Ad Valvas 2004-2005 - pagina 550

S T U D E N T E N / I N T E G R A T I E

PAGINA 6

AD VALVAS 16 JUNI 2005

Kwart studenten krijgt te weinig geld van ouders

'Drie bier en een baan'

Ouders moeten meebetalen aan de studie van hun kind. Dat doen ze lang niet altijd. De overheid moet daarom meer bijdragen. Of anders de ouderbijdrage fiscaliseren, vindt de LSVb. Niet alle studenten zijn het daarmee eens: "Ik ben opgevoed met het Idee: als je iets wilt, moet je ervoor werken."

F oor Ba Uit een landelijk onderzoek onder bijna vijfhonderd studenten, uitgevoerd door studenten van de Hogeschool Zuyd te Sittard in opdracht van studentenvakbond LSVb, blijkt dat een kwart van de ouders niet in voldoende mate meebetaalt aan de studie van hun kinderen. Gevolg: studenten gaan werken om hun inkomen aan te vullen. Kim Toering, voorzitter van de LSVb, is er niet gelukkig mee. "Tachtig procent van de studenten werkt gemiddeld zestien uur per week. Dat is veel, bijna een halve werkweek. Terwijl ze eigenlijk veertig uur per week aan hun studie moeten besteden." Over de optie om geld te lenen is Toering niet enthousiast. "Uit het onderzoek blijkt dat eenderde van de studenten leenangst heeft. Ze gaan liever werken. Met lenen weet je nooit of je het allemaal kunt terugbetalen." Een kwart van de ondervraagde studenten uit het LSVb-onderzoek krijgt minder dan het vastgestelde bedrag van hun ouders. Dat bedrag hangt af van het inkomen van de ouders en is maximaal 202 euro per maand. Dat ouders niet genoeg geven is volgens Toering geen onwil, maar een kwestie van geldgebrek. "Vooral als ouders meer dan één studerend kind hebben, is het veel te duur om hun kinderen te steunen." Toering vindt dat de overheid de ouderbijdrage in het Studentenbudget moet verkleinen en het resterende bedrag aanvullen. "Het liefste zouden we zien dat studenten ouderonafhankehjk zijn en dat de IBG ze voldoende geeft om van te leven." Een andere f ' ' « « » f ^>^

oplossing van de LSVb: fiscalisering van de ouderbijdrage. "Zo hoeven ouders niet meer daadwerkelijk geld aan h u n kinderen te geven, maar gaat het via de belasting. Studenten wonen niet meer thuis, ze zorgen voor hun eigen levensonderhoud en staan op eigen benen. Dan hoeven ze ook niet meer bij hun ouders hun hand op te houden." Hoe deze oplossing zich verhoudt tot Toerings betoog over armlastige ouders die dat geld juist niet kunnen missen, laat ze in het midden.

Niet dwingen Niet alle studenten vinden fiscalisering van de ouderlijke bijdrage een goed idee, bUjkt uit een kleine rondvraag onder VU-studenten. Jasper Petit, tweedejaars Notarieel Recht: "Een studie is hartstikke dutir. Ik ken genoeg mensen wier ouders gewoon niet kunnen betalen. Die moet je niet dwingen." Jasper is tevreden met de steun van zijn ouders. "Ze betalen mijn kamer, mijn boeken en het collegegeld. Eten en kleding betaal ik zelf, dat vind ik prima." VU-studenten vinden doorgaans dat ze niets te klagen hebben, blijkt uit de rondvraag. Van de vijftien studenten krijgen er twee geen geld van hun ouders. De ouders van Carola Morsman (22), tweedejaars Beleid, Communicatie en Organisatie hebben het eerste jaar van haar studie niet betaald. "Hiervoor heb ik een halfjaar H B O gedaan, maar ik ben gestopt. Omdat ik maar een deel van mijn collegegeld terug kon krijgen, waren mijn ouders zevenhonderd euro kwijt. T o e n ik aan deze studie begon, hebben we afgesproken dat ik mijn eerste jaar zelf zou betalen. Zodra ik dat had gehaald, zou ik het geld van ze terugkrijgen." Ook Ralf Sjfpesteyn (21), eerstejaars Biomedische Wetenschappen, betaalt veel zelf. Zijn ouders zijn gescheiden, zijn vader betaalt een maandelijkse bijdrage. "Daar kan ik mijn collegegeld van voldoen. Boeken betaal ik van mijn werk in een fitnesscentrum en in de thuiszorg." Hij vindt dat hij niets tekortkomt. "Er is me altijd verteld dat ik moet werken voor dingen die ik wil. Dat doe ik al sinds mijn vijftiende." Ook Ralf heeft last van leenangst. "Dat geld moet je allemaal weer terugbetalen. Het lijkt gratis geld, maar het is juist duur." Studenten ktmnen lenen bij de Informatie Beheergroep tegen 3,05 procent rente.

Ouderbijdrage, wat en hoe De Wet Studiefinanciering (WSl^ bepaalt dat een studie wordt betaald door de staat, de student en zijn ouders. Om die bedragen vast te stellen, heeft het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD) berekend wat de gemiddelde uitwonende student per maand kwijt is aan levensonderhoud en studie. Tea Jonkman, persvoorlichter van de Informatie Beheergroep (IBG): "Een uitwonende student zou met zevenhonderd euro per maand moeten rondkomen. De uitwonende prestatiebeurs is 233,08 euro. Blijft over een gat van ongeveer vijfhonderd euro. Dat moet met een aanvullende beurs, een eventuele lening en de ouderlijke bijdrage worden opgevuld." De wet gaat ervan uit dat ouders meebetalen aan de studie van hun kind, zegt Jonkman. Sommige ouders weigeren dat. Dan kan een student onder de 2 1 jaar zijn ouders voor de rechter dagen. Tot die leeftijd hebben ouders een verzorgingsplicht. De IBG weet niet hoe vaak dat gebeurt. Studenten kunnen ook aanspraak maken op de weigerachtigheidsregeling. Wordt die toegewezen, dan krijgen studenten een aanvullende beurs in plaats van de ouderbijdrage. Dit kan wanneer de relatie met de ouders ernstig en structureel verstoord is. Een onafhankelijke derde (psycholoog, huisarts of decaan) moet de verstoring bevestigen. Acht- tot tienduizend studenten doen jaarlijks een beroep op de regeling, 75 tot tachtig procent van hen komt voor de regeling in aanmerking. "Het gaat om een zwaar verstoorde relatie, bijvoorbeeld door incest", aldus Jonkman. De regeling wordt ook toegewezen als de ouder uit het ouderlijk gezag gezet is, al een jaar geen alimentatie heeft betaald of er geen adres van de ouder bekend is. "Als je elk weekend je was thuis komt brengen maar je hebt vaak ruzie met je ouders, wordt je beroep afgewezen", zegt Jonkman.

älUfelä

Amsterdamse wethouder Ahmed Aboutaleb over inburgering:

'Integreren duurt generaties' stadswijken platgooien om de integratie van allochtonen te bevorderen, Ahmed Aboutaleb gelooft er niet in. Wat dan wel? Gratis internet, bibliotheekpassen, een abonnement op de sportclub. Weimoed Visser "Als kinderen van analfabete ouders goede VMBO-leerlingen worden, is dat een revolutie", vindt Ahmed Aboutaleb. Volgens de Amsterdamse wethouder van onderwijs en integratie staan we te weinig stil bij de enorme sprong in ontwikkeling die deze kinderen op eigen kracht moeten maken. "De kinderen die op de universiteit terechtkomen zijn de uitzonderingen."

Aboutaleb hield op 13 juni een lezing op de VU over 'onderwijs en integratie'; organisator was Rechten-studievereniging Q B D B D . Een lijfwacht bij de deur moest de veiligheid van de wethouder garanderen. Een gevolg van wat Aboutaleb zelf zijn 'gematigde positie' noemt: "Andere allochtonen zien mij als nestbevuiler, omdat ik niet voor alles mijn eigen groep verdedig. Het zij zo." D e integratie en ontwikkeling van allochtonen zal nog veel tijd kosten, was de voornaamste boodschap van de PvdA-wethouder. Aboutaleb ziet dan ook niets in het "platgooien van probleemwijken", zoals in Rotterdam gebeurt. "Daarvan zie je in vier jaar veel resultaat en dat willen politici graag, maar aan de integratie zal het niets bijdragen", voorspelde hij. Vijfentwintig jaar voor het inlopen van achterstand vindt hij reëler. De wethouder baseert zich daarbij op "honderd jaar onderwijsstatistiek". Daaruit blijkt dat de beste voorspeller voor

iemands opleidingsniveau het opleidingsniveau van de ouders is. "De appel valt niet ver van de boom. Of, zoals wij in Marokko zeggen: wie op zijn vader lijkt, heeft niets misdaan." Geld voor grootse projecten verandert niets aan de onderwijsstatistieken, aldus Aboutaleb. Vierhonderd miljoen euro heeft het kabinet uitgetrokken voor terrorismebestrijding, verzucht hij, "en nul euro voor het binden van mensen."

Net een dokter Wat wel de moeite loont: kinderen die niet kunnen terugvallen op de ontwikkeling van h u n ouders steunen met gratis internet, bibliotheekpassen, een abonnement op de sportclub. "Als je zo die ene dokter of ingenieur eruit weet te halen die zich anders niet had ontwikkeld, is het de investering waard. Maar op dit soort dingen wordt juist bezuinigd, omdat het niet past in het

huidige politieke klimaat." Aboutaleb voelt zich soms net een dokter. "De meeste patiënten kun je niet echt helpen, maar het gaat om die paar levens die je wel kunt redden." Daarnaast moeten we ophouden de discussie "veel te principieel te trekken", vindt Aboutaleb. Aan de uitlatingen van Hirsi Ali over vrouwenrechten in de islam heeft de gemiddelde Marokkaanse vrouw uit Bos en Lommer niets: "Die heeft veel meer aan een opleiding, waardoor ze zich aan de macht van haar man kan onttrekken." De polarisatie tussen autochtone Nederlanders en moslims zal nog wel even duren, vreest de wethouder. "Niemand heeft momenteel baat bij een gematigde middenpositie. Met extreme standpunten zijn stemmen te winnen. Daarom zullen bevolkingsgroepen nog wel een paar jaar tegenover elkaar staan. Dat ik lijfwachten nodig heb, geeft aan hoe weinig populair het nu is om toenadering tot elkaar te zoeken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen