Ad Valvas 2003-2004 - pagina 519

AD VALVAS 24 MEI 2004

CULTUUR BOEKEN

PAGINA 19

'Als dat Tragische liederen van de Tsjecli Dvoralt, 'Japanse' l^lanlten van de Est Sisask; het VU-Koor heeft het zichzelf weer eens niet mal<l<elijk gemaakt. Maar het komt altijd goed, weten de zangers uit ervaring. Begin juni valt dat te controleren. Shirley Haasnoot Het onvolprezen VU-Koor onder leiding van vaste dirigent Sam ten Velden heeft het zich dit voorjaar niet makkelijk gemaakt. Het zingt een pittig programma, met liederen van vier OostEuropese componisten in het Duits, Slowaaks, Engels en Latijn. Maar dat hoort erbij, vindt Sarah Volz (24), sopraan en VU-studente Engelse literatuur: "Een paar weken voor de uitvoering denk je eigenlijk altijd: als dat maar goed gaat. En dan valt op het laatste moment alles in elkaar." Het zestigkoppige VU-Koor staat het eerste weekend van juni op de planken met liederen van Borodin, Dvorak (bewerkt door Janacek), Bartók en Sisask. Vooral de muziek van de nog levende Estlandse componist Sisask is bij het koor populair. Volz: "Hij heeft een heel aparte, Japanse toon2etting. Dat is gek voor een Estlandse componist." Het VU-Koor staat bekend om zijn twmtigste-eeuwse repertoire. Met de komende uitvoering komt er na dertien )aar een einde aan de samenwerking tussen het koor en vaste repetitor Abigail Lumsden. "Abby is wel populair, ja", zegt T i m Verweij (22), bariton en VU-student kunstmatige intelligentie. "Sam blijft gelukkig nog wel even. Ik weet niet wat er met het VU-Koor zou gebeuren als Sam wegging. Hij is altijd vrolijk en vertelt voortdurend verhalen tijdens de repetities." Verweij vindt Sisask lastig: "Ik zing mee met de bassen en dat is erg laag voor mij. Bij Sisask Jong, h i p , binnenstad en toch redelijk betaalbaar; het n a a m l o z e restaurant i n de W o l v e n straat. Alleen: Brad Pitt laat zich er niet z i e n . Het naamloze restatirant aan de Wolvenstraat heeft geen uithangbord, alleen een leeg raam dat oogt als een winkeletalage. Daarachter zie je mensen die op lange banken hangen met een kofiBe of de krant. Langs de muur staan zo'n tien tafeltjes waaraan stellen geanimeerd praten, roken en eten met knalrode stokjes. Het ziet er ondanks de strakke vormgeving gezellig uit, maar het is lastig uit te maken of je voor dit feestje bent uitgenodigd. Reserveren kunnen we ook al niet, maar als we op zaterdagavond om half negen binnen stappen IS er nog een leeg tafeltje en voelen we ons onmiddellijk thuis. Dit is een feestje waar we bij horen. Want koffiebar/ restaurant/ lounge Wolvenstraat is niet alleen heel hip, maar ook heel gemoedelijk en zeker niet duur. En zelfs als alle stoelen, krukken en banken bezet zijn, is er altijd plaats op de brede trap achter in de zaak. Daarop staat naast een stapel comfortabele kussens zelfs een tafeltje voor je glas.

komt er soms wemig geluid meer uit." Liefst zingt hij Bartók. "Het is heel vrolijk en leuk om te doen, omdat het zo wisselt in maatsoorten. Interessante ritmes spreken me aan." Verweij houdt dan ook van hardrock en metalmuziek: "Vreemde, onregelmatige ritmes vind je vaak terug in progressive metal-muziek." Jaime de Ruyter (23), sopraan en UvA-studente pedagogiek, vindt het komende programma niet moeilijk maar wel heel divers. "De verschillende liederen vragen ieder om een eigen sfeer. D e ene keer gaat het om een verloren liefde, en de vol-

gende keer om dieren die met elkaar brood bakken. " Vooral de door Janécek bewerkte liederen van Dvorak bevallen haar. "Het zijn prachtige melodieën waarbij je echt wat beleeft, als je het hoort. Het heeft iets tragisch. Als koorlid ben je natuurlijk niet alleen maar noten aan het zingen, je wilt ook ervaren wat er achter de muziek ligt. Bij Dvorak heb ik het gevoel dat ik het snap." Martijn Vos (30), bas en oud-VU-student kunstmatige intelligentie, vindt juist Borodin weer leuk om te zingen. "Het is vrij bombastisch maar daar houd ik wel van." Ook Martijns broer Gerben

Wachten op Brad D e strakrode kaart is al even naamloos als de gevel, met zo'n zes voor- en hoofdgerechten. D e keuken is een soort Aziatische fusion, met Chinese gestoomde oesters ( € 8,50), een 'boeddhistisch stoofpotje' (€ 13,-) waar uiteraard geen vlees in zit en gebakken vanille-ijs (€ 4,-), een nagerecht waar vooral de schaarse Tibetaanse restaurants in Amsterdam bekend om staan. We delen een voorafje: een schaaltje met zes knapperige loempiaatjes (€ 4,-). De langwerpige zijn gevuld met de Chinese groente baksoi, de envelopjes met tofu. Ze zijn te moeilijk om met stokjes te eten en bestek is nergens te zien. D u s dopen we ze met onze vingers m het zoetzure sausje, dat is aangemaakt met sambal. Keurig op tijd komt het hoofdgerecht. Mijn Mi hong (mihoen met kip, ossenhaas en garnalen, € 12,50) bestaat uit een berg glanzende sliertjes mihoen, waarm stukjes ossenhaas, reepjes omelet

en heel veel verschillende soorten groentes zijn verwerkt: champignons, paprika, wortel, lente-ui, baby-maiskolfjes en kousenband. Alles is gebakken m de wok en smaakt naar sesamolie. Lekker! Maar hoe ik ook zoek, geen garnalen. Uiteindelijk vind ik er dan toch eentje, vermomd als ossenhaas maar smakend naar vis. Ook mijn tafelgenote gaat op zoek, naar de peultjes in haar Hao you nteu (ossenhaas in sojasaus met peukjes, € 14,-). Met haar stokjes doorzoekt ze de rode en groene paprika, selderij en stukken ui in een nogal hete sojasaus. Naast de ossenhaas zijn er ook nog pinda's en cashewnoten meegebakken. Maar peultjes zijn echt niet te vinden, zelfs niet vermomd als garnaal. Het eten is verder prima, maar opvallender is het hoge hipheidsgehalte. Bijna iedereen is tussen de achttien en 35 en lijkt zo ontsnapt uit M T V . Sommige mannen dragen design teenslippers en

(32) en zus Maaike (27) zingen in het VU-Koor. "Zelfs mijn moeder zat er in een ver verleden bij. Ze heeft nog de Carmina Burana uitgevoerd. T o e n het koor dat stuk ruim drie jaar geleden opnieuw ging uitvoeren, is mijn zus lid geworden. Mijn broer heb ik er zelfbij gesleept." Het VU-koor zingt liederen van Borodin, Dvorak (bewerkt door Janécek), Bartók en Sisask. Vr 4 juni in de Van Houten Kerk in Weesp, za 5 juni in de Waalse Kerk in Amsterdam. Aanvang 20.15 uur, toegang € 8,-/ € 10,- Reserveren en info: Manjn Vos, T 02a7729208.

halverwege onze maaltijd kruipt een dame onder ons tafeltje om haar hondje (accessoire bij uitstek!) te zoeken. Als je ergens Brad Pitt en Jennifer Aniston kunt verwachten, is het hier wel. Het enige storende is de sigarettenrook, waar niet aan te ontsnappen valt omdat de tafeltjes pal op elkaar staan. Als we ten slotte thee (€ 1,80) drinken, bekijken we de kleurige schilderijen van beginnend kunstenares Cindy Philippo. "Meid, echt toppie dat het dan eindelijk ergens hangt", heeft ene Jerry in het gastenboek geschreven. Wie weet hoe veel geld zo'n echte Philippo nog waard wordt, zeggen we twijfelend. Hoewel, Brad Pitt is ook ergens begonnen. (SH) Prijs-kwalteltverhouding: 8 Hipheid: 9 Bedlening: 7 Rokerigheid: 5 Restaurant in de Wolvenstraat, Wolvenstraat 23, Amsterdam Open 09.00 tot 0 1 00, vr en za tot 02 00. T 0203200843. Reserveren met mogelijk.

Voor vijftig euro boeken

De keuze van prijsvergelijker Pim van den Broek

Fictie

in-fictie

In de VU-boekhandel werden de volgende boeken de afgelopen maand het best verkocht:

Elke week laat Ad Valvas iemand voor vijftig euro winkelen bij de VU-boekhandei. Deze keer is dat Pim van den Broek, die mensen helpt het goedkoopste vliegticket te vinden.

1) A n n i e M . G . S c h m i d t ,

Pluk

redt de dieren 2 ) A r t h u r J a p i n , Een

schitterend

gebrek 3) M a r i j k e S p i e s , Een

Peter Breedveld Pim van den Broek, student kunstmatige intelligentie, is de man achter de website www.vliegticketvergelijker.nl. Daarop kun je in één oogopslag zien welke lowbudget-vliegmaatschappij het goedkoopste ticket aanbiedt naar de bestemming van jouw keuze. Pim heeft de website eigenlijk voor zichzelf Semaakt. "Ik had er genoeg van om altijd het hele Web te moeten afspeuren." Hij slaagde erin een computerprogamma te schrijven dat het moeilijke Werk voor hem deed en lanceerde de website. "Bij sommige maatschappijen krijg ik een vergoeding voor elk ticket dat via mijn site is verkocht, maar dat heeft me pas vijf euro opgeleverd. Op dit m o ment kost het eigenlijk alleen maar geld en véél tijd."

"lm leest niet zo heel veel, zegt hij. "Ik heb er geen ti)d voor. Ik ben bezig met mijn afstudeerscriptie Wer de intemetzoekmachine Ilse.nl, over hoe je de

technologie van zoiets verbetert. Bovendien heb ik met mijn broer een eigen bedrijfje. We bouwen websites." Toch valt Pims eerste keuze op een roman: De voorzittervan Ronald Giphart ( € 12,50). "Die schrijft altijd wel leuk." Hij heeft ooit eens iets van Giphart gelezen, maar wét, dat weet hij niet meer. "Dat is zo langgeleden." Pim houdt van reizen. In de reisboekenhoek kiest hij daarom Backpacken met Lonely Planet: Verhalen van onervaren reizigers ( € 15,95) en Handboek voor de wereldreiziger ( € 15,95). "Na mijn studie hoop ik een tijdje te kunnen reizen, ik moet nog zien hoe lang ik er tussenuit kan. Deze boeken lijken me een goede voorbereiding." Pim heeft nu nog € 5,60 te besteden en slaagt erin een aardig boekje voor vijf euro te vinden: de verhalenbundel Mooi Meegenomen. 'Licht genoeg voor rugzaktoeristen, gewichtig genoeg voor treinreizigers en zonnig genoeg voor vakantiegangers met slecht weer', vermeldt de achterflap.

onschul-

digefamilie 4) G e r a r d Reve D i c k M a t e n a , De avonden,

een

beeldver-

haal, d e e l 3 5) K o o s v a n Z o m e r e n , De levende

have ingezonden mededeling

Biografie van Karel van het Reve Denl<beelden uiteen dubbelleven GerVerrips

€32,-

VU Soe/c/7onde/ Amsterdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen