Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2003-2004 - pagina 321

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2003-2004 - pagina 321

8 minuten leestijd

JU) VALVAS 12 FEBRUARI 2 0 0 4

PAGINA 9

Jubilaris Riekus Kok blikt terug op veertig VU­jaren

Van zuil naar Zuidas Het hoofdgebouw stond nog eenzaam in de polder en als de professor binnenkwam, ging je staan. De jaren zestig aan de VU; wiskundige Riekus Kok was er getuige van. En van de stille revolutie die zich in de vier decennia daarna voltrok. Floor Bal In 19S9 ging hij a a n de V U studeren, in 1964 werd hij e r student­assistent. Vier decennia later is Riekus Kok (61) n o g steeds aan d e universiteit v e r b o n d e n , n u als docent wiskunde e n studiebegeleider. Een terugblik.

Locatie

Kennis

"Sinds 1964 zit ik hier in het Wis­ en Natuur­ kundegebouw. Als student­assistent, maar ook nog als student ­ ik heb acht jaar gestudeerd. W e waren de eerste bewoners van het pand, tijdens de eerste colleges was het nog niet eens af. We hebben het hele hoofdgebouw zien ontstaan. 'TSIu zit de universiteit tussen de bedrijven aan de Zuidas, maar toen de VU hier ging bouwen, was het echt een stuk buiten de stad. Buitenvel­ dert bestond nog niet eens. Wij studenten von­ den het maar een gekke plek. T o e n de boel ver­ huisde had ik net een kamer gekregen in de buurt van de oude faculteit aan de De Laires­ sestraat. Ik moest wel drieëneenhalve kilometer fietsen."

"De generatie van het Studiehuis is slecht in parate kennis. Het vwo doet niet meer aan het ouderwetse drillen. Ze gebruiken er een grafi­ sche rekenmachine en formulebladen. 'Dat zoe­ ken we even op', is nu de mentaliteit. Ik merk dat dat nadelig is voor studenten. Het elemen­ taire rekenwerk van bijvoorbeeld rekenen met lettertjes stagneert soms. Dat is iets wat ze horen te kunnen. Dat leer je ze niet in de eerste week van het collegejaar aan. "Maar ik had ook aansluitingsproblemen hoor. Op de hbs kreeg ik een ander soort wiskimde dan de mensen van het gymnasium. Daardoor had ik ooit een schokkende ervaring. Een hoogleraar vroeg wie er beschrijvende meetkunde had gehad. De groep gymnasiasten had dat niet gekregen. Dus legde de docent in anderhalf uur uit waar ik op de middelbare school twee jaar over had gedaan."

Status "Wiskunde had in die tijd een heel kleine staf, er waren maar weinig hoogleraren. D e afstand naar hen was erg groot. Als een professor de coUege­

Religie "In mijn tijd kwam het merendeel van de stu­ denten aan de VU van protestantsen huize. Nie­ mand vond het vreemd als de hoogleraar bij het eerste college van de dag voorging m gebed. E n hoewel het er in de groentijd ruig aan toe ging, werden we toch met zijn allen een kerk binnen gedreven omdat de universiteitspastor een dienst belegde. Daar zaten we met onze kale koppen. Dat deed je gewoon. "Dat is enorm veranderd. De VU is niet meer gereformeerd. Ook de studenten zijn dat nog maar voor een klem deel. Er is zelfs een heel nieuwe populatie. Toen ik ging studeren, had niet één student een moslimachtergrond."

'Niemand vond het vreemd als de hoogleraar bij het eerste college van de dag voorging in gebed'

zaal binnenkwam, ging je staan. 'Mejuffrouw en mi)ne heren, gaat u zitten', zei hij dan. Vervol­ gens deed je je jasje of colbertje open en nam je plaats. "Studeren was in mijn tijd voor een selecte groep. Mijn vader was elektricien in Harderwijk. Het was al heel wat dat ik naar de hbs mocht. Toen ik bijna klaar was, vroeg mijn natuurkun­ deleraar wat ik ging doen. Ik dacht eraan in de zaak van mijn vader te gaan. Die leraar vroeg of ik niet wilde doorstuderen. Ik heb mijn vader gevraagd of hij niet één keer op school wilde gaan praten. T o e n hij terug kwam, zei hij: 'Stuur die aanmeldingsformulieren maar m'. "Nu is de universiteit veel meer het verlengstuk van het vwo geworden. Ik zeg wel eens tegen eerstejaars: 'Probeer even te bedenken dat je een academie betreedt.' Veel studenten hebben het over 'school' en 'klas' in plaats van over 'univer­ siteit' en 'college'. Er is ook minder afstand tus­ sen docenten en studenten. Zo krijg je tegen­ woordig alles via mail binnen. D a n vallen

Organisatie

omgangsvormen snel weg. Soms krijg ik maütjes in de trant van 'Hoi, kan ik met jou een afspraak maken, het liefst nog vandaag'."

Studententijd "Laten we wel wezen, ik heb acht jaar over mijn studie gedaan terwijl een snelle het in vier jaar kon. Dus heb ik de helft van mijn tijd aan iets anders besteed. D e laatste vier jaar van mijn stu­ die was ik student­assistent en verder ging er veel tijd op aan de studentenvereniging. Je hoef­ de toch maar maximaal vier jaar collegegeld van vierhonderd gulden per jaar te betalen. Daarna

hoefde het niet meer, dan had je wel voldoende geofferd aan het instituut. Er waren ook geen sancties als je lang doorstudeerde. "Als een student nu zo veel tijd in de studenten­ vereniging stopt als wij toen, gaat het mis met de studie. Soms denk ik dat er tegenwoordig veel meer druk op studenten ligt. Ik hoefde ook niet zo veel persoonlijke keuzes te maken. Je groeide toch in besloten kring op, ging naar een univer­ siteit die daarbij paste en dan ontmoette je een meisje via de kerk. N u zie ik veel vaker studen­ ten die het allemaal niet trekken en psychische problemen hebben. Alles moet sneller, vooral de studie zelf."

"Toen ik in 1973 studiebegeleider en docent werd, besloeg de studiegids van Wiskunde en Natuurkunde maar 45 pagina's. Soms kreeg je het jaar daarop een aanvulling op een vodje van dne blaadjes. Een rooster voor één studie maken deed je in een middag. Mijn voorganger schreef het hele tentamenrooster voor een jaar op een papiertje. N u zijn daar meerdere mensen mee bezig. Het aantal tentamens dat wij afnemen is gigantisch. "De V U is grootschalig geworden, het aantal studenten en stafleden is enorm toegenomen. Er verandert veel. Zo zijn we hier naar een studie­ tijd van vijf jaar gegaan en is de bamastructuur ingevoerd. Dat levert allemaal veel werk op. Het is een hele klus geworden om die studiegids te maken."

Pasgeopend Cancer Center zet levenskwaliteit voorop

Kankerpatiënten in de hoofdrol Bob Pinedo heeft e e n stevige d o e l ­ stelling v o o r h e t p a s g e o p e n d e yUmc C a n c e r C e n t e r A m s t e r d a m . H.et moet d e g e n e z i n g s k a n s v a n d e patiënt v e r g r o t e n e n als dit n i e t 'hogelijk is, v a n k a n k e r e e n c h r o n i ­ sche ziekte m a k e n . M e t b e h o u d van kwaliteit v a n leven natuurlijk.

Natuuriijk spelen medische ontwikke­ 'igen en mooie apparaten een rol in net verhaal van Bob Pinedo, voorma­ "g hoofd oncologie aan het VU

Medisch Centrum en drijvende kracht achter het vorige week geopende kan­ kercentrum. Maar wat voor hem voor­ op staat, is de kwaliteit van leven van de kankerpatiënt. Die kan beter, vindt hij. In alle vier de pijlers waarop het beleid van het VUmc Cancer Center Amsterdam is gebouwd, keert dit terug. Pinedo: "Een patiënt die uit Eindhoven komt, wil niet later weer terugkomen voor nog een bezoek aan een specialist of voor röntgenfoto's." Vandaar dat de eerste pijler van zijn beleid de multidisciplinaire polikliniek is. Hier zien nieuwe patiënten op één

dag alle specialisten en ondergaan ze meteen alle onderzoeken. Het elektronische dossier speelt daar­ bij een belangrijke rol. "Als ik n u twijfel over wat ik zie, kan ik naar een andere specialist op de volgende gang lopen. Maar in de toekomst zet ik gewoon mijn gedachten in het elektronische dossier, zodat het van­ zelf bij die ander komt. N u is er van de zo veel statussen altijd wel eentje op de tikkamer. D a n heb je alles bij elkaar." Om vlotte patiëntonderzoeken te realiseren, moet ook op onderzoeksge­ bied alles snel verlopen. Daarom komt

er ­ pijler twee ­ een laboratorium waar alle onderzoekers bij elkaar zit­ ten. "Zodat die topbioloog niet hon­ derd meter verderop zit." Als derde moet de kennis over kanker sterk bevorderd worden. Internationa­ le uitwisseling van toponcologen is daar een onderdeel van. Maar ook een skills lab, waar beginnende chirurgen kunnen oefenen op stukken nepvlees. Daarnaast komt er een topmaster oncologie. Maar niet alles is toekomstmuziek. Sinds twee weken kunnen m het VUmc gecompliceerde operaties met een robot worden uitgevoerd. De chi­

rurg ziet hierbij het te opereren gebied vergroot voor zich op een scherm en bestuurt van afstand een machine die in de patiënt snijdt. De vierde pijler van het project wordt het centrum voor vroegdiagnostiek, waar technieken worden ontwikkeld om veelvoorkomende typen kanker al in een vroeg stadium vast te stellen. Pinedo: "Darmonderzoek bij iedereen die vijftig jaar is, ga daar maar aan staan. De technieken die we daar nu nog voor hebben, vragen veel te veel tijd. Maar het zou wel heel mooi zijn als we darmkanker eerder konden opsporen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 2003

Ad Valvas | 580 Pagina's

Ad Valvas 2003-2004 - pagina 321

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 2003

Ad Valvas | 580 Pagina's