Ad Valvas 2004-2005 - pagina 517

AD VALVAS 26 MEI 2005

S T U D E N T E N / D I E R E N

PAGINA 5

Aarti Narain en Shirvan Loetawan vinden de Hindoe-gemeensciiap erg onzichtbaar Er is weer een nieuwe alloclitonenclub bij gekomen aan de VU: het Hindoe Jongeren Platform. Voor alle jongeren die meer bezig willen zijn met de Hindoestaanse cultuur. Peter Breedveld Er was aan de VU al een vereniging voor Hindoes actief, het Hindoe Studenten Forum Nederland ( H S F N ) . Maar rechtenstudent Shirvan Loetawan (25), die in het bestuur van de H S F N zat, vindt nu dat die vereniging te hoogdrempelig is. Onlangs richtte hij samen met een aantal andere jonge Hindoes het Hindoe Jongeren Platform (HJP) op, eveneens een landelijke vereniging. Het HJP richt zich echter niet alleen op studenten, maar op alle jonge Hindoes in Nederland. "We merkten dat mbo'ers en afgestudeerde Hindoes zich niet door de H S F N voelden aangesproken", zegt economiestudente Aarti Narain (25), medebestuurshd van het HJP. "Bij het HJP maakt het niet uit wie of wat je bent. Als je maar interesse in de Hindoestaanse culmur hebt." Even voor de duidelijkheid: Hindoes zijn aanhangers van het hindoeïsme, Hindoestanen zijn

Surmamers die afstammen van Indiase immigranten. Je kunt allebei zijn, maar dat is niet noodzakelijk. Een duidelijk onderscheid lijken Shirvan en Aarti zelf niet te maken. Ze gebruiken de woorden 'Hindoe' en 'Hindoestaan' vrij willekeurig door elkaar. Shirvan voelt zich vooral Hindoestaan. "Ik ben niet zo met religie bezig, al is het wel zo dat ik me er meer in verdiep nu ik wat ouder word." Aarti is wel religieus. Vooral door de hindoeïstische feestdagen te vieren, zoals het nieuwjaarsfeest Holt in maart, het lichtfeest Diwali in november en de geboortedag van haar favoriete god Lakhsmi, god van de welvaart en de voorspoed. "Dan offeren we thuis zoetigheden en eten we een periode uitsluitend vegetarisch."

Bonuspunten Een Hindoe hoeft niet veel te laten voor zijn geloof Aarti: "Het gaat er vooral om het beste te worden wat je kunt zijn. Dat betekent meer dan op vaste tijden te bidden en dergelijke." Vegetarisme levert bonuspunten op in het Hindoe-universum, maar is niet verplicht. "Ik probeer wel vegetariër te zijn, maar de wil is zwak", bekent Aarti met een schuldbevsTiste glimlach. Aan de VU studeren zo'n vijftig Hindoes, schat Shirvan. Je hoort zelden iets over deze groep, of het moest het feit zijn dat er in de Hindoestaanse

gemeenschap relatief meer suikerziekte voorkomt, zoals een paar jaar geleden breed werd uitgemeten in de pers. Jonge Hindoestanen zijn vaak zo goed gemtegreerd - 'verwesterd' m de ogen van hun ouders - dat ze dreigen vervreemd te raken van hun eigen cultuur. Veel mensen vinden dat jammer en daarom is een eigen verenigmg geen overbodige luxe. Shirvan: "Het is een organisatie waar jonge Hmdoes zich kuimen verdiepen in hun eigen cultuur, naast alle Nederlandse dingen die ze al doen."

Oscars Drie weken geleden was er een drukbezochte kennismakmgsavond aan de VU, vorige week is het HJP op de Haagse Hogeschool geweest. "We opereren landelijk, maar ik weet niet of het veel zin heeft om naar bijvoorbeeld Groningen te gaan", aldus Shirvan. "De meeste Hmdoestanen wonen in Den Haag en Amsterdam." Het HJP zal, net zoals trouwens de H S F N dat deed, lezingen, filmavonden en feestavonden organiseren. En debatten over hot items. Zoals bijvoorbeeld over de Indian International Film Academy Awards, de Indiase 'Oscars' zeg maar, die in juni in Amsterdam worden uitgereikt. Het HJP zal deze zomer ter gelegenheid daarvan een Hindoestaanse filmavond organiseren. Het is een onderwerp dat Shirvan na aan

het hart ligt. "De Indiase filmindustrie is één van de grootste ter wereld", betoogt hij. "Per jaar worden bijna duizend Indiase films gemaakt." Ook buiten de Hindoestaanse gemeenschap zijn 'BoUywoodfilms' inmiddels hip. Elke zichzelf respecterende videotheek heeft er een aparte hoek voor. Een ander hot item is de Tilburgse hoogleraar Multiculturele Cohesie Ruben Gowricham, die vindt dat er meer Hindoestaanse studenten moeten promoveren. Binnen de Hindoegemeenschap is momenteel ook een discussie gaande over de 'onzichtbaarheid' van Nederlandse Hindoestanen. "Ze zijn uitstekend geïntegreerd, ze maken carrière en munten uit op allerlei professionele gebieden", legt Shirvan uit. "Maar het zou prettig zijn als er meer Hindoestaanse tv-persoonlijkheden zijn. N u hebben we alleen Prem Radhakishun van Prem Time, journalist en directeur van debatcentrum De Balie Anil Ramdas en het CDA-Kamerlid Rambocus." Het bestuur van het HJP is ook al op audiëntie geweest bij VU-rector Taede Smmia. "Die vindt het altijd leuk als allochtone studenten iets doen", weet Shirvan. Betekent dat dat het HJP op een royale subsidie mag rekenen? "Nou nee, het was meer dat als we bijvoorbeeld sprekers nodig hebben voor een debatavond, Sminia ons daar graag bij helpt."

Tom Regan: 'Een varken zonder hersens is geen varken' Dieren zijn er niet voor ons, ze zijn er alleen voor zichzelf. Open dus, die kooien! Dat is kort samengevat het standpunt van de Amerikaanse moraalfilosoof Tom Regan. Vorige week bezocht hij de VU. Anne Pek Als student werkte hij in een slagerij. D o d e beesten in stukken zagen en verpakken - het deed hem niets. Of, zoals hij het zelf zegt: / had eyes but didn't see. Maar ergens in de jaren zeventig gingen zijn ogen open. Hij werd veganist, schreef onder andere The Case for Animal Rights (1983) en Empty Cages (2004) en geldt momenteel wereldwijd als een van de intellectuele voorlieden van de dierenrechtenbeweging. En wel een van de meer radicale. Hij verbond aan zijn standpunt zelfs een term die altijd aan de strijd om de slavernij was geklonken: abolitionism. Het houden van dieren moest compleet worden afgeschaft, of het nu om vlees, eieren of circusshows ging. En dat niet omdat de mens geen dieren nodig heeft om aan eiwitten te

komen of medicijnen te testen, maar vooral omdat dieren volgens Regan subjects-of-a-life zijn. Oftewel: besef van en belang bij h u n eigen leven hebben. Reden voor de stichting Varkens in N o o d om moraalfilosoof T o m Regan (66) naar Nederland te halen. En voor het Blaise Pascal Instituut om hem vrijdagochtend 20 mei aan de VU op een besloten academisch debat te vergasten. Een twintigtal wetenschappers verzamelt zich daartoe om tien uur in een zaaltje op de dertiende verdieping van het hoofdgebouw. D e koffie staat klaar, er zijn veganistische speculaasjes, en achter zijn tafel zit de emeritus hoogleraar stralend te wachten op de dmgen die komen gaan. Hij waarschuwt weliswaar dat het "nog erg vroeg is for me as a retired person ", maar zodra hij na een inleidend praatje de vragen van de aanwezigen begint te beantwoorden, borrelt zijn kleine grijze gestalte van spitsvondigheid. Niet dat de aanwezigen hem het vuur nu echt na aan de schenen leggen. D e eersten beginnen hun debatbijdragen zelfs met een uitgebreide verontschuldigmg; hij moet h u n vragen vooral niet als kritiek opvatten. Zo vraagt een vrouw zich af hoe je mensen ervan kunt overmigen dat dieren anders behandeld moeten worden zolang de humanistische filosofie dominant is. Die is immers gebaseerd

op het verschil tussen mensen en dieren? Regan stelt dat de mdustrie ons knalhard voorliegt als ze zegt dat ze dieren humaan behandelt, maar zij denkt daar anders over: "Ze geloven écht wat ze zeggen. Hoe kunnen we hen ervan overtuigen dat het anders moet als ze m dat humanistische denksysteem blijven zitten?" Goede opmerking, vindt Regan. Er moet mderdaad een concept gevonden worden dat mens en dier verenigt. Next question? Een promovendus wil weten wat Regans positie is ten opzichte van genetische manipulatie. Dieren willen geen pijn lijden en niet gedood worden, maar willen ze volgens de moraalfilosoof ook niet veranderd worden? Regan begint hardop denkend aan een antwoord. Het doel van genetische manipulatie is zelden het welzijn van dieren vergroten, dus... Maar anderzijds, je hebt akelige erfelijke aandoeningen als heupdysplasie bij honden en als je die zou wegmanipuleren... " U neemt dus geen positie in over de interventie op zich?", dringt de promovendus aan. "Het kan for the good en for the bad aangewend worden, that would be my position today", antwoordt Regan met een grijns. En wat, vervolgt de promovendus, zou Regan ervan vmden als we bij sommige dieren het vermogen pijn te lijden wegmanipuleerden? N u is Regan zeer stellig: "Een hersenloos varken is

geen varken. Dieren hebben het fundamentele recht om niet als een ding behandeld te worden." Pas tegen het eind gaat de bijeenkomst van vraag-antwoordspel naar serieus debat. Blaise Pascal-medewerker Jan Boersema legt aan Regan de theorie voor dat sommige dieren voor domesticatie hebben 'gekozen' omdat ze daar voordeel bij hebben - bijvoorbeeld een langer leven. "De meeste slachtkuikens worden maar acht weken, die leven zeker niet langer door domesticatie", antwoordt Regan. "There's a lot of dying in nature", werpt Boersema droogjes tegen. "Daar zou ik meer cijfers over willen", kaatst Regan terug. En hij vervolgt: "Ik denk dat domesticatie een fundamentele fout was van de mens. Toen we de dieren eenmaal onder onze controle hadden gebracht, handelden we alleen nog vanuit eigenbelang." Waarop Boersema weer vraagt wat er biologisch gezien mis is met je eigen belang nastreven. "Ik denk meer vanuit het dierlijk standpunt", antwoordt Regan. "En ik geloof dat de domesticatie van dieren het begin was van alle ellende. We made a mess of the world " Helaas moet Blaise Pascal-directeur Bert Musschenga dan een einde aan de bijeenkomst maken. "Het is tijd om te stoppen. We don't want to exploit our guest. "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen