Ad Valvas 2003-2004 - pagina 152

AD VALVAS 6 NOVEMBER 2003

PAGINA 4

Ondertussen bij Crea...

Schrijf niet Nederlands Het eerste wetenschappelijke probleem dat ik oploste was het vraagstuk waar de kinderen vandaan komen. In de bibliotheek loste ik die kwestie langzaam op door de ENSIE encyclopedie door te werken. Het resultaat ontstelde mij: dat dergelijke lage organen zulk een eminent doel kunnen dienen! De les was deze: men moet zich in de wetenschap kunnen neerleggen bij resultaten die met welkom zijn. In dezelfde tijd verrichtte ik als 'correspondent' van een Amsterdams bureau veldonderzoek te IVIeliskerke: met vragenformulieren ging ik na hoe ze daar de nageboorte van een paard noemden. De toelichting bij de vragen stelde dat "sommige mensen het met passend vinden daarover te schrijven". Dat deed ik wel en P.J. IVIeertens antwoordde: "Bedriegen de tekenen met, dan heeft u aanleg voor de filologie en het doet me genoegen te horen dat u in de filologische faculteit gaat studeren. Ik wens u daarbij alle goeds toe." Een dag later begon de groentijd. Najaren las ik dat Reinier de Graaf (Delft 1641-1673) ook in de weer was met de procreatie. Die geloofde in vrouwelijk sperma en zocht naar 'der vrouwen ballen' of 'kloten'. Toen ging mij een licht op: de bijbel schrijft over de 'zaadstorting' van de vrouw van Abraham en ik wist nu wat er bedoeld was (Hebr. 11:11). De ontdekking verscheen in 1983 in een Nederlandstalig boek en niemand las het natuurlijk. In 1990 komt Piet uit Utrecht aan met dezelfde ontdekking en wel in vele artikelen, Engels en Nederlands. Hij stipt mijn Nederlandstalige ideetje vaag aan in voetnoot 51. Het Nederlands Bijbelgenootschap maakt goede sier met Piets vondst. Sijbolt, leider van de komende nieuwe bijbelvertaling, praat diens ontdekking nog eens na in Filter, een tijdschrift dat UB-VU terecht met heeft. Die nieuwe vertaling werd op 27 oktober gepresenteerd en terugreizend in de trein zie ik dat Piet met ere genoemd wordt. Ik moet wel zeggen dat iedereen die zich met de oudere embryologie bezig houdt, deze vondst snel zal maken en de theone was bekend aan de Statenvertalers. Piet heeft het ook zelfstandig gezien. Nederlands een wetenschapstaai? De ballen. Wisselcolummst Marten Stol is hoogleraar Semitische talen en culturen aan de faculteit der Letteren

Christiaan Krouwels

Willemijn de Graaft (rechts) zingt verkouden en wel Schubert

...probeert UvA-studente Sara Leemans een stuk van Schubert van blad te zingen. "Kim je nog eens beginnen bij maat 25?" vraagt Maria van Nieukerken, dirigent van het Nederlands Studenten Kamerkoor. Van Nieukerken zet de begeleidende melodie nog eens in op de piano. Leemans begint te zmgen. De hoge noot gaat niet helemaal goed. Even later mist ze de melodie. "Dat had heel goed gekund, maar het staat er niet", onderbreekt Van Nieukerken haar. Het Nederlands Studenten Kamerkoor heeft vanmiddag audities. Van Nieukerken zit achter de piano, drie leden van het bestuur maken aantekeningen achter een tafel. Verder is de zaal groot en leeg. "Het ging vreselijk", zegt Leemans na afloop. "Audities gaan altijd vreselijk", stelt VU-studente EUa Rombouts haar gerust. De derdejaars cultuurwetenschappen zit aan een tafeltje met thee, drop en koekjes bij de uitgang. "Ik ben van de nazorg", zegt ze. Rombouts heeft vorig jaar zelf ook auditie gedaan en meegezongen in het koor, dus ze begrijpt dat het doodeng is. "En het vervelende is dat zenuwen altijd meteen op je stem slaan. Maar dat is bij iedereen zo." Rombouts hoort zelf pas over drie weken of ze dit jaar weer mag meedoen, net als de andere kandidaten. "Voor het NSKK willen we elk jaar zo veel mogelijk nieuwe mensen, dus als er nieuwelingen zijn die even goed zijn als mensen van vorig jaar, gaan ze voor", legt Van Nieukerken uit. Het kamerkoor is een projectkoor dat elk jaar

opnieuw wordt samengesteld. De tweede helft van februari geeft het koor optredens. Daarvoor moeten ze anderhalve maand intensief oefenen. "Iedereen moet auditie doen, alleen de zeven leden van het bestuur zijn zeker van een plek", legt Van Nieukerken uit. Oud 'VU-studente Laetitia Mulder is dit jaar

'Hij is meer geschikt voor een shantykoor' voorzitter van het NSKK. Ze is inmiddels aio in Leiden. Ze zingt nog steeds in het VU-kamerkoor. "Ik deed vorig jaar ook mee. Toen zong ik alt, maar eigenlijk ben ik mezzosopraan." De audities zijn best pittig: eerst zingen de kandidaten een stuk dat ze zelf hebben meegebracht, vervolgens moeten ze een aantal dingen nazingen en dan moeten ze ongezien een stuk van blad zingen. Vooral dat laatste blijkt moeiHjk. UvA-studente Willemijn de Graaff slaat zich redelijk door het Schubert-hed heen dat ze van blad moet zingen. De Graaff speelt dan ook piano en cello, dus ze kan goed noten lezen.

Toch is ze zelf maar half tevreden: "Ik ben net op het hoogtepunt van mijn verkoudheid. Balen", zegt ze. De enige man van vanmiddag is Wouter de Ruijter. Hij is te laat. Hij is 43 en al lang geen student meer, terwijl het koor uitsluitend uit studenten bestaat. "Hij is meer geschikt voor een shantykoor", mompelt Van Nieukerken als De Ruijter de zaal heeft verlaten. Van Nieukerken is op zoek naar 32 personen, om zestienstemmige koorstukken te zingen. "Dan heb ik voor elke stem twee mensen, dat is mooi. Misschien wil ik er dan nog twee extra lage bassen bij, als die er zijn. Marmen zijn altijd moeilijker te vinden dan vrouwen." De muziek van het NSKK is modem en vrij moeilijk te zingen. "En omdat we het in zo'n korte tijd moeten instuderen, moeten mensen wel zangervaring hebben." Inmiddels zijn alle kandidaten van de middag langsgeweest en zit het bestuur samen met Van Nieukerken zelf drop en koekjes te eten aan de nazorgtafel. "Wat erg hè, dat wij bij veel mensen al meteen weten dat ze het niet worden en dat zij pas over drie weken een bnef knjgen", zegt Van Nieukerken. Bestuurslid Arianne van Leeuwen, die in Wageningen studeert, herinnert zich dat ze vorig jaar het openen van die brief nog het allerengst vond. "Maar er stond in dat ik was aangenomen", lacht ze. "Anders had ik nu niet m het bestuur gezeten." Weimoed Visser

•6«

'Hier is iedereen altijd nieuw' Nieuwe studie, nieuwe stad. Voor veel eerstejaars lioort daar een nieuwe vereniging bij. Ad Valvas ondervraagt een aantal van hen over hun clubkeuze. Deze week Daphne van de Bongardt (19), studente SCW en het enige eerstejaarslid van de internationale studentenvereniging ESN (European Student Network) VUniverse.

"Ik was er belachelijk vroeg mee. Meestal worden studenten pas in hun tweede of derde jaar lid, want je gaat meestal pas tegen die tijd op exchange. Nadat ik vorig jaar gestopt was met een studie taal en communicatie aan de UvA, had ik zin om me helemaal in een studentenclub te storten. Ik heb alle folders die er maar van studentenverenigingen te krijgen waren gelezen, en ben toen gaan kijken bij ESN-Vuniverse. Ik werd lid omdat iedereen er zo sociaal was. Contact met mensen heb ik nodig. Ik schreef me meteen m voor een jaarlijkse 'ES'ü-meeting in Praag. Later hoorde ik dat die eigenlijk alleen voor bestuursleden was bedoeld. Ik was de enige van de VU-sectie en de jongste. Ik dacht: verstand op nul en gaan. Het geeft een kick om iets te doen wat een beetje eng is. Het was superleuk, met allerlei nationaliteiten: Zweden, Polen, Duitsers, Spanjaarden, whatever. Ik heb er

een Zwitsers vriendje aan overgehouden. Niet praktisch, maar een beetje onvermijdelijk. Gisteren ben ik net teruggekomen van een logeerpartij in zijn studentdonn in Zurich. Ik schaam me als ik bedenk hoe vaak ik de laatste tijd op Schiphol ben geweest. Maar dat is de wereld waarm we leven. Bij andere verenigingen zou je meer opvallen als nieuweling. Hier is iedereen altijd nieuw, als het ware. Het leuke is dat je er mensen uit allerlei verschillende culturen ontmoet, maar dat je allemaal iets gemeen hebt, namelijk dat je open staat voor elkaar. Ik kan niet wachten tot ik ook op exchange kan. Dat is echt een toptijd. Je weet dat het maar van korte duur is, maar dat maakt het denk ik alleen maar extra heftig. Iedereen wü de tijd van z'n leven hebben. Ik wil misschien naar Londen of Praag; op Praag ben ik helemaal verliefd geworden.

De meeste ESN'ers zijn sociaal. Als je teruggetrokken doet en geen contact maakt, vragen anderen zich wel af wat je bij zo'n vereniging doet. Verder moet je goed Engels kunnen. Humor begrijpen is de testcase, dat is de hjm bij het maken van contacten. Ikzelf merk het niet eens als ik de switch maak van Nederlands naar Engels. Ik ben voor het bestuur gevraagd, maar ik laat mijn studie voor gaan. Ik zit wel in de activiteitencommissie. Achteraf is het allemaal heel erg snel gegaan. Dat komt ook door mijn voortvarendheid. Ik heb mijn woordje klaar en wil altijd alles zien. Ik voel me het lekkerst als ik me ergens helemaal in kan storten. Het moet een beetje stressig druk zijn. Vanavond heb ik twee feestjes, morgen een borrel en overmorgen Halloweenfeest: precies goed," Annette Wiesman

z^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen