Ad Valvas 2004-2005 - pagina 61

AD VALVAS 23 SEPTEMBER 2004

Is eigen troep al ergerlijk, andermans viezigheid is eclit ondraaglijk. En wat te denken van een huisgenoot die eindeloos zijn wekker laat piepen? Studenten over het leed dat samenwonen heet. Plus: anti-overiasttips van de woonconsulent. F oor Ba Elke ochtend begint Harmeke van der Heijden (19) de dag met een blik op de natte haren van haar huisgenoot. Die liggen op het doucheputje. "Hij haalt ze nooit weg, hoe vaak je er ook wat van zegt. Zo veel haar heeft hij niet op zijn hoofd, dus ik vraag me af waar ze vandaan komen." Dit is nog niet eens de walgelijkste gewoonte van haar huisgenoot. "De hele dag laat hij boeren. Hij heeft gewoon geen manieren." Inmiddels is haar ongemak zo hoog opgelopen dat de tweedejaars Antropologie naar haar kamer vlucht wanneer de man thuiskomt. En daar is ze ook niet veilig, want hij komt vaak zonder te kloppen naar binnen. "Gelukkig is hij er niet vaak en is mijn andere huisgenoot leuk. Maar ik word er wel chagrijnig van."

Veel ruzies tussen huisgenoten gaan over schoonmaken, vertelt Nicole Leyting,

PAGINA 5

woonconsulent bij studentenhuisvester Intermezzo. "Mensen gebruiken de keuken en de badkamer wel, maar maken die niet schoon. Of ze denken dat ze afwas wel twee dagen kunnen laten staan." Geluidsoverlast is een goede tweede oorzaak van problemen. Wanneer bewoners het hebben gehad met een eenheidsgenoot, kunnen ze een woonconsulent vragen om te bemiddelen. Leyting: "Er komen twee soorten mensen bij ons. De eerste groep heeft nog niets gezegd tegen degene aan vde ze zich ergeren. Vaak is de drempel hoog om te klagen bij andere gangbewoners. Wij adviseren hen altijd om er toch maar, op een rustige manier, over te praten. In de helft van de gevallen komen ze dan niet meer terug. "De andere groep heeft al een poging gedaan om het op te lossen maar die heeft dan niet gewerkt. Dan maken we een afspraak, ook met de veroorzaker, om te overleggen."

"Elke m a a n d moest ik weer dezelfde

dingen uitleggen", vertelt Naiem Hakiemie (28). "Daarna ging het een week goed en vervolgens was het weer raak." De derdejaars scheikunde verhuurde een kamer aan een vriend. "Ik kon niet studeren doordat hij zo'n lawaai maakt. Hij liep niet normaal, het leek meer op stampen. En ook deuren en ramen konden niet op een zachte manier dicht." Het meeste ergerde Naiem zich aan de wekker van zijn huurder. "Ik heb vaak vroege colleges.

hij begon meestal later. Maar die ene dag in de week dat ik kon uitslapen, hield hij me wakker. Als zijn wekker ging, drukte hij hem met de herhaaltoets uit. D e wekker ging dan vijf minuten later weer, waarna hij 'm weer met die knop uitdeed. Dat hield hij soms drie uur lang vol. Eén keer werd ik zo boos dat ik dreigde dat ik de volgende keer zijn mobiel uit het raam zou gooien. Zelfs dat hielp niet." Uiteindelijk liepen de ergernissen zo hoog op dat Naiem zijn medebewoner de huur opzegde.

D e meeste ruzies probeert wooncon-

sulent Nicole Leyting op te lossen door erover te praten en afspraken te maken. Haar belangrijkste tip is de problemen niet direct te bespreken als je boos bent. Wacht tot een moment dat je rustiger bent en leg de zaak zo concreet mogelijk uit, zonder verwijten te maken. Leyting: "Zeg dus niet: 'Je maakt altijd een rotzooi van de keuken en ruimt nooit op terwijl je meestal maar voor de televisie hangt.' Duidelijker is: 'Je hebt negen van de tien keren dat je op het schoonmaakrooster stond, niets gedaan.' Wacht ook niet te lang voordat je erover begint, anders wordt het een en-en-enverhaal." Sommige mensen beloven wel veel, maar doen uiteindehjk toch niets. Anderen willen zelfs helemaal niet meewerken. Leyting: "In die gevallen stopt Intermezzo met de bemiddeling en maken ze de huurder duidelijk dat bij het wonen op een eenheid samenwerking nodig is."

Woningbouwverenigingen kunnen heel lastige huurders gedwongen overplaatsen of uit hun woning zetten.

G e e n van die m a c h t s m i d d e l e n heeft M a r k Willems (21), tweedejaars Politicologie. Hij heeft problemen met zijn hospita, maar kan geen andere kamer vmden. "Ik heb geen huurcontract en sta niet ingeschreven, dus ze kan me er zo uit zetten. Daarom komt ze ook telkens met rare regels. Als ik even de deur uit ben, doet ze er meteen de dievenklauwen op zodat ik moet aanbellen. In het weekend mag ik nooit aanwezig zijn. En ik moet een rooster maken met de tijden dat ik thuis ben. Als ik er op andere tijden toch ben, mag ik er niet in. "Ook is er een schoonmaakrooster waaraan ik mij moet houden, maar zelf maakt ze maar af en toe schoon. Soms voel ik me net de schoonmaakster. Zo zit ze soms in bad te eten en moet ik volgens het rooster daarna de badkamer doen. Uiteindelijk komt het erop neer dat ik het servies daar op moet ruimen." Toch zal Mark niet snel echt woest op haar worden. "Ik ben iemand die makkehjk ja zegt en niet snel in opstand komt." Waar Mark wel boos om werd, was dat het hondje van zijn verhuurster meerdere keren op zijn dekbed plaste. "Dat vond ze wel vervelend, maar ze zorgde er ook niet voor dat het beestje niet naar boven kon. Dat heb ik maar opgelost door een babyrekje voor de trap naar boven te zetten."

VSNU-debat over de (on)betaalbaarheid van het hoger onderwijs

De studietax zal ons redden!

Moet de staat eigenlijk wel aan het hoger onderwijs meebetalen? Daarover debatteerden politici, universitaire bobo's en studenten vorige week in Den Haag. En jawel, daar was-ie weer: de studietax. Peter Breedveld De studietax moet het onderwijs redden. Dat opperde althans SP-Kamerlid Fenna Vergeer, vorige week woensdag tijdens een 'VSNU-café' in De Haagsche Lounge. Het trendy Haagse restaurant zat vol studenten, politici en universitaire bobo's die zich op uitnodiging van de vereniging van Nederlandse universiteiten debatteerden over de vraag hoe het onderwijs betaalbaar blijft. "Blijf af van het huidige onderwijsbudget", riep Kees Vendrik van GroenLinks. Ook

hij is voor het al vaak geopperde, maar door opeenvolgende regeringen nooit serieus overwogen systeem van progressieve belasting voor afgestudeerden, waarbij je meer betaalt naarmate je meer verdient. Dat zagen meer mensen wel zitten, al waarschuwde PvdA-Kamerlid Jacques Tichelaar voor de hoge kosten wanneer het innen van die studietax wordt overgelaten aan een private instelling en was er ook een studente die vreesde dat er van haar inkomen door die studietax te weinig zou overblijven om een riant huis van te kunnen kopen. Madelein Hofmijster, voorzitter van het Interstedelijk Studentenoverleg, vond dat studenten al zo veel mvesteren, in studieboeken en zo. Daar was Tweede-Kamerlid Arno Visser ( W D ) met zo van onder de indruk. Hij meldde een Amenkaan te kennen die zich zonder veel omhaal een studieschuld van honderdduizend dollar op de hals had gehaald. Hij zou toch een goedverdienende arts worden, dus dat geld kon

hij straks makkelijk terugbetalen. En wat krijg je volgens Visser wanneer je een student volledig voor de kosten van zijn studie laat opdraaien? Een goedgemotiveerde student die later een goede arts wordt. Dat is winst voor die arts in spe én voor de maatschappij! Want dat was de centrale vraagstelling van het debat in D e Haagsche Lounge: levert het hoger onderwijs de maatschappij wel genoeg op, en moet de staat er eigenlijk wel aan meebetalen? Speciale attractie was VU-coUegevoorzitter Wim Noomen, die het debat leidde. Dat deed hij niet zonder flair en al grappenmakend. "Van het bestaan van een relatie tussen een hogere opleiding en een hoger inkomen ben ik niet meer zo overtuigd, sinds ik vorige week een rekening van de loodgieter kreeg", zei hij bijvoorbeeld. Niet alles wat er tijdens de discussie werd geroepen, was van een even hoog niveau. "Miljoenen aan publiek geld gaat er naar platformen en stuurgroepen", riep iemand. "Wat levert ons dat op? Niets dan bureaucratie! Laat ze dat geld

maar in het onderwijs stoppen." En CDA'er Ciska Joldersma riep op om elkaar geen verwijten te maken maar om "alsjeblieft een stap vooruit te zetten". Ja, dank je de koekoek, maar hoe dan? Door te bezuinigen en studenten hun studie zelf te laten betalen of door - zoals Jons van Bergen van de Leidse universiteit ("Harvard aan de Rijn" noemt Noomen die) opperde - juist méér te investeren m onderwijs en dat te bekostigen met het "aftoppen" van de hypotheekrenteaftrek? Na afloop van het debat, waarm het oude plan van de studietax weer leek te zijn omhelsd als oplossing voor de problemen, zette een aantal Delftse studenten m een onderonsje nog wat kanttekeningen bij die smdietax. "Wat als iemand na zijn smdie in het buitenland gaat wonen?" vroeg één van hen zich af. Dan ziet de Nederlandse overheid haar investermg nooit meer terug. En dat leek helemaal niet zo'n gekke veronderstelling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen