Ad Valvas 2004-2005 - pagina 78

AD VALVAS 3 0 SEPTEMBER 2 0 0 4

S P O R T / N I E U W S

PAGINA 6

VXJ-medewerkster schrijft hardloopgids voor Amsterdam

'Hardlopers zijn enorme gewoontedieren' Altijd hetzelfde rondje lopen Is oersaal, vindt Rosan van Wilgenburg. Daarom schreef de VU-medewerkster een boekje met de leukste hardlooproutes In Amsterdam.

¥^Jt\ *r

We moed Visser 'Het klassieke rondje Vondelpark zou ze geblinddoekt kuimen lopen, want evenals de meeste Amsterdamse hardlopers jogt Rosan van Wilgenburg meestal daar. Als ze zelf eens een ander stuk wilde lopen, nam ze vaak een route uit een skateboekje. Jaren geleden bedacht ze al eens dat een bundeling van mooie Amsterdamse hardlooproutes leuk zou zijn. Toen ze dit voorjaar een paar maanden werkloos was, besloot ze dat zelf te maken. Ze stapte naar de uitgever die destijds de skate-gids over Amsterdam had uitgegeven en die bleek wel belangstelling te hebben voor een Amsterdamse hardloopgids. Van Wilgenburg, die inmiddels bij Regionale Economie aan de VU werkt, jogt zelf voornamelijk in het Vondelpark op zondagochtend. Ze vindt zichzelf geen fanatiek hardloopster, maar ze deed twee weken terug wel mee aan de D a m tot Damloop. Voor het boek vroeg ze andere hardlopers naar hun favonete rondjes. Ze probeerde een heleboel trajecten uit en kwam uiteindelijk tot achttien hardlooproutes, verspreid over de hele stad. Behalve die achttien routes bevat het boekje een hoofdstuk met tips en weetjes; hoe je moet rekken en strekken, dat je niet te fanatiek moet beginnen en dat )e met hardlopen twee keer zo veel caloneën verbrandt als met tennis.

Tegen de klok in Twee miljoen Nederlanders lopen hard. Hoe veel het er in Amsterdam zijn, weet Van Wilgenburg met, maar het moeten er tienduizenden zijn. Hardlopers zijn enorme gewoontedieren, schrijft ze in haar Running Guide Amsterdam; velen lopen altijd hetzelfde rondje en vaak ook nog dezelfde kant op. Zo is het gebruikelijk om in het Vondelpark tegen de klok in te lopen. Dat doet bijna iedereen. Een vast rondje heeft voordelen, omdat je altijd precies weet waar je bent en hoe ver )e nog moet. IVlaar het is natuurlijk ook saai. De Running Guide Amsterdam is eigenlijk een bundeling van de belangrijkste vaste hardlooprondjes in Amsterdam. Elk traject wordt veel gelopen en is daarvoor ook geschikt. "Het is belangrijk dat er niet te veel kruisingen of drukke wegen in een route zitten", vertelt Van Wilgenburg. In haar routes knoopt ze vaak ver-

si:mßamgp^-^ t

Rosan van Wilgenbui^ doorkruiste heel Amsterdam op zoek naar goede jogroutes schillende stukken groen in de stad aan elkaar, zoals Vondel- en Rembrandtpark of het parkentrio in Zuid: Amstel-, Martin Luther Kingen Beatrixpark. Maar er zijn ook routes langs het water: een rondje Gaasperplas of Sloterplas of een traject langs het Amsterdam-Rijnkanaal. De routes zijn goed verspreid over de stad. Alleen m Zuidoost is er geen traject en dat vindt Van Wilgenburg jammer. "Ik heb daar veel rondgefietst, maar ik kon geen geschikte route vinden en ik zag ook bijna niemand hardlopen."

Eeuwig twistpunt Wat eveneens ontbreekt in het boekje, is het rondje Oosterpark. Van Wilgenburg kreeg daarop meteen veel commentaar op haar website. Het

bleek dat heel veel lezers daar hardlopen. Het traject haalde het boekje niet, omdat Van Wilgenburg het met 1,2 kilometer aan de korte kant vond. "En het lukte me ook niet om het op te nemen in een mooie grotere route." De routes in het boekje vaneren in lengte van 2,4 tot 11,4 kilometer, allemaal nauwkeurig nagemeten met de gps. "Afstand is erg belangrijk voor hardlopers", weet Van Wilgenburg uit eigen ervaring. "Je wilt weten hoe goed je hebt gelopen, maar je wilt ook voorafweten waaraan je begint." Afstand is ook een eeuwig twistpunt tussen hardlopers: Is een rondje Vondelpark nu 3,3 of 3,7 kilometer? In het Blauwe Theehuis wordt er heel wat over geboomd. Van Wilgenburg mat het rondje precies na en kwam op 3,3. "Maar als je dat eerste, rechte

Marktwerking leidt tot toren il oog Brits collegegeld Britse universiteiten m o g e n vanaf v o l g e n d s t u d i e j a a r zelf b e p a l e n h o e v e e l c o l l e g e g e l d ze h e f f e n . M a a r v a n e e n prijzenslag is g e e n sprake: d e m e e s t e instellingen zullen h e t toptarief i n r e k e n i n g b r e n gen. E e n t e k e n a a n d e w a n d v o o r Nederland? Uit angst onder te doen voor de anderen wil twee derde van de Bntse universiteiten zijn studenten volgend jaar het maximaal toegestane collegegeld van 4500 euro vragen. Een kwan van hen weet het nog niet en slechts elf procent zegt met de hoogte van het collegegeld te willen variëren. Dat blijkt uit een steekproef van het Britse dagblad The Guardian onder meer dan de helft van de Bntse universiteiten.

De verwachting van de regering Blair dat de collegegelden zullen gaan variëren, lijkt dus niet uit te komen. In januan was de regering nog bijna gestruikeld over de verhogmg van het collegegeld. Er brak een opstand uit onder de backbenchers van de Labourpartij en het wetsvoorstel kwam maar ternauwernood door het Lagerhuis. N u dreigt de vlam opnieuw in de pan te slaan. Britten zijn gevoelig voor kwesties van afkomst en financiële positie. In Nederland moeten topopleidingen aantonen dat ze een 'evidente meerwaarde' hebben voor ze hun collegegeld mogen verhogen. In Engeland let men vooral op het beurzensysteem dat de universiteiten hanteren om de toegankelijkheid voor armlastige studenten te garanderen. Er dreigt

daardoor een bamboebos aan beurzenregelingen te ontstaan. Hoe de student er straks nog wijs uit moet worden, is onduidelijk. Ook in het Nederlandse hoger onderwijs wordt het vnje-marktbeginsel steeds belangrijker. Staatssecretaris Rutte wil onder meer het collegegeld vrijgeven voor studenten die meer dan een jaar studievertraging oplopen. Ook hier zal een maximum gelden. Valt, kijkend naar de Britse situatie, te voorzien dat ook Nederlandse instellingen het toptarief in rekening zullen brengen aan hun trage studenten? "Ik sluit het niet uit", zegt een woordvoerder van de universiteitenvereniging VSNU. "De situatie in Engeland is een belangrijk signaal." (HOP/BB)

stuk vanaf de ingang bij de Stadhouderskade ook meerekent, kom je denk ik ongeveer op 3,7." Meteen na verschijnen van het boekje kreeg Van Wilgenburg een e-mail van een man, die sommige routes had nagemeten met zijn fietscomputer. "Hij kwam tot andere afstanden, maar we zijn uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat zijn computer waarschijnlijk niet helemaal klopt."

Zweetvast p a p i e r De routes zijn in principe zo eenvoudig dat je ze uit je hoofd kunt lopen als je ze van tevoren even goed bekijkt. Maar wie zijn geheugen en richtingsgevoel niet vertrouwt, kan een kleme versie van de kaartjes uitknippen en meenemen in een plastic hoesje dat je bij het boekje krijgt.

Deze plattegrondjes zijn gedrukt op zweetvast papier. Van Wilgenburg: "Een ideetje van de uitgever. Die was aldoor met bakjes water in de weer om te kijken of de inkt inderdaad blijft zitten. E n het werkt echt." Overigens waren de kaartjes het duurste van het hele boekje. "Het was moeilijk om goede te vinden", vertelt Van Wilgenburg. "Meestal staan de paden in parken er niet allemaal o p . " Maar ze rustte niet tot ze bij de gemeente passend kaartmatenaal had gevonden. Niet vreemd, want afstanden meten en kaartjes maken is haar vak: ze studeerde geografie en werkte jarenlang als specialiste Geografische Informatiesystemen. Rosan van Wilgenburg, Running Guide Amsterdam. Uitg Te Producties, 88 biz., € 9 , 9 0 www.runningguide.nl

Hbo'er goedkoper uit dan WO'er Universitaire studenten betalen jaarlijks g e m i d d e l d 6 2 5 e u r o a a n b i j k o m e n d e k o s t e n als b o e k e n e n i n s t r u m e n t e n . H b o ' e r s zijn g e m i d d e l d 5 4 7 e u r o kwijt. Dat blijkt uit de Nationale studentenenquête van onderzoekscentrum Choice. Choice vroeg twintigduizend studenten om de kosten te schatten die ze maken voor boeken, excursies, materiaal, mstrumenten enzovoorts. Het is de eerste keer dat deze vraag m de enquête gesteld is. D e enquête wordt in opdracht van het ministerie van Onderwijs elk jaar gehouden. De duurste bevraagde studie is Tandheelkunde. Daar zijn studenten naar eigen schatting gemiddeld 1223 euro per jaar kwijt. Ze moeten niet alleen boeken kopen, maar bijvoorbeeld ook een witte jas, mstrumenten en apparaten om tandprotheses mee te maken.

Op de universiteit staan Geneeskunde, Fiscale Economie en Rechten op de plaatsen twee, drie en vier. Bij Geneeskunde moeten studenten vooral in het eerste jaar veel geld uitgeven aan basisboeken en een stethoscoop. Rechtenstudenten moeten ieder jaar een nieuwe wetbundel van vijftig euro aanschaffen, en juridische boeken zijn duur. Ook bij Fiscale Economie zitten de kosten vooral in de boeken. In het hbo staan op de tweede tot en met de vierde plaats de brede opleidingen International Business Management, Management, Economie Recht en Facility Management. Brede studies vereisen meer boeken en dus meer geld. Overigens kosten ze nog altijd minder dan een universitaire studie Economie. Romaanse talen is in deze peiling de goedkoopste studie. Daar zijn studenten naar eigen zeggen 397 euro per jaar kwijt. (HOP/BB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen