Ad Valvas 2004-2005 - pagina 198

Christian Studies of Science and Society:

Geen master voor atheïsten ,ß^

gelooft Ge dat het onmiskenbaar christelijk is. De Ethiopiër, Girma Mohamed, is van plan om met de hier opgedane kennis in zijn land de boodschap te verkondigen dat het wel degelijk mogelijk is om staatszaken te bezien door de bril van een geloof, zonder de scheiding van kerk en staat in gevaar te brengen. De meeste Nederlandse studenten die de master volgen, zijn christenen die een tegenwicht zoeken voor het postmodernisme dat volgens Geertjan Spijker de algemeen geldende visie is onder academici. De filsosofiestudent: "Het postmodernisme biedt geen gemeenschapsgevoel." Rogier Klooster, een filososofiestudent die alleen het vak Social and PoUtical Thought volgt, is geen christen ("al denk ik er over om er één te worden", grapt hij), maar wel geïnteresseerd in de "nieuwe benadering" die het vak hem biedt. De docenten leggen ook geen denkbeelden op, zeggen verschillende studenten. Ze zetten aan tot kritische beschouwing en discussie.

Natuurlijk, je moet wel voor het christendom openstaan. Maar dat vinden de studenten die op de de nieuwe master Christian Studies of Science and Society afkomen, geen probleem. Zij zoeken juist een christelijk perspectief op wetenschap en maatschappij. Peter Breedveld 'ChristeUjk' en 'wetenschap' - bijten die termen elkaar eigenlijk niet? "Waarom?", is de tegenvraag van Henk Geertsema, een van de initiatiefiiemers van de nieuwe, eenjarige master Christian Studies of Science and Society. En hij vervolgt: "Wetenschap wordt altijd bedreven vanuit een bepaalde overtuiging. Vaak is dat een of andere vorm van naturalisme. Hoe dan ook is er altijd sprake van een bepaalde interpretatie, omdat wetenschap nou eenmaal wordt beoefend door mensen." Geertsema bestrijdt dat naturalisten tenminste streven naar een neutrale invalshoek. 'TSlaturalisten sluiten het bestaan van God als verklarende hypothese uit. Daar zit een dubbelzinnigheid in, dat je er bij voorbaat al van uitgaat dat er geen andere verklaringen zijn dan wetenschappeHjke verklaringen." Zijn collega Govert Buijs valt hem bij: "Neem bijvoorbeeld de genetica. Veel genwetenschappers claimen dat als je maar greep krijgt op de genetische opmaak van een mens, je daarmee die hele mens kunt verklaren. Liefde is in die visie een chemisch proces, de kwaliteit van een relatie wordt bepaald door geuren." De Christian Studies propageren dus bijvoorbeeld om, als het over maatschappelijke kwesties gaat, gezamenlijke verantwoordelijkheid te verbinden aan begrippen als vrijheid, en om op het gebied van de natuurwetenschap de 'menselijke ervaring' bij het onderzoek te betrekken. Hoewel stevig geworteld in de faculteit der Wijsbegeerte, is het een interfacultaire master waaraan behalve filosofen onder anderen ook juristen, politicologen en antropologen meewerken.

Normatief wezen De master werd twee jaar geleden gestart. "Niet vanuit een dogmatische vooringenomenheid", zegt Geertsema, "maar om een academisch platform te creëren en de dialoog met andere visies

Absoluut uniek

mogelijk te maken." Het doel van de master is "studenten de kans te bieden om al samenwerkend een christelijk perspectief op actuele maatschappelijke en wetenschappelijke kwesties te onderzoeken en te ontwikkelen", zoals m de brochure staat. In het huidige maatschappelijk debat overheerst volgens Geertsema het liberalisme dat individuele vrijheid en autonomie boven alles stelt, en daarmee geen recht doet aan de "aard van de samenleving". De mens is immers een normatief ingesteld wezen, en er is nog zoiets als een appèl op zijn verantwoordelijkheidsgevoel. De Christian Studies of Science and Society gaat tegen die stroom in en heeft dus een nadrukkelijk politieke kleur. Volgens Geertsema wordt daarmee echter ingehaakt op een bestaande traditie aan de VU. "We hadden hier al de bijzondere leerstoel van Dooyeweerd, vernoemd naar de christen-filosoof Herman Dooyeweerd, wiens ideaal het was de wetenschap en de cultuur te 'herkerstenen'. We hebben binnen de

VU dus een legitieme plaats", aldus Geertsema. Tien studenten schreven zich in voor het startjaar van de master. Dit jaar zijn het er weer tien. Onder hen een studente International Business uit China en een theoloog uit Ethiopië. De Chinese, Xiaomei Ge, hoopt met de master-

'Wetenschap wordt altijd bedreven vanuit een overtuiging' studie meer inzicht te krijgen in de aard van de Nederlandse samenleving. Want hoewel veel mensen Nederland zien als een seculier land.

Zijn de studenten, afgeschrokken door de existentiële eenzaamheid van het Uberalisme met zijn individuele verantwoordelijkheid, op zoek naar de veiligheid van christelijke waarden en normen? "Dat weet ik niet", antwoordt Geertsema. "Maar dat de christelijke visie een duidelijke richting aangeeft is natuurlijk waar." Je hoeft ook geen christen te zijn om de studie te doen. "Voor het christendom openstaan is wel een voorwaarde." Geertsema en Buijs zijn tevreden over de start van de master. Tien inschrijvingen per jaar is lang niet slecht. Uiteindelijk zullen dat er 25 worden, verwachten ze. Een visitatiecommissie die Wijsbegeerte onder de loep nam, bleek zeer te spreken over de master. Het feit dat studenten helemaal van de andere kant van de wereld komen om aan de VU Christian Studies of Science and Society te studeren, lijkt erop te wijzen dat we met iets absoluut unieks te maken hebben. "Dat is ook zo", zegt Geertsema. "In de hele wereld is geen studie als deze te volgen." Alleen het Institute for Christian Studies in Toronto is enigszins vergelijkbaar. Aan grote reclamecampagnes om studenten te trekken doen ze bij Christian Studies echter niet. "Onze doelgroep is heel specifiek", legt Buijs uit. "Dus beter dan veel geld te stoppen in paginagrote advertenties in de Volkskrant is het om heel gericht te mailen. Ook moeten we het hebben van mond-tot-mondreclame."

Veel afgestudeerden vinden zichzelf onvoldoende bekwaam voor functie

'Opleidingen doen te weinig aan communicatieve vaardigheden' Afgestudeerden van hogescholen en universiteiten vinden h u n communicatieve vaardigheden onvoldoende ontwikkeld voor het werk dat ze doen. Voor hun kermis van vreemde talen geldt het omgekeerde: op dat punt achten ze zichzelf juist overgekwalificeerd. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van het Maastrichtse Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt. Elk jaar onderzoekt het ROA de arbeidsmarktpositie van pas afgestudeerde academici en hbo'ers. Dit keer moesten die niet alleen laten weten of ze al werk gevonden hadden en hoeveel ze verdienden, maar ook in hoeverre zij zichzelf competent achtten voor hun functie. Er zijn tienduizend academici en twmtigduizend hbo-afgestudeerden ondervraagd.

Een hoog percentage ondervraagden in alle sectoren van het hoger onderwijs vindt dat hun communicatieve vaardigheden tekortschieten voor de functie die ze uitoefenen. Het sterkst geldt dit voor de universitair opgeleide technici. Wehswaar meent 64 procent van hen dat ze goed tot uitstekend in staat zijn om anderen duidelijk te maken wat ze bedoelen, maar maar liefst 84 procent meent dat het voor hun werk vereiste competentieniveau goed tot uitmuntend moet zijn. Dat levert een veelzeggende mismatch van twintig procent op. Andere academici achten ziclizelf qua communicatieve vaardigheden iets competenter voor hun functie, maar alleen de afgestudeerden in taal- en cultuursmdies denken dat ze op dit punt voldoende bekwaam zijn. Onder hbo'ers zijn de leraren het meest overtuigd van zichzelf, maar ook

zij geven aan dat hun beroep hogere eisen stelt. In schijnbare tegenstelling daarmee vindt twintig procent van de academici en achttien procent van de hbo-afgestudeerden dat ze beschikken over meer talenkennis dan nodig voor hun functie. In het hbo zijn de kunstenaars daar het meest stellig over en in het WO de afgestudeerden taal- en cultuurstudies. ROA-projectieider Jim Allen wil niet gezegd hebben dat opleidingen hun lessen in communicatieve vaardigheden dus maar moeten opvoeren ten koste van het vreemdetalenonderwijs. "Wat de opleidingen met de geconstateerde mismatches doen, kunnen ze beter zelf beslissen. Wij verrichten het onderzoek omdat er behoefte is aan cijfers die inzicht geven in het functioneren van afgestudeerden. Daar kurmen ook werkgevers hun voordeel mee doen. Als communicatie-

ve vaardigheden inderdaad zo belangrijk voor hen zijn, verdienen afgestudeerden in taal- en cultuurstudies misschien wel meer kansen op de arbeidsmarkt dan ze nu krijgen." In het algemeen heeft Allen de indruk dat hboafgestudeerden zich iets beter toegerust weten voor de arbeidsmarkt dan academici. Maar per opleiding en per competentie - het ROA onderscheidt er 23 - lopen de inschattingen behoorlijk uiteen. Qua kennis van het eigen vakgebied bijvoorbeeld vinden veel academici m de agrarische en technische hoek zichzelf overgekwalificeerd voor het werk dat ze doen. Dat geldt nog meer voor afgestudeerden in taal- en cultuurstudies, die vaker geen baan op niveau kunnen vinden. Daarentegen hebben universitaire juristen en afgestudeerden in de gezondheidszorg het gevoel dat ze nog veel vakkennis missen. (HC/HOP)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen