Ad Valvas 2004-2005 - pagina 60
E N S E N
PAGINA 4
AD VALVAS 23 SEPTEMBER 2004
Ondertussen in de Rode Hoed... Inconsequent? Voor mijn promotieonderzoek was ik dit jaar drie maanden bij de Amish in de Verenigde Staten. Het is boeiend te zien hoe deze gemeenschap in staat is haar cultuur vast te houden in een razendsnel veranderende maatschappij. Het leven van de Amish is gericht op gehoorzaamheid aan God, zorg voor gezin en gemeenschap, nederigheid, eenvoud en kleinschaligheid. Modernisering vormt een zekere bedreiging, omdat het de gemeenschap kan uithollen. Amish zijn echter niet tegen iedere vorm van moderne technologie. Innovaties die het voortbestaan van de Amish-cultuur en -identiteit beter mogelijk maken, worden zonder probleem doorgevoerd. Belangrijk is de confrontatie van een technologie en haar gevolgen met hun waarden, op grond waarvan de Amish de innovatie accepteren, verwerpen of aanpassen. Deze permanente toetsing kenmerkt de 'reflectieve modernisering' van de Amish, in tegenstelling tot 'reflexieve modernisering', waarbij alles klakkeloos, als in een reflex, wordt overgenomen. Amish zijn creatief in het vinden van compromissen. Een telefoon in huis is bijvoorbeeld niet toegestaan, omdat dit de rust en onderlinge gesprekken verstoort. Voor noodgevallen is een telefoon met antwoordapparaat geïnstalleerd in een apart huisje op het erf Amish bezitten geen auto's en reizen met paard en 'buggy'. Wel maken ze voor grote afstanden gebruik van taxi's. Amish zijn niet aangesloten op het elektriciteitsnet. In huis en werkplaatsen wordt veel gebruik gemaakt van propaangas en dieselmotoren. Een moderne koelkast op gas is geen probleem. Voor buitenstaanders lijkt dit inconsequent en hypocriet, maar voor de Amish zelf zijn het compromissen die hun waarden en voortbestaan beschermen. Amish zien echter eveneens inconsequenties in de Westerse maatschappij. Amerikanen gebruiken massaal zitgrasmaaiers en gaan vervolgens naar het fitnesscentrum. Ze hebben enorme gazons, maar hebben geen tijd voor een potje baseball met hun kinderen. Modernisering is niet aan de gemeenschap voorbijgegaan, maar Amish zijn in staat de technologie en haar gevolgen in toom te houden. Amish waarderen deze beperkingen, omdat ze zo hun kwaliteit van leven in stand kunnen houden. Martine Vonk is promovenda bij liet Instituut voor Milieuvraagstukken en het Blaise Pascal Instituut Om de week laat Ad Valvas op deze plek een gastcolumnist aan het woord.
Er wordt voornamelijk beleefd geconverseerd op het afstudeerfeest van de UAF ...houdt minister van Economische Zaken Laurens-Jan Brinkhorst een feestrede voor de gasten van de Stichting voor Vluchteling-studenten UAF. Daar heeft hij alle reden toe, want dit jaar rondden 262 vluchteling-studenten een opleiding aan het hoger onderwijs af - studenten die bij de aanvang van hun studie enkele jaren geleden nog geen woord Nederlands spraken. Een hele prestatie dus. Het geheim? Doorzetten, doorzetten, doorzetten. "Wat ik het moeilijkst vond toen ik in Nederland kwam, was de terughoudendheid van mijn medestudenten als ik probeerde mijn ideeen over te brengen", vertelt Jean-Claude Rudakangwa uit Rwanda. "Ik had nog moeite met de taal en dat was een enorme belemmering." Inmiddels heeft hij een economische opleiding aan het hbo afgerond en is hij doorgestroomd naar de VU. Toch maakt hij eerder een ingetogen dan een triomfantelijke indruk. "Het feit dat je een vluchteling bent, maakt je anders dan je medestudenten. Je bent niet zorgeloos, niet jong zoals de rest, die net van het vwo komt." Mohammed Arab uit Iran bevestigt dat. Hij heeft na zeven jaar eindelijk Sociale en Culturele
Wetenschappen aan de VU afgerond en is daar zichtbaar opgelucht over. "Over mijn scriptie heb ik drie jaar gedaan." Over het hoe en waarom heeft hij het liever niet, verklaart hij quasivermoeid. Maar als het aan hem had gelegen, had hij zijn héle studie in vier jaar gedaan. Een gedrevenheid die hij niet altijd bij zijn medestu-
'Europeanen hebben logica in liun hoofd, Iraniërs emotie' denten waarnam. "Zij konden studeren omdat ze het leuk vonden. Voor mij was het pure noodzaak." Arab moet schreeuwen om boven de zangeres uit te komen die zich ondertussen op het podium van de Rode Hoed heeft geposteerd. Hoewel
Chnstiaan Krouwels
de organisatie niet heeft nagelaten te benadrukken dat er straks gedanst gaat worden, wordt er vooralsnog beleefd geconverseerd. "Ik werk nu zelf voor de UAF", vertelt Arab. "Natuurlijk om mijn lotgenoten te helpen, maar ook om uit te dragen wat mijn belangrijkste inzicht tot nu toe is geweest: dat het niet erg is dat mensen anders zijn dan jij, anders denken." Ook de kersverse tandarts Sadjad Hajipour Ardeha heeft het druk. Hij is bezig in Amersfoort een groepspraktijk op te zetten. "Dat kunnen niet veel medestudenten me na zeggen", verklaart hij voldaan. Als nietNederlander heeft hij een streepje voor, vindt hij. "Europeanen hebben logica in hun hoofd, Iraniërs emotie. Ik probeer degenen die ik helpen moet te begrijpen." Geen bibberende patiënten in zijn doktersstoel, dus. De pas afgemeten, het hoofd geheven begeeft Ardeha zich tussen de feestgangers. Ze praten, ze feliciteren elkaar. Blijdschap overheerst, maar toch is hun trots bescheiden. Alsof ze liever geen voorschot nemen op de toekomst - en geef ze eens ongelijk. Annemieke Bosman
De scriptie is de kroon op je studie. Een schitterend ding dus, maar ook een zware last. In de serie 'eindnoot' vertellen VU-studenten over hun meesterstuk. Deze week Remco Jager (24), student Economie.
Duitse aandelen "Mijn scriptie gaat over de invloed van nieuwsberichten op het orderboek van de Duitse beurs. Voor drie aandelen heb ik de databestanden uit een financieel perssysteem gehaald en onderzocht. Mijn theorie is dat rond de tijd dat die nieuwsberichten uitkomen, er minder wordt gehandeld. Handelaars weten dat er die dag nieuws komt en het risico is groot dat het aandeel dan juist gaat stijgen of dalen. Tot nu toe lijkt mijn idee te kloppen."
Nieuw terrein "Toen in een blad van de faculteit een verhaal stond over een docent die hiermee bezig is, heb ik hem een mailtje gestuurd. Ik ben altijd in financiële markten geïnteresseerd geweest. Als het een goede scriptie wordt, ga ik er met mijn begeleider ook een artikel over schrijven. Hier heeft nog nie-
mand over geschreven, dat is het leuke eraan."
Dubben "In maart ben ik echt begonnen met werken. Het was mijn bedoeling dat ik nu klaar zou zijn, maar ik denk dat ik er nog een maandje of twee mee bezig ben. Van tevoren wist ik dat het een groot onderzoek was en dat het niet iets was wat ik in twee maanden kon doen. Maar dat de databestanden waarmee ik moest werken zó groot waren, daar had ik geen rekening mee gehouden. Het kost heel veel tijd om een simpele berekening uit te voeren. Ik heb lang zitten dubben hoe ik het zou gaan aanpakken."
Tijdverspilling "Twee of drie maanden lang heb ik er weinig aan gedaan. Ik was er wel mee bezig maar ik kwam niet
verder. De analyses die ik gedaan heb, waren achteraf gezien tijdverspilling. Nu gaat het weer goed, ik heb met een paar mensen overlegd en dingen uitgeprobeerd. Het begint nou leuk te worden."
Laks "Soms ben ik al om negen uur op de VU, soms pas om twaalf uur. Ik heb geen vaste werktijden of strakke planning. In het begin vond ik het lastig om de discipline op te brengen. Ik ben een beetje laks geweest en heb meer leuke dingen gedaan dan gewerkt. Nu ben ik erop ingesteld en doe ik het gewoon." Roor Bal Met je scnptie in Ad Valvas? Mail redactie@advalvas.vu.nl
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 augustus 2004
Ad Valvas | 592 Pagina's