Ad Valvas 2003-2004 - pagina 527

)04

AD VALVAS POËZIE

PAGINA 7

De winnaars van de VU­podium Poëziewedstrijd

od gras en holle bomen Dit jaar lieten ze zicli inspireren door het landscliap, de deelnemers aan de VU­podium Poëziewedstrijd. Drie winnaars en zes eervolle vermeldingen leverde de vijfde jaargang op. Hierbij vijf bekroonde gedichten. Tekst: Peter B reedveld Foto's: Christiaan Krouwels

4^

T

Mensen zijn allemaal landschappen, meent de 63­jarige consultant Simon Buschman. Hernemend landschap, het gedicht waarmee hij een van de zes eervolle vermeldingen won, gaat over zijn moeder, die in 1999 over­ leed. "Aan de ene kant gaat het over mijn moeder zoals ik die heb gekend, aan de andere kant over het mens datje moest verkennen, als een land­ schap." Hernemend landschap

voor moeder igjaa de 42­jarige dichter/kunstenaar Hein Walter op laats »dium Poezieprijsuitreiking. Zijn bekroonde ge­ eoloi hij in het kader van een kunstproject in zijn i Alm moest bij 33 kunstwerken een gedicht maken. ;ema een installatie­achtig werk, waarbij de maakster äooni zoals een poppetje ­ in een kuil bij elkaar had 3t IS f sch gedicht en gaat over wie iemand is." e

(1913­1999)

Herinneren ­ noem het voorlopig een goedmoedig wezen dat na een winterslaap opnieuw tot leven komt zich wakker schudt, rondkijkt vier benen in beweging zet om straks ver mee te lopen de dalen door, de flanken af

nsis it móei

maar nu de licht ontdooide aarde schraapt, snuft aan blad van vorig jaar ­ in dode hoeken, dicht opeen ­

getei

gaapt I VOO!

'Spel evooi It vasn 'S, lens

reld • zilt

tot achter in zijn keel en uit de diepte van het lijf een helse kreet uitstoot die duurt, weerkaatst breekt ­ wegsterft opgaat in een groter niets het landschap leger laat zich steeds maar weer ook onverhoeds als ritueel in me herhaalt; en zinkt weer weg in winterslaap.

De Groningse schrijver/dichter Henry Hes (57) liep op een "vervelende plek", waar een een bekende van hem eens onder de trein was gelopen, toen hij op het idee kwam voor Bast "Er stond daar een wilg die alleen nog 'op de bast' groeide. Zo voelde ik me ook: een beetje hol van binnen. Hes kreeg er een eervolle vermelding voor. Bast Ook wel eens het gevoel alleen nog te leven uit de bast zoals een uitgeholde wilg met in de molm van zijn vergane binnenkant een al bijna bloeiende vlier Zo te bestaan bij een sloot in de gedachte van een verbaasde wandelaar en voorbij razende treinen met reizigers die je geduldig in de rij zien staan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen