Ad Valvas 2003-2004 - pagina 116

A D VALVAS 1 6 OKTOBER 2003

PAGINA 4

Ondertussen in de Watergraafsmeer

Niet welkom Natuurlijk was het bericht in Ad Vat vas onderwerp van gesprek op het promotiefeestje een dag later Kinde ren met meer welkom bij promoties Apetrots en een ervaring rijker waren mijn buurkinderen die middag thuisge komen misschien wel de laatste kinderen onder de acht die hun vader aan de VU zagen promoveren Afgezien van het feit dat de meeste kinderen zich door promoties heen tekenen, slapen en lezen en er maar af en toe een kinderkreet door de aula schalt, vraag ik me af hoe erg zulke herinneringen aan het echte leven tijdens een promotieplechtig heid zijn Dat hangt af van watje vindt dat die plechtigheid betekent Is het een gewichtige stap binnen de wetenschap, of is het een hoogtepunt in de individuele levensloop? Een promotie is een examen en geen feestje", zegt de pedel Een promo tie IS een ceremonie", zou ik zeggen Ceremonies markeren belangrijke gebeurtenissen in het leven en deze gebeurtenis heeft zowel een plaats in iemands wetenschappelijk als per soonlijk leven Bij een promotie ver antwoord je je voor je werk, tegenover vakgenoten, maar ook tegenover de rest van de wereld Familie en vnen den kunnen een glimp opvangen van watje al die jaren achter je bureau hebt gedaan Als de promotie echter bedoeld is als een exclusief wetenschappelijke gebeurtenis, vind ik dat die voortaan maar helemaal achter gesloten aca demische deuren moet plaatsvinden, zonder gevaar voor relativering van die belangrijke universitaire werk zaamheden Geen kindergehuil, geen afleiding door rochelende opa s, nies ende neven of te zwaar geparfumeer de tantes Ook geen nieuw mantelpak of jacquet, met naar de kapper en/of de schoonheidsspecialiste, gewoon een examen Dat zou wel jammer zijn Want het is een hoop werk, dat promoveren en het IS voor degenen die daaronder geleden hebben leuk om deel te heb ben aan de ceremonie waann het resultaat wordt gevierd Voor de km deren is het extra jammer Er is voor kinderen van academische ouders toch al zo weimg (eer) te beleven aan het werk van hun ouders Gun ze nou toch dat ene spektakel' Wisselcolummst Monique Volman is hoofddocent bij de afdeling onderwijs pedagogiek van de faculteit Psycholo gie en Pedagogiek

Marijn Alders

Scholieren Anne de Jong (links) en Isabelle Timmermans knutselen aan een ruimtestofdetector

plakken Anne de Jong (17) en Pieter D a n e s (16) alummiumfolie op een grote perspexplaat D e scholieren maken een detector voor ruimtestof, die op het dak van h u n school komt Als alles goed gaat knjgt Amsterdam een heel netwerk van dit soort detectoren op daken van middelbare scholen De scholen draaien mee m een grootschalig wetenschappelijk onderzoek Zes scholieren en twee begeleiders zitten de hele dmsdagmiddag te knutselen op het Nikhef - het Nationaal Instituut voor Kernfysica en Hoge Energie Fysica - m een kamer die amper groot genoeg is voor twee bureaus D e kamer staat propvol gereedschapskisten, perspexplaten, rollen alummiumfolie en computers met meetapparatuur Onderwijsassistent T h e o v a n S c h e p pingen zit te solderen, dne scholieren zijn met folie en plakband in de weer en drie zitten achter een meetaparaat Op de gang staat een hele stapel skiboxen, die gewoonlijk voor op het autodak zijn "Uitemdelijk komen de detectoren m die skiboxen op het dak van de school Ik heb nog veertig van die boxen hier op zolder", vertelt Henk Jan Btüten, postdoc natuurkunde bij de V U en begeleider van het scholierenproject Zeven Amsterdamse scholen gaan meedraaien m een onderzoek naar de herkomst van zware ruimtedeeltjes De scholieren kunnen hun profielwerkstuk over het project schnjven en knjgen de kans kleme onderzoekjes te doen Ook universiteiten en scholen in de rest van het land doen aan het project mee, waardoor er over een

aantal jaren een heel netwerk aan meetpunten over het land moet liggen "Eens m de zoveel tijd komen er ruimtedeeltjes m de dampknng die zo veel energie bevatten, dat we niet goed kunnen verklaren hoe ze zijn ontstaan", vertelt Bulten Deze zware deeltjes, muonen genoemd, botsen in de dampkring op

'Ik zit hier alleen om(dat ik het mincier saai vind (jan school' zuurstof- en stikstofatomen, die daardoor m een lawine op het aardoppervlak terechtkomen Hoe meer energie de muonen hebben, des te groter de lawine die ze veroorzaken Deze is alleen over kilometers verspreid en daarom moeilijk te meten "Maar als je een heel netwerk aan detectoren bouwt, bijvoorbeeld op de daken van middelbare scholen, kun je zo'n lawme wel meten", legt Bulten uit Wetenschappelijk gezien zijn vooral de grootste lawines mteressant, omdat daar nog geen verklaring voor IS Bulten "Muonen met een lading hoger dan 1015 zijn nog onverklaard Ons doel IS om te bepalen van waar uit de ruimte die

muonen komen Dan zijn we weer een stap dichter bij een verklarmg " D e scholieren van het Smt NicolaascoUege en van het Amsterdams Lyceum bouwen momenteel de eerste sene detectoren UvA-professor B o b van Eijk komt binnen met een groep Leidse wetenschappers, die vanmiddag ook een detector gaan bouwen voor de wetenschapsweek Ze gaan een paar ruimtes verderop zitten knutselen A i s s a m Errami (18) is juist bezig een detector door te meten Hij draait aan een knop en het signaal gaat omhoog "Ik snap er mets van, het zou juist omlaag moeten gaan", verzucht hij Het doel van het project is tweeledig enerzijds hebben middelbare scholen m Nederland de juiste afstand tot elkaar om een netwerk aan meetpunten te maken, anderzijds willen de natuurkundigen scholieren laten zien hoe leuk natuurkundig onderzoek is, zodat ze misschien later een exacte studie zullen kiezen Bij Isabelle T i n u n e r m a n s (16) heeft dat geen effect ze weet zeker dat ze geen exact vak gaat studeren "Ik zit hier omdat ik het minder saai vmd dan school", geeft ze eerlijk toe Ook F a d i m e Guzel (17) en Errami willen geen exacte studie Wouter van Ruyven (17) is de enige die een exacte studie overweegt, maar welk vak hij wil doen, weet hij nog niet "Misschien wel natuurkunde", mompelt hij wat verlegen Weimoed Visser

'Op een gegeven moment wil je je eigen bed' Nieuwe studie, nieuwe stad. Voor veel eerstejaars hoort daar een nieuwe vereniging bij. Ad Valvas ondervraagt een aantal van hen over hun clubkeuze. Deze weelt Quirine Wajer (19), studente bewegingswetenschappen. Ze is lid geworden van de SSRA.

"Ik twijfelde heel erg welk dispuut ik moest kiezen Van tevoren had ik me expres geen beeld gevormd van de disputen, ik ging er blanco heen Op een gegeven moment stond iemand van dispuut Mesacosa m mijn Imkeroor te schreeuwen, en iemand van Ikkes m mijn rechter Het werd Mesacosa, maar het had ook andersom gekund Die twee disputen maakten een open mdruk, de andere leken vooral geïnteresseerd m zichzelf Dat was in de kentijd, als je elke avond naar Pylades gaat, de sociëteit, om de disputen te leren kennen We zitten nu m de na-kentijd Ons eerstejaarsgroepje kookt iedere avond voor dispuutsgenoten en we doen van alles, zoals op kroegentocht gaan of tarotkaarten leggen Omdat de vloer van Pi kapot is - ze hadden stro en drank op de vloer gegooid komen we er nog niet zo vaak Toch blijken sommige ouderejaars me al te kennen, dat

vmd ik wel grappig Ik ken hen meestal niet, maar ja, ik moet vijfhonderd nieuwe gezichten inprenten en zij maar 75 Omdat bewegmgswetenschappen een heel actieve studievereniging heeft, zijn studentenverenigingen bij ons absoluut met populair Maar ik vmd het belangrijk om ook anderen te ontmoeten dan alleen 'mijn soort mensen' Ik woon m een zeilschool aan de Kagerplassen die 's winters als studentenhuis in gebruik is In the middle of nowhere, ik moet 's ochtends om zeven uur met een gesubsidieerde taxi naar het station Er wonen allemaal avontuurlijke types die net als ik van verre reizen houden Ik ben zelf een halfjaar naar Australië geweest, waar ik geleerd heb dat je 's ochtends ook met een steak op je brood kunt ontbijten De kentijd is zwaarder dan ik dacht Ik voelde me met mijn grote rugzak soms net een toenst Ik bhjf nu wat minder vaak bij men-

sen logeren, want op een gegeven moment wil je gewoon weer m je eigen bed slapen Ze hadden me van tevoren gezegd dat de kentijd goed met je studie te combineren viel, maar dat valt tegen Af en toe mis ik colleges Als ik om vier uur 's nachts ben gaan slapen, zet ik 's ochtends de wekker net zo vaak op snooze tot ik mijn trem heb gemist Vanmiddag moet ik met mijn kentijdgroepje naar Gronmgen en weer terug Een strafopdracht, omdat iemand van de groep bij een andere activiteit niet kwam opdraven We hebben het allemaal druk, dus we hebben afgesproken dat we het elkaar met kwalijk nemen Maar daardoor blijven we bezig aanstaande zaterdag kan er weer iemand niet Ik neem mijn studieboeken mee We zitten toch vijf uur m de trein te niksen " Annette Wiesman

U

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen