Ad Valvas 2003-2004 - pagina 520

PAGINA 20

AD VALVAS 24 MEI 2004

het sleutelgat 'Ik ga wel in de collegezaal slapen' Dinsdagochtend, tussen tramhalte VU en hoofdgebouw. studente 1: "Ik wilde eigenlijk blijven liggen vanoctitend." Studente 2: "Ik ook." Studente 1 : "IVIaar ja, ik daclit: dan gaat mijn moeder weer zeiken dat ik moet opstaan en dan ben ik toch wakker. Dus kon ik net zo goed hierheen gaan." Studente 2: "Tja." Studente 1 : "Ik ga zo wel in de collegezaal slapen." Studente 2: "Relax man." (FB) Susanna Commandeur

Wat zegt de inrichting van je l<amer over jouzeif? En l<lopt die indruis ool(? Studenten giuren in de lomer van Susanna Commandeur (19). Deze eerstejaars biomedische wetenschappen woont bij de Dappermarkt. Als anti-kraker woont ze gratis. Tekst: F oor Ba . Foto's: Peter Strel tsk .

"Het lijkt me dat er niet onwijs veel aandacht aan de verschillende meubelstukken is besteed", meent Caspar Muller (24), derdejaars psychologie. "Het komt overal vandaan, een beetje van een oom en wat van de achterbuurman die het nog had staan. Er is niets wat voor samenhang zorgt. Het kleurgebruik is wel mooi met de bank en de kachel, maar dat muurkleed is er echt afschuwelijk bij. Dat kan echt niet, dat moet eraf De bewoner is wel iemand met een sociaal leven. Dat, of die foto's herinneren aan betere tijden."

"Je kunt beter een harde vloer hebben, tenminste als je regelmatig een biertje drinkt", adviseert Sanne van der Veer (22), eerstejaars bedrijfswetenschappen. "Deze is zo moeilijk schoon te houden. Hier woont een redelijk net persoon die met heel modieus is. Naar dat bruine ding aan de muur te oordelen, nogal een alternatief type. De kamer is niet heel sfeervol te noemen. Maar ik zou ook eerder geld uitgeven aan uitgaan dan aan het opkalefateren van mijn kamer." "Diegene die hier woont, heeft wel haar best gedaan om het gezellig te maken", oordeelt Patrick Bacon (22), derdejaars aardwetenschappen. "Ik vind het doek aan de muur ook erg leuk. Jammer alleen dat er zo'n rode kachel in de kamer staat, maar daar kun je weinig aan doen. Op het eerste gezicht woont hier een redelijk net meisje. Het zou best een aardwetenschapper kurmen zijn, vanwege een aantal elementen in de kamer als de kleuren. Bij een rechtenstudent zou het denk ik wat strakker zijn. Het lijkt me niet dat ze vaak mensen uitnodigt. Er staat maar één bank en ze heeft weinig stoelen." "Ik zie babyolie, dus hier woont een meisje", raadt Susan Honunerson (20), tweedejaars

criminologie. "Dat hebben jongen niet want het is om make-up mee af te halen. Hoewel ik me er ook iets anders bij kan voorstellen. Ze doet vast een sociale studie als sociologie of communicatie, want ze heeft veel vrienden. TVnders heb je niet zo'n grote bank staan. Het is echt zo'n gezelligheidsmeisje dat veel op stap gaat. Het zou me ook niet verbazen als ze bij een studentenverenigmg zit." "Omdat ik hier een jaar anti-kraak woon, hoef ik geen huur meer te betalen", vertelt Susanna Commandeur zelf. "Ik zou er eigenlijk 16 mei uit moeten, maar ik kreeg een brief dat ik tot juli kan blijven. Toen ik hier kwam, zag het er heel oud uit. Omdat ik telkens te horen kreeg dat ik eruit zou moeten, heb ik er zo min mogelijk aan gedaan. Ik heb wel geverfd, maar met de goedkoopste verf. De helft van de meubels stond er nog van het meisje dat er voor mij woonde. Als ik weg ga, geef ik die weer terug. Inmiddels heb ik, via een advertentie op buurtonline.nl, een nieuwe kamer. Die is wel een stuk duurder, driehonderd euro per maand." Wil je ook met je kamer In Ad Valvas? Of wil je commentaar leveren? Stuur dan een mailtje naar fbal@advalvas.vu.nl

Bloed Een paar jaar geleden hingen in het hoofdgebouw nog overal stickers met "Geef bloed!" erop. (Een van die stickers hing op de tiende in de damestoiletten. Een bijdehand meisje had eronder gekalkt: "Dat geef ik al elke maand!") Die stickers zijn nu niet meer nodig. Ik las namelijk in de Bloedverwant (ofzo, een of andere leuke vondst voor het blaadje van de Stichting Sanquin Bloedvoorziening) dat Nederland een van de weinige landen op de wereld is die zelfvoorzienend is in bloed. En dat is nogal een prestatie, want ik las in datzelfde blad ook een interview met een man die 21 zakjes bloed nodig had gehad na een inwendige bloeding. 2 1 zakjes! Alsof je een emmer leeggooit, of nee, dat is misschien niet zo'n smakelijk beeld. Ik ben bloeddonor. Ik krijg drie oproepen per jaar om één zakje (van een halve liter) te komen geven, dus reken maar uit hoeveel jaar ik op en neer naar het Rode Kruis moet om één inwendige bloeding te verhelpen. IVIaar gelukkig zijn er veel dappere mensen die niet flauwvallen als iemand een naald in hun arm zet. Zo dapper ben ik jammer genoeg niet. Na een aantal akkefietjes hebben de mensen van de bloedbank me gevraagd of Ik de volgende keer alsjeblieft van tevoren wil melden dat ik nogal geneigd ben spastische bewegingen te maken als ik dat ding dichterbij zie komen. IVIaar het IS dan ook onvoorstelbaar wat ik allemaal voor mijn inwendig bloedende medemens over heb. Weet iedereen hoe groot die naald is? En wat er gebeurt als ze mis prikken? Het is maar goed dat ik zo overloop van naastenliefde. Mensen die bang voor naalden zijn, zijn eigenlijk de stoerste bloeddonors (houd ik mezelf altijd maar voor). Als ik na gedane arbeid terug naar huis fiets, ben ik trouwens altijd extra voorzichtig. Want stel je voor dat ik een ongeluk krijg. Ik bedoel, eerst één zakje bloed af laten tappen en er daarna 21 toegediend moeten krijgen, dat schiet natuurlijk niet op.

UV^HAWbUF

?UCK.

m AL DAT Ufcf ÏIJN Vo(*.MtlCt,F W > IK AUtEMMAAt feft^SriWG?.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen