Ad Valvas 2002-2003 - pagina 440

I AD VALVAS 1 0 APRIL 2003

PAGINA 4

AD

V India heeft nog maar vijf procent van het bos dat er vijftig jaar gele­ den stond Daardoor houden de hellmgen steeds mmder water vast In de regentijd stroomt het sneller naar beneden, vruchtbare bodem met zich mee slepend, m de droge tijd sijpelt er mmder door en vallen de dalen droog In Nagaland ver­ wachten de specialisten binnen vijf­ tig jaar een maanlandschap waar niemand kan leven Dit zijn de abstracties die ik kende over Indiase bovenstroomgebieden N u ik er zeven weken rondreisde, kwamen deze m volle omvang bij mij binnen denderen, m centraal­ India en het noordoosten Tussen de 25 ovemachtmgsplaatsen m, waren er de reizen met vliegtuigen, tremen of bussen en croste ik met locale ontwikkelingsorganisaties rond in auto's en jeeps We zagen prachtige landschappen De droge lucht van Rajasthan geeft dat knstalheldere licht waartegen de kleunge kleding van vrouwen en mannen fotogeniek afsteekt Het licht van Onssa is vager door de vochtige lucht en van een intrige­ rende onbestemdheid Het geheel blijft fascmerend, alle erosie ten spijt De mooiste momenten blijven misschien wel de ontmoetingen met bewoners Ik vmd het nog altijd mdrukwekkend om te zien hoe geïnspireerd de mensen zijn terwijl hun natuurlijke hulpbronnen weg­ slinken De gemeenschappen door de eeuwen heen min of meer duur­ zaam met de natuur geinteracteerd Maar de oude, beproefde gedrags­ patronen zijn niet meer m staat nieuwe mvloeden goed op te van­ gen Ambtenaren die bos moeten bewaken verkopen de bomen voor steekpennmgen Boeren verbouwen hun nieuwe handelsgewassen als monocrops, waardoor vanatie in de vegetatie verdwijnt en erosie ont­ staat D e vraag die we dan bespre­ ken IS of het fysieke milieu nog te redden valt Het grootste obstakel blijkt meestal m de sociale structuur te zitten wie moet wat doen en wie moet wie in de gaten h o u d e n '

I Ondertussen op de golfbaan...

w--^

Christiaan Krouwels

Golftrainer Borre Diesbergen demonstreert de swing bij liet afslaan

è

^

L

'^^£ä]HE * k ^HÉM

1

BI' ^ ^ ^ H

Peter van der Werffis wetenschappe­ lijk medewerker bij het Instituut voor milieuvraagstukken Hij schnjfi eens in de negen weken een column

zwaaien de cursisten van de golfcursus van het VU Sportcentrum onwennig met hun clubs heen en weer Het is maandagmiddag half twee en de beginnersgroep knjgt haar allereerste les Nog met helemaal op hun gemak staan de deelnemers op hun oefenmatjes Braaf luisteren zij naar trai­ ner Borre Diesbergen, die net uitlegt hoe je het best kunt staan O m rugpijn te voorkomen moet je de wc­houdmg aaimemen, met gebogen kmeen Een jongen gniffelt om het grapje Het IS tijd voor een oefenmg de ballen moeten nchtmg een emmer geslagen worden D a t blijkt niet makkelijk Het ene na het andere balletje stuitert moeizaam over de graspollen Maar de sportvelden van het Amstelveense AMVJ lijken natuurlijk ook niet op de strak gemanicuurde greens waarop topgolfers als Tiger Woods spe­ len "'t Is wel lastig", moppert een jongen wan­ neer er weer een bal als een losse flodder door de lucht schiet Na een tijdje ligt het veld bezaaid met tientallen witte en gele golfballen, die als te vroeg verstop­

te paaseieren in het gras blijven liggen Derdejaars psychologie Wianda (30) heeft het er ook moeilijk mee "Ik heb het idee dat je een bepaalde slag te pakken moet knjgen, en dat lukt niet echt " Toch baalt ze niet "Het is wel lekker weer en ik vind het geheel wel grappig " Bufify Portsius (32), student Economie, had een speciale reden om aan de cursus mee te doen "Ik wil wel eens de sport van de njken ontdekken Zo veel mensen hebben er plezier van, ik wel ook wel weten hoe het is Als je arm bent, kom je er nooit aan toe Maar bij het stu­ dentensportcentrum krijg je daar wel een kans voor Bovendien is de sfeer hier gemoedelijker, de mensen hier hebben mmder kapsones " Na een halfuurtje worden de andere oefenmatjes op het veld bezet door twee fanatieke 65­plus­ vrouwen, gekleed m CA­jassen maar met Nike­petjes op Een van beiden jast haar ballen werkelijk met een bloedvaart over het veld Maar ook bij de studenten is er heel langzaam vooruitgang te zien " H e e " , knjt een blonde stu­

dente tevreden als de bal voor het eerst doet wat ze wil A m a n d a G o u d k a m p (19), eerstejaars beleid, commumcatie en organisatie heeft het wel naar haar zm "Ik heb van alles gedaan, vooral fitness en zaaltramingen N u wilde ik iets in de buiten­ lucht doen, maar ik houd met van hardlopen Dit leek me een leuke manier om buiten te zijn Bovendien, als je jong begint, kun je alleen maar beter worden " Terwijl de deelnemers nog bezig zijn om voor de allereerste keer een halve swing te slaan, staat de volgende groep studenten ­ de halfgevorder­ den ­ al te wachten op het begin van hun trai­ ning Ietwat vertederd, maar ook tevreden over h u n eigen vaardigheden bekijken ze de pogmgen op de baan En dan, wanneer uitemdelijk bijna alle ballen verschoten zijn, is het tijd voor het leukste deel van de trainmg, ballenrapen

Het' zo'n zou r liefst laats veel

"Het moet geen familiebedrijf je worden!"

Jeroen Mirck Rutger van der Waal is dermatoloog, dus het was verre van logisch dat hij zou promoveren onder zijn vader, die kaakchirurg is Toch is het zo gelopen Rutger IS namelijk gefascmeerd door 'oral medicme', het gegeven dat aan­ doemngen m de mond er soms op kun­

nen duiden dat er elders m het hchaam iets mis IS Hij schreef er al een eerste stuk over m 1994, maar het het idee daarna een njdje hggen D n e jaar gele­ den pakte hij het opmeuw op, om daar­ na m razend tempo te promoveren Dat de familiale band tussen promotor en promovendus gevoehg ligt, spreekt nog het beste uit de reactie van vader Van der Waal De hoogleraar tand­ heelkunde wil liever niets over de kwestie zeggen "Het was eigenlijk de bedoelmg dat mijn naam niet bij de promotieaankondigmg vermeld zou worden", zegt hij "Bij zo'n familie­ band gaan mensen toch al snel denken dat er sprake is van bevoordelmg Maar dat is natuurlijk niet het geval " Ook Van der Waal jr wil niets weten

van een speciale behandelmg " H e t is nooit een vooropgezet plan van mij geweest om te gaan promoveren onder mijn vader Ik ben dermato­ loog, hij IS kaakchirurg Maar in de loop van de tijd kreeg ik er belangstel­ Img voor om diagnoses te gaan stellen door m de mond te kijken Wemig artsen doen dat Een praktische bij­ komstigheid was daarbij dat er in het V U Medisch Centrum maar een ver­ dieping zit tussen tandheelkunde en dermatologie Je kunt dus gemakkelijk even bij elkaar binnenlopen " Op het moment dat Rutger van der Waal ervoor koos om zich in 'oral medicme' te specialiseren, kwam automatisch zijn vader m beeld "Aan­ vankelijk wilde ik mij daar verre van

houden", erkent de promovendus "Het moet geen familiebednjfje wor­ den' We waren wel degelijk bang dat mensen binnen de universiteit proble­ men zouden hebben met de familie­ band H e t mag ook niet zo zijn dat je elkaar het balletje toespeelt omdat je elkaar kent Daarom hebben we ook een tijdlang gedacht dit moeten we niet doen' Maar aangezien we het gewoon mteressant vonden om der­ matologie met tandheelkunde te ver­ binden, hebben we het toch gedaan " O m geen misverstand te laten bestaan over de werkrelatie tussen de Van der Walen, hebben vader en zoon de kwestie ook voorgelegd aan de andere promotor, prof dr T h Stannk van dermatologie Die had er geen proble­

IH?

P.

Roer Bal

Vader van der Waal begeleidt zoon Rutger bij promotie

H e t k o m t m e t vaak v o o r e e n z o o n die p r o m o v e e r t o n d e r b e g e l e i d m g v a n zijn v a d e r O p 9 a p n l w a s p r o f d r Isaac v a n d e r W a a l p r o ­ m o t o r bi) zijn z o o n R u t g e r V a d e r wil e r liever m e t s over kwijt, terwijl zoonlief b e n a d r u k t d a t zijn proef­ schrift e x t e r n is g e t o e t s t

We ovei con uit ( Ned met en t:

men mee "Bovendien hebben we mijn proefschnft extern laten toet sen", vertelt Van der Waal jr "Je hebt toch de schijn tegen We vonden zelf dat we elke verkeerde indruk moesten voorkomen " Rutger van der Waal gaat na zijn pro motie niet voor de VU werken De afgelopen tijd was hij al buiten de VU deuren werkzaam (als waame mend arts m het Antoni van Leeu wenhoek Ziekenhuis) en dat blijft zo Vanaf mei treedt hij m dienst bij een cluster ziekenhuizen in Utrecht en Nieuwegem D e promotie was trouwens een echte familieaangelegenheid Behalve vader en zoon waren er nog tal van andere familieleden aanwezig

ES3

Poenbo long, s inham een tel uit, de Hetbo longen vetrolk veel te gewooi ven on­ De VOO en het op van denken papier ( gebmik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen