Ad Valvas 2005-2006 - pagina 156

>Wissel

AD VALVAS 10 NOVEMBER 2005

M E N S E N

PAGINA 4

Ondertussen in het Provinciehuis

Fauteuil in de collegezaal Nu het nieuwe studiejaar in volle gang is, kan niet zonder meer aan de oudere student voorbijgegaan worden. Als vijftigjarige meng ik mij met vrolijk gemoed tussen de afgestudeerde vwo'ers. Uiterlijke kenmerken zijn de meest in het oog springende verschillen tussen hen en mij. Bij aanvang van de colleges, als de docent nog niet aanwezig is, denkt menigeen dat ik dat ben. Ik zie verbouwereerde gezichten en gefronste wenkbrauwen als ik mij niet voor, maar in de collegebanken plaats. Wat moet een oude man nog leren, zie ik ze denken. Of is het niet gewoon een oude man, maar een docent die pas later deel gaat nemen aan het geven van de colleges? Ik ben me bewust dat ik al heel wat hoofdhaar heb verloren en er evenzoveel rimpels voor in de plaats gekregen heb. Het college begint en ik kan het verhaal goed volgen. De buitenkant kan dan wel aan verval onderhevig zijn, maar met mijn grijze cellen is gelukkig niets mis. Ik kan evengoed meekomen als ieder ander. Tijdens de pauze kijkt iedereen van mij weg, want wat moet je ook zeggen tegen een man die je vader had kunnen zijn. De twijfel slaat toe, want ook ik vraag mij af wat ik tegen jongeren moet zeggen. Misschien had ik mij beter in kunnen schrijven voor het vak 'communicatieleer', maar ik weet niet eens of dat wel als vak bestaat. Het tweede uur ben ik me meer bewust van de studenten achter mij en de groeven in mijn nek. Ik maak verwoed aantekeningen, houd mijn hoofd gebogen en bewerkstellig daarmee dat het oude vel wat strakker trekt. Aan het eind bemerk ik stramme vingers en kloppende billen, die niet meer gewend zijn aan houten klapstoelen. Een fauteuil, zou ik die niet van de Arbo-dienst kurmen krijgen? Jan Bert Wever, deeltijdstudent Nederlandse taal en cultuur Dit IS de vijfde gastcolumn die onze columnistenjacht heeft opgeleverd.

>Nieuwe lichten In deze serie volgt Ad Valvas vier eerstejaars op de voet. Elke week peilen we de stemming van twee van hen. WELMOED VISSER

FOTO- MARIJN ALDERS

Even dreigt het leuk te worden, als een delegatie voorstelt om Noord-Cyprus te annexeren ... spelen Nederlandse studenten Europees Parlementje in Den Haag. De Stichting Student Forum for European Affairs, die dit driedaagse evenement organiseert, wil zo het 'Europees bewustzijn onder Nederlandse studenten stimuleren'. Het bestuur bestaat uit vijf studenten, onder wie VU-student politicologie Hacer Yilmaz (24). "Ook al is het een simulatie, je leert zo onderhandelen, lobbyen, diplomatiek bedrijven en resoluties schrijven", aldus Yilmaz. De deelnemers vertegenwoordigen echte EU-lidstaten en zijn op bezoek geweest bij de ambassades van die staten om een goed beeld te krijgen van hun belangen en standpunten. In vijf commissies wordt gedebatteerd. Zo gaat het bijvoorbeeld in de commissie voor gemeenschappelijk buitenlandbeleid over het oprichten van een Europese interventiemacht. Ze doen het heel goed, want het is precies zo saai als het echte Europees Parlement. Veel gemier over procedures, woordkeuzes en formuleringen. Wanneer er bijvoorbeeld over een resolutie wordt gestemd en de parlementsvoorzitter na het uitbrengen van de stemmen "uitstekend" zegt, tikt een ernstig kijkende parlementariër hem op de vingers omdat de voorzitter zo een "waardeoordeel" uitspreekt. Wanneer het gaat over de 'vaste EU-eilanden', vraagt de Zweedse gedelegeerde Marieke

"Ik heb beide tentamens gehaald, ik was zo blij", vertelt Lizeth Sloot (18, medische natuurwetenschappen) . "Ik had twee zessen, maar gehaald is gehaald. Vorige week heb ik drie dagen in het simulatieparlement voor studenten gezeten. Ik vertegenwoordigde Esüand en ik heb grote subsidies voor ons elektriciteitsnetwerk birmengehaald. Het is niet de eerste keer dat ik meedoe. Ik heb ook al aan scholierenparlementen meegedaan op regionaal, nationaal en internationaal niveau. Toen ik hoorde dat er ook zoiets voor studenten bestond, heb ik me meteen aangemeld."

Bragt (22) zich af of de eilanden soms niet meetellen. Even dreigt het leuk te worden, als een delegatie voorstelt om Noord-Cyprus te laten annexeren door een nieuw te vormen 'Euroventiemacht', daar het Europese Bestuurscentrum naartoe te verhuizen en Turkije onvoorwaardelijk EU-lid te laten worden. De andere dele-

'Best gek: het was maar een spelletje' gaties struikelen over elkaar heen om in allerlei superlatieven hun verontwaardiging te uiten, maar na vijf minuten weet de voorzitter het wel en maakt hij er een eind aan. Op de borrel na afloop praten de VU-deelnemers nog wat na. "Ik heb er heel veel tijd en energie in gestoken", zegt student criminologie Kirsi Rautiainen (22) tijdens de borrel na afloop. Zij vertegenwoordigt Finland. "Ik heb gisteren tot drie uur 's nachts gelobbyd voor het Finse recht om af te zien van deelname aan militaire interventies. Best gek, want nu is het afgelopen en betekent

het niets meer. Het was maar een spelletje." Bedrijfswetenschapper Karlijn van Riel (22), gedelegeerde voor Letland, verdedigde een plan voor duurzame energiewinning. Stella Bakkes (20, bedrijfswetenschappen) debatteerde namens Slowakije over onderzoek naar genetische modificatie. Ook Marieke Bragt studeert bedrijfswetenschappen. Voor Zweden hield zij zich bezig met de interne markt. Haar uideg zit vol technisch jargon, waarvoor ze zich verontschuldigt. "We hebben drie dagen lang zo met elkaar gepraat, het zit nog helemaal in mijn systeem." "Op de ambassades hebben we niet over alles gesproken", zegt filosofie- en bestuurskundestudent Martijn van Haeften (22). "Daarom moest ik soms zelf mijn standptmt bepalen." De afgelopen drie dagen waren zwaarder dan hij had verwacht. "Bij het lobbyen hing het echt af van de kracht van mijn eigen argumenten of ik mensen aan mijn kant kreeg of niet." "Het was leuk, maar heel erg intensief', aldus 'Hongaar' Dieuwert Wittenberg (22, economie). "Dat bedoel ik niet negatief, hoor." Dag en nacht heeft hij lopen onderhandelen over een harmonisatiewet voor de vennootschapsbelasting. "De pit is er nu wel uit." PETER BREEDVELD

"Wacht even, ik ben zo aan de beurt", zegt Sjoerd Klijn (20, bewegingswetenschappen) als hij zijn telefoon opneemt, maandagochtend twaalf uur. "Ik sta op de bowlingbaan. Ik zat vanochtend om kwart voor negen al in de collegezaal, een hele prestatie vind ikzelf. Dus nu is het tijd voor ontspanning. Er zijn verder alleen maar oudere mensen. Misschien gaan we er wel een traditie van maken." Vorige week heb ik gefeest om te vieren dat de tentamens achter de rug waren. Maar de week daarvoor had ik me ook de hele week opgesloten om te studeren. Ik heb één van de twee tentamens gehaald."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen