Ad Valvas 2005-2006 - pagina 488

AP VALVAS 18 MEI 2006

M E N S E N

PAGINA 4

>Dick Madammekes Omdat het vorige week wat tegenzat, bekruipt mij de behoefte eens ouderwets seksistisch te zeuren. Ik heb het even gehad met die vrouwen. Stomme wijven. Ho ho Dick, rustig. Vertel, wat is er aan de hand? In een eerdere column beklaagde ik me al over de zusjes Voogd. U weet wel, die vrolijke meiden van de Eneco-reclame. Als cabaretduo Zusje Voogd zouden ze dit seizoen in de Griffioen optreden. Helaas liet een van de dames zich bezwangeren, net op het moment dat onze programmakrant gedrukt was. Begrijp me goed, ik heb mets tegen kmderen. Ze zijn tenslotte de toekomstige werknemers die mijn pensioen moeten bekostigen. Ik zou het voorval dan ook vergeten zijn, als ik niet onlangs tussen de tuttenbladen het glossy magazine Baby zag, met op de cover het betreffende zusje en haar kersverse koter. Dat komt behoorlijk aan, als je eigenlijk op zoek bent naar de Playboy. Wat hebben cabaretiers m de reclame te zoeken? Op dit moment figureert voormalig VU-medewerker Erik Jobben van komisch trio Niet Schieten! m een bijzonder flauw spotje van Vodafone. Die man moet ook zijn gezin onderhouden, maar ik zou me als cabaretier ernstig zorgen maken over mijn carrière. Inmiddels kunnen we wat baby's betreft wel spreken van een wereldwijd complot. Voor komend seizoen stond het Belgische folktrio Laïs geprogrammeerd. Zeg maar een soort K3 voor geitenwollen volwassenen. Prima muziek, ja dank u, die sokken zitten lekker. Net toen de programmakrant bijna af was, bleek een van de madammekes zwanger. Kon ik weer een halve dag in de opmaak gaan schuiven. Jawel hoor, het is lente, de Gnffioenkrant komt eraan, we gaan een kindje scoren. Dat moet afgelopen zijn. Vanaf volgend seizoen wil ik in de Griffioen alleen nog maar grappen vertellende, muziek makende of toneelspelende oma's. Willeke Alberti bijvoorbeeld. Die ziet er nog goed uit en kan aardig zingen, wat wil je nog meer? Heeft dat handjevol homo's aan de VU ook eens een gezellige avond. Dick Roodenburg is publiciteitsmedewerker bij het Cultuurcentrum VU, Griffioen.

>Nieuwe lichten In deze serie volgt Ad Valvas vier eerstejaars op de voet. Elke week peilen we de stemming van twee van hen. FOTO'S AVC/RICHELLE VAN DER VALK

MARUN ALDERS

De wandeling begint met een warming-up vlal<bij het terras van het VU-paviljoen

Ondertussen bij Nordic walking, ... krijgen Tessa Gottmer (27) en Ineke Jansen (47) een vip-behandeling. Nordtc walking mag dan de Sudoku onder de buitensporten zijn, op de VU is die populariteit nog niet doorgedrongen. Bij de cursus Nordic walking van Sportcentrum VU zijn zij op woensdagmiddag vijf uur de enige cursisten. Misschien vonden de andere cursisten het te warm om te bewegen, vermoedt trainer Michiel Engelenberg. De wandeling begint met een warmmg-up vlakbij het terras van het VU-paviljoen. Het terras zit vol met studenten die op deze zonnige dag liever hun bierinname dan hun beenspieren trainen. Een enkeling roept intelligente opmerkingen als "hé stokken", maar de meesten letten met op het kleine groepje. "Er wordt een beetje gek gedaan over Nordic walking", vertelt trainer Kees de Vrij, medewerker bij het Sportcentrum. "Ga je weer het gras verticuteren?" vragen de collega's van Ineke Jansen, werknemer bij het Acta-laboratorium, als ze vertrekt om te gaan trainen. Sinds vier weken worden er cursussen gegeven om medewerkers en studenten in beweging te knjgen. "Nordic walking is een hype", aldus De Vrij. "We doen alles wat we kunnen om mensen naar buiten te krijgen. Nu loopt het

"Ik heb te veel geld uitgegeven", klaagt Pavilien Maat (19, geneeskunde). "De laatste tijd heb ik niet zo veel gewerkt, maar wel vaak op terrassen gezeten en uit eten geweest. Op zich geen grote dmgen, maar je bent altijd meer geld kwijt dan je gepland had. Gelukkig moet ik nu studeren voor mijn tentamens, dus heb ik geen tijd om geld uit te geven. Ik heb volgende week twee tentamens en ik lig goed op schema, vind ikzelf. Daarna is het bijna vakantie. Ik moet ook nog twee hertentamens, maar ik maak me geen grote zorgen. Ik denk dat ik ze wel ga halen." (WV)

nog niet zo goed. Maar toen we in 1990 begonnen met wielrennen, deden ook maar vijf mensen mee. Dat zijn er dit jaar al 122, dus misschien gaat het hiermee ook die kant op." Voorlopig gaan de twee trainers met hun twee cursisten op pad. De route leidt door de groene

'Ga je weer het gras verticuteren?' buitenwijken van Buitenveldert naar het Amsterdamse bos. "Het idee is dat je een uurtje van je werkplek af bent", vertelt De Vrij. "Je loopt in een soort natuur en hoort vogeltjes fluiten." Student economie Tessa Gottmer kreeg de smaak te pakken tijdens haar vakanue in Finland afgelopen zomer. "Voor de gein heb ik me

opgegeven voor de cursus. Het is weer eens wat anders dan de standaard step body work-out op Uilenstede. De stokken waren een leuke aanbieding bij Blokker." Terwijl ze loopt geeft Engelenberg haar aanwijzingen over het stokgebruik. Dat ze wat extra aandacht krijgt tijdens de training omdat de groep zo klein is, vindt ze geen probleem. Het tempo van de walkers ligt niet heel hoog. Het is prima bij te houden voor met-ervaren wandelaars. "Het gebruik van de stok is moeilijker dan het lijkt", vertelt Ineke Jansen. Ze is een echte wandelaar die regelmatig een kilometer of twintig voor de lol loopt. "Ik denk wel dat ik ermee doorga. De mensen met wie ik wandel, hebben ook een cursus walking gedaan. Ik vind het leuk om te doen en het is een goed alternatief voor hardlopen, wat ik trouwens ook doe. Je gaat sneller dan bij wandelen en je gebruikt ook je bovenlijf." Spierpijn levert Nordic walkmg haar niet op. "Dat is verbazingwekkend. Elke keer als ik zo met stokken loop, denk ik dat ik last ga krijgen in mijn armen en billen. Maar tot nu toe heb ik nog nergens last van." FLOOR BAL

"We hebben zondag een wedstrijd van viereneenhalve kilometer verdienstelijk geroeid", vertelt Wouter Zaalberg (20, geschiedenis) . "Mijn ploeg is derde in een poule van zestien geworden. Erg goed resultaat voor lichte pikken, we zijn niet zo zwaar en we zijn met zo sterk. Viereneenhalve kilometer is lang, het is twintig mmuten roeien en dat doet pijn. We tramen heel hard; vier of vijf keer per week. Van tevoren eet ik veel pasta, ik ontbijt zelfs met pasta. Zo heb je veel energie voor de wedstnjd. Over een maand is de finale, maar dat gaat ons niet lukken. De beste bij die wedstrijd zijn die brede beren." (FB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen