Ad Valvas 2003-2004 - pagina 419
CULTUUR BOEKEN
AD VALVAS 1 APRIL 2004 I
PAGINA 15
Knap hoor Een vuilnisbak ais trommel, een lasapparaat ais lichtbron. Het is grappig en soms heel fraai wat Mayumana doet. Maar nieuw...? Nu met korting voor Ad Valvas-lezers. Shirley Haasnoot De oude fabriekshal waar de voorstelling Mayumana plaatsvindt, is enorm: minstens vijftien meter hoog en met zo'n duizend stoelen. D e buizen, pijpen en leidingen aan een van de muren zorgen voor een industriële sfeer. Maar hoog boven het publiek hangen ook kristallen kroonluchters. Na een elektronisch, fusion-achtig muziekje worden we welkom geheten in het Engels, Hebreeuws en Nederlands. Wat is het internationale Mayumana volgens de aanplakbiljetten overal in de stad een "voorstelling vol ritme, dans, humor en energie" - eigenlijk? Is het een mtemationale dansvoorstelImg? Muziek? Een spektakel? Horen de meisjes van het personeel, met Star Wars-achtige pakjes, bij de show? En IS het wel zo hip als het lijkt? Het puMiek verraadt niets: er zijn veel gezinnen, scholieren, stelletjes. Het begint met een eenvoudig ritme. Vijf jongens en vijf meisjes komen het podium op en trommelen op witte emmers. De meisjes dragen broeken en bovenstukjes die hun buik en rug on-
Vorig jaar speelde het VU-Orkest nog 'drie donkerbruine R u s s e n ' , dit jaar zijn de A m e r i k a n e n aan de beurt. E e n vederlicht en flitsend programma, voorspelt slagwerker Pieter L a m e r s . D e z e week in D e GrifBoen. Veel spetterwerk. Dat kun je verwachten van Across the Atlantic, het programma van het VU-Orkest onder leiding van vaste dirigent Daan Admiraal. Het meer dan tachtig man tellende orkest voert muziek uit van vier Amenkaanse componisten en een Mexicaan, vertelt bestuursvoorzitter Pieter Lamers (32), slagwerker en afgestudeerd in Frans en algemene taalwetenschappen. "Vorig jaar speelden we Prokofjev, Sjostakovitsj en Moessorgski - drie Russen op een rij met donkerbruine stukken. Voor onze be-
bedekt laten, de jongens hebben wijde broeken en blote armen. Al snel wordt het ritme uitgebouwd: er wordt geslagen op vuilcontainers, geklepperd met deksels, met trommelstokken geraspt over een dranghek. Er wordt veel op en neer gesprongen. E n worden veel grappen gemaakt met mimiek en bewegingen, zoals een jongen die de blikken trommel van de ander steelt. Een beetje zoals een ouderwetse clown dat zou doen, maar dan zonder schmink. Toegegeven: de show - want dat is het nog het meest - ziet er prachtig uit. M e t een minimum aan middelen - uitgekiende belichting en geluidseffecten, plastic emmers, ijzeren pannetjes en een rookmachine - wordt een maximaal effect bereikt. Er is nauwelijks decor maar alles wordt gebruikt, zelfs de buizenwand, die spectaculair wordt verlicht in een donkere zaal terwijl iemand hoog boven het podium met een lasapparaat een regen van vonken maakt. O p de verschillende ritmes is er acrobatiek. Een jongen doet een capoeiraachtige dans waarna hij achterover door zijn rug buigt en met zijn handen
de grond aanraakt. Een meisje doet kunstjes terwijl ze aan een vrijwel onzichtbaar touwtje hangt, zodat het lijkt of de zwaartekracht geen vat op haar heeft. Een meisje maakt een achterwaartse salto terwijl ze tegelijkertijd kleppert met haar castagnetten. De meeste kunstjes worden begeleid door een opzwepend, ingenieus en vrijwel foutloos ritme. Blijkbaar kun je ook alleen met trommelen en klappen de meest opzwepende muziek maken. T o c h wordt Mayumana niet meer dan een serie kunstjes van anderhalf uur, door tien mensen uitgevoerd, in een
spectaculaire ruimte met licht en geluid. Het IS heel knap, heel moeihjk, heel spectaculair en zeker vermakelijk. Het is ouderwets vermaak in een hip jasje maar zeker niets nieuws. D e bezoekers zitten daar niet mee. Ze gieren van het lachen, klappen gezellig mee of blijven onverstoorbaar tongzoenen met hun partner, alsof ze een avondje naar de film zijn. Dat het woord Mayumana van het Hebreeuwse woord meyumanut komt, ontdekken we pas na de voorstelling. Het betekent inderdaad - zonder pretenties vaardigheid of kunstje.
Met de Amerikaanse slag zoekers was het zware kost. Omdat we even weg wilden van de Russen, spelen we nu een wat toegankelijker programma." Niet dat het orkest het zich makkelijk heeft gemaakt met Leonard Bemstem, Morton Gould, Samuel Barber, George Gershwin en de Mexicaanse Silvestre Revueltas. "Twee maanden geleden speelden we nog Sjostakovitsj en nu dit. Lichte muziek moet heel puntig klinken, anders is het gelijk helemaal niks. Je hebt een soort collectieve virtuositeit nodig, het moet met de Amerikaanse slag. Wij slagwerkers maken er al grapjes over dat we glitterstrings gaan dragen."
Een primeurtje is dat het VU-Orkest voor de eerste keer in D e Griffioen speelt. "We oefenen daar iedere week, ik heb zelfs begrepen dat het cultuurcentrum mede werd gebouwd als repetitieruimte van ons orkest, omdat het zo groot werd. D e akoestiek van De Griffioen is goed, wat aan de droge kant, maar dat werkt wel met de lichte stukken die we uitvoeren.We hebben er echter nooit opgetreden, gewoonlijk staan we in het Concertgebouw. Daar is zo'n mooie nagalm, een fluwelen klank, die voegt echt wat toe aan zo'n donkerbruin Russisch stuk." Maar ook zonder glitterstrings is er heel wat meer te beleven dan in het
Concertgebouw. Zo voert het orkest het Concert voor tapdancer en orkest uit van Morton Gould, met tapdanseres Marije Nie als soliste. "Het is waarschijnlijk het enige concert voor tapdance dat ooit is geschreven en we zijn er iedere week keihard mee bezig. M a rije speelt eigenlijk een soort slagwerksolo. Ze heeft inmiddels een eigen podium geregeld om te tappen." Vooral Gershwms American in Paris is volgens Lamers leuk om te spelen. "Er zitten taxi's in die van alle kanten komen aanscheuren. We denken er nu over om met licht bepaalde noten te accentueren, zoals het getoeter waar de Amerikaan steeds zo van schrikt.
Voor vijftig euro boeken
De keuze van songfestival winnares Selma Peelen Elke week laat Ad Valvas iemand voor vijftig euro winkelen bij de vu-boekhandel. Deze week is dat psychologiestudente Selma Peelen. Ze won zaterdag de voorrondes van het studentensongfestival en vertegenwoordigt in de finale op 8 mei de VU.
Gezien op 23 maart Theater Fabriek Amsterdam (op het voormalige Storkterrein), Czaar Peterstraat 213, Amsterdam. Entree. € 35,-/ € 39,Zie voor info en programma www mayumana nl
Let op! Lezers van Ad Valvas krijgen € 10,- korting per twee kaarten voor alle voorstellingen op ma t/m do in maart en april (op basis van beschikbaarheid). Twee kaarten eerste rang. € 68,I p.v. € 78,-; tweede rang € 60,-1 p v. € 70,Bel 0900 3005000 (75 et per minuut) en bespreek o.v v. Ad Valvas Mayumana-actie
We spelen tenslotte in een theaterzaal, dus waarom zouden we daarvan geen gebruik maken. (Zingt:) Tadadapepeppep! Het getoeter doen de slagwerkers met knijptoeters. Slagwerkers doen altijd alle leuke dmgen. Een van onze slagwerkers is een fenomenale drummer die altijd de groove zoekt. Het werkt wel, het hele orkest gaat er strakker door spelen." Het VU-Orkest heeft de naam dat het een van de beste amateurorkesten van Nederland is, vertelt Lamers. "Ik denk er zelfs over of het mogelijk is om te professionaliseren, om met subsidie een concertserie te organiseren met verschillende studentenorkesten." (SH) Do 31 maart en za 3 apnl om 20.30 uur in Cultuurcentrum GrifTioen, Uilenstede 106, Amstelveen. Entree € 9,-/€ 11, Info en reserveren: 020-4445033 Zie ook wvw/.vu-orkest nl
Fictie ion-fictie in de VU-boekhandel werden de volgende boeken de a^elopen maand het best verkocht: 1) W i l l e m F r e d e r i k H e r m a n s , Herinneringen
van een
engelbe-
waarder
Dirk de Hoog Selma Peelen (22) won het studentensongfestival in (lê Gnffioen met het zelfgeschreven liedje Hunger. 'Dat gaat over de spanning mssen enerzijds heel erg naar iets verlangen en tegehjk weten dat het niet echt bestaat", legt de zangeres uit. Peelen speelt gitaar, piano, cello en dwarsfluit. Ongeveer sinds haar zestiende schrijft en zingt ze Engelstalige liedjes. "Het is vooral melancholieke muziek. Mineur hoort bij mij", ^ d t ze. Haar voorbeelden zijn folk, fimk en popzangeressen Ani DiFranco en PJ Harvey. "Ik houd meer van vrouwen, al is het alleen al om de stem. Ik kan jiie meestal ook beter met hun teksten identificeren." Peelen weet precies wat ze zoekt in de boekwinkel, lamehjk een reisgids over Ierland. "Daar ga ik binnenkort naar toe. Inderdaad, vanwege de muziek. Ik *ü in cafés muziek maken." Ze twijfelt tussen de Lo"«(y Planet ("Die is volgens vrienden voor rijkeluis-
kinderen") en The Rough Guide. Die laatste is dikker en goedkoper. Ze ziet er een advertentie in staan voor de Irish Folk Guide. Maar helaas, die heeft de boekhandel niet in voortaad. Met de The Rough-leilandgids is ze de eerste 22,22 euro kwijt. Het tweede boek zit ook al in haar hoofd: Slaap!, het debuut van de Vlaamse Annelies Verbeke ( € 18,-). "De recensies spraken me erg aan. Het gaat over twee mensen die lijden aan slapeloosheid. Dat leek me boeiend", is haar motivatie. Rest nog tien euro en een paar cent. Peelen wil even bij de poëzie kijken, maar helaas, voor die pnjs is geen bundel te vinden. Na wat zoeken vindt ze een vertaling van de Aenets van Vergilius voor negen euro. Bingo. "Ik heb net als m ' n hele familie het gymnasium gedaan. Ik houd van klassieke verhalen." Dan nog de gewetensvraag of ze meer boeken of meer cd's heeft. "Ik zou het niet weten", is haar antwoord. "Ik denk van beide even veel."
2) A m o n G r u n b e r g ,
Grun-
burg rond de wereld 3) M a r j a B r o u w e r s , 4) Maria Stahlie,
Casino Galeislaven
5) F o u a d L a r o u i , De ding van
uitvin-
God
ingezonden mededeling
De nieuwste roman van Komrij!
Hercules Gerrit Komrij
€16,50
[ v u ßoefchonde/JAmsterdam
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 2003
Ad Valvas | 580 Pagina's