Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 257

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 257

5 minuten leestijd

AD VALVAS 19 JANUARI 2006

S T U D E N T E N

pAGINA 5

Toine Leroi wint fotowedstrijd

De typemachine is een braillemachine studeren in andere culturen, dat was het thema van de fotowedstrijd van het Centrum voor Internationale Samenwerking (CIS). De drie winnaars aan het woord. TEKST: WELMOED VISSER FOTO'S: TOINE LEROI, SANNE VAN GALEN EN ARTHUR VAN DER KRUIJFF

Twee donkere jongetjes zitten achter een typemachine in een donker klaslokaal. De ene jongen knijpt met de ogen, alsof hij de flits te fel vindt. De ander haalt, zo hjkt het, net iets uit zijn zak dat hij wil laten zien. Ze dragen identieke trainingspakken, zijn ongeveer even groot en ze zijn - dat zie je aan de foto - vrienden. Dit is het winnende beeld van de fotowedstrijd van het CIS. Pas als je het verhaal achter de foto hoort, snap je waarom het klaslokaal zo donker is en de jongen zo met zijn ogen trekt: de kinderen zijn blind. De typemachine is een braillemachine. De foto is gemaakt op de blindenschool m Lhasa, de hoofdstad van Tibet. Deeltijdstudent rechten Toine Leroi (33) is de fotograaf. De jury heeft deze foto als winnaar gekozen omdat uit de foto een goed beeld geeft van de betekenis van onderwijs voor mensen in een achterstandspositie. Leroi: "Ik was daar m de zomer van 2002. De blindenschool was een van de meest indrukwekkende dingen die ik in Tibet heb gezien. Die school IS m 1998 opgericht door de Duitse blinde vrouw Sabriye Tenberken die een brailleschrift voor het Tibetaans heeft ontwikkeld. Voor die tijd waren er helemaal geen voorzieningen voor blinde kinderen en kregen ze geen onderwijs." In het dagelijks leven werkt Leroi als raadsonderzoeker bij de Raad voor de Kinderbescherming. Dat houdt in dat hij gezinssituaties onderzoekt bij meldingen van kindermishandeling. Daarnaast voert hij gesprekken met jongeren die wegens een vergnjp in de politiecel terechtkomen. Leroi heeft veel gereisd. In 1998 trok hij samen met zijn vriendin acht maanden door Azië en Australië. In november 2001 gingen ze weer op reis. Deze keer voor anderhalf jaar. "Super. Ik raad iedereen die erover denkt om op reis te gaan aan om het gewoon te doen." Ze bleven onder meer een halfjaar in India, vier maanden in Indonesië en een tijdje in Tibet, waar de foto is gemaakt.

Veel blinden "De reis naar Tibet was prachtig. We namen de bus uit Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. De tocht duurde een paar dagen en ging over bergpassen van meer dan vijfduizend meter. We kwamen langs oude Tibetaanse kloosters, waar de monniken het geweldig vonden dat er een foto van hun klooster in mijn reisgids stond", vertelt Leroi. In Lhasa gingen ze naar de blindenschool. Leroi: "In Tibet zijn veel mensen blind, vanwege de hoge dosis UV-straling, het felle licht in de bergen en de stoffige lucht. Voordat Tenberken de school begon, werden blinde kinderen door hun families binnengehouden. De Duitse heeft ze met een paard uit afgelegen dorpen opgehaald." De school bestond vier jaar toen Leroi daar in de zomer van 2002 kwam. Inmiddels heeft Tenberken meer bekendheid gekregen. Ze schreef een boek over haar werk in Tibet en ontvmg in haar moederland een ridderorde. Leroi is erg blij met deze eerste pnjs van de CIS-fotowedstrijd. Hij wil in de toekomst graag professioneel iets met fotografie doen m combinatie met journalistiek. In januan 2005 verscheen een aantal van zijn foto's uit Indonesië in een boek over de tsunami. Toch wist hij niet meteen dat het deze foto zou worden, toen hij van de fotowedstrijd hoorde. "Maar ik wist wel dat ik foto's had die aansloten bij het thema onderwijs. Het was een goede gelegenheid om mijn fotoalbums weer eens door te spitten", lacht hij.

Tweede en derde prijs Eerstejaars gezondheidswetenschappen Sanne van Galen (20) won de tweede pnjs met een foto van kmderen die in derijstaan als 's ochtends de school begint. De foto is afgelopen zomer genomen in het Ghanese dorp Tamale. Van Galen gaf er twee maanden les op het schooltje. "Elke dag zongen de kinderen buiten het volkslied. Dan ging iedereen bidden en pas daarna begon de schooldag", vertelt Van Galen. De foto van politicologiestudent Arthur van der KruijfT (20) kreeg de derde pnjs. Ook van der Kruijff fotografeerde het schooltje waar hij zelf lesgaf. In Quito (Equador) gaf hij Engels, wiskunde en creatieve vakken aan straatkinderen. "Ik zou zo weer terug willen. Ik hoop dat ik ooit een afstudeerproject in Equador of een ander ontwikkelingsland kan doen."

Een halve eeuw ontwikkelingswerk Alle ingezonden foto's zijn te zien op de eerste verdieping van het hoofdgebouw bij de tentoonstelling over het werk van het Centrum van Internationale Samenwerking (CIS). "We willen het werk van het CIS meer onder de aandacht brengen binnen de universiteit, vandaar deze tentoonstelling", vertelt directeur Kees van Dongen. Het CIS coördineert het ontwikkelingswerk van de VU. Het centrum ontstond in 2000 uit de al veel oudere Dienst Ontwikkelingssamenwerking. De activiteiten zijn vooral gericht op het stimuleren van (universitair) onderwijs en wetenschap in ontwikkelingslanden. Zo waren er a^elopen jaren projecten om universitaire docenten uit deze landen beter op te leiden, maar ook om universiteiten als oi^anisatie te adviseren en te ondersteunen, plus talrijke ict-projecten. De VU heeft een lange traditie op het gebied van ontwikkelingswerk. Vanuit het g^ndbeginsel van maatschappelijke betrokkenheid waren VU-wetenschappers al in de jaren vijftig actief in ontwikkelingslanden. Vaak gebeurde dat op eigen initiatief en waren wetenschappers of faculteiten helemaal verantwoordelijk voor de organisatie en de uitvoering van de projecten. Vanaf 1966 kreeg de VU een afdeling die de ontwikkelingsprojecten ging coördineren: het bureau buitenland, in die jaren verdeelden politieke kwesties, zoals de relaties met een universiteit in Zuid-Afrika, de gemoederen op de universiteit. In de jaren zeventig en tachtig steeg het aantal ontwikkelingsprojecten enorm. Het decennium erna nam het aantal weer langzaam af. Het a^elopen jaar nam het CIS deel aan 29 projecten in zeventien landen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 augustus 2005

Ad Valvas | 576 Pagina's

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 257

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 augustus 2005

Ad Valvas | 576 Pagina's