinstallatie staan. Misschien heeft ze een gezamenlijke woonkamer. Ze lijkt me wel iemand die van uitgaan houdt. Ze heeft een flesje wijn staan, en ook veel make-upjes om zicli op te tutten. Maar ze is ook wel degelijk, ze heeft echt een stevige paraplu. En haar kamer is erg ordelijk, het is geen grote rotzooi." "Het nadeel van deze kamer is dat de buurt niet echt op studenten gericht is", zegt Karlijn van Riel zelf "Wij zijn de enige studenten in het complex en we hebben nogal wat gezeik met de buren. Die vinden het niet leuk als iemand op maandagochtend vier uur zijn sleutel is vergeten en dan op de bel gaat hangen. Het is hier nogal gehörig, vandaar. Verder heb ik het hier prima naar mijn zin Hiervoor woonde ik een halfjaar anti-kraak, maar ik moest eruit. T o e n heb ik twee maanden thuis moeten wonen. Deze kamer is me echt komen aanwaaien. Iemand die wist dat ik wat zocht, vroeg of ik dit huis met twee anderen wilde delen. En dat gaat boven verwachting goed." Wil )i] ook met je kamer in Ad Vahas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een e-mail naar fbal(a ad\ alvas.vu.nl.

but not least, een systematische dienstweigeraar is als het op schoonmaken aankomt. Bep en zi| voeren al jaren een oorlog over het schoonmaakbeleid, die tot nu toe qua medestanders uitviel in het voordeel van Bep. Demonstratief achtervolgt Charlie met de zwabber de voetstappen die de ander op de vochtige vloer achterlaat. "Sorry, mag ik er even bij?", lispelt Bep mierzoet. Ze doet een greep m de algemene koffievoorraad. "Hee, *' is snel gegaan. Heb jij nog koffie genomen maandag?" "Ja, twee koppen", bromt ze terug Vanuit haar ooghoeken ziet ze hoe Bep haar vuilnis onder de klep van de overvolle vuilnisbak probeert te duwen (en faalt) en met pin*' kaashanden de voorraadkast bepotelt. Chailiö handen jeuken. Het liefst zou ze Bep een hengst verkopen. Dan klinkt het geluid van sloffende, lichte voetstappen. Het is het nieuwe meisje, Iet|e It heeft pandasloffen aan en slaperig piekhaar Maar haar ogen staan gealarmeerd. "Hoorden jullie dat ook?" "Wat?" "In Justus' kamer. Stemmen."

D(

Vi

iV

Al, „Wer jWei ihun

Ivijf,

fnati jbru Jgaa

V£

Z: la Pi V£

lil to g£

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen