Ad Valvas 2004-2005 - pagina 125

f

AD VALVAS 28 OKTOBER 2 0 0 4

mm'

P O L

I T I C I / P R O M O V E N D I

PAGINA 5

VXJ-studentes besturen landelijke Studentenbonden

Nienke V^n Haaren (22), ateemeen bestuurslid van het Interstedelijk Studentenoveileg (ISO), heeft net haar bachelor Cultuurwetenschappen aan de VU gehaald. Het leuke van de VU vindt ze het kleinschalige onderwijs. "Docenten geven hier ook collie over onderzoek dat ze doen. Dat is volgens mij nij bijzonder." Nadeel van de VU: "Die omgeving. Er is nergens een leuk café!" Ze is bij het ISO beland doordat ze een jaar in de unhrersitaire studentenraad heeft gezeten. "Het leuke van deze baan is dat het ontzettend afwisselend is. Je hebt met heel verschillende mensen te maken. Ambtenaren, politici en natuurlijk studenten. Maar je bent wel zestig, zeventig uur in de week bezig." Als zij het voor het zeggen had, kwam er hoger onderwijs dat zonder beperidngen voor iedereen toegankelijk is. "CSeen drempels", is haar slagzin.

Of liet eerder is gebeurd weet niemand zel<er, maar dit jaar zit zowel in het bestuur van de Landelijke studentenvakbond LSVb als in dat van het Interstedelijk Studentenoverleg ISO een VU-studente. Reden voor een dubbelinterview. Dirk de Hoog "We zouden samen best een goed duo vormen op het ministerie van Onderwijs", grapt Kim Toering. D e VU-studente en LSVb-voorzitter doelt hiermee op Nienke van Haaren, ook VUstudente, en algemeen bestuurshd van het ISO. "Inhoudelijk hebben we inderdaad weinig meningsverschillen", zegt Nienke. Wel zijn er volgens haar cultuurverschillen. "Bij het ISO blijven we praten en zoeken uiteindelijk naar consensus of een compromis. Daarom noemen we onszelf geen vakbond, maar een studentenorganisatie." Kim ziet die cultuurverschillen ook wel, maar verzet zich tegen het actionistische imago van de LSVb. "Wij gaan natuurlijk ook voor de inhoud. We hebben heel wat eigen plannen gemaakt. Maar oké, als het nodig is gaan we acties niet uit de weg." Natuurlijk zijn ze allebei

blij dat de voorgenomen bezuinigingen van staatssecretaris Rutte van de baan zijn, zoals de verhoging van de collegegelden. Gerust zijn ze er niet op. "Rutte komt met nieuwe plannen die slecht zijn voor studenten", weet Nienke. Zo zou hij het aantal jaren dat iemand op Staatskosten mag studeren verder willen beperken. Volgens Kim heeft hij ook nog andere verslechtenngen achter de hand. "Er is extra geld beloofd voor het onderwijs, maar daar komt weinig van terecht. Dat is dus eigenlijk ook een bezuinigmg." N u kurmen ze niet verder op de voornemens van Rutte in gaan, omdat die pas volgende week openbaar worden bij de behandeling van de onderwijsbegroting. We leggen de beide bestuurders een aantal uitspraken voor die Rutte gedaan zou kunnen hebben. "Studenten moeten niet zo bang zijn om geld te lenen" Onzin, vindt Kim. "Niemand vindt het leuk met een enorme studieschuld opgezadeld te worden. Als je later geen echt goed betaalde baan krijgt, ben je ongeveer de rest van je leven bezig met afbetalen. Bijna een op de drie studenten zegt in een onderzoek dan ook niet te gaan studeren als hij veel moet lenen, of voor een opleiding op een lager niveau te zullen kiezen." Nienke vindt dat lenen nooit een verplichting mag worden. "Het echte probleem is

Kim Toering (25), voonjtter van de Landelijke Studenten Vakbond (LSVb), volgt na haar hbo-joumalistiek nu de opleiding Religie en Levensbeschouwing aan de VU, en wil hier ook een master gaan doen. Daar heeft de VU volgens haar een aantrekkelijk en groot aanbod van. Het leuke van de VU vindt ze dat iedereen bij haar opleiding elkaar kent omdat die zo klein is. "Maar dat gebouw is afschuwelijk", voegt ze eraan toe. Ze deed voor de LSVb al journalistiek werk en schreef een jaar geleden het lustrumboek. "Het bestuur is heel hectisch. Als ik op kantoor kom, weet ik meestal niet precies wat me de rest van de dag te wachten staat. Het leuke is dat ik me volledig kan inzetten voor een doel, namelijk toegankelijk, beter en uitdagender hoger onderwijs."

dat de studiefinanciering niet deugt. Die is al twintig jaar niet aangepast aan de inflatie. N u is een beurs voor uitwonenden niet eens genoeg om de huur van een kamer te betalen." Ze vindt dat in ieder geval de kosten van het levensonderhoud door de overheid betaald moeten worden. "Vergelijk het met mensen die een paar jaar van een uitkering leven. Die hoeven dat ook niet terug te betalen."

studeerden ergens anders heen kunnen", stelt Nienke. Kim valt haar bij. "Kamers apart reserveren voor nieuwe studenten is het probleem verplaatsen. Universiteiten moeten niet alleen verantwoordelijkheid nemen voor hun eerstejaars, maar ook voor hun bijna afgestudeerden. Meer starterswoningen is echt de enige oplossing. Ook moet er huursubsidie komen voor onzelfstandige eenheden."

"Selectie is nodig om de kwaliteit van het onderwijs te garanderen" Selectie heeft niets met de kwaliteit van een opleiding te maken, vindt Nienke. "In de wet staat wie toegang heeft tot de universiteit. Iedereen die daaraan voldoet heeft recht om te gaan studeren. Niks geen selectie aan de poort." Daar is Kim het volledig mee eens. "Laat opleidingen maar eens meer doen aan goede begeleiding. Maar geen bindende adviezen. Studenten kunnen zelf uit maken wat ze met een advies aanmoeten. Daar zijn ze wijs genoeg voor." Aan een aparte elite-instelling, een soort Harvard aan de Rijn, hebben ze al helemaal geen behoefte, zeker niet als daar ook nog extra voor betaald moet worden.

"Universiteiten mogen kledingvoorschriften opstellen" Beide bestuurders zijn ten slotte roerend eensgezind in hun afwijzing. "Wat voor kleren een student draagt moet hij of zij echt helemaal zelf uitmaken. Daar ben ik hartstikke principieel in", zegt Kim. Nienke is het daar volledig mee eens. "Als een vrouw uit geloofsovertuigmg een burka wil dragen, moet ze dat vooral doen. Het is een kwestie van respect voor andere culturen om daar geen probleem mee te hebben." Hebben ze dan echt geen moeite met zulke kledingstukken? "Ik niet", antwoordt Nienke. Kim ook niet: "Ik heb door het Midden-Oosten gereisd, dan wen je er wel aan. Het bestuur van een universiteit moet zich niet met zulke zaken bemoeien. Studenten maken het elkaar wel duidelijk als iemand er onacceptabel uitziet. En dan is de keuze aan die persoon er wel of niet iets mee te doen."

"Campuscontracten zijn de beste oplossing voor de kamernood" "Dat kan alleen maar een oplossing zijn als afge-

Promovendi: eenzame tobbers of geluksvogels? Is promoveren een leuke, creatieve bezigheid of ben je slechts een slaafse uitvoerder van de plannen van de prof? Die vraag stond vorige week centraal op de jaarlijkse promovendidag aan de VU. Dirk de Hoog 'De tijd dat je promotieonderzoek doet, kan de leukste periode van je leven zijn", stelde Bas Haring tijdens zijn inleiding op de promovendidag op 14 oktober. De filosoof uit Leiden kan het weten, want hij was zelf assistent in opleiding en promoveerde in 1997 op een onderzoek naar kunstmatige intelligentie. Hij is echter vooral bekend door zijn populaire boeken over wetenschap, waarmee hij zelfs een gerenommeerde kinderboekenprijs won, en zijn presenta-

torschap van het filosofische televisieprogramma Stof. Nadeel van het promoveren is dat het een erg eenzame bezigheid is, was Harings ervaring. "Als promovendi zaten we ons allemaal op onze kamertjes in ons eentje sufte denken." Volgens hem moet je aan een promotie beginnen omdat je het leuk vindt en moet je je niet laten leiden door wat je er eventueel later mee kunt. "Eigenlijk moet je het vooral gaan doen als je niet goed weet wat je later wilt. Als je de wetenschap in wilt moet je tenslotte gepromoveerd zijn. En het bedrijfsleven kan je altijd nog in." Veel promovendi in de zaal herkenden zich niet erg in Harings geluk. "Aio's hebben weinig vrijheid bij de keuze en uitvoering van hun onderzoek. Ze moeten doen wat de begeleidende pro-

fessor heeft bedacht", stelde de voorzitter van het Promovendi Netwerk Nederland, Marijn van Ballegooijen. Een onderzoeker in de zaal pleitte er dan ook voor dat aanstaande promovendi zelf met een onderzoeksvoorstel mogen komen, in plaats van te moeten solliciteren op een project van een hoogleraar. Dat een promovendus het niet zelf mag uitzoeken IS maar goed ook, vond Peter Nijkamp, vroeger hoogleraar aan de VU en tegenwoordig voorzitter van onderzoeksorganisatie N W O . "Als ik helemaal zelf mijn promotieonderzoek had moeten bedenken en uitvoeren, was ik er nooit uitgekomen en had ik hier niet gezeten." Nijkamp vertelde dolblij te zijn ooit een proefschrift te hebben geschreven en voor een loopbaan in de wetenschap te hebben gekozen. "In

het bedrijfsleven had ik vast meer kunnen verdienen, maar ik denk dat werken m de wetenschap veel meer intellectuele voldoening geeft." Daar was forumlid Bauke Oudega, hoogleraar Biologie, het volledig mee eens. "Soms knjg ik haast een euforisch gevoel als ik met onderzoek bezig ben. En het is geweldig om met jonge mensen te werken. Dat houd je zelf ook fit en bij de les." Maar die euforie kon met iedereen direct delen. "Laatst las ik m een onderzoek dat zelfs vrouwen die cum laude zijn gepromoveerd gemiddeld nog minder verdienen dan hun mannelijke collega's. Wat moet je dan m vredesnaam doen om te bewijzen dat je voor vol meetelt?", vroeg Esther Pans, promovenda bij Rechten, zich af De heren achter de tafel knikten mstemmend

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen