Ad Valvas 2002-2003 - pagina 342

AD VALVAS 13 FEBRUARI 2003

PAGINA 6

Ongeveer vijftig studenten haken jaarlijks af wegens familieomstandigheden

Niemand stopt zonder eerst lang te tobben

Stefanie Rijs kwam erachter dat ze s; san loe is om een baan te zoeken; Rutger van Dijk maakt zijn bachelor alleen af omdat het anders zo zonde is

De studie valt tegen of is zwaarder dan gedacht; er Itunnen allerlei redenen zijn waarom studenten met hun opleiding stoppen. Maar eenvoudig is de beslissing nooit. 'Ik bleef maar tegen mezelf zeggen dat ik gewoon nog moest wennen.' Floor Ba Op maandagochtend tijdens een saai college besluiten om ermee te kappen, dat doen maar weinig studenten. Studentendecaan Jan Nieuwenhuis van Tandheelkunde, Sociaal-Culturele Wetenschappen, Economie en Letteren benadrukt dat de beslissing om voortijdig met een studie te stoppen bijna nooit licht genomen wordt. "De meeste mensen zijn dan al een flinke tijd aan het tobben. En hebben al met docenten, studieadviseurs en familie gesproken. Want stoppen is toch iets defmitiefs. Daarom vragen wij nooit direct een collegekaart terug. Dat is namelijk voor iedereen een heel vervelend moment. Je komt niet meer op de vu, je moet je ov-jaarkaart inleveren. En de studiefmancienng wordt

gestopt, dus je moet op een andere manier aan inkomsten komen. Dat is ook niet niks." Volgens de decaan stoppen de meeste studenten in het eerste jaar. Meestal omdat de studie niet aan hun verwachting voldoet of toch zwaarder is dan gedacht. Omdat eerstejaarsstudenten, wanneer zij voor 1 februari stoppen, geen reden hoeven op te geven om hun collegegeld terug te krijgen, ziet Nieuwenhuis deze categorie niet vaak langskomen. Bij hem komt vooral een deel van de ongeveer vijftig mensen die jaarlijks om persoonlijke of familieomstandigheden stoppen. Omdat ze ziek zijn, een ongeluk hebben gehad, of omdat ze een zieke ouder willen verzorgen.

Vanzelfsprekend Nieuwenhuis: "Het komt voor dat mensen tijdelijk stoppen met hun studie door een ongeluk of bijvoorbeeld door de ziekte van Pfeiffer. Vooral bij studies met een vol programma, zoals geneeskunde of tandheelkunde, kunnen ze zo een forse achterstand oplopen. Je ziet vaak dat mensen er tijdelijk mee op houden om in september weer terug te komen." Ook in hogere studiejaren ziet Nieuwenhuis studenten die twijfelen over hun studiekeuze. "We raden hun aan

om de tijd te nemen om zich goed te oriënteren. Vaak gaan ze een tijdje werken voordat ze in september ergens anders gaan studeren." Eerstejaarsstudente Stefanie Rijs (23) stopte in januari met de verkorte opleiding beleid, communicatie en organisatie. "Omdat ik vwo heb gedaan, heb ik altijd gedacht dat ik uiteindelijk een wetenschappelijke opleiding zou doen. Dat zag ik eigenlijk als iets vanzelfsprekends. N a mijn afstuderen, eind augustus, aan de Hogeschool Holland, ben ik meteen begonnen aan deze nieuwe studie. Ik dacht dat de universiteit mij meer diepgang, een vervolg, zou bieden op mijn opleidmg communicatie." Het viel tegen. Al in het eerste blok van tien weken merkte Rijs dat ze niet gemotiveerd was. "Ik vond de studie saai en niet vernieuwend. Bovendien ben ik een doener; ik vond het heel vervelend om passief in de collegebank te luisteren naar mensen die weer andere mensen citeren. Omdat ik het niet bijster interessant vond, kon ik me er niet toe zetten om al die dikke boeken tot me te nemen." lüjs merkte dat ze niet lekker meer in haar vel zat, maar nam dat signaal aanvankelijk niet serieus. "Ik probeerde op mezelf in praten. Dat het lag aan de overgang van hogeschool naar universiteit, dat ik meer tijd nodig had

om te wennen. N a een heel druk jaar wilde ik geen onrust meer. En stoppen met mijn studie zou daar juist voor zorgen." Toch kon ze de waarheid uiteindelijk niet meer voor zich houden. "Op een avond bij mijn ouders heb ik eruitgegooid dat mijn studie niet beviel. Daarop besloot ik om contact op te nemen met de studieadviseur. Ik hoopte dat een ervaren persoon mij tips kon geven."

Droog Tijdens dat gesprek bleek dat voltijds studeren niet meer bij Rijs paste en dat ze eraan toe is om een baan te zoeken. "Doordat ik dat had uitgesproken, wist ik dat ik mijn gevoel moest volgen Zo ben ik heel langzaam naar de beslissing toe gegroeid. Doordat ik nu meer mogelijkheden openzet, krijg ik juist rust. Het was een moeilijke beslissing, maar wel de juiste." Ook vierdejaars informatica Rutger van Dijk (22) heeft een tijd geworsteld met de vraag 'stoppen of doorgaan?' Uiteindelijk heeft hij besloten na zijn bachelor niet door te gaan met de masterfase. "Ik wil niet mijn hele leven achter een computer zitten. Daar ben ik vorig jaar achtergekomen." Van Dijk vindt de studie erg

Jaartje Berlijn

Heerlijke cake in het Pi-café Gijsbert Pols

Gijsbert Pols is vierdejaars \i,dul.mds Ilij studeert dit jaar aan de Freie Universität m Berliin. Dit is de laatste aflevenng van zi)n maandelijkse column

Als de deelnemers van de Erasmusdeutschkurs wordt gevraagd wat er nu m vergelijking met hun Heimatuniversitat echt anders is, komt er na de onvermijdelijke wagonlading clichés één collectief antwoord: het gebouw. En dat moet gezegd, want het gebouw is inderdaad anders. De Freie Universität Berlin is weliswaar verspreid over een complete woonwijk - in het Nederlands: een middelgrote provinciestad -, maar heeft als onmiskenbaar epicentrum een complex, dat uit twee gebouwen bestaat, een Rost- en een Silberlaube {laube betekent zoveel als 'huisje', red.). De Rost onderscheidt zich van de Silber door de kleur van

de buitenmuren (roestig tegenover wit), maar van wit naar roestig is een korte weg en inmiddels kun je het verschil nauwelijks meer zien. De bewoners hebben het in elk geval opgegeven en de begrippen zijn volledig inwisselbaar geworden. Althans, dat is mijn indruk. Maar de complexiteit beperkt zich niet tot de buitenkant: de twee gebouwen lopen op bepaalde plekken in elkaar over, zodat er een ingewikkeld stelsel van door- en soms doodlopende gangen is ontstaan. Zoals op elke zichzelf respecterende Europese universiteit moet het academisch onderwijs gepaard gaan met gehamer, geboor en geklop, waardoor sommige gangen helaas tijdelijk buiten gebruik

zijn. Omdat er is gebouwd op heuvelachtige grond en men eerst de parkeergarage heeft aangelegd, lijkt de begane grond hier en daar de eerste verdieping. En soms is er helemaal geen eerste verdieping. Het gebouw is inmiddels lang genoeg in gebruik om ook wel z'n charme te hebben, voornamelijk doordat het doolhof van gangen, kamers, vakbibliotheken en taallaboratoria op sommige plekken ruimte laat voor even geen gebouw en daarmee plaats maakt voor knusse binnenplaatsjes met bankjes, stukjes gras en af en toe een boom. In september was het daar nog vol van jong ontmoetend leven, nu gaapt ons door het dubbele glas een grote boze winter toe. De gezelligheid is verhuisd

droog; hij mist het contact met de praktijk. D e student begon te twijfelen over zijn opleiding toen zijn relatie uitging. "Daardoor ging ik over van alles nadenken. Juist omdat je iets vasts moet loslaten, ga je bedenken of je die andere vaste dingen wel wil. Ik was net bezig met een inhaalslag voor mijn studie omdat ik het hele jaar niets had gedaan. T o e n ben ik me gaan afvragen of ik dit wel wil." Van Dijk is gaan reizen. "Ik ben onder meer naar Roemenie geweest. Daar ben ik me meer voor culturele dingen gaan interesseren. Zo ben ik nu veel bezig met fotograferen en schrijven. Het liefst wil ik iets grafisch gaan doen, dat zie ik in combinatie met computers wel zitten." Er zijn nog steeds aspecten van zijn studie die hij leuk vindt, maar van de masteropleiding spreekt geen enkele specialisatie hem echt aan. "Bovendien is mijn geld om te studeren met ongelimiteerd. Die master is nog twee jaar extra en ik ben nu met heel andere dingen bezig." Onlangs is Van Dijk naar de open dag van de Rietveldacademie geweest. "Dat trekt mij erg aan. Wel maak ik hier nog mijn bachelor af. D a n heb ik tenminste een papiertje. Anders is het ook zo zonde van al die jaren die ik hier heb gezeten."

naar cafétjes, al lijkt de emanciperende open lucht van de zomer vervlogen, 's winters, zo is mijn ervaring, drmkt men koffie naar levensbeschouwing. Zo is er een sportcafé met gezonde broodjes en zonder asbakken, een germanistencafé vol boeken en sigarettenrook - gelieve de deur dicht te houden -, een Frauencafé, waar ik nog niet was, een Auslandennnencafé vol krantenlezende autochtonen en het Picafé, waarvan ik de naam niet in verband kan brengen met de marxistische herbeleving die er plaatsvindt. Een affiche met de leuze 'Marx, nah und^' doet me aan aan het 'geloven mag weer' aan de vu denken. Het affiche ernaast kondigt de vijftigste verjaardig van de DDR aan. Ik wil een bijdehante vraag gaan stellen, maar zie ervan af en knik vriendelijk naar de jongen die bij het college over groteske literatuur uit Adorno citeerde. Hallo. Het is heerlijk in het Pi-café: de koffie gaat in mokken en de cake is zelfgebakken. De ruimte staat op het dak, zodat de omgeving te zien is. Je krijgt hier enig overzicht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen