Ad Valvas 2002-2003 - pagina 396

AD VALVAS 1 3 MAART 200

PAGINA 1 6

Het sleutelgat rfl

'Je scheert je zak toch niet?' Liften hoofdgebouw, dinsdagochtend 10.30 uur Man 1 (zingt): "Seabird, ook al is hij l<lein, kijk toch eens hoe slim een zeehondje kan zijn." (Tegen zijn vriend, die ook in de lift staat:) "Hé sikkie." Man 2: "..." "Je hebt nu toch een sikkie, dat had je eerst toch niet?" "Nee, dat heb ik alleen af en toe. Als ik er zin in heb." "Heb je hem met een trimmer geschoren?" "Neuh, ik heb een scheermes gebruikt." Man 3: "Jaha, je kunt heel creatief zijn met een scheermes." Man 2: "Nou, zeker. Je kent Benny toch wel." "Die ken ik, ja." "Nou, die is ook creatief met een scheermes. Vorige week stonden we na het voetballen onder de douche, en toen zag ik dat hij zijn zak heeft geschoren." "Jezus, wie doet dat nou." "We hebben hem echt hard uitgelachen met zijn allen. Je scheert je zak toch niet! Het zag er niet uit." "Wat zei je dan tegen hem?" "Huh?" "Wat zei je dan?" "Ja, wat zeg je dan." (FB)

I

g f""^

f

I I

II

if

f

\i\i t

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Een biik in de kamer van Yvette Hijmans (25). Deze vierdejaars orthopedagogiek huurt voor 295 euro een kamer in Oud-Zuid. Tekst: Floor Bal, foto's: Peter Strelitski

"Oh oh, foute lege flessen drank", zegt Eline van Straalen (22), vierdejaars Engels. "Dat vind ik altijd zo raar bij studenten. Dat hoort bij je middelbareschooltijd, dat je een lege fles Passoa neerzet met een roos of een kaars erin. Wacht, ik zie het al. Het is een volle fles, dan is het goed. Ik denk trouwens met dat hier een alfa woont. Je zou dan meer boeken verwachten en veel meer kitsch in de kamer."

§'

"Of de bewoonster houdt zich met occulte zaken bezig, of ze houdt van gezelligheid ", aldus Luuk van H u e t (24), voorzitter van woord-en-beeldstudievereniging Paragone. "In ieder geval heeft ze heel veel kaarsjes neergezet. Ze heeft ook heel veel foto's aan de muur. Die zijn vaak wel een indicatie van een njk sociaal leven. Dat, of ze heeft genoeg geld om mensen te betalen om voor de camera te doen of ze haar leuk vinden. En wat zie ik daar in de hoek? Dat lijkt wel een knuffelvarken. Hoewel, het kan ook een heel grote schuwe hamster zijn." "Hier woont iemand die iets met vrijheid heeft", meent Roselie B a m h o o m (24), tweedejaars SCW-verkort. "Ze heeft haar bureau voor het raam staan, zodat ze altijd naar buiten kan kijken. En het midden van haar kamer is leeg, ze wil geen obstakels in haar leven. Wat ik goed vind, is dat ze een flinke hoeveelheid boeken heeft staan. Hoewel; ze zien er wel heel netjes uit. Misschien houdt ze gewoon de schijn op dat ze ze gelezen heeft."

"Wauw, dit is echt onwijs groot", zegt Wouter van Steenbergen (22), vijfdejaars rechten. "En het is echt één van de netste kamers die ik ooit gezien heb. Wel leuk dat je in de vensterbank kunt zitten. Ik vind het alleen een beetje tuttig ingericht met al die kleurige kussentjes en die foto van dat hondje. Van mij mag ze de uitbouw wel wat leuker maken. En haar muren geel schilderen, dat kleurt mooi bij het parket." "Toen ik hier gmg wonen, had ik niet echt een stijl bedacht", zegt Yvette Hijmans zelf. "Wel ben ik begonnen met het aanbrengen van rode accenten. In een creatieve bui heb ik een rood vlak boven mijn bureau geschilderd. Ik durfde niet de hele kamer te verven, alles was net keurig gewit door de makelaar. Ik heb heel veel geluk gehad, ik had net op het juiste moment met de makelaar gebeld en kon kiezen uit dne kamers. Het erkertje vond ik zo leuk dat ik deze heb genomen."

Een

Wil )i) ook met ]e kamer in Ad Volvos? Of wil )c commentaar leveren? Smur dan een e-mail naar fbal@advalvas vu nl

nn k?:imArc,

Stud steec het 1 opze opsc van< Ujk • beta] gaat

?:

E bei bel

WO

eei we de bij go.

Ai Berend Vonk

Zeven studenten wonen samen in een achttiende-eeuws grachtenpand. Dan wordt een van hen dood gevonden. Wie heeft Justus vermoord? Aflevering 12 van het ijzingwekkende Ad Valvas-feuilleton.

Annette Wiesman Wat v o o r a f g i n g : Nét als Bastiaan, liggend in het ziekenhuis met een gebroken nek na een mislukte zelfmoordpoging, weer zin in het leven krijgt, wordt hij om zeep geholpen. Ingrid steekt een mes in de enige plek van zijn lichaam die met in het gips zit. "Is Bastiaan dóód?" Hassan kijkt verbijsterd van zich af. "Hoe kan dat nou? Hij zat helemaal te stuiteren m zijn bed, had het steeds over leuke dokters met stethoscopen. Ik heb hem m tijden niet zo levendig gezien!" Robin haalt zijn schouders op. "Hij baadde in het bloed, zegt de politie. Zeg, heb je die vijftig euro nou?" Hassan haalt wat briefes tevoorschijn. "Jezus, jij denkt ook maar aan één dmg, hè?"

Ingrid wiebelt op hoge hakken de keien op de D a m over, richting Warmoesstraat. Het zal binnenkort niet meer hoeven, op vernederende wijze het geld verdienen voor haar dagelijkse portie peace of mind. Tenslotte heeft ze de bron van haar afhankelijkheid weten te elimineren. Zonder aanbod geen vraag, zonder een opdringenge dealer geen honger naar drugs. Justus zou trots op haar geweest zijn. "Toon nou eens een beetje initiatief. Wees toch niet altijd zo afhankelijk!", nep hij altijd. Nou, initiatief heeft ze zeker getoond. De afgelopen maanden heeft ze dingen gedaan waartoe ze zichzelf een jaar terug nooit m staat zou hebben gehouden. Seks, drugs en rock-'n-roll, met de nadruk op drugs. T o e n ze als achttienjarige m Amsterdam arriveerde, was ze meteen smoorverliefd geworden op Justus, de aardige, begrijpende muzikant.

Ze hadden een bijna symbiotische relatie gekregen, waarbij de gedachte van de één naadloos overgmg in de woorden van de ander. Een soort thuiskomen, dat was het geweest. Maar na een paar jaar waren er barstjes in het koesterend roze struisvogelei van hun relatie gekomen. Justus kreeg het druk met allerlei zaken en drong er bij haar op aan dat ze ondernemender werd. "Ga desnoods gerontologie studeren!", zei hij, op zo'n onuitstaanbaar paternalistische toon. Onvergeeflijk had ze zijn draai gevonden. Sinds wanneer was hun schitterende liefde niet meer genoeg? De buitenwereld lokte niet, en al helemaal niet zonder Justus, die het steeds drukker had. Al lummelend was ze op Bastiaans kamer beland, de Verboden Kamer vol met vloeibare en poedenge middelen om de geest te verruimen en de zinnen te verzetten. Ze werd ondernemend, inderdaad, maar zonder m ruimtehjke zm een poot te verzetten. Justus verdiende intussen goudgeld. Hij verzamelde scripties en werkstukken om ze duur door te verkopen aan wanhopige studenten die door h u n studietijd heen waren. Niet alleen werkstukken, hij liet ook spreekbeurten voorbe-

reiden en tentamens stelen, of stuurde een vervanger om namens een klant een tentamen te maken. Met behulp van een paar hoogbegaafde studenten met een fotografisch geheugen zette hij in korte tijd een kapitaal weg. Des te flauwer dat hij niet wilde bijspringen toen Bastiaan haar steeds hinderlijker aan de kop kwam zeuren over geld. Inmiddels was ze een forse gebruiker die er maandelijks makkelijk een paar honderd euro doorheen joeg. "Jezus Ingrid, doe wat je wilt, maar val mij er niet mee lastig", mompelde hij vanachter zijn netjes gerangschikte multomappen. De klootzak. Stikkend van het geld en de mond vol van Greenpeace en Amnesty, maar te beroerd om zijn eigen vriendin te helpen. Grappig, Ingrid had altijd gedacht dat ze Justus met een koekenpan het hoofd in had geslagen vanwege het geld, maar dat was de echte reden niet geweest. De echte reden was dat ze hem was gaan haten. Hij had zich van haar afgekeerd; het warm klotsende ei waarin ze samen ronddreven was niet goed genoeg geweest. Schandalig als mensen niet doorhebben hoe gelukkig ze eigenlijk zijn. De val uit het paradijs is dan onvermijdelijk.

I m. ee D« fo eil on va be

D<

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen