Ad Valvas 2004-2005 - pagina 196

PAGINA 4

M E N S E N

AP VALVAS 25 NOVEMBER 2004

DE WISSEL

Ondertussen op de carrièreavond...

Bloot "U weet dat er nu naaktzwemmen is?", vraagt de zwembadmedewerkster ons voor de zekerheid. "Ja", zeggen mijn tweelingzus en ik met een stalen gezicht en we betalen de kaartjes. Elke maand iets doen wat we nog nooit eerder hebben gedaan, is ons net bedachte streven. Nietje hele leven blijven hangen in het voorspelbare kringetje van mensen en situaties die je al kent, maar daarbuiten breken. Alleen al het bedenken van de mogelijkheden geeft grenzeloze lol. Meeswingen met een gospelkoor in de Bijlmer, een selectie van de vrijwillige brandweer ondergaan of 'hulp zoeken' in de wereld van de schimmige therapieën. We zijn hard voor onszelf: veilig vanaf een afstandje observeren en samen gniffelen om al die 'andere mensen' is verboden, écht meedoen is het idee. In het zwembad trekken een stuk of veertig bloteriken hun baantjes. Aan de blikken die we krijgen merken we dat dit een vaste groep is en dat wij duidelijk de nieuwelingen zijn. Ongeveer twee derde is man, een derde vrouw en de meesten zijn 50-t-. Oude hippies....?! Meteen al onder de douche spreekt een kalende zestiger ons aan en vraagt of tweelingen hetzelfde denken... stupide vraag, zeg. Er volgen nog meer gesprekjes - sommige leuk, andere minder - maar datje aangesproken wordt is al opvallend, want meestal is zwemmen een volmaakt anonieme bezigheid. Wat is er nog meer anders dan anders? Een paar naturisten zijn demonstratief 'helemaal zichzelf: staan zingend onder de douche, doen rek- en strekoefeningen aan de rand van het zwembad of hangen in yogaposes aan de duikplank... tja. Mijn zus en ik zwemmen onverstoorbaar door en wisselen af en toe heimelijk een blik met elkaar. Als we ons omkleden, horen we iemand naast ons luid mopperen dat er nu alweer mensen met badkleding in het water liggen. Mijn zus en ik denken hetzelfde: gadverdamme, de burgertrutten! Esther Pans is promovenda bij Strafrecht

Het merendeel van de bezoekers van de MFVU-avond was vrouw

...staat een lange rij vrouwen met daartussen hier en daar een man in de rij voor het Chinese buffet waarmee M F V U , de studievereniging van de medische faculteit, haar carrièreavond aankleedt. De zaal zit vol; vanwege de spannende sprekers - onder meer een traumachirurg en iemand van Artsen zonder Grenzen - is de opkomst verviervoudigd ten opzichte van het vorig jaar. Eerder op deze woensdagavond 17 november heeft onderwij sdirecteur Ronnie van D i e m e n haar speech goed aangepast op de vele vrouwen in de zaal. Ze vertelt dat ze vaak vragen krijgt over hoe ze haar carrière met drie kinderen combineert. "De keuzes die je maakt voor je loopbaan worden mede bepaald door of je een man of vrouw bent. Tijdens je co-schappen moet je goed nadenken over wat je belangrijk vindt. Want het is ook zo dat hoe ouder je wordtj hoe meer huishoudelijk werk er op je af komt." Het gebrek aan balans tussen werk en huis zorgt ervoor dat veertigjarige artsen vaker oversparmen raken, vertelt Van Diemen. Daarna verwijst ze naar het jaarlijks onderzoek naar de verdeling van huishoudelijk werk tussen mannen en vrouwen. D e boodschappen willen maimen best op zich nemen, vertelt ze. "IVlaar hoe zit het met

vervelender klussen als ..." Even valt ze stil. "Strijken", klinkt het uit de zaal. "Vrouwen zijn opgevoed met het idee dat zij dat moeten doen. Maar mannen willen ook best. Laat ze gewoon dat pokkenwerk doen." Dat de boodschap van Van Diemen over keuzes maken is aangekomen bij haar publiek, blijkt na

'Laat mannen gewoon dat pokkenwerk doen'

de lezing van chirurg Fred Bakker over traumachirurgie. Een studente vraagt wat de toekomst van de traumachirurgie is op het gebied van parttime werken. "Ik denk een beetje als een oude man", antwoordt Bakker. "Tijdens mijn opleidingstijd werkten we zestig tot honderd uur per week. Zo is het al niet meer. Maar uit je opleidingsjaren moet je rendement halen, veel leren. Dat kan niet als je dan parttime werkt. Maar na die tijd.

Christiaan Krouweis

als je bij een maatschap komt, wordt het makkelijker. De ontwikkeling dat mensen drie of vier dagen werken is niet te stuiten." Van Diemen, die achter in de zaal zit, wil zich graag in de discussie mengen. "We zeggen nu: een slimme meid krijgt haar kinderen op tijd. Je kunt best parttime werken. Je moet echter wel keuzes maken. Als je chirurg wilt worden, kun je niet als stel allebei chirurg worden én drie kinderen krijgen. N e e m dan een huisman." "Ik denk dat ik huisartsgeneeskunde of kindergeneeskunde wil gaan doen", vertelt Nicole N a p (23), zesdejaars en co-assistente. "Ik wil later kinderen en dan is het wel handig dat je eens thuis bent. Tijdens mijn co-schappen merkte ik dat fulltime werken wel erg veel is als je verder nog een sociaal leven wilt." Niet alleen de aanwezige vrouwen hebben hierover nagedacht. Ook M i s c h a Keizer (24), tweedejaars Geneeskunde, weet al wat hij wil. "Eerst word ik een paar jaar tropenarts en daarna wil ik neurochirurg worden. Daarom wil ik geen kinderen totdat ik terug ben in Nederland. Daar heb ik serieus over nagedacht. Ik heb pas een vriendin, maar zij weet ook hoe ik daar over denk." Floor B a l

De scriptie is de kroon op je studie. Een schitterend ding dus, maar ook een zware last. In de serie 'eindnoot' vertellen VU-studenten over hun meesterstuk. Deze week Magdalena de Bruin (23), rechtenstudente.

Internetrobot "Mijn scriptie gaat over intelligente agenten in het digitale dossier. Een intelligente agent is een soort internetrobot, een stukje software dat dingen voor je kan opzoeken. Bij rechtbanken zijn ze aan het overstappen van papieren naar digitale dossiers. Zo worden bijvoorbeeld processen-verbaal gescand en ingevoerd. Het zou kunnen datje als je informatie zoekt, een agent inzet om de woonplaats van een verdachte na te trekken in de database van de gemeente. Nu moetje daarvoor nog een aanvraagformulier naar de gemeentelijke basisadministratie op de post doen."

Haken en ogen "ik ga bekijken in welke mate de wet voldoet en wat er aangepast moet worden. Je kunt wel agen-

ten gebruiken om iets te achterhalen, maar er zitten ook haken en ogen aan. Hoe zit het bijvoorbeeld met de privacy van verdachten? Als informatie makkelijker toegankelijker wordt, wordt het ook de vraag wie die allemaal mag raadplegen. Want wie zegt dat gebruikers niet kwaadwillend zijn en zelfs zo'n agent gebruiken om informatie te veranderen?"

Informatiemaatschappij "We leven in een informatiemaatschappij en dat levert allemaal juridische vraagstukken op. Je kunt heel veel op internet natrekken, maar wie beschermt je gegevens? Als je dingen gaat automatiseren, wordt het ook gevaarlijker. Zo'n digitaal dossier bijvoorbeeld kan erg snel gekopieerd worden. Met een papieren dossier ben je daar wel even mee bezig. Toch ben ik een redelijke compu-

teroptimist. Sommige mensen krijgen argwaan van alles wat automatisch gaat. Ik heb er wel vertrouwen in, als alles goed onderzocht wordt."

Tonino "Ik kom uit een computerfamilie, we praten er thuis ook veel over. Voor een jurist ben ik erg computer minded. Veel juristen houden helemaal niet van computers. Kijk maar naar Tonino, die maakte een blunder van heb ik jou daar. Toen we daarvan hoorden, zeiden we thuis 'zie je nou wel'. Juristen hebben er zo weinig mee dat ze denken dat als een computer stuk is, ze die op straat kunnen zetten. Terwijl een ander er wel wat mee kan." Roor Bal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen