Ad Valvas 2003-2004 - pagina 19

AD VALVAS 28 AUGUSTUS 2003

CULTUUR BOEKEN

PAGINA 19

Raymann geeft raad Goed eten en op tijd de badkamer schoonmaken. Dat zijn essentiëie zaken in het studentenbestaan. Jörgen Raymann komt het de VUbevolking op 2 september graag inpeperen. Een voorgesprek met de cabaretier.

schappijkritisch, een mengvorm van de belangnjke vrouwen uit mijn jeugd. Ze maakt het me gemakkelijk om de dingen scherp te zeggen." Want daar heb je behoefte aan? "Mijn primaire behoefte op het podium is lol maken. Ik ben daarbuiten eigenlijk een stuk geëngageerder dan erop, bezoek eens in de zo veel tijd jeugdgevangenissen bijvoorbeeld. Ik hoop dat ik die jongeren kan laten zien dat je je eigen kansen kunt creëren, dat je niet voor het kwade hóeft te kiezen. Mijn programma Slaaf of met verslaafd! gaat over het Surinaamse verleden. Ik wil aan het publiek duidelijk maken hoe al die zwarte mensen nou eigenlijk in Nederland zijn terechtgekomen. Want zeg eens eerlijk: heb jij tijdens de lessen over de Gouden Eeuw veel over slavernij te horen gekregen? Maar ik wil met beschuldigen. Het belangrijkste bhjft toch de relativering, de humor. Mezelf op de hak nemen, of het hokjesdenken van Europa, die eeuwige onvrede van Nederlanders waar ik niks van begrijp. Die zie je in alle etnische lagen en ik heb me er steeds ontiegelijk aan geërgerd." Kunnen we tante Esselien nog bij de opening van het culturele seizoen verwachten? "Nee. We gaan het hebben over dingen die van levensbelang zijn voor de student. Zoals een beetje behoorlijk eten. Toen ik naar Rotterdam kwam om te studeren, kon ik nauwelijks een ei bakken. Voor mijn huisgenoten was het wel makkelijk, die belden even naar Roermond om h u n moeder te vragen hoe ze kip moesten klaarmaken. Maar ik moest naar Suriname bellen. Sloeg die tikker daar op hol m het studentetihuis! Ik kan er nou nog niks van." Hebben de studenten van nu een schop onder hun kont nodig? "Ach, toen ik ging studeren zeiden de generaties van daarvoor dat we niks gewend waren, dat we niet idealistisch genoeg waren enzovoorts. Engagement is maar een relatief begrip, hoor. Volgens mij was het in mijn tijd een stuk makkelijker dan nu, wij kregen echt eindeloos geld van de staat en kamers waren een stuk goedkoper. D u s ik denk dat ik ze maar ga sparen." Maar misschien kun je onze aankomende regeringsleiders en wereldverbeteraars wel op weg helpen met een goed advies? "Maak minstens één keer per week je badkamer en wc schoon!"

Annemieke Bosman Als je gaat studeren aan de VU en belangstelling hebt voor kunst en cultuur, moet je zeker ook je licht opsteken bij cultureel centrum De Griffioen. Niet alleen kun je daar zelf je artistieke aanleg oppoetsen in één van de verschillende studio's, je kunt er ook naar de film, een toneelstuk, muziekspektakel of cabaretvoorstelling. Dit jaar opent D e Gnffioen het culturele seizoen met een optreden van de Surinaamse cabaretier Jörgen Raymann (1966), bekend van ondermeer de late-night-tv-show Raymann is laat en het theaterprogramma Slaaf of niet verslaafd! Je hebt zelf ook gestudeerd, in Rotterdam. Heb je daar nog iets noemenswaardigs van opgestoken? "Zoals een oom van mij het treffend verwoordde: Jörgen is niet uit studentenhout gesneden. Ik ben redelijk ver gekomen in mijn studies rechten en economie, maar het lukte me gewoon niet om ze af te maken. T e doenerig, geen zitvlees. Maar ik ben natuurlijk wel héél volwassen geworden! T o e n ik werd aangenomen bij het Rotterdams Interfacultair Studentencabaret, wist ik dat ik wel op de juiste plek was beland. O p het podium voelde ik me als een vis in het water." Voelde je de behoefte 'de typische student' te persifleren? "Dat was een beetje te gemakkelijk: zuipen tot je alles weer uitkotst, brallen. Maar op een andere m a nier waren we zeker studentikoos. We hadden er lol in om tegen de maatschappij aan te schoppen. Het was de tijd van de homo-emancipatie, iedereen kwam uit de kast. Daar maakten we dan incorrecte grappen over. Ik vind het ook erg leuk, moet ik zeggen, een lekkere relnicht spelen. Maar inmiddels is dat echt not done anymore, helemaal passé. In N e derland in ieder geval. Dus dan zoek je het in andere types." Zoals jouw alter ego tante Esselien. "Zeker! T a n t e Es is brutaal, zelfstandig en maat-

Herkenbaar, en toch zo anders, want stil en vrij van zwerfvuil. Zo oogt het A m s t e r d a m van rond de vorige eeuwwisseling op de schilderijen van W i l l e m Witsen. N u te zien in het Gemeentearchief. In de top-tien van lelijkste plekken van de stad staat het Damrak voor menig Amsterdammer bovenaan. Niet helemaal ten onrechte: wie hier via het Centraal Station de stad binnen wandelt, doet dat over een knisperend tapijt van patatbakjes, als je je überhaupt staande weet te houden tussen de dronken toeristen die zich vergapen voor het seksmuseum. Een minder ran2ige entree, bijvoorbeeld langs wat zeilboten, wachtend op de winterschilder - dat zou ook wel eens aardig zijn. En het kan! Want in het Gemeentearchief Amsterdam zijn nu de olieverfschilderijen, etsen en aquarellen te zien van kunstenaar Wil-

tjVoor vijftig euro boeken (

Jörgen Raymann, dinsdag 2 september om 17.00 uur in de aula van de VU. Toegang € 2,- voor studenten en personeel, kaartverkoop in de mensa en aan de zaal

Rotterdammer Raymann vertelt Amsterdamse studenten hoe het moet

Stad zonder mensen lern Witsen (1860-1923), gemaakt in de tijd dat het Damrak nog vrij bevaarbaar was en de stad nog min of meer onschuldig. Witsen heeft zich altijd aangetrokken gevoeld tot zijn geboortestad, en vooral tot de volkse, 'ongerepte' kant ervan. O m ongestoord te kunnen werken, bouwde hij in 1911 een drijvend atelier waarmee hij de grachten en het IJ afschuimde, op zoek naar verrassende gezichtspunten. Zoals dat op de Montelbaanstoren, die hij meer dan eens vanaf het water heeft vastgelegd. Of het zogenoemde Kuipersgrachtje, waarvan hij in een onbewaakt ogenblik de schoonheid zag. Hoewel

hij in een brief aan een vriend enthousiast beschrijft hoezeer hij van zijn werk geniet, is het resultaat van zijn observaties eerder ingetogen dan uitbundig. Zijn werken zijn van een stemmig grijs en bruin. Dat paste goed bij Witsens aard. Hij werd door zijn kunstenaarsvrienden wel "de superbe zwijger" genoemd, omdat hij hun verhitte discussies en drankgelagen meestal bijwoonde zonder iets te zeggen. Een hele prestatie als je bedenkt tot welk gezelschap hij behoorde: de Tachtigers, die als een vernieuwende kunstenaarsgeneratie de geschiedenis in zijn gegaan. Witsen had

blijkbaar weinig behoefte aan getheoretiseer. Of misschien hield hij wel gewoon niet zo van mensen. Op zijn stadsgezichten zijn ze in ieder geval nauwelijks te ontdekken, en dat terwijl het in de Amsterdamse binnenstad in Witsens dagen minstens zo druk moet zijn geweest als nu, met werkvolk in plaats van toeristen. De paar prachtige portretten die ook nog in het Gemeentearchief zijn opgehangen, weerspreken de stille verdenking dat hij misschien geen mensen kón schilderen. En dat is eigenlijk een beetje jammer. Als er in deze uitgebalanceerde en fraaie tentoonstelling ook nog een saillant detail te ontdekken zou zijn geweest, zou hij nog meer tot de verbeelding spreken. (AB) Witsen en Amsterdam, nog tot en met 26 oktober te zien in het Gemeentearchief Amsterdam, Tolstraat 129 Toegang: € 3, Info' www.gemeentearchief amsterdam nl

Non-fictie

De keuze van IDEE-weekvoorzitter Annemieke van Dijk

Elke week laat Ad Valvas iemand voor vijftig euro winkelen bij de yu-boekhandel. Deze week Annemieke van Dijk (23), die als voorzitter jvan de Idee-week een bijzonder drukke tijd achter de rug heeft.

In de VU-boekhandel werden de volgende boeken de afgelopen maand het best verkocht: 1) K a r e n A r m s t r o n g , Een geschiedenis

Floor Bal Aan boeken is ze nauwelijks toegekomen, afgelopen Eiaand. De zesdejaars geneeskunde en medische piologie was veel te druk met de organisatie van de j jntroductie voor eerstejaars. Ze heeft er een van haar |wee bijbaantjes voor moeten opzeggen, maar het Jfas de moeite waard. "Heel leuk" vond ze introduc1 Jieweek. t^u heeft ze weer tijd om te lezen. Haar eerste keuze i peeft ze binnen tien seconden gedaan Het nieuwste ' poek van schrijversechtpaar Nicci French is precies ' Waarop ze zat te wachten. Waar De verborgen glimI hch (€ 18,90) precies over gaat, maakt haar niet uit: ' IHun boeken lees je in één ruk uit." Boek nummer twee. De kleine vnend van D o n n a fartt, (€ 17,50) ligt binnen handbereik. "Ik heb er |erder niets over gehoord, maar ik heb haar vorige loek gelezen en dat vond ik wel aardig. Het ging |ver studenten die een moord gepleegd hadden. Ik

vind het knap als schrijvers je laten inleven in iets wat je zelf nooit zou doen. Maar soms was de stijl te veel Harry Mulisch, met erg lange zinnen." Ook de laatste keuze is niet moeilijk voor Annemieke. "Ik weet toch niet goed wat ik wil. D u s neem ik iets waar ik vnenden over heb gehoord. Een vriendin van mij vond Oude liefde roest met van Josie Lloyd en Emlyn Rees goed." Het boek ( € 12,50) gaat over het opnieuw tegenkomen van een jeugdliefde. "Ik denk dat deze roman een makkelijker verhaal heeft dan die andere twee. Het is minder literair en dat leest vaak vlotter." Bij het afrekenen merkt Annemieke op: "Stom eigenlijk dat ik nu drie boeken heb voor de prijs van één studieboek. Vooral geneeskundeboeken zijn duur. Ik vertik het vaak om ze te kopen. Ik leen ze wel. Of ik leer ze niet. Als ik er maar twintig pagina's van hoef te kennen, vind ik dat niet de kosten waard. Boeken die ik helemaal moet kennen, koop ik natuurlijk wel."

van

God

2) Bill B r y s o n , A History

of Nearly

Short Everything

3) G e r b e n H e i t i n k , Niet zo 'n

kerkganger

4) N i g e l W a r b u r t o n , Het basisboek

filosofie

5) P e t e r S i e b e l t , Eco

Nostra

ingezonden mededeling De uitdaging van de multiculturele samenleving

Levenslang mores leren Gerrit Manenschljn

€22,90

[ v u Soefchande/J Amsterdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen