Ad Valvas 2002-2003 - pagina 101

AD VALVAS 3 OKTOBER 2002

PAGINA 5

Hindoestudentenclub heeft geen moeite met integratie

Ook zonder vlees kun je uit je dak gaan Wat is een hindoe? Dat schijnen veel hindoes zelf niet eens te weten. Toch zet de studentenvereniging Hindoe Studenten Forum Nederland (HSFN) zich in voor het behoud van een specifieke cultuur. 'Je kunt je een ongeluk bidden en naar de tempel gaan, maar het betekent niets als je een zelfzuchtig leven leidt.' Peter Breedve d Veel mensen hebben een verkeerd beeld van het hindoeïsme, niet 't minst de hindoes zelf, meent Vikash Hindori (24), zesdejaars geneeskundestudent. Neem het kastensysteem, waar het hindoeïsme om bekend staat. "Kasten zijn van oorsprong een soort gilden, waarbinnen mensen van een bepaalde beroepsgroep zich verenigden. Het is nooit de bedoeling geweest dat mensen uit een bepaalde kaste worden gediscrimineerd", betoogt Hindori. Een ander voorbeeld van die verkeerde beeldvorming is de bewering dat hindoes meerdere goden aanbidden. Ook niet waar. "Er is maar één god, die zich op vele verschillende manieren manifesteert." Dergelijke misvattingen wil het Hindoe Studenten Forum Nederland (HSFN) aan de kaak stellen. H e t HSFN

is een landelijke vereniging die bijna een jaar geleden werd opgericht en inmiddels rond de tweehonderd leden telt. De Amsterdamse afdeling neemt er daarvan ongeveer 25 voor haar rekening, bijna allemaal vu-studenten. Hindori zit samen met vu-studenten Janice Aliar (22, vierdejaars rechten), Aarti Narain (22, derdejaars economie) en Shirvan Loetawan (22, vierdejaars rechten) in het bestuur van de Amsterdamse afdeling. Doel van de vereniging is het behoud van de hindoeïstische normen en waarden, leert de website van het HSFN: 'Alleen samen kunnen we ervoor zorgen dat de hindoes en de hindoebeschaving de juiste kleur behouden.' Wat is de juiste kleur en wie maakt dat precies uit? "Nou ja, het is zeker niet zo dat wij andere hindoes onze opvattingen willen opleggen", zegt Loetawan. "Wij weten natuurlijk ook niet alles." Hindori vult aan: "En het hindoeïsme biedt ruimte voor eigen interpretaties."

Babbelen Hoe moeten we de volgende zin op de website dan interpreteren: 'Jonge hin-

'Bij ons staat respect voor ouderen hoog in het vaandel' doestudenten zijn in de Nederlandse samenleving vertegenwoordigers van een nobele cultuur'? Het is een ietwat chauvinistische kwalificatie waarmee een vereniging van blanke christenen, laten we eerlijk zijn, nooit zou wegkomen. Maar Loetawan ziet het probleem niet. "Je mag toch van je eigen cultuur zeggen dat het een mooie cultuur is, zonder daarmee te impliceren dat andere culturen niet deugen?" Loetawan vindt niet dat hindoestudenten de integratie tegengaan door zich te verenigen in een aparte club. "Integratie betekent toch niet dat je je eigen cultuur opgeeft?" "De HSFN voorziet in de behoefte om samen te zijn met mensen met dezelfde achtergrond", aldus Hindori. "Hindoes kunnen er babbelen en discussiëren over dingen die ze gemeenschappelijk hebben." Het HSFN is een middel om van elkaar te leren via discussie, vindt bestuurder Aarti Narain. Volgens haar zijn veel hindoes in Nederland, vooral jongeren, niet meer goed op de hoogte van wat het hindoeïsme precies inhoudt. "Ik merk dat bij mezelf', vertelt ze. "Ik woon mijn hele leven al tussen Nederlanders, spreek hun taal, het is dus makkelijk om h u n gebruiken en opvattingen over te nemen en die van jezelf te vergeten. Niet dat ik vind dat

de Nederlandse cultuur niet deugt. Helemaal niet. Maar ik zou het jammer vinden als de hindoecultuur verloren ging." Die cultuur is iets moois en het waard om te behouden, vindt ook Hindori. N u is het gevaar dat de hindoecultuur verloren gaat ook weer niet zó groot, relativeert hij meteen. Tenslotte zijn er in India 800 miljoen hindoes, dus zo'n vaart zal dat niet lopen. "Maar in Nederland wonen de hindoes zo verspreid dat de kans groot is dat je er als hindoe alleen voor staat." Het HSFN probeert de teloorgang van de hindoecultuur onder Nederlandse hindoejongeren tegen te gaan door bijvoorbeeld cursussen Hindi, de hindoetaal, te geven. Ook staat er een festival op het prgramma, het Hindoe Hangama, met bijvoorbeeld workshops traditionele dans, kleding en muziek.

Slecht k a r m a Maar wat zijn n u precies de hindoenormen en -waarden waarover de HSFN-website spreekt? Narain: "Bij ons staat respect voor ouderen hoog in het vaandel." "Schoolkinderen hebben geen respect meer voor de leraar", aldus Hindori. "En als je als leraar niet oppast, krijg je zelfs nog een mep.

Een hindoenorm is dat je verschrikkelijk veel respect moet hebben voor de leraar." Hij beaamt dat hindoes geen patent hebben op dergelijke opvattingen. "Hindoes verschillen ook niet zoveel van moslims of christenen of welke culturele groep ook. Er is alleen verschil in vorm." Het is volgens Narain moeilijk uit te leggen wat hindoeïsme precies is. "Het is een levensstijl. Je moet gewoon goed en oprecht en niet zelfzuchtig zijn." Ze weet één duidelijke regel waar elke hindoe zich aan houdt: rundvlees eten is absoluut verboden, omdat de koe heilig is. Eigenlijk is vlees of vis eten helemaal uit den boze, want een hindoe dient elk levend wezen te respecteren. Toch eten Narain, Hindori, Aliar en Loetawan alledrie vis en kip. Dat levert slechte karma op, waar je in een volgend leven geheid last van krijgt. "Dat is een consequentie die we accepteren", zegt Hindori dapper. "Maar we proberen te compenseren door goede dingen te doen." "Hindoeïsme draait niet om zoveel keer per dag bidden", legt Hindori uit. "Je kunt je een ongeluk bidden en regelmatig naar de tempel gaan, maar dat betekent niets als je een zelfzuchtig leven leidt." Seksuele voorschriften

zijn er ook niet. Ja, het hindoeïsme leert dat twee mensen voor elkaar zijn bestemd, weet Hindori. Aliar en Narain verbinden daar de romantische notie aan dat je 'jezelf bewaart' voor die ene ware. Hindori en Loetawan zijn hoffelijk genoeg om er het zwijgen toe te doen als hun wordt gevraagd of zij ook zoveel zelfbeheersing bezinen. Wie nu denkt dat het bestuur van het HSFN een beetje zwaar op de hand is, heeft het mis. Want er worden ook leuke dingen gedaan bij de vereniging. Er wordt bijvoorbeeld gefeest. Maar dan wel zonder alcohol, en er mag ook niet worden gerookt of vlees gegeten. Want de vereniging wil haar leden ook bij de 'leuke' activiteiten iets meegeven, vertelt Narain. Om te laten zien dat je zonder die dingen ook uit je dak kunt gaan. Braaf? Helemaal niet, reageert Narain. "Ik denk dat een heleboel mensen het heel prettig vinden dat er op onze feesten geen vervelende dronken mensen zijn, en dat het er niet naar sigaretten stinkt." Op donderdag 3 oktober organiseert het HSFN van 16.30 tot 18.30 uur een kennismakingsbijeenkomst met hapjes en drankjes in zaal 7A-06 van het hoofdgebouw. Meer informatie over de vereniging op www.hsfn.nl.

Studenten geneeskunde succesvol als verpleeghulp

'We doen meer dan bedden opmaken' Vijfdejaars medicijnen Babs Zonderhuis bedacht een eenvoudige oplossing voor het personeelstekort in het VUMC: zet studenten geneeskunde in als verpleeghulp. Het blijkt een gouden greep. Yvette Nelen Er heerst een rommelige bedrijvigheid >n de koffiekamer van de keel-, neusen oor- (kno)/ oncologieafdeling op de eerste verdieping van het v u Medisch '-entrum. Terwijl aan tafel flink wordt gediscussieerd, loopt verplegend personeel voortdurend in en uit. Toch wekt de drukte van witte tenues wellicht een verkeerde indruk. "Je ziet nu vooral stagiaires", vertelt eerstejaars geneeskunde Freek Weijer (20). Hij wijst op

het beddenoverzicht aan de muur. Over zes naambordjes zit een rode sticker geplakt. "Die bedden zijn gesloten. Op dit moment zijn er maar vier vaste verpleegkrachten aanwezig." Ook Freek loopt stage op de kno-afdeling, als verpleeghulp. D e stage is een vast onderdeel van het eerste jaar van zijn studie. Maar daarnaast heeft Freek van de afdeling ook al een vast contract gekregen als verpleeghulp, voor acht uur in de week. Net als zijn studiegenoot Mark Tenhagen (19). Op andere afdelingen in het ziekenhuis lopen nóg zo'n 75 studenten geneeskunde rond die werken als verpleeghulp. Afgelopen mei begon het VUMC met een proeiproject waarbij studenten geneeskunde werden ingezet als verpleeghulp. In de academische ziekenhuizen heerst een groot tekort aan verplegers. Hierdoor staan vele bedden leeg, wat natuurlijk vooral ernstige gevolgen heeft voor de wachtlijsten van patiënten. Maar het teruglopende patiëntenaantal heeft ook zijn weerslag

op het medisch onderwijs: studenten kunnen steeds moeilijker ervaring opdoen als zij maar weinig patiënten te zien krijgen. Dat zette vijfdejaars studente Babs Zonderhuis (23) aan het denken. Veel geneeskundestudenten werken in de Thuiszorg, redeneerde ze, waarom eigenlijk niet in het ziekenhuis? Haar voorstel werd door de onderwijsdirecteur enthousiast ontvangen en is inmiddels erg succesvol gebleken: het proefproject met zestien studenten op de gynaecologie-afdeling slaagde en werd binnen een paar maanden uitgebreid naar andere afdelingen. Babs, die het project coördineert, hoopt binnenkort zo'n honderd studenten te plaatsen.

Tumor Mark en Freek lijken na twee weken al aardig ingeburgerd op de kno-afdeling. "Heb jij patiënt H. vandaag?", vraagt Mark, als we langs een kamer lopen.

waaruit zwaar gehijg opklinkt. Freek gaat even kijken en komt geruststellend knikkend terug. Niets aan de hand, bijna alle patiënten op deze afdeling ademen zo. De meesten hebben net een zware operatie achter de rug waarin een tumor in het keel-, neus- of oorgebied is verwijderd. Zij ademen door een canule, een buisje in de keel. Dat moet af en toe schoongemaakt worden. De studenten zijn tevreden over het verpleeghulp-initiatief "We hadden het niet beter kunnen treffen dan op deze afdeling", aldus Mark. "We mogen hier meer doen dan alleen wassen en bedden opmaken: wonden verzorgen, bloeddruk meten, patiënten begeleiden naar de operatiekamer. Op andere afdelingen is dat soms moeilijker, vanwege besmettingsgevaar of omdat je daar gespecialiseerd personeel voor nodig hebt." "Het is goed om zo onderaan te beginnen", vult Freek aan. "Ik zie wat er allemaal komt kijken bij de verpleeghulp. Verpleegkundigen hebben veel

meer contact met de patiënten dan artsen. Ik leer veel van hen. Hier kunnen veel patiënten niet praten na een operatie. Bovendien hebben ze kanker en wisselt hun stemming." De verpleegkundigen zijn op hun beurt blij met de extra mankracht van de studenten. "Een gouden greep", roept Cyrus de Haan. "Van mij mogen er meer komen. Ze bekijken de geneeskunde eens van onze kant. En ik heb meer tijd voor mijn zwaardere taken. Ze pikken instructies snel op, ik kan veel aan ze overlaten. Ze willen graag leren. Soms zelfs iets te graag." Mark en Freek staan op een zaaltje te praten met een man met een canule in zijn keel. Gisteren hebben ze bij hem met een verpleegkundige een neussonde aangelegd. Of de hulp van de smdenten hem bevalt? Hij gebaart 'zo-zo'. Dan lacht hij breed en steekt zijn duim op. Mail voor meer mformane naar: verpleeghulp.info(a'Viimc.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen