Ad Valvas 2002-2003 - pagina 152

AD VALVAS 31 OKTOBER 2002

PAGINA 4

Functioneel geil De commerciële reclameborden in het hoofdgebouw zijn volgens sommige passanten aanstootgevend. T e veel bloot, daar houden we op de vu niet van. Rector magnificus Taede Sminia stelde daarom onlangs voor ze te vervangen door affiches van studentenorganisaties, bijvoorbeeld van de Gnffioen. Daar geven wij natuurlijk graag gehoor aan. Meneer Sminia, u kunt ervan op aan dat de goede zeden bij ons gewaarborgd zi)n. Toegegeven, het ging ooit mis met de wat onsmakeli)ke navel plus een toefje schaamhaar van een te dikke technicus op het affiche van cabarettrio Rooyackers. Kamps Kamps, maar dat zal niet meer voorkomen. Als er ooit een mannelijk lid op een affiche van de Gnffioen te zien is, bedenk dan dat wi) van de cultuur zijn en dat het dus een kunstpenis betreft. Geen dildo, maar zo'n beschaafd Davidvanmichelangelopiemeltje. Ook wat betreft het vrouwelijk naakt is de Griffioen wel eens in de fout gegaan. Nou ja, naakt. Op de aankondiging van de viering van de Surinaamse onafhankelijkheid stond vorig jaar een dame, schaars gekleed in zweterig full colour. U kent ze wel: die hoerige affiches van dansparty's waarmee sommige discotheken hun klanten lokken. De boodschap lijkt duidelijk: kom naar het feest, ik ben te pakken. Ordinair geil, maar ik word er eerlijk gezegd niet warm of koud van. Het principe van de ouderwetse autoreclame: bij aankoop van een cabrio een mooie meid cadeau. Persoonlijk vond ik het affiche van weinig smaak getuigen en nogal seksistisch, maar de dienst doelgroep en interculturele contacten verzekerde mij dat dit de enige manier was om de zaal vol te krijgen. Wetenschappelijk onderzoek heeft namelijk bewezen dat Surinaamse studenten alleen voor een paar grote tieten hun Uilenstedekamer afkomen. Gelukkig veranderen wetenschappelijke inzichten met het jaar. Het affiche voor komend feest ziet er een stuk smakelijker uit, met een Surinaamse dame in keurig kleurige traditionele kledij. Volgende maand is er nog een voorstelling die tot misverstanden zou kunnen leiden. Vrijdag 22 november komt cabarettrio Hassan's Angels naar Uilenstede. Op het affiche zien we de drie meiden die zich engelen noemen. Mooi wil ik niet meteen zeggen, maar behoorlijk sexy. Toffe topjes, puike buikjes. Ziet er goed uit. Net als mijn hormonen beginnen op te spelen, wordt mi)n ontluikende libido echter teruggefloten door de titel van het programma: Het gaat om het innerlijk. O ja, dat is waar ook. Een geruststellende gedachte. Meneer Sminia, ik zou dat functioneel geil willen noemen: het publiek opnaaien om het aan het denken te zetten. Hopelijk bent u het met me eens. En laten we hopen dat de drie dames de titel van hun voorstelling waar kunnen maken.

Ondertussen op het binnenterrein..

Peter Streli'ski

De truck van Artsen zonder Grenzen. 'En wij ons maar druk maken over de wachttijden' ...van de campus geeft Wijbrand van Artsen zonder Grenzen een zwieper aan het vijfkleurige Rad van Onfortuin. Groen. Derdejaars geneeskunde H a n n e ke Meester (20) en MireUIe van Raai) (21) krijgen een groene kaart m de handen gedrukt. Het begint goed. Ze lezen: 'Al wekenlang loop je rond met een zware hoest.' Met de kaart in de handen lopen ze een trappetje op dat toegang geeft tot een veertien meter lange truck. Hanneke en Mireille stappen in een donkere ruimte, waar grote foto's aan de wand hangen van mensen uit Afrika, Azië, Latijns-Amerika en Oost-Europa. Het vrolijke Afrikaanse muziekje dat de ruimte vult, komt niet helemaal overeen met de verhalen die deze mensen te vertellen hebben. De twee geneeskundestudenten verplaatsen zich in de situatie van Lida uit Abchazië. Lida heeft tuberculose, en wel een multiresistente vorm waartegen de gebruikelijke medicijnen niet meer helpen. De cocktail van zware nieuwe medicijnen, die ze gedurende twee jaar elke dag zou moeten innemen, is in haar streek niet voorhanden. Lida zit gevangen m een hopeloze situatie. Dat beseffen Hanneke en Mireille des te meer, als ze, aan het einde van de expositie, nog eens een consult krijgen van 'dokter Jelle uit de Oekraïne'. Trapped staat er op de groene patiëntenkaart die Jelle hen overhandigt. "De medicijnen die je kunt betalen, helpen niet", aldus Jelle. "En de medicijnen die helpen, kosten je acht keer je jaarsalaris." Artsen zonder Grenzen doet deze week de vu als laatste universiteit aan met de tentoonstelling Trap-

ped. De organisatie wil studenten ervan bewust maken dat het merendeel van de mensen geen vanzelfsprekende toegang heeft tot essentiële medicijnen. Op de meeste bezoekers van de expositiebus komt de boodschap duidelijk over. Hanneke en Mireille zijn zichtbaar onder de indruk. "Goh, je wordt toch weer goed met je neus op de feiten gedrukt", zegt Hanneke. "Je realiseert je niet dat het zó erg is. En wij ons maar drukmaken over wachtlijsten. Bij geneeskunde doen we vaak rollenspellen, maar die eindigen altijd in het uitschrijven van een receptje. Maar zo simpel is het lang niet overal. We zouden zo'n spel eens voor onze studie moeten spelen." Vierdejaars medicijnen Marijne S m i t s werd vooral stil van de dodenklokken die in de bus hangen. De vijf klokken vertegenwoordigen de vijf vergeten ziektes malaria, aids, tuberculose, slaapziekte en kala azar (een dodelijke tropische ziekte die wordt overgebracht door een vliegje), waarvoor lang niet genoeg betaalbare medicijnen beschikbaar zijn, maar die wel elk uur weer tweehonderd slachtoffers eisen. "Het is een goede tentoonstelling", vindt Smits. "Je weet wel dat de gezondheidszorg m de Derde Wereld slecht is, maar het komt toch hard aan als je zelf als patiënt hoort dat er niets aan je situatie te doen is." Tweedejaars Vuka Jovanovich (20) en Shahryar Mir (20) zijn zeker van plan in de bus te stappen. Even tevoren nog volgden zij met gretigheid een college van Artsen zonder Grenzen in de volle zaal F G 1. "Ik zou dolgraag voor deze organisatie willen

werken", vertelt Shahryar. "Ik wil tropenarts worden, het liefste in Zuid-Oost-Azié. Ik spreek de talen, mijn ouders komen uit Pakistan. Dat wil ik niet alleen uit idealisme. Het lijkt me zoveel interessanter dan arts in Nederland. Hier ben je bijna een soort vingerdokter, zo gespecialiseerd. Daar is het beroep veel breder." Vuka wil ook graag als arts naar het buitenland. "Mijn familie woont merendeels in voormalig Joegoslavië. Ik ga daar regelmatig naartoe. Daar zie je dat ziekenhuizen over veel te weinig en verouderde middelen beschikken. Ook weten mensen zo weinig over hun gezondheid. Ze eten slecht en ontwikkelen een grotere aanleg voor suikerziekte. Als ze horen dat ik medicijnen studeer, beginnen ze me allemaal vragen te stellen." Intussen schrijven Hanneke en Mireille bij het Rad van Onfortuin een korte reactie in het gastenboek Voor het tentje waaien blauwzwarte vliegenvangers in de wind. De piramidevormige doeken vormen een kunstige val voor de tsetse-vlieg, legt organisator Serge van der P u t t e n uit. Hij vindt het een mooie symboliek. In de expobus zit je immers ook als een vlieg in de val. 'Raddraaier' Wijbrand loopt langs en roept: "Ze werken alleen nóg beter met wat strontspray!" Yvette Nelen De expobus van Artsen zonder Grenzen staat op donderdag 31 oktober nog op het binnenplein van de campus. Meer informatie over de tentoonstelling op www artsenzondergrenzen nl

Vervolg van pagina 1, islam

'Tolerante moslims krijgen in de media geen ruimte'

Dick Roodenburg ts publiciteitsmedewerker bij het Cultuurcentrum Griffioen. HIJ schrijft eens in de negen weken een column.

Wessels haalt een recent nieuwsbericht op de radio aan, over de oproep van enkele Iraanse geestelijken om drie Amerikaanse tv-dominees te doden wegens hun laatdunkende opmerkingen over de profeet Mohammed. Een typisch voorbeeld van hoe de islam steeds weer redeloos wordt aangevallen, vindt hij. Maar het zijn toch die moslimgeestelijken en niet die dominees die oproepen tot moord? Was het niet verstandiger geweest om de dominees met argumenten te bestrijden? Wie dat zegt, begrijpt volgens Wessels niets van moslims. "Je moet weten hoe gevoelig dit ligt: al honderden jaren wordt de

islam zo negatief bejegend." Plotseling wordt Wessels boos en wil hij het interview afbreken. "Omdat ik me met vrij voel om te zeggen wat ik wil", mompelt hij nors. Hij vindt dat zijn woorden worden verdraaid. Wessels beklaagt zich erover dat een genuanceerde discussie over de islam tegenwoordig onmogelijk is omdat elke relativering meteen wordt uitgelegd als een vergoelijking van de terroristische aanslagen van 11 september vong jaar. Maar gaat hij niet op dezelfde manier om met mensen die zijn standpunten willen relativeren? De theoloog zwijgt en staart langdurig naar zijn boekenkast. "Natuurlijk zijn er intolerante

fundamentalisten, maar die zijn niet representatief voor alle moslims", zegt hij dan. Toch zijn het meestal de schreeuwlelijken onder de moslims die op de voorgrond treden, zoals Ali Eddaouidi die m het televisieprogramma Rondom Tien zo tekeer ging tegen Ayaan Hirsi Ali. Dat komt doordat de 'gewone', tolerante moslims in de media geen ruimte krijgen om zich te laten horen, meent Wessels. "Het is voor mij als autochtone Nederlander met een titel al bijna onmogelijk om een ingezonden stuk in de krant te krijgen. Hoe moeihjk zal dat dan met zijn voor een allochtoon?" O m het spook van de islamitische

dreiging te verjagen moeten autochtonen en moslims elkaar ontmoeten, vindt Wessels. "Je kunt voorlichten wat je wilt, maar omgang met moshms is het enige wat echt helpt." Zoals het hier aan de vu gaat, zo zou het in de hele Nederlandse samenleving moeten, stelt hij. "Hoe moslims en niet-moslims hier met elkaar omgaan vind ik heel bemoedigend", aldus Wessels. "Laatst stond ik in een overvolle lift en daar waren vier Marokkaanse jongens met een vet Amsterdams accent die tegen elkaar zeiden: 'Nederland is inderdaad veel te vol.' Dat vind ik nou een mooi voorbeeld van integratie."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen