Ad Valvas 2003-2004 - pagina 537

AD VALVAS 10 JUNI 2004

PAGINA 5

Spetterende Griffioen-musical over de Olympische Spelen in Athene

Roze, gruen, goud Over twee maanden in Athene, dit weekend al in Amstelveen: de Olympische Spelen. In de vorm van Griffioen-musical 'Olympiade'. Ad Valvas nam vast een kijkje achter de schermen. "Uit met die broek, het lijkt wel een luier." Tekst: Weimoed Visser. Foto's: Mariin Alders Het podium van de Griffioen is een explosie van kleur. Felroze en gifgroen dwarrelen rond op de muziek van Michael Jacksons Wanna Be Starting Something. Stola's en avondjurken fladderen over het toneel. Minstens dertig dansers bewegen door elkaar heen. Ze zijn zo geconcentreerd op hun passen dat ze soms vergeten te zingen. "Wanna be starting... yeah, yeah", komt hier en daar nauwelijks boven de muziek uit. Maar dit is ook nog maar een repetitie. De massascènes moeten nog beter geoefend, het geluid nog ingeregeld. Maar het is al wel te zien dat de musical Olympiade spettert en knalt. Regisseuse Janine Veeren schreef de tekst. Haar stuk speelt tijdens de Olympische Spelen in Athene 2004 en gaat over twee hardloopcoaches, die van het Bulgaarse en die van het Amerikaanse team. Ze blijken een gedeeld verleden te hebben en willen niet voor elkaar onderdoen. In hun kielzog gunnen ook hun teams - de Bulgaren gekleed iti het groen, de Amerikanen in het roze - elkaar het licht in de ogen niet. Verder passeren dopingschandalen, blessures en eetziekten de revue. De muziek en de liedjes komen overal vandaan, variërend van Marco Borsato tot Tori Amos.

Weg die kauwgom! De doorloop gaat beginnen. Voor het eerst zullen de spelers het hele stuk achter elkaar door spelen zonder onderbrekingen. Veeren klapt in haar handen en legt haar horloge op tafel. De dansers hijsen zich in hun klassieke toga. Een jongen houdt zijn knalgroene shorts eronder. "Dat kan echt niet, het lijkt wel een luier. Uit met die broek", gebiedt Veeren. Het duurt even, maar langzamerhand ontstaat op het toneel de structuur van de beginscène. Op één meisje na draagt iedereen een zilvergrijze toga. "Maartje, waar is jouw kostuum?", vraagt Veeren streng. "Uhm, nog niet af', mompelt ze. Veeren: "En ik zie ook nog steeds mensen met kauwgom. Mag dat uit?" Maar dan is de groep eindelijk klaar en kan de doorloop echt beginnen.

Met een luide knal start de muziek. Iedereen schrikt. Het zal tijdens de voorstelling nog vaker gebeuren dat de muziekinstallatie er zo hard in knalt dat het de spelers de stuipen op het lijf jaagt. Het begin verloopt soepel. De toga's kunnen weer uit en de dansers gaan zitten wachten op de volgende massascène. Sommigen staan in de gang danspasjes te oefenen, anderen lezen in het script, eten een boterham of hangen zomaar wat rond. Repeteren is voor een groot deel wachten, helemaal als je geen grote rol hebt.

Race tegen de tijd De tweede scène is meteen een romantische, waarin het zoenen nog wat onwennig gaat. Wel is direct de dramatische spanning voelbaar tussen de twee coaches. Cindy Eijspaart (oud-studente Frans aan de VU) speelt de Bulgaarse coach. Tussen twee scènes door vertelt ze dat het wel lekker gaat: "De routine is er, maar de details moeten nog beter worden uitgespeeld." Het moeilijkst aan haar rol vindt ze het zingen: "Sommige stukjes zijn eigenlijk aan de hoge kant voor mij." Dan moet Eijspaart weer op voor een scène. Een andere hoofdrol is voor eerstejaars beo Mandy Phoa. Zij speelt een Amerikaanse hardloopster. Musical is haar hobby, vertelt ze. "Als ik maar even geld heb, zit ik bij musicals. Ik ken alle grote uit mijn hoofd." Na het stuk vertelt ze dat ze niet helemaal tevreden is: "Veel dingen gmgen nog rommelig. Ik moet me iets van acht keer verkleden. Het is soms een race tegen de tijd." Vanmiddag miste ze bijna een scène waarin ze moest opkomen in een witte jas. "Ik kwam halverwege het intro biimengerend, maar zonder witte jas, want ik had geen tijd meer om die aan te trekken." Ook Phoa vindt het zingen moeilijk. Ze doet het nummer Winnen, een bewerking van het Marco Borsato-nummer Binnen. "Het lukt

me maar niet om de juiste inzet te pakken te krijgen", moppert ze. Aan de regietafel zitten naast de regisseuse een technicus, een choreografe, een zangbegeleidster, een vormgeefster en een productieleidster. Vormgeefster Jantine Kraayeveld zit driftig te bladeren in een vlaggenboekje: "Er moeten dus nog een Bulgaarse, een Amerikaanse en een Nederlandse vlag komen." "En we moeten nog volksliederen regelen", fluistert productieleidster Lilian Wout haar in het oor. Ondertussen gaat de musical verder. Psychologiestudente Eva Wegman zingt met vaste stem het Tori Amos-nummer The Wrong Band. De hele zaal valt stil en luistert geconcentreerd naar het mooi gezongen lied. "Het ging lekker", beaamt ze achteraf, "ik hoop dat ik het zo volhoud." Wegman heeft al een paar jaar zangles. Erg grappig zijn de tuttige synchroonzwemsters, die een aantal keren terug komen in het stuk. Het tweetal zit op een bankje hun oefening te doen en klaagt ondertussen over hun kamergenote, een hardloopster, die wel van alles mag eten. Verder is de toon van Olympiade serieus. Het is geen stuk met dijenkletsers.

Nog wat m e e r power Aan het eind moet iedereen zich nog eens omkleden voor de slotscènes. De zaal is langzamerhand veranderd in een rommelige klerenkast in reuzenformaat: de vloer ligt bezaaid met groene tutu's, Gnekse kostuums en leren jekkies. De massascène waarin de muziek van Abba's The Winner Takes it All en Queens We Are the Champions door elkaar lopen, gaat nog tamelijk chaotisch. Van de choreografie is weinig over. Het is dan ook erg ingewikkeld met die twee liedjes door elkaar. "Die logistiek komt wel", zegt regisseuse Veeren na afloop. "Er moet wel nog even hard gewerkt worden. Mensen kermen hun teksten, maar ze moeten nog met wat meer power en overtuiging op het podium staan. Ik zie nog te veel onzekerheid." De laatste week voor de voorstelling wordt vreselijk druk met dansrepetities en zangrepetities, nog een aantal keren doorloop van de hele voorstelling en tot slot op donderdag de generale repetitie. Als iedereen al die afspraken heeft genoteerd, blijft er nog één taak over: het schilderen van de decorstukken. "Wie heeft ergens nog een half uurtje over om die grote blokken te schilderen?", leurt productieleidster Wout. Olympiade wordt vrijdag 11 juni en zaterdag 12 juni gespeeld om 20 15 uur en zondag 13 juni om 14,15 uur Alle voorstellingen zijn in de Gnffloen Entree € 7,- voor studenten en € 9,- voor niet-studenten.

VJnr; Bulgaarse coach Cindy Eijspaart, syncliroonzwemster Ethel Rood, sportarts Corine van der Wösten, Amerikaanse hardloopster Mandy Phoa en synchroonzwemster Maartje Ste«.a

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen