Ad Valvas 2002-2003 - pagina 461

AD VALVAS 17 APRIL 2003

PAGINA 9

Eerste Masterdag trekt 1500 bezoekers

Nieuwe VU-campagne valt nauwelijks op Zo'n vijftienhonderd potentiële studenten kwamen op de eerste iVlasterdag van de VU af. Allemaal gelokt door de nieuwe campagne van de I universiteit? "Ik heb niks I gezien." Bart Prinsen De nieuwe BaMa-structuur van de universiteit vraagt om een frisse aanpak. De VU wil af van haar stofSge imago en mensen prikkelen om verder te denken. Vandaar de pay-off 'Je weet meer als je ruim denkt' en de beelden die tot nadenken moeten stemmen. Of het ook echt zo werkt? Dat valt te bezien. Zeker, het is zaterdag 12 april ongebruikelijk druk in de centrale hal van het hoofdgebouw. Bijna vijftienhonderd potentiële studenten lopen er rond om informatie te verzamelen over de meer dan honderd masteropleidingen die de VU momenteel aanbiedt. Daarmee is deze Masterdag, de eerste, een succes. Maar die opkomst is geen gevolg van de nieuwe VU-campagne, zo blijkt uit een rondgang langs bezoekers. De Masterdag-advertenties in dagbladen en abri's ten spijt, mond-tot-mondreclame blijkt veel belangrijker. En internet; bijna iedereen heeft zich digitaal aangemeld. Maaike Zijsling uit Rotterdam: "Ik heb niks gezien van een campagne en ik loop hier toch al een paar uur rond. Ik ben gekomen omdat ik via een vriendin hoorde dat het vandaag was." Frank van der Steen uit Amsterdam; "Welke campagne? Ik heb op internet informatie gezocht en zo kom ik hier terecht." Toch kun je haast niet om de campagne heen. Bij de entree en in centrale hal hangen honderden affiches: de omgekeerde klok, de dorre boom die buiten het kader vrucht draagt, de wegwijzers die in twee richtingen naar

Chnstiaan Krouwels

Hoewel het overal volhing met VU-affiches, merkten de meeste masters-in-spe ze niet op Rome leiden. Maar bezoekers van de Masterdag hebben er nauwelijks oog voor. Wat wel opvalt, zijn de traditionele Angelsaksische master-caps waarmee de mensen van de organisatie zijn uitgedost. Dat werkt goed, want je ziet ze meteen.

Internationale uitdossing Wat vindt Celia Noordegraaf, verantwoordelijk voor de wervingscampagne, van alle commentaar? Noordegraaf: "Natuurlijk is internet belang-

rijk. Daarom gaat de website van de V U meelopen met deze campagne. Bovendien zijn we m samenwerking met verschillende hbo-opleidingen bezig aan een uitgebreid marktonderzoek. Eind mei weten we meer. Over de manier waarop aanstaande masterstudenten zich oriënteren op de mogelijkheden, wat hun criteria zijn om een bepaalde opleiding te kiezen en in hoeverre het imago van de VU een rol speelt." Bezoeker Sjoerd Kueter, hbo marketing in Amsterdam, is overigens wel te

spreken over de nieuwe campagne. "Ik vind het hem prima, hij spreekt zeker aan. Met name de pay-off. Dat IS wat ik als hbo'er wil: meer weten, me een andere manier van denken eigen maken." Ook Diet Zomer, docent bednjfscommunicatie aan de Hogeschool Inholland in Rotterdam en zelf geïnteresseerd in de opleiding beleid, communicatie organisatie (BCO), voelde zich aangesproken. "Ik had via een digitale nieuwsbrief al vernomen dat de V U een nieuwe campagne had

opgezet en ik dacht, dat is interessant, voor mezelf en ook voor mijn studenten. Daarom ben ik hier. Maar ik ben sceptisch. Ze doen alsof je met open armen wordt biimengehaald, maar ik vind dat de VU veel drempels opwerpt met een assessment en met een premasters die veel te breed van opzet is en het accent legt op onderzoek en methode. Het is allemaal te weinig vakgericht. Dus nu weet ik eigenlijk niet of ik BCO wü gaan doen. Ik twijfel zelfs of ik mijn studenten moet adviseren naar de VU te gaan."

Numerus fixus: taboe op toelatingstoets wanlielt Sinds 1999 mogen opleidingen met een numerus fixus de helft van hun eerstejaars naar eigen inzicht zelf selecteren. Tijd voor een evaluatie, zeker nu staatssecretaris Nijs op het punt staat een voorstel over decentrale selectie uit te brengen. Onno van Buuren/HOP Net je havo- of vwo-diploma op zak en dan ook nog een toelatingstoets moeten doen voor je studie' BIJ kunstopleidingen is het nooit anders geweest, maar voor andere studies zit het nog altijd in de taboesfeer. De Studentenbonden vreten voor aantasting van de toegankelijkheid en keuzevnjheid voor de student. Volgens de Rotterdamse faculteit Geneeskunde en de School voor Journalistiek in Utrecht leidt de eigen selectie tot betere resultaten. Als je maar weet waarop je wilt selecteren: motivatie lijkt belangrijker dan kennis.

Liever test d a n loting Een zonnige zaterdagochtend in april. Bijna vijfhonderd scholieren vinden hun weg naar de grote zalen in het Educatorium voor een schriftelijke toelatingstoets voor de School voor Journalistiek in Utrecht. Een kleine rondvraag leert dat niemand moeite lijkt te hebben met het principe van zo'n test. "Je moet toch gemotiveerde studenten hebben?", klinkt het van alle kanten. Dat ze gemotiveerd zijn, blijkt alleen al uit het leit dat ze hier op zaterdagochtend zijn, grappen ^e De zestienjarige havo-scholier Loek Coerwmkel IS er zelfs tegen dat kandidaten die voor de test zakken, alsnog een kans krijgen op toelating via loting. i och IS selectie aan de poort omstreden. De studentenbonden gruwen ervan: het zou ten koste gaan van de toegankelijkheid van het onderwijs en dus van de keuzevrijheid voor de student. voor de LSVb is het hele principe daarmee taboe verklaard. Het ISO heeft er wel begrip Voor dat een goede match tussen student en

opleiding voor beide van groot belang is, maar legt de verantwoordelijkheid ook bij de student. De opleiding zou een aantal competenties moeten formuleren waaraan de student moet voldoen. Studenten kunnen hun competenties dan laten testen, om vervolgens zelf na te gaan of ze geschikt zijn voor de opleiding. Zelfselectie dus.

Picasso's portfolio Eigenlijk is het merkwaardig dat extra toelatingseisen aan studenten verdacht zijn. Bij kunstacademies is het nooit anders geweest. Iedereen vindt het vanzelfsprekend dat de aankomend balletstudent moet kunnen dansen, dat de aspirant-toneelspeler acteertalent moet hebben en de Picasso-in-de-dop een artistiek verantwoord portfolio overlegt. Ook op Nyenrode en andere commercieel aangeboden opleidingen is een selectieprocedure sinds jaar en dag normaal. Toch was de rel rond de hoogbegaafde scholiere Meike Vemooy (ondanks een gemiddelde van 9,6 op de emdlijst drie maal uitgeloot voor geneeskunde) nodig om de eerste barsten in het taboe te slaan. Onder druk van de algehele verontwaardiging hierover begon toenmalig minister Hermans in 1999 met een experiment voor decentrale selectie bij opleidingen met een numerus fixus. De instellingen mogen maximaal de helft van de eerstejaars naar eigen inzicht zelf selecteren, de rest komt binnen via gewogen loting. De faculteit geneeskunde van de Erasmus Universiteit is overtuigd van het nut van selectie, maar gebruikt daarvoor geen schriftelijke test. "Wij willen geen grijze, maar witte muizen", zegt opleidingsdirecteur voor basisartsen T e d Splinter: "Leerlingen die kunnen aantonen dat ze naast school minimaal twee jaar actief zijn geweest op een ander terrein, geven daarmee blijk van motivatie." Het maakt daarbij volgens hem niet uit of de scholieren aan sport, muziek of sterrenkunde doen. "In alle gevallen blijkt eruit dat ze initiatief nemen en doorzettingsvermogen hebben. Dat zal ook tijdens de studie en later in de beroepspraktijk blijken. Ik verwacht snellere studenten die kans zien ook nog iets ernaast te doen, zoals een master of science."

Selectie op motorische vaardigheid speelt voor de basisartsen geen rol. Bij chirurgie en ook bij tandheelkunde in Amsterdam is dat wel het geval. "De student met 'twee linkerhanden' zal nooit een succesvol tandarts kunnen worden, hoe communicatief en wetenschappelijk zijn instelling ook is", stelt het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA). Mister Bean kan dus beter thuisblijven. Voor dit delicate werk maakt een fijnbe-snaarde vioolspeler meer kans.

H a r d e conclusies Splinter geeft toe dat de Rotterdamse methode een kwestie van geloof is. De betere studieprestaties van geselecteerde studenten lijken zijn aanname te onderschrijven. Van de 34 geselecteerde studenten die in 2001 waren begonnen, was er niemand die na 68 weken minder dan twintig studiepunten had gehaald; bij de controlegroep was dat bij twintig procent wel het geval. Splmter: "Aan die kleine aantallen kun je geen harde conclusies verbinden. Maar inmiddels hebben we driehonderd studenten die via onze selectie zijn begonnen. Die gaan we zes jaar lang volgen. Zo krijg je wel een wetenschappelijk verantwoord beeld." D e Erasmus Universiteit heeft de selectie dit jaar uitgebreid van dertig procent naar het toegestane maximum van vijftig procent van de eerstejaars. Vindt Rotterdam de selectie veelbelovend, de medische faculteiten van de universiteiten van Leiden en Utrecht hebben h u n experimenten juist stopgezet. Zij selecteerden niet op motivatie, maar op kennis en vaardigheden. Die methode vinden de universiteiten echter te duur, terwijl ze bij de geselecteerde studenten geen betere resultaten meten. Dat vmdt Splinter niet verwonderlijk: "Scholieren die op het eindexamen gemiddeld hoger dan een acht scoren, komen sowieso binnen. Het heeft dus niet veel zin de overigen nog eens op kennis te testen. Motivatie is dan veel belangrijker." Het financiële argument speelt voor Rotterdam geen rol: "Ik wil niet eens weten wat het kost. De kosten zijn het gewoon waard." Terug naar het Educatorium in Utrecht. De kandidaten hebben de eerste test achter de kie-

zen. Tamara Wagenaar (20) vond de kennistest van het actuele nieuws lastig. "Ik ben een jaar m het buitenland geweest, waardoor ik vooral het Nederlandse nieuws niet goed heb kunnen volgen."

Bagage Bram de Vnnd had daar geen last van. De zeventienjarige havo-schoher, die al ervaring opdoet bij het Stadsblad van Den Bosch, "vloog door de vragen". Welke Nederlander opzien baarde met een bezoek aan Israel en de Palestijnse gebieden? Gretta Duisenberg natuurlijk. Maar liefst negentig procent van de kandidaten gaf het goede antwoord. Heel wat minder vertrouwd bleken de journalisten in spe met high culture: de winnaar van de PC Hooftpnjs (Ter Balkt) en de plaats van het Van Abbemuseum (Eindhoven) waren bij minder dan tien procent van hen bekend. De kandidaten moeten ook open vragen beantwoorden over gewenste eigenschappen van een journalist. Het antwoord van Bram de Vrind voldoet ongetwijfeld aan het ideaalbeeld van de seneuze journalist: "streven naar waarheid en gerechtigheid" en "tegen sensatie". Hij vindt het wel jammer dat de opleiding geen belangstellmg heeft voor kopieën van zijn artikelen. "Ik had gehoopt dat die mijn kans op toelating zouden vergroten." Ook zou hij een persoonlijk gesprek beter vinden dan een schriftelijke test, maar hij begrijpt dat dat met vijfhonderd kandidaten wat tijdrovend zou worden. D e oudste joumalistenopleiding van Nederland is zo populair dat deze een numerus fixus heeft, en daarom de helft van de eerstejaars studenten zelf mag selecteren. De school doet dat graag. Selectiecoórdinator en docent Anna Veerkamp: "Zo voorkomen we dat leerlingen met minder journalistieke bagage en ambities de schaarse plaatsen bezetten." Eerstejaars die via de selectie zijn binnengekomen doen het ook duidelijk beter dan degenen die zijn mgeloot, zegt Veerkamp. Toch twijfelt ze bij de vraag of ze voor honderd procent toelating via selectie zou zijn. "Je hebt ook kandidaten met onvermoede talenten, die niet uit een test blijken. Verder moet je rekening houden met mensen met faalangst of andere handicaps."

.;•,.-JS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen