Ad Valvas 2003-2004 - pagina 447

AD VALVAS 15 APRIL 2004

CULTUUR BOEKEN

PAGINA 1 1

Zwelgen op de Zuidas Snelwegen, bouwverkeer en krijtstreeppakken bepalen het aanzicht van de Zuidas. Behalve komend weekend. Dan draait het er om muziekfilms. Zoals de prachtige draak 'The Saddest Music in the World'.

selijk drama, daar komt de openingsavond op neer met het droevige verhaal van Lady Helen en onbekende en gewaagde voorfilms over dans en mislukte liefde. Maar To the Happy Few (Stella Friedrichs en Thomas Draschan) werd op het laatste moment uit het hoofdprogramma gehaald vanwege de harde seks die erin voorbij flitst. Het filmpje is nu te zien m het permanente programma van de Nicolaaskapel, waar de altaars vanwege het festival zijn weggehaald. D e tweede, meer experimentele avond draait om avantgardistische clips, als tegenwicht voor de MTV-videoclips vol marmen met snelle auto's en naakte dames. Hoofdfilm is het Japanse Dead End Run (2003) van regisseur Ishii Sogo, die in een drieluik de laatste minuten laat zien uit het leven van zijn hoofdpersonen, voortgejaagd door spectaculaire muziek. De laatste avond kun je weer gewoon genieten. Catherine Deneuve en haar zus Franf oise Dorléac zijn m Les demoiselles de Rochefort (1967) van Jacques Demy twee beeldschone zusjes die al zingend op zoek zijn naar de liefde, waar natuurlijk alles om draait. Net als in Winnipeg m 1933. Daar raakt Lady Helen weliswaar haar nieuwe, prachtige benen weer kwijt, maar zelfs de Treurigste Muziek ter Wereld blijft niet treurig als de droevige Roderiek met zijn cello zijn grote liefde terugvindt. Een drakerig verhaal inderdaad, maar de muziek overwint alles.

Shirley Haasnoot Winnipeg, 1933. "Ifyou're sad, and like a beer, I'm your lady', zegt lady Helen Port-Huntly (Isabella Rosselim). Het is een van de prachtige oneliners in Guy Maddins meest toegankelijke, maar desondanks bizarre film The Saddest Music in the World (2003). Lady Helen is steenrijk geworden met het brouwen van bier en droevig is ze ook, nadat haar dronken aanbidder, de jaloerse arts Fyodor, haar benen heeft geamputeerd. Lady Helen schrijft dan ook een wedstrijd uit voor de droevigste muziek ter wereld, met als hoofdpn)s 25.000 'depressie-doUars'. D a t )uist deze muziek - de droevige klanken van de cello van Fyodors droevige zoon Roderick - Lady Helen fataal wordt, is niet meer dan passend in de film waarmee filmfestival Music in Motion opent. Dit festival van Cinema Zuid (podium voor film en videokunst) draait om films waarin muziek een bepalende rol speelt. Locatie is de Zuidas, het project vlakbij d e V U dat moet uitgroeien tot een nieuw Amsterdams centrum. Drie dagen lang kun je kijGrote porties z o n d e r lifla^es, b i o logisch vlees e n e e n spectaculaire zaal: bij café-restaurant A m s t e r dam krijg je waar voor je geld. De keuken van café-restaurant Amsterdam werkt volgens een eenvoudig principe: vlees is vlees, sla is sla en vis is vis. Als je bijvoorbeeld een halve kreeft (euro 13,98) bestelt, krijg je gewoon een doormidden gesneden beest. Er zit hooguit een bakje mayonaise bij, maar geen verdere liflafjes, zoals een vreemd sausje, bewerkte wonel of gefiituurde peterselie. En bij de kofBe kun je een stuk chocolade van Verkade krijgen (euro 2,64 met nootjes). AUes komt in grote hoeveelheden. Die eenvoudige keuken past uitstekend bij de spectaculaire ruimte, een oude fabriekshal van het Gemeentewaterleidingbedrijf. H e t grootste deel van de vorige eeuw stond hier de pompmachine die de stad Amsterdam

ken naar korte, experimentele filmpjes, video-installaties en speelfilms. Ze worden vertoond op monitors of doek of in een lichtschacht, zodat je languit op een matrasje moet liggen.

In de Nicolaaskapel, waar een deel van het programma speelt, kun je zelfs je eigen programma samenstellen in de 'dvd-theek'. D e kamertjes waarin de priesters van dit voormalige

seminarium ooit h u n preken oefenden, dienen nu als huiskamertjes met beeldscherm. De hoofdfilms worden gedraaid onder het glazen dak van de WTC-hal. M e n -

Een kalf met een cv

voorzag van drinkwater uit de duinen bij Vogelenzang. Drinkwater zit er tegenwoordig in een karaf (euro 0,74 per liter), maar langs de muur en tientallen meters boven je hoofd hangen nog steeds allerlei pompen, machines en buizen. D e ruimte wordt verlicht door de enorme lampen uit het oude Ajaxstadion D e Meer. Alle tafels zijn deze zondagavond bezet en er heerst een licht chaotische sfeer, waarin het personeel paniekerig rondrent. Terwijl we de kaart bestuderen, drinken we Bardolino (per glas euro 2,60), een lekkere en lichte Italiaanse rode wijn die op de mililiter wordt afgemeten. D e keuken is voornamelijk Frans, met veel voor Nederlanders aparte keuzes zoals schelvislever (3,78) of gebakken kalfshersentjes

(euro 5,02). Die kalfshersens kun je eten zonder dat je onmiddeUijk de gekkekoeienziekte te pakken hebt, want het vlees is hier in principe biologisch. W e krijgen zelfs een formulier, een soort cv, waaruit blijkt dat de hersentjes komen van een kalf uit Friesland dat met zijn moeder in de wei heeft gestaan. We beginnen met een carpaccio van Frans rund uit de bergen (euro 7,26). Het vlees is heel licht van smaak, op een bedje van gewone groene sla en bedolven onder flinterdutme stukjes parmezaanse kaas. Lekker maar basic het sausje moeten we zelf mengen met een flesje balsamico en een flesje olijfolie. De eveneens basic artisjok (euro 5,-) bezorgt ons veel werk, het is een enorm ding. N a honderden blaadjes

komt eindelijk het harige hart tevoorschijn, dat precies de juiste hardheid heeft. Bij het hoofdgerecht is de sla onbeperkt zodat we de caesar salad (euro 6,28, heel veel groen blad met wat spekjes, ansjovis en knoflook) maar laten zitten. D e biefstuk (euro 9,84) is lekker want het vlees, opnieuw van het Franse bergrund, is uitstekend. Er komt een enorme bak patat bij met een bakje mayonaise dat wat te lang heeft gestaan en daardoor ranzige randjes heeft. De Italiaanse saltimbocca (euro 14,80, kalfsoester met ham en salie) is prima. Hier ligt een gegrild kalf op het bord, gewikkeld in een plakje bremzout Nederlands of Engels varken. Bij het vlees zit lekkere taglierini: heel dunne sliertjes tagliatelli van

Voor vijftig euro boeken

De keuze van architectuurhistorica IVliranda IVIaring Elke week laat Ad Valvas iemand voor vijftig euro winkelen bij de VU-boekhandel. Deze week is dat IVliranda Maring (38), die vorige week afstudeerde op de kantoorpanden van Aldo van Eyck. Een uitgebreidere versie van haar scriptie ligt momenteel bij de drukker; projectontwikkelaar GS Vastgoed gaat het boek als relatiegeschenk gebruiken.

Vr 16, za 17 en zo 18 april Locaties- Nicolaaskapel, Prinses Irenestraat 19, Amsterdam van 14.00 tot 22.00 uur, centrale hal World Trade Center vanaf 21.00 uur. Toegang- € 11,(incl. consumptie en programma) Info T 020 5882408, I www.cinemazuid nl

het, zo wordt ons verzekerd, beroemde Italiaanse merk Del Cecco. N a deze enorme borden kunnen we niets meer eten, hoewel het citroenijs met wodka (euro 5,-) lokt. Het is bijna middernacht maar gelukkig zijn er acht soorten prima koÊBe. Een goed begin van een avondje dansen bij Club de Ville aan de overkant, op het Westergasfabriekterrein. Café-restaurant Amsterdam, Watertorenplein 6, Amsterdam. Dagelijks geopend van 11 00 tot 24 00 uur, vr en za tot 01.00. Reserveren. T 020-6822666, I www.cradam.nl.

Prijs-kwaliteitverhouding

7,5

Bediening

7

Interieur

9

Diervriendelijkheid

8

•^flctli

Fictie

In de VU-boekhandei werden de volgende boeken de afgelopen maand het best verkocht: 1) C o n n i e P a l m e n , Iets wat niet bloeden

kan

2 ) H u g o C l a u s , In geval Anne Pek Doe die maar", roept Aliranda Maring als ze meteen bij binnenkomst stuit op In Europa ( € 39,90) van Geert Mak. N e e , dat is niet alleen omdat ze naast heeft. "Ik heb De eeuw van mijn vader ook met veel plezier gelezen. Ik houd sowieso van geschiedenisboeken. En de grote verschillen tussen de Europese landen intrigeren me erg." Om helemaal zeker te zijn van haar keus, snelt ze toch nog even de boekhandel door. Ze staat onder andere ^W bij Publieke werken van Thomas Rosenboom. Nooit gelezen. Ik ben zeven jaar weggeweest uit N e derland, ik moet een boel inhalen." In 1996 zette Ma^ g ) de eindstreep al bijna in zicht, haar smdie in de Koelkast om als butler en deckhand aan te monsteren ''P een zeüboot. De afgelopen jaren zeilde ze zo de Wereld rond op verschillende luxe zeiljachten. Vorig jaar begon het toch weer te kriebelen en kwam ze enig naar Amsterdam om haar smdie af te maken.

Rosenboom is het toch niet helemaal. Een architectuurboek dan? Verlekkerd bladert ze eerst het -vuistdikke Architectural Theory door en vervolgens Bouwkundige termen van Haslinghuis. "Die heb ik al, in een heel oude uitgave. Geweldig boek. Je vindt er echt alles in over baksteensoorten, metselverbanden, hang- en sluitwerk, noem maar o p . " Maar nee, zo'n handboek is toch te veel 'werk'. "Ik wil nu even gewoon iets leuks." D a n valt Marings oog op Waarom de Fransen zo Frans zijn ( € 19,95) van Jean-Benoit Nadeau en Julie Barlow, Canadezen die drie jaar in Frankrijk woonden. Instemmend leest ze de achterflap: "'Omdat ze zo leuk zijn' - inderdaad. Fransen zijn helemaal niet zo vervelend als iedereen denkt. Je moet gewoon wat dieper kijken." En, met een nostalgische blik: "O jee, ik krijg nog opnieuw de kriebels. Net nu ik mijn draai hier weer heb gevonden." Toch neemt ze het Frankrijk-boek. En Maks Europaboek. Maakt samen € 59,85 - maar het verschil past ze graag bij.

van

nood 3) G e r r i t K o m r i j ,

Hercules

4) W i l l e m J a n O t t e n , en

Specht

zoon

5 ) M a x P a m , Het

ravijn

ingezonden mededeling

Hugo Claus 75 jaar! cassette "gedichten" € 75,cassette "de romans" € 75,VU Soe/c/70f7c/e/

Amsterdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen