Ad Valvas 2003-2004 - pagina 564

I AD VALVAS 17 JUNI 2004

PAGINA 16

•'T­Wsi­'/C *."­"•''^­ " ­

ï»''^­..­_Ji ~ „'•'•. «Jfc,!

_.^^ "^a

"Waar zou dan de E­vleugel zijn?" Woensdagochtend, hoofdgebouw, voor een bord met VU­plattegrond. "Mag ik u iets vragen? Weet u waar de E­vleugei is?" "Nou, dit Is dus de D­vieugei." "Ja, dat zie ii<, maar waar zou dan de E­vieu­ gei zijn?" "Nou, liier in eii< geval niet, want dit is D." "Ja. B edanict." (MS) Stephan Westerbeek van Eerten

Wat zegt de inrichting van je kamer over jouzelf? En klopt die indruk ook? Studenten gluren in de kamer van Stephan Westerbeek van Eerten (22). Deze tweedejaars rechten woont in Oud­Zuid. Hij be­ taalt 600 euro per maand.

hangen hier geen posters van popgroepen. Ik zou mijn huis wel zo innchten, maar dan later, als ik dertig ben. Wat is goed vind, is hoe de kleuren gecombineerd zijn. Je ziet het rood en wit overal terugkomen. Alleen moet de bewo­ ner de dmgen beter indelen en een kast kopen. Achter m de kamer is het te veel een rommel­ tje."

moleculaire wetenschappen. "Kennelijk vindt de bewoonster het uitzicht uit haar raam niet goed genoeg. Ze heeft wel een gezellig zithoek­ je, maar ik zie weinig studieboeken. Waar­ schijnlijk wordt hier meer sociaal gedaan dan gestudeerd. Het is wel een iets ouder meisje, want de kamer is netjes en goed ingericht. Ook heeft ze wel geld: vloerbedekkmg is duur."

"Wat een lelijk dekbed", moppert Daphne van de Bongardt (19), eerstejaars scw. "Die moet nog van de moeder van de bewoner zijn geweest. De tulpen aan de muur vind ik leuk. De bewoner is trouwens onbewust nationalis­ tisch met al dat rood, vwt en blauw. Ik denk trouwens dat de persoon m kwestie een beetje in een identiteitscrisis zit. Hij of zij probeert heel erg de inrichting te structureren, maar het is nog steeds erg gemixt. 'Dit ben ik', probeert hij te zeggen, maar dat lukt net niet."

"Hier woont een praatgraag meisje dat oud­ heidkunde of Grieks en Latijn studeert", denkt Luuk van Huet (25) van studieverenigmg Pa­ ragone van woord en beeld. "Het schilderijtje van Venetië wijst erop dat de dame in kwestie mee was op de uitermate geslaagde groepsreis van Letteren naar Venene. Een aantal van de studentes die mee gmgen, kwekte een emd weg en dit is een drukke kamer, dus dat past wel bij elkaar. De inrichting is fleung, maar dat is een gekantelde vrachtwagen vol MM's ook en die is niet meteen mooi. De bewoon­ ster zou meer moeten doen met de kleur rood. Als dat de overheersende kleur werd, zou dat een hoop schelen."

"Ik heb mijn studio via de website markt­ plaats", vertelt Steplian Westerbeek van Eerten zelf "Ik wilde hem in een neoklassieke stijl inrichten, met warmrode Engelse vloerbe­ dekking en veel felle kleuren. Het mooiste in mijn kamer vind ik mijn schilderij van de tul­ pen. Dat neemt zo'n beetje de hele kamer in beslag. Het is dik geschilderd zodat de tulpen bijna buiten het schilderij komen. Ik heb ook een grappig uitzicht. Omdat ik vijfhoog zit, zie ik veel beweging. Als ik 's avonds dronken thuiskom, ben ik eenmaal boven al weer nuch­ ter."

"Dit is een ouwelijke kamer", meent Kwame Agyapong­Ntra (20), eerstejaars rechten. "Er

"Wat een maf schilderij, met dat huis in Vene­ tië", zegt Joris Pinkster (25), vijfdejaars bio­

Tekst: Floor B al. Foto's: Peter Streiitski.

Wil je ook met je kamer in Ad Valvas? Of wil Je commentaar leveren? Stuur dan een mailtje naar fbal@advalvas.vu.nl

Tostiwijf Ondanks zichzelf hebben de koffiepunten in het hoofdgebouw een paar weken geleden een prijsverhoging doorgevoerd. Ik weet met of het in de mensa ook zo is, want daar kom ik nooit (met uit principe, maar omdat ik die klappoort­ Jes zo eng vind: straks kan ik er met meer uit), maar dat zal wel. Voor twee boterhammen, wat ondefinieerbaar groen spul (gras? ) en een plakje 'vleeswaar' (het kan niet anders dan een slecht teken zijn dat ze er met op durven te zetten van welk beest die vleeswaar afkom­ stig is) betaal je tegenwoordig twee euro. Ik weet dat het flauw is om te zeggen hoe veel guldens dat zijn, dus ik vertrouw er maar op dat mijn punt duidelijk is: dat is belachelijk duur. Laatst zat ik nietsvermoedend op de achtste bij het raam koffie te drinken toen ik de me­ vrouw achter de toonbank ineens 'tosti!' hoor­ de roepen. Ik werd overvallen door een gevoel van melancholie. Vroeger, in de aula van mijn middelbare school, ging het namelijk op een vergelijkbare manier toe. Aan het begin van de grote pauze renden we allemaal als hongenge wolven naar het aulawinkeltje (bij mijn zusje op school heette dat het soephok) om een tosti te bestellen. De mevrouw in het winkeltje ging dan als een gek boterhammen en plakjes kaas op elkaar stapelen, om die dan vervolgens één voor één m het tosti­ijzer te cremeren. Telkens als er een klaar was, nep ze heel hard: 'tosti!' Deze mevrouw stond bekend als het tostiwijf. Ik vermoed dat ze de moeder was van iemand op school die dat doeltreffend geheim wist te houden. Behalve tosti's verkocht ze ook gevul­ de en roze koeken, en van die gummi­colafles­ jes die een stuiver per stuk kostten. Ik zat op een van de oudste en conservatief­ ste scholen van Nederland, maar ik vraag me toch af of ze het aula­assortiment inmiddels gemoderniseerd hebben. Met het oog op kin­ derobesitas, ADHD en vergelijkbare opvoed­ kundige problematiek, bedoel ik. McDonald's verkoopt tegenwoordig toch ook salades? Mij­ merend liep ik terug naar de computerzaal.

cordGl'm i\NTiciPAriE

Zg(9 CoRDEtiA, GAATi^fcT?

vlAJA. iklOitfceWooK) KJiT z i t M Hoe JÊ KliET NJAAfc Mij

<iik.T.

B n p c

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen