Ad Valvas 2004-2005 - pagina 267

AD VALVAS 20 JANUARI 2005

P R O M O V E R E N / B L O E M L

E Z I N G

PAGINA 7

Promovenda May-May Meijer over de lusten en lasten van promotie-onderzoek

Jarenlang was May-May Meijer (32) actief in het landelijke aio-overleg. Eind vorig jaar promoveerde ze zelf. Een terugblik op haar promotietijd. Tekst: Dirk de Hoog. Foto: Paulien van Gijn "Het mooiste moment van mijn onderzoek was de eerste keer dat ik achter de computer significante verbanden te zien kreeg. Yes, yes, yes!, riep ik hard door de kamer. Iedereen keek op. Ik belde gelijk mijn professor Jan Kleinnijenhuis: 'Jan, ik heb het gevonden.' "In de wetenschap gaat het toch om het vinden van opvallende verbanden. Ik ben wel even bang geweest geen mooie resultaten te krijgen. Ik had heel veel data in de computer gestopt. In het begin leverde het allemaal weinig op. Dat waren ook de momenten dat ik van het promoveren baalde. Ik zat midden in de zomer cijfers en formules in te voeren. Behoorlijk saai werk. 'Kom op May-May, doorbijten', zei ik dan tegen mezelf. "Ik raad zeker niet iedereen aan te gaan promoveren. Het is als het schrijven van een heel grote scriptie. Als je dat niet leuk vindt, moet je hier niet aan beginnen. En het onderwerp moet je aanspreken. Daar ben je tenslotte jaren mee bezig. Ik heb er zes jaar over gedaan. Zelf onderzoek doen vind ik geweldig. Gelukkig kan ik nu doorgaan bij de werkgroep Filantropie, met een onderzoek naar de vraag waarom bednjven aan liefdadigheid doen."

Bij standssalaris "Ik heb eerst de Hotelschool gedaan en daarna Communicatiewetenschap aan de UvA. Ik was in Thailand toen ik hoorde dat ik hier was aangenomen. H e t was precies wat ik wilde: onderzoek doen naar het imago van ondernemingen. Daar had ik bij het

schrijven van mijn scnptie al over nagedacht, maar uiteindelijk ging die ergens anders over. "Toch was de benoemingscommissie een beetje verbaasd dat ik solliciteerde. Ik was namelijk projectleider bij Nyenrode en ze dachten dat ik erop achteruit zou gaan. Oké, het salaris was inderdaad een stuk minder, maar het werk leek me veel leuker. "Vanwege het slechte imago van onderzoekers-in-opleiding en dat salans op bijstandsniveau ben ik wel actief geworden in het aiooverleg. Op de VU en landelijk. Het is toch belachelijk dat mensen die het meeste wetenschappelijke onderzoekswerk doen, zo'n

'Belachelijk dat mensen die het meeste onderzoekswerk doen, zo'n slechte positie hebben' slechte positie hebben. Gelukkig is die positie wel verbeterd. N u heten we promovendi en krijgen we een beter salaris. Maar daar wordt alweer aan geknabbeld. En ze willen de termijn van vier jaar terugbrengen naar drie. Daar ben ik tegen."

Probleemprofessoren "Behalve over het salaris is een kwart van de promovendi ontevreden over de begeleiding. Maar ik heb veel van de mijne geleerd. Ik was zijn eerste promovenda. Inhoudelijk zaten we behoorlijk op één lijn. En we gaan de komende tijd samen een paar artikelen schrijven. Ik noem het ook wel 'ons' proefschrift. Hij heeft nameUjk een groot deel van de opzet bedacht. Natuurlijk waren er

Hoe meer geld bedrijven aan reclame besteden, hoe beter hun imago. Dat is een van de conclusies in het proefschrift Does Succes Breed Succes? van May-May Meijer. Dat is opmerkelijk, nu uit ander onderzoek blijkt dat mensen tv-reclames juist massaal wegzappen. Meijer vindt die uttkomsten niet zonder meer tegenstrijdig. "Integendeel, ik heb het zappen in mijn onderzoek juist geopperd als verklaring voor mijn bevinding dat de reputatie van een bedrijf beter wordt naarmate het meer adverteert. Dan wordt namelijk de kans groter dat consumenten de reclame zien." Een andere uitkomst van Meijers onderzoek is dat negatieve berichtgeving niet per definitie slecht is voor de reputatie van een onderneming. Uiteindelijk kijken mensen vooral naar de veronderstelde prestaties van een bedrijf. "Daarbij spelen de media natuuriijk een belangrijke rol. Je moet als bedrijf wel zorgen dat je goed over het voetlicht komt. Uit mijn onderzoek komt bijvoorbeeld naar voren dat de politie vaak in het nieuws is met successen, maar van diezelfde media toch veel kritiek over zich heen krijgt met een nadelig imago als gevolg. Ik noem ook het voorbeeld van een Amerikaans internetbedrijf dat door een onjuist persbericht in een dag een paar miljard minder waard werd op de beurs. Dat geeft het belang van de media wel aan."

soms best probleempjes, maar daarover ga ik niet uitweiden. "Wat belangrijk is, is dat decanen m de gaten houden of op hun faculteit regelmatig promovendi in de problemen raken bij een bepaalde hoogleraar. En dat je met andere mensen dan alleen je eigen prof over het onderzoek kunt praten. "Dat is soms best moeilijk. Wereldwijd zijn er hooguit twintig mensen die inhoudelijk echt snappen waarover mijn proefschrift gaat. Eigenlijk maar twee, namelijk Jan en ik. In Amerika zijn ook een paar mensen met dit onderwerp bezig. Daar ben ik dan ook een paar keer geweest en een Amenkaanse prof was op mijn promotie. Dat je wereldwijd met een handvol mensen wetenschappelijk voorop loopt, geeft best een kick. En mijn boek verschijnt in Amerika. "Voor professionals is het dan ook een heel interessant onderzoek, maar als leek kim je op zondagmiddag beter iets anders gaan lezen. Het is tenslotte een behoorlijk wetenschappelijk, echt statistisch onderzoek geworden."

Mulisch voor nieuwkomers Je bent bezig Nederlands te leren en wilt weleens een boek lezen. Waar te beginnen? VU-docente Linda Verstraten maakte een bloemlezing om haar studenten op weg te helpen. Anne Pek A.F.Th, van der Heijden viel af "Lange, ingewikkelde ziimen die wij zelfs vaak twee keer moeten lezen." En ook Gerard Reve haalde haar bundel niet - "die wil gewoon niet gebloemleesd worden." Maar leeslijsttoppers als Marga Minco, Remco Campert en Harry Mulisch staan erin. Plus de tekst van het gouwe ouwe "Troika hier, troika daar"Dodenrit-lied van Drs. P.

Deze maand ligt-ie in de winkel: De omgevallen boekenkast van Linda Verstraten. Een 120 pagina's tellende bundel vol Nederlandse verhalen en romanfragmenten. "Ik wilde buitenlandse studenten een indruk geven van onze literatuur", zo verklaart de docente Nederlands-als-tweede-taal (NT2) aan de V U haar bloemleesactiviteiten. Verstraten werd op het idee gebracht door haar eigen studenten. Die komen namelijk regelmatig naar haar toe met een "ik wil wel eens een Nederlands boek lezen, waar zal ik begirmen?" Een vraag waar ze tot nu toe zelf ook niet een-twee-drie antwoord op had. Als neerlandica kon ze weliswaar zo een trits geweldige titels opdreunen, maar een mooi boek is niet per definitie een goed boek om mee te beginnen als je Nederlands leert. "Is een tekst grammaticaal te gecompliceerd, dan loop je het risico dat een N T 2 ' e r afhaakt. Nederlanders

maken bijvoorbeeld veel bijzinnen. Als je dat niet gewend bent, wordt het echt een worstelpartij om hoofd- en bijzinnen uit elkaar te houden. En het is ook lastig als een verhaal erg veel achtergrondkennis vraagt. In veel Nederlandse boeken speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. D a n moet je daar wel iets van weten." Kortom, het was zoeken naar Nederlandse boeken die zowel 'goed' als 'te doen' zijn. Toen zij dat eens by the u>ay aan een uitgever van educatieve boeken vertelde, raakte het balletje aan het rollen. En zo komt het dat Verstraten afgelopen zomer bijna fulltime bezig was met het herlezen van de vaderlandse literatuur. Uit welke boeken en verhalen kon ze fragmenten distilleren die én op zichzelf konden staan, én goed leesbaar waren voor NT2'ers, én naar meer smaakten? Opvallend genoeg kwamen er behalve de geheide toppers uit de literaire

canon ook een paar 'nieuwe Nederlanders' door haar selectie. Zoals de Marokkaans-Nederlandse Abdelkader Benah (1975) en de Duits-joodse Jona Oberski (1938). Laatstgenoemde schreef Kinderjaren vanuit het gezichtspunt van een kleuter. Verstraten: "Daardoor is de taal heel toegankelijk, terwijl het zeker geen kinderboek is." Van de Iraanse vluchteling Kader Abdolah is eveneens een fragment opgenomen. "Ook die is met zijn korte, krachtige zinnen heel toegankelijk. Verder speelt in zijn werk de thematiek van leven tussen twee culturen een grote rol. Dat spreekt NT2'ers ook aan." En, met een grijns: "Zulke auteurs tonen meteen aan dat je het nog heel ver kunt schoppen met een tweede taal." Bij elk van de geselecteerde stukken schreef Verstraten een inleidend tekstje waarin auteur en fragment werden toegelicht. Bij Mulisch (fragment uit

De aanslag) en Minco (fragment uit Het bittere kruid) dus wat over de oorlog, bij Simon Carmiggelt iets over typisch Amsterdams taalgebruik. Ook maakte ze er oefenmgen en opdrachten bij, zodat het boek ook tijdens lessen gebruikt kan worden. Of het boek aan de VU gebruikt gaat worden, weet Verstraten niet. "Daar ben ik eerlijk gezegd ook nog niet over begonnen. Ik werk hier als freelancer, dat boek heb ik niet geschreven in mijn hoedanigheid van VUdocente." De omgevallen boekenkast: Bloemlezing NT2. Uitg Boom, 158 biz., € 16.50 mSÜOKDEN HEOEIIELJIICEN

Stemmen? "Zeker. Ik laat van mij horen!" Verkiezingen OR OC 11-21 f e b r u a r i 2005

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen