Ad Valvas 2005-2006 - pagina 284

A D

PAGINA 16

R E M

>Uitgerekend Marianne Rense

AD VALVAS 26 JANUARI 2006

ja joh o ja joh? VU-boekhandel woensdagmiddag studente 1: "Ik heb laatst iemand het boek Golfen voor vrouwen gegeven. Studente 2: "Golfen voor vrouwen? Wat erg zeg." Studente 1: "Het was spottend bedoeld, maar ze was er superblij mee."

>Lentjes

Toon ons je portefeuille en we vertellen wie je bent. Deze week kijken we in de portemonnee van Marianne Rense (25), laatstejaars geschiedenis. "Geld is absoluut geen doel op zich voor mij. Ik vind het ook een vervelend onderwerp om over te praten. Natuurlijk, je hebt het nodig en het is handig om wat extra's te hebben, maar ik wil er met te veel mee bezig zijn. Ik probeer ook niet te krenterig te zijn. Niet omdat ik zoveel heb, maar gewoon omdat ik geen zin heb in gedoe over geld. Ik heb geen zwak voor dure dingen. Wel kan ik soms vallen voor een leuk shirtje of truitje, vooral als het iets bijzonders heeft, zo-

>Cordelia l/iS|ofNl

^^,fj^(r

als een mooie hals of een grappige opdruk. Ook boeken koop ik zonder er al te veel bij na te denken, maar dat komt ook door mijn baantje bij de VU-boekhandel, waar ik personeelskorting krijg. Helaas is dit voorrecht door aangescherpte belastingregels binnenkort verleden tijd. En cd's heb ik nooit genoeg, daarom blijf ik soms bewust een beetje uit de buurt van muziekwinkels. Hoewel ik hard aan mijn scriptie bezig ben, is een bijbaantje noodzakelijk. Ik krijg geen studiefinanciering meer en lenen probeer ik te voorkomen. Per week werk ik zo'n vijftien uur in de boekhandel. Gelukkig heb ik nog wel wat spaargeld waar ik eventuele tekorten aan het eind van de maand mee aanvul. Een paar jaar geleden zat ik in het bestuur van studievereniging Merlijn en ik ben twee jaar lid geweest van de Opleidingscommis-

sie. Daarvoor heb ik een vergoeding gekregen en die heb ik destijds apart gezet. Op het moment zit ik even krap omdat ik in december niet gewerkt heb. Ik heb toen met mijn broer en een vriend meegedaan aan de Amsterdam-Dakar Challenge. Dan koopje een tweedehands auto, daarmee rijd je naar Dakar om hem daar weer te verkopen. Voor je vertrek laatje je in Nederland door zo veel mogelijk mensen sponsoren. De opbrengst gaat naar een goed doel, in ons geval naar Stichting Kinderhulp Gambia. Aan het begin van deze maand heb ik expres vijftig euro apart gehouden, zodat ik deze week in ieder geval wel geld heb om mijn vriend op zijn verjaardag met een etentje en een toneelvoorstelling te verrassen!" MARIEKE WITHAGEN

Ruzie Vroeger dacht ik altijd dat ik een erg heetgebakerd persoon ben omdat ik snel boos word: met name op computers, kleine kinderen en bejaarden met winkelwagentjes. In het buitenland heb ik echter gemerkt hoezeer het uiten van boosheid cultureel bepaald is en dat ik een product ben van de Nederlandse vergader-compromiscultuur waarin je stem verheffen een doodzonde is. Schreeuwen doen ze op de markt. Ik schrik van schreeuwende mensen. Mijn Italiaanse huisbaas daarentegen wordt niet gehinderd door een dergelijke culturele achtergrond. Hij aarzelt niet om te gaan schreeuwen als hij wil dat er naar hem geluisterd wordt. Hij aarzelt ook met om de discussie aan te gaan over iets waann hij op alle mogelijke manieren ongelijk heeft en waarvoor hij zelfs met één zinnig argument kan bedenken. Dan gebruikt hij gewoon een slecht argument, en herhaalt dat heel vaak. En heel hard. In het begin vond ik hem eng, dat mannetje dat het huis binnenkomt wanneer hij daar zin in heeft ('s avonds laat) in het gezelschap van wie hij maar wil (zijn vriendinnen) en zo lang blijft als hem goeddunkt (de hele nacht). Maar angst slijt, geloof ik. Nu vind ik hem voornamelijk vermoeiend. "U kunt echt niet zomaar dit huis binnen komen." "Waarom niet? Dit is mijn huis!" "Nee, want u hebt het verhuurd." "Nou en?" "Kijk, het zit zo: wij betalen de huur aan u, en in ruil daarvoor mogen wij hier wonen, en mag u met zonder onze toestemming naar binnen." "Dat is onzinnig! Dit IS mijn huis!" "Nee, want u hebt het verhuurd." (Enzovoort). Ik kan zeggen dat het erg veel energie kost om zo in knngetjes te ruzién. Maar wat doe je eraan? Mijn huisgenote en ik willen graag verhuizen, maar het vinden van een nieuw adres dat aan onze eisen voldoet, is nog met zo eenvoudig. Misschien zijn die eisen ook wel te hoog. We willen namelijk graag een huis met verwarming en ramen enn, zonder kakkerlakken en met een huisbaas die niet gestoord is. Nou, kom daar maar eens om.

'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen