Ad Valvas 2003-2004 - pagina 290

AD VALVAS 2 9 JANUARI 2004

PAGINA 2

BAS VAN DER SCHOT

colofon Ad Valvas Is het redactioneel onafhankelijke weekblad van de Vrije Universiteit Redactieadres De Boelelaan 1105, kamer OE­eo {bezoek en post) 1081 HV Amsterdam, tel. (020) 4445630

Faxnummer. (020) 4445639

DE I5A^EP­EE.Nr

E­malladres: redactie@advalvas.vu.nl Oplossingen cryptogram en mededelingen naar mededelmgen@advalvas.vu.nl Redactie Marieke Schilp (hoofdredacteur,

K^S HET

4445632, mschilp@advalvas.vu.nl), Anne Pek (eindredacteur, 4445640, apek@advalvas.vu.nl), Floor Bal, (4445638, fbal@advalvas.vu.nl). Peter Breedveld, (4445631, pbreedveld@advalvas.vu.ni), Dirk de Hoog (4445637, ddehoog@advalvas.vu nl), Weimoed Visser (4445634, wvisser@advalvas vu nl) Secretariaat: Maria Koeiev/ijn (4445630, mkoelewijn@advalvas vu nl) Aan dit nummer werkten mee: Yvonne Compier

TÏPE.

(AVC). Shirley Haasnoot, Daphne Lentjes, Martine Postma, Selma Schepel, Monique Volman, Annette Wiesman Fotografen' Marijn Alders, Bram de Hollander, Christiaan Krouwels, Peter Strelitski Tekenaars: Merlijn Draisma, Nico den Duik, Inge Heremans, Bas van der Schot, Berend Vonk Copyright HOP­kopIJ: Hoger Ondervk'ijs Persbureau, Leiden Ontwerp' Hollandse Hoogte Vormgeving. Rob Bomer Adviesraad prof. H. van den Heuvel (voorzitter), J de Berg, H Invernizzi, B Mullink, R. de Ruiter, prof N. Schrijver, A Soldaat (ambtelijk secretansj Advertenties opgeven bij Bureau Van Vliet, postbus 20, 2040 AA Zandvoort. tel (023) 5714745, fax (023) 5717680. Ook voor 'Adjes commercieel Overige Adjes redactieadres; advertenties van VU­mstanties opgeven bij Dienst Communicatie. J L K van der Veen, IH 41. BelleVUe, tel. 45660 Productie Dijkman Offset, Diemen Abonnement: per jaargang € 32,­. Later m het jaar per gemiste editie € 0.50 minder Betaling per acceptgirokaart, aan te vragen bij het secretariaat Int Standaard Serie Nummer: 0166­0098 Overname van artikelen, is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur

Brieven Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met dé redactie nodig. De redactie Itan bijdragen Inltorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

Goedkoop leven Leuk om in het artikel van Anne Pek de Noppes­vereniging aan te treffen. Jammer alleen dat over het aanbod mijns inziens ietwat denigrerend wordt gedaan, met name omdat je er ook uitstekend terecht kunt voor zaken als kleding maken en repareren, haren knippen en het deskundig laten invullen van je T­biljet (!). Voor Ad Vahas­lezers: kijk zelf eens op www.noppes.nl.

fhiit gezorgd. Aan het einde van de lunch kwam er een jongen met een grote vuilniszak, die daar alle broodjes in flikkerde. Wij keken met verbazing toe; hoe kan op een universiteit als de VU, waar christelijke normen nog aanwezig schijnen te zijn, goed voed­ sel zomaar weggegooid worden? Ter­ wijl er in Amsterdam zo veel mensen zijn die hier een moord voor zouden doen. Wij als studenten criminologie vinden dat onverantwoord. Op het internet bleken verscheidene organisa­ ties te vinden die dit overgebleven eten graag zouden komen halen. En als je bedenkt hoeveel er overblijft met bijna dagelijks dit soort lunches ­ bij bijeenkomsten, lezingen en symposia ­ is het toch werkelijk zonde dat hier niets mee gebeurt. Strooi het desnoods uit voor de eendjes in het Amsterdamse Bos, maar dit kan écht niet! Nienke D iephuis en Marijke Franken

Susan Pijl, bibliotheekmedewerker Bibliotheek Medische Wetenschappen

Rectificatie

Eendjes voeren Laatst hadden wij een aangeboden lunch in de receptieruimte op de eer­ ste verdieping van deze universiteit. Hier was zoals gewoonlijk voor ver­ schillende lekkere verse broodjes en ingezonden

In het artikel VU ofFU, over Engelstalig onderwijs aan de VU (Ad Valvas 2 2 janu­ ari), is een fout geslopen. Ten onrechte werd gesteld dat Rechten en Letteren geen Engelstalige masterprogramma's hebben. Dat hebben beide studies wel. mededeling

Mastervoorlichtingsdag Universiteit Utrecht 19 februari 2004. Volg je eigen masterplan.

fe o ^

Universiteit Utrecht

Kijk op www.uu.nl/masters of bel 030­253 2670.

Renovatie van de VU: nodig én verantwoord Als er b e z u i n i g d m o e t w o r d e n , begin dan m a a r m e t de n i e u w ­ bouwplannen. D a t opperden in de Ad Valvas van 15 januari m e e r d e r e V U ­ m e n s e n . Alsof de universiteit m a a r m e t geld smijt, reageert Koos B o s m a . Volgens h e m zijn de plan­ nen volledig verantwoord. In de oprukkende Zuidas krijgen de VU en het VU Medisch Centrum de positie van knooppunt van kennis, intellect, cultuur en zorg. Niet alleen de concurrentieslag met andere uni­ versiteiten leidt tot nieuwe gebouwen, ook de slijtage van de bestaande gebouwen, die na vijftig jaar zijn afge­ schreven. Er zijn echter onzekerheden die zich niet laten bagatelliseren: blijft de VU groeien en verdraagt de univer­ siteitskas langdurige bouwprocessen? Er klinken in Ad Valvas kritische geluiden rond de modernisering van het universiteitsterrein. Wat mij daar­ in vooral interesseert zijn de onder­ buikse sentimenten die tussen de regels door sijpelen: angst voor optisch verleidelijke, maar dure en in het gebruik krakkemikkige gebouwen, voor glaspaleizen zoals die van I N G en ABN Amro, voor budgetoverschrij­ dingen. Ter wille van de discussie karikaturiseer ik het dilemma tot de vraag of het VU­terrein zich ontwik­ kelt tot een rommelig barakkenkamp of tot een keurig aangeharkte kanto­ renwijk. Laten we eerst eens kijken hoe het universiteitsterrein erbij ligt. D e pri­ maire associatie is toch wel: cultuur­ steppe! In het afgelopen decennium heb ik vanuit het Hoofdgebouw groei­ stuipen waargenomen: dozen op het dak. De horizontale variant hiervan is gebouwen zijwaarts uitbreiden door een doos erachter, ernaast en zelfs ervoor. De laatste twee jaar domineert een andere aanpak die we etiketteren als het Sahara­model. Het Provisori­ u m (een hoogbejaarde houten barak) is uitgegraven en het terrein veranderd

in een zandvlakte. Elders verrezen ver­ edelde barakken (Bellevue, tentamen­ hal). Het is waarschijnlijk een stapje terug om de sprong voorwaarts te kunnen maken. Want in de Sahara verschijnen nieuwe gebouwen, als eer­ ste het niervormige Opleidingsinsti­ tuut voor Zorg en Welzijn (OZW). Naar het zich laat aanzien komt daar­ naast de nieuwbouw voor Economie en Rechten. De gevels van dit haak­

opinie vormige gebouw zijn tevens de wan­ den van het nieuwe Onderwijsplein. Op de begane grond ervan komen publieksvoorzieningen, zodat hier een levendig geheel kan ontstaan. Een ander voornemen is het opknap­ pen van het sleetse Wis­ en Natuur­ kundegebouw. Het is denkbaar dat dit gebouw intern opnieuw wordt inge­ deeld en dat er een andere, meer eigentijdse gevel komt die als wand van het Onderwijsplein kan functione­ ren. D e bedoeling van al deze projecten is modernisering, een eigentijdse ver­ schijningsvorm en een betere inrich­ ting van de openbare ruimte. Het tijdperk van het barakkenkamp is dus afgesloten. Wat staat ons te wachten? Is er sprake van hoogmoed en vangt het tijdperk van het grote potverteren aan? Het is natuurlijk goed dat voor deze gevaren wordt gewaarschuwd. Daar valt tegen in te brengen dat de bouwprocessen en de inrichting van de openbare ruimte professioneel worden voorbereid, begeleid en uitgevoerd door bestuur­ ders, beheerders, gebruikers, vormge­ vers, vastgoedmedewerkers met ver­

stand van budgetbewaking en het ren­ dabel (her) gebruik van gebouwen. Ook in onze Sahara komen de gebou­ wen niet als kwartels uit de hemel val­ len; ze zijn de vrucht van een lang tra­ ject. Alle kennis, bestuurlijke voornemens en intenties worden samengebald in het programma van eisen, waarmee de architect aan de slag gaat. Deze knjgt bovendien een indicatie van een vier­ kantemeterprijs, die overigens aan­ zienlijk lager is dan die van glaspalei­ zen. Vanuit de mogelijkheden van het streefbudget ontwerpt hij het gebouw. D e ruimtelijke opzet, de detaillering en materialisering van het gebouw zijn buitengewoon belangrijk, niet alleen voor de uitstraling van het universi­ teitsterrein als geheel, maar eerst en vooral voor de VU­medewerkers. Is het budget te laag, dan wordt dat niet zelden afgestraft met te smalle gan­ gen, te lage plafonds, inferieure mate­ rialen, slechte verlichting en onder­ houdsproblemen. Opdrachtgever en architect horen er een eer in te stellen om met een overeengekomen (beperkt) budget toch kwaliteit te leveren. Deze complexe operatie vergt logis­ tieke en budgettaire fasering, een ont­ wikkelingsmodel, evenals een ruimte­ lijk basisconcept dat de veranderingen aanstuurt. Op het universiteitsterrein ontstaat zeker geen barakkenkamPi noch een kantorenpark met glaspalei­ zen, omdat de functies van een knoop­ p u n t anders en aanzienlijk diverser zijn. De bundeling van kermis, intel­ lect, cultuur en zorg in een functione­ le en levendige universiteitsarchitec­ tuur is een fascinerende opgave voor procesgerichte en vindingrijke archi­ tecten. Koos B o s m a is plaatsvervangend hoofd leerstoelgebied architectuurgeschie­ denis bij Letteren en adviseur van het col­ lege van bestuur inzake architectuv en ruimtelijke ordening

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen