Ad Valvas 2003-2004 - pagina 138

Bèta's in beleidsfuncties: nieuwe lichting heeft oog voor non-profitsector r~— Nog m a a r w e i n i g schoolverlaters zien zich in de w i e g g e l e g d v o o r e e n c a r r i è r e in d e c h e m i e o f w i s k u n d e , campagnes a l s 'kies exact' t e n spijt. Het is al een t i j d z o . Als zich v o o r een stud i e ais scheikunde 2 5 nieuwe e e r s t e j a a r s a a n m e l d e n g a a t de v l a g uit. Bètastudies hebben het imago alleen v o o r te bereiden o p een voor scholieren w e i n i g a a n t r e k k e l i j k e wetenschappel i j k e l o o p b a a n . Dat i m a g o klopt niet, v i n d t o n d e r w i j s d i r e c t e u r v a n Exacte Wetenschappen Pim Mager. Bèta doet ook maatschappelijk relevant o n d e r z o e k . In u i t g e k i e n d e a f s t u d e e r p r o f i e l e n is z e l f s w e e r piek v o o r W e t e n s c h a p s w i n k e i o n d e r z o e k . De exacte wetenschappen maken momenteel grote veranderingen door. Net als de andere disciplines doet ook hier de bachelor-masterstructuur haar intrede, maar er Is meer. De invoering ervan gaat gepaard met de entree van een aantal afstudeerprofielen; de promotie- of p-variant, duidelijk gericht op een wetenschappelijke carrière; de communicatie- en educatievariant (ce) en de management en beleid- of mvariant. Management en beleid laat studenten m de tweejarige masterfase de ruimte om zich m een bepaald exact onderwerp te verdiepen, maar laat hen ook ruiken aan managementvaardigheden. In tal van bedrijfstakken is die combinatie zeer gewild. Denk maar aan leidinggevende functies in de farmaceutische of chemische industrie, of in de informatietechnologie. Strategische beslissingen kun je doorgaans alleen maar nemen wanneer je inhoudelijke kennis van zaken hebt. Daarom wordt voor zulke managementfuncties gezocht naar

exact geschoolde mensen, maar het werven van een manager met bètakennis èn managerskwaliteiten is vergelijkbaar met het zoeken naar een speld in een hooiberg. "Je kunt dat ook niet volledig tijdens je studie leren. Het is ook een kwestie van ervaring. Maar je leert een vertaalslag maken van een 'exact' probleem naar zinvol beleid, en dat geeft studenten een goede start." Ervaring in het veld, al tijdens de studie, is uitstekende bagage. De Wetenschapswinkel kan m dit opzicht een bemiddelende rol spelen. Of eigenlijk: weer een bemiddelende rol spelen. In de jaren zeventig kende de toenmalige faculteit Scheikunde een bloeiende chemiewinkel. Die kreeg vooral milieugerichte vragen op haar bord. Milieuorganisaties werden echter kapitaalkrachtiger en konden vaker commerciële onderzoeksbureaus inschakelen. Later werden incidentele vragen wel doorgespeeld naar de Wetenschapswinkel, maar erg veel waren dat er met. "Ik kan me met heugen dat een

scheikundestudent als afstudeeronderwerp of stage iets met de Wetenschapswinkel heeft gedaan en dat is jammer", aldus Mager. "Dan lijkt het net of het die vakken per definitie zou ontbreken aan maatschappelijke relevantie." Vanuit zijn eigen vakgebied - Mager houdt volgende maand zijn oratie als hoogleraar Medische Natuurwetenschappen - noemt hij een voorbeeld. "In Duitsland bestaat een patiëntenvereniging voor lijders aan de oogziekte retinitis pigmentosa. Deze vereniging. Pro retina, doet zelf veel onderzoek naar de aandoening en organiseert ook congressen. Zij zoeken naar mogelijkheden om aandacht te krijgen voor deze ziekte bij de farmaceutische industrie." Dat het menselijk genoom volledig in kaart is gebracht - Bill Clinton omschreef de prestatie als 'we leren nu lezen in de taal van God' - biedt wellicht nieuwe aanknopingspunten om een remedie tegen retinitis pigmentosa te vinden. "Een beleid ontwikkelen voor de vereniging waardoor de farmacie zich gaat interesseren voor de ziekte zo'n vraagstuk die een m-variantstudent zou kunnen onderzoeken." De eerste masterstudenten studeren dit jaar af. "Het is pionierswerk. Maar het is duidelijk dat de meer maatschappelijke varianten van de master ook meer maatschappelijk georiënteerde stages met zich mee zullen brengen. Ik hoop dat ook de non-

^Agta^^ttUa^^^^u^^l,

ANJL

I j^h

Pim Mager "Studenten leren een vertaalslag maken van een 'exact' probleem naar zinvol beleid" profitsector en de studenten elkaar weten te vinden", stelt Mager. "Moge-

lijkheden zijn er in elk geval genoeg' René Rector

Gedragsproblemen en wantrouwen op vmbo-scholen > [ ' [

, I, , i ^ i \ i , [ I

Marokkaanse jongeren Ijzen naar hun ouders en h u n d o c e n t e n , de docenten naar de j o n g e r e n en hun oud e r s , d e o u d e r s naar de docenten. Dat helpt a l l e m a a l niet t e g e n de v a a k n e g a t i e v e sfeer op vmbo-scholen in Gouda. Meer w e d e r z i j d s inz i c h t , b e g r i p en v e r t r o u w e n z i j n n o d i g , en stichting Alouan schakelde de Wetenschapswinkel in o m een eerste a a n z e t in die richting te k u n n e n g e v e n . De r e s u l t a t e n v a n het o n d e r z o e k z i j n d o o r Cutureel A n t r o p o l o g e Nicole v a n Zurk v e r w e r k t tot een publicatie die via de Wetens c h a p s w i n k e l te k r i j g e n is.

Hoe ervaren Marokkaanse leerlingen, hun ouders en hun docenten de problemen op de vmbo-scholen? Dat is wat drie studenten van de VU m kaart brachten voor stichting Alouan, een instelling die onder andere sociaal culturele activiteiten, straathoekwerk, theater en sportactiviteiten organiseert m het bijzonder voor Marokkaanse jongeren. "Ik verwachtte geen pasklare oplossingen van het onderzoek", legt directeur Huug van Ooijen uit, "maar het helpt wel om orde te scheppen in de brij van verwijten." Docenten klagen over de brutaliteit van Marokkaanse leerlingen. Ze zouden spijbelen en negatief tegen school aankijken. De oorzaak daarvan ligt volgens hen in de opvoeding door de ouders. Maar de ouders vinden juist dat de school strenger, minder vrijblijvend moet zijn; zij zien de opvoeding vooral als een taak van de school. Wel geven de ouders, die vaak geen Nederlands spreken of analfabeet zijn, toe dat ze te weinig van het Nederlandse onderwijssysteem afweten, zodat ze hun kinderen niet goed genoeg kunnen ondersteunen. De leerlingen geven

de school zijn de ouders niet geïnteresseerd m de schoolloopbaan van hun kinderen. Marokkaanse ouders komen met naar ouderavonden en m geval van problemen zijn ze nauwelijks bereikbaar. De ouders zeggen op hun beurt dat ze wel hun best doen, maar hebben het gevoel dat het schoolpersoneel op ze neerkijkt omdat ze het Nederlands met goed beheersen. De meeste leerlingen vinden het wel best dat hun ouders weinig naar ouderavonden gaan: dan worden ze niet zo gecontroleerd.

«*«^.aU;S^^^^^^S*«* AVC RENE DEN ENGELSMAN

Citaat uit onderzoek "Het is bij ons in de klas soms net een soort cafeetje." toe dat ze hun huiswerk vaak niet of niet goed genoeg maken, mede omdat hun ouders hen niet kunnen

helpen en hen ook met controleren. Ook de communicatie tussen ouders en school loopt met goed. Volgens

Waarom wil juist Alouan deze problemen aanpakken? Van Ooijen: "Uit het onderzoek blijkt dat de drie onderzochte groepen (ouders, scholen en leerlingen) verschillende, vaak tegenovergestelde, visies hebben op de problemen met betrekking tot Marokkaanse jongeren. Er is sprake van werelden van verschil. Zo ver-

loopt de communicatie tussen schoolleiding en vertegenwoordigers van ouders (waaronder moskeeën) over het algemeen stroef. Alouan staat los van het onderwijs, we zijn neutraal, vanuit die positie kunnen we wellicht de partijen wat dichter naar elkaar toe brengen." Van Ooijen ziet een oplossing voor zich als een soort circus. "In het midden een piste waarin we een presentatie geven, eromheen de drie groepen: leerlingen, ouders en docenten. Het doel van die presentatie is het verhelderen van de problemen, het elkaar informeren en beter communiceren, maar we moeten het met te serieus brengen, dat werkt met " Hij ziet de onderzoeksresultaten als een aanzet: alle visies zijn m kaart gebracht, nu nog een manier vinden om de partijen dichter bij elkaar te brengen. Rianne Lindhout

Het onderbuikgevoel van de belangengroep nu verankerd SÜWóordlgen w e eigenlijk? En w a t w i l l e n die mensen v a n ons? Deze v r a g e n s t o n d e n centraal bij een o n d e r z o e k d a t de Belangengroep Gehandicapten H a a r l e m m e r m e e r liet uitv o e r e n . De u i t k o m s t : s o m m i g e g e h a n d i c a p t e n w i l l e n helemaal n i e t s , m a a r de m e e s t e n hadden een lijstje k a n t t e k e n i n g e n bij it g e m e e n t e l i j k g e h a n d i c a p t e n b e l e i d . De gehandicapten die wonen in de gemeente Haarlemmermeer hebben gemeenschappelijke belangen, namelijk een adequate uitvoer van de Wet Voorzieningen Cehandicapten (WVC) en een goede toegankelijkheid van openbare ruimten. De Belangengroep Cehandicapten Haarlemmermeer (BCH) komt voor hen op. De toepassing van de WVC verschilt per gemeente, en in Haarlemmermeer wordt uit een standaardpakket hulpmiddelen een aanbeveling gedaan door de WVC-consulent. Uit dit standaardpakket krijg je dan de meest geschikte rolstoel, maar de keuze is

beperkt. Iemand kan bijvoorbeeld gebaat zijn bij een stoel die ook omhoog en omlaag kan. Zo'n rolstoel zit met in het pakket, en er toch een krijgen IS erg lastig. De WVC schrijft de consulent voor om te zoeken naar de goedkoopste adequate oplossing, wat discussie geeft over wat adequaat IS en wat met. De BCH staat mensen bij m deze discussie en gaat desnoods mee naar de beroepscommissie. Tussen de BCH en gemeente is voortdurend een spanningsveld aanwezig; vaak leiden BCH-adviezen tot meer kosten. "Je moet vaak echt knokken.

en daar schuilt voor ons de moeilijkheid. We weten wel met welke problemen gehandicapten te maken krijgen, maar we hebben geen echte 'achterban'", vertelt coordinator Liesbeth Pannekeet. "Waar we m actie komen baseren we in grote lijnen op een soort onderbuikgevoel. Dat is een weinig bevredigende situatie. We zijn gesprekspartner van de gemeente, maar moeten altijd het antwoord schuldig blijven als de gemeente ons vraagt waarop wij ons baseren." Meer communicatie met de achterban was daarom gewenst. Studente Marleen Blom zocht uit hoe de communicatie kan verbeteren. Een mailing van de gemeente maakte de gehandicapten attent op het onderzoek. Bijna de helft van de respondenten zei er graag aan mee te willen werken. De uitkomsten waren soms ronduit verrassend. Zo bleek een be-

hoorlijke groep gehandicapten de gemeentelijke standaardvoorzieningen eigenlijk wel prima te vinden. Volgens anderen schort er wel meer aan de communicatie, ook aan die tussen de gemeente en gehandicapten. Voor BCH zijn dat welkome resultaten. "Heel praktisch was de aanbeveling om een website op te starten. Daarmee zijn we inmiddels druk bezig. Dat communicatie een veel breder probleem is, is goed om te weten. Daar zullen we de gemeente zeker op aanspreken. Bovendien bevestigt het rapport dat maatwerk vaak de beste oplossing is. Dat wisten we wel, maar nu IS uitgezocht wat de gehandicapten in Haarlemmermeer eigenlijk wil len. Het staat zwart op wit." De eindrapportage wordt dit najaar aangeboden aan de wethouder socia Ie zaken. Rene Rector

I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen