Ad Valvas 2004-2005 - pagina 313

AD VALVAS 10 FEBRUARI 2005

P R O I V I O V E R E N / N I E U V y S

PAGINA 5

I

0^

O) 'Ik miste de intellectuele uitdaging in het bedrijfsleven' Machiel Reinders (27) doet promotieonderzoek bij de faculteit Economie. "Voordat ik begon, heb ik eerst een tijdje nagedacht over de vraag of ik wel geschikt was voor onderzoek. En ook of ik er wel behoefte aan had mijn studie te veriengen terwijl ik in het bedrijfsleven meer kon verdienen. Na mijn afstuderen heb ik een tjjd uitzendwerk bij bedrijven gedaan. Daar miste ik toch de intellectuele uitdaging en daarom besloot ik te gaan promoveren, ' i k vind mijn onderwerp - waarom mensen nieuwe producten kopen - erg interessant. Er komt ook psychologie aan te pas, zodat je over de grenzen van je vakgebied moet kijken. Als je onderwerp je inhoudelijk aanspreekt, geeft je dat een goede drive. "Natuuriijk heb je wel eens periodes dat je even moet doorbijten. Maar aan stoppen heb ik nooit gedacht. Onderzoek doen vind ik gewoon heel leuk en onderwijs geven bevalt me ook goed. Alleen was het even raar dat ik niet meer als student maar juist als docent in de zaal zat."

(O Promoveren - ool< een optie als je klaar bent met je studie. Maar niet iedereen is er geschikt voor. De pro's en contra's op een rijtje. Floor Bal Voor je een onderzoeksvoorstel op de post doet, moet je goed over een aantal dingen nadenken. Bijvoorbeeld over de vraag of je wel uit het juiste hout gesneden bent. Promoveren vraagt jarenlange devotie aan één onderwerp.

Bedacht je tijdens je studie voor elk vak een ander onderwerp, dan heb je misschien niet de concentratie om je helemaal op één ding te werpen. Er bestaat een simpele methode om erachter te komen of je voldoende interesse hebt voor het onderwerp waarmee je aan de slag wilt: ga naar een congres erover. Val je al na één lezing in slaap, dan vind je het duidelijk niet spannend genoeg om je er vier tot vijfjaar mee bezig te houden. Als promovendus heb je veel vrijheid. Je kunt het grootste deel van je tijd vaak zelf Indelen en niemand checkt of je wel precies om negen uur aanwezig bent. Een deel van het denkwerk doe je namelijk gewoon als je onder de douche staat, of in de rij voor de kassa. Dat eist ook behoorlijk wat discipline van je. Als je tijdens je studie elk essay maandenlang uitstelde en je vaker in de kroeg dan in de collegezaal zat, kun je nu niet verwachten datje plots wel gemotiveerd bent om alles op tijd te doen. Laboratoriumwerk is overigens Juist vaak niet flexibel. Sommige proeven op het laboratorium eisen nachtwerk, zodat je nog tot diep in de nacht eencelligen zit te tellen en lange uren maakt. Jij bent diegene die bepaalt waar en wanneer je je ergens in verdiept, zolang je binnen de grenzen van je onderzoek blijft. Cursussen, congressen en reisjes naar het buitenland kunnen ook in het pakket zitten. Daar staat tegenover dat er soms van je verwacht wordt dat je college geeft. Ben je chronisch verlegen, dan moet je daar ook rekening mee houden. Veel promovendi vinden hun onderwijstaken trouwens erg leuk. Verder helpt het enorm als je van schrijven houdt. Al dat onderzoek moet je uiteindelijk immers in een leeswaardig boek weten te stoppen. Krijg je al nachtmerries van het schrijven van een ansichtkaart aan je oma, dan Is een proefschrift schrijven niets voor jou. Promoveren moet een positieve keuze zijn. Doe je het alleen om doctor te worden of omdat je ouders zo trots zullen zijn, laat het dan liever. Als je het idee hebt dat je zo later meer gaat verdienen of dat je niets anders kunt doen, houd je het onderzoek nooit jarenlang vol. Een promotie is de manier om verder te komen binnen de wetenschap. Zonder zul Je waarschijnlijk nooit hoogleraar worden. Zie Je wel wat in een universitaire carrière, dan is promoveren een goed plan. Dit betekent echter niet dat het een garantie biedt op een baan na Je studie. Zeker niet binnen de universiteiten, waar momenteel overal bezuinigd wordt. Heel wat promovendi kunnen na Jaren wetenschappelijk werk elders weer onder aan de carrièreladder beginnen. Natuurlijk bieden sommige onderzoeken meer perspectief op een goede baan dan andere. Een gepromoveerde econoom zal sneller binnengehaald worden door het bedrijfsleven dan een filmwetenschapper.

I k moest ftet een stok het laboiwprium in geslagen worden' Anne Willem Omta (26) begon in 2002 met zijn eerste promotieonderzoek. Begin vorig jaar stapte hij over op een ander onderzoek, bij Aard- en Levenswetenschappen aan de VU. "Ik had al twijfels toen ik gevraagd werd om te promoveren. Ik deed mijn afstudeeronderzoek bij het FOM-instituut voor Atoom- en MolecuuHysica (Amolf). Daar kon ik een experimenteel onderzoek gaan doen naar protonoverdracht in water. Ik vroeg me vooral af of ik geschapen ben voor dat soort werk. Het was vooral metingen doen en aan knoppen draaien, en ik ben niet zo technisch. Maar de onderzoeksvraag vond ik interessant, dus ik dacht dat ik er wel mee kon leven. "Al snel merkte ik dat ik qua scheikundige achtergrond ook tekort schoot, maar ik meende dat ik dat wel zou kunnen inhalen. Heel veel van mijn experimenten leverden niets op. En als er wél wat uit kwam, kon ik er geen conclusies uit trekken, dus ik leerde niet veel. Hierdoor viel mijn motivatie weg. Op een gegeven moment zei mijn begeleiden 'Het lijkt wel of je met een stok het laboratorium in geslagen moet worden.' Toen bedacht ik dat ik al dat gedraai aan spiegels niet leuk vind en dat ik zelfs blij was als de laser kapot was zodat ik geen proeven kon doen. "Na dat gesprek was er niets meer te redden. Toch ben ik nog een tijdje gebleven, vooral omdat mijn begeleider dacht dat ik me wel beter zou gaan voelen als ik meer resultaten had. In de tussentijd ben ik gaan nadenken over de alternatieven. Ik bedacht dat ik onderzoek doen wél leuk vind en dat ik het best iets kon gaan doen met mijn meteorologische achtergrond. "Uiteindelijk heb ik in de keretvakantie de knoop doorgehakt. In januari 2004 had ik een sollicitatiegesprek voor mijn nieuwe promotieonderzoek. Ik ben meer geschikt voor theoretisch onderzoek en dat kan ik nu doen. Dat scheelt een hoop."

Minstens zestig ministersalarissen in hoger onderwijs Zeker 159 topfunctionarissen v a n hogescholen, universiteiten of onderzoeksinstellingen v e r d i e n e n b r u t o m e e r d a n z e s t i g d u i z e n d e u r o p e r jaar. H u n salaris steeg t u s s e n 2 0 0 3 e n 2 0 0 4 m e t bijna a c h t p r o c e n t . V a n h e n v e r d i e n e n e r zeker zestig m e e r d a n 1 3 0 . 0 0 0 e u r o .

IHCEZONDEN MEDEDELING

VU LUSTRUM 2 0 0 4 5

de nieuwe lustrumkalender is uit

vereniging VU-Windesheim

vrtje Universiteit

amsterdam

m

v u medisch centrum

Dat blijkt uit een schriftelijk onderzoek dat het ministerie van Binnenlandse Zaken gedaan heeft naar de topsalarissen in onder meer het hoger onderwijs en onderzoek. In absolute aantallen gaat het om 76 toppers in het hbo en 83 aan universiteiten en onderzoeksinstellingen. Respectievelijk 24 en 36 van hen verdienen meer dan 130.000 euro; 8000 euro meer dan een minister. H e t gemiddelde salaris van deze groep grootverdieners bedraagt ruim 110.000 euro in het hbo en bijna 122.000 euro in het W O . Het ministerie heeft 1273 instellingen in de (semi-)publieke sector een enquête toegestuurd en van 54 procent antwoord ontvangen. Van de hogescholen werkte 57 procent mee,

van de universiteiten en onderzoeksinstellingen 85 procent. D e werkelijke hoeveelheid ministersalarissen ligt dus waarschijnlijk hoger. Duidelijk is dat de 60.000-plussers in het hoger onderwijs goed verdienen in vergelijking met collega's in andere sectoren. Ze leggen het af tegen de bestuurders van academische ziekenhuizen (gemiddeld 197.586 euro), maar steken de toppers in de beroeps- en volwasseneneducatie (102.686), bij gemeenten (77.181 euro), bij de provincie (98.533 euro) en de rechteriijke macht (107.107 euro) de loef af Van alle 3576 gesignaleerde topfunctionarissen samen groeide het jaarloon tussen 2002 en 2003 met 6,6 procent. In het hbo met 7,8 en bij de

universiteiten en onderzoeksinstellingen met 7,7 procent. Aansluitend op eerdere aanbevelingen van de commissie-Dijkstal zijn minister Remkes en de Tweede Kamer het er vorige week over eens geworden dat er scheefgroei is in het publieke 'salarisgebouw' en dat ministers in beginsel het meest moeten verdienen. Daartoe gaan hun salarissen de komende regeerperiode met dertig procent omhoog. Bovendien werkt Remkes aan een wetsvoorstel om alle topinkomens in de (semi-)publieke sector openbaar te maken. Per hogeschool, universiteit en onderzoeksinstelling zou dan bekend worden voor welke fimcties hoeveel betaald wordt. (HC/HOP)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen