Ad Valvas 2005-2006 - pagina 521

AP VALVAS 8 JUNI 2006

I N T E R N A T I O N A A L / N I E U W S

Irakese student vraagt steun van Europa

Jullie kunnen veel voor ons betekenen' Ook de VU kan helpen bij de wederopbouw van Irak. Dat meent de Irakese student Saif Ahmad, die vorige week op bezoek was in Amsterdam.

invasie een grote vergissing. "Wat dacht je? De mensen haten de Amerikanen steeds meer. Maar hoe zou jij het vinden als familieleden van je worden doodgeschoten? En nu keert de haat zich tegen het Irakese leger." Wat de Amerikanen hadden moeten doen, is voorbereidingen treffen voor de ontwikkeling van een civil society in Irak voordat ze de oorlog begonnen. "Ze hadden kunnen verwachten dat ze in Irak zouden worden aangevallen door extremisten. Nu is het hun verantwoordelijkheid om voor onze veiligheid te zorgen. Niet alleen die van henzelf, teruggetrokken in hun Groene Zone." Het feit dat soennieten en sjiieten elkaar naar het leven staan is nog absurder als je bedenkt dat de

TEKST: PETER BREEDVELD FOTO: AVC/RICHELLE VAN DER VALK

De Irakese geneeskundestudent Saif Ahmad (26) woont in de gevaariijkste wijk van Bagdad, Athamyia. Het is heel gewoon dat daar midden op de dag een straat wordt afgezet met pantserauto's, waarna Irakese legereenheden en extremisten op elkaar beginnen te schieten. "Wat je dan doet? Binnen blijven en wachten tot het over is", zegt hij droog. "Je kunt toch niets doen. Als je naar buiten gaat, loop je kans te worden neergeschoten." Zijn familie piekert er niet over om uit de wijk te verhuizen. "Mijn familie woont daar al zestig jaar", zegt hij op een toon alsof hem een oneerbaar voorstel is gedaan. Zelf wil hij wel uit Bagdad weg, zelfs uit Irak. "Er is niet meer fatsoenlijk te studeren aan mijn universiteit. Veel van onze professoren zijn al vertrokken omdat ze werden bedreigd." Er IS een soort hetze aan de gang tegen intellectuelen in Irak, omdat die veelal in Amerika en Europa hebben gestudeerd. De rector van de universiteit van Bagdad is zelfs vermoord. Inmiddels worden ook studenten bedreigd. "Mijn vrienden IS te verstaan gegeven dat ze ook mij zullen pakken."

*Er is een soort hetze aan de gang tegen intellectuelen in Irak ^

Nieuwe generatie

Saif Ahmad: 'Er zouden uitwisselingsprogramma's van Irakese en Europese universiteiten moeten komen'

Ahmad blijft zijn vertrek uit Irak uitstellen omdat al zijn familie en vrienden daar wonen. Nu is hij actief in een jeugdbeweging. Let's go youth, die zich inzet voor nationale verzoening. Door het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV) is hij uitgenodigd naar Nederland te komen. Hij doet ook de VU aan, waar een aantal politicologiestudenten van hoogleraar Burgeractivisme in oorlogssituaties Mient-Jan Faber (exsecretaris van het IKV) zich over hem heeft ontfermd. Onder hen ook de drie studenten die eerder dit jaar in Jordanië hebben deelgenomen aan een brainstormsessie voor de

mogelijkheden van een internationaal studentennetwerk: Mariélle Hetem, Jürgen Hoitsma en Erik van Zuilen. Ahmad geeft aan de VU enkele workshops over de situatie in zijn land en hij doet mee aan een lunchdebat van het bezinningscentrum Blaise Pascal, waar een stuk of twintig studenten en VU-medewerkers op afkomen. Hij ziet er afgepeigerd uit. "Ze hebben wel een erg druk programma voor me gemaakt", klaagt hij. "Ik heb de afgelopen twee nachten maar

vier uur geslapen!" Maar hij vindt het prachtig om in Amsterdam te zijn. "Het is alsof je door de geschiedenis loopt!" "Jullie kunnen veel voor ons betekenen", zegt hij. "We hebben de steun van Europa nodig voor de opbouw van een Irakese civil society [Het geheel van organisaties, netwerken en initiatieven van burgers in een samenleving, PB]. Daarvoor moeten mensen worden getramd, opleidingsinstituten worden opgericht, Irakezen moeten leren hoe het overleggen, lobbyen en onderhandelen

werkt in een democratie. Er zouden uitwisselingsprogramma's van Irakese en Europese universiteiten moeten komen. Er moet voor een nieuwe generatie Irakese intellectuelen worden gezorgd. Ik denk niet dat het voor jullie veel moeite ('a big deal') is om ons te helpen met simpele dingetjes."

Grote vergissing Het gaat goed met hem, zegt hij. "Mijn land heeft democratische verkiezingen gehad, natuurlijk ben ik blij." Toch vmdt hij de Amerikaanse

meeste Irakese families een mengeling zijn van soennieten, sjiieten en Koerden, vertelt Ahmad, die zelf soenniet is. "Mijn moeder is Koerd en ik heb een sjiitische oom. De enigen die hiervan profiteren, zijn de extremisten die de religieuze tegenstellingen alleen maar vergroten." Denk niet dat het alleen ons probleem is, waarschuwt Ahmad. "Als de terroristen in Irak niet worden verslagen, zullen ze naar Europa toekomen. Jullie veiligheid is net zo goed gebaat bij een stabiel Irak als die van ons." Ahmad heeft ook met de decaan van Sociale Wetenschappen, Bert Klandermans, en met VU-rector Taede Sminia gesproken. Die laatste hield zich op de vlakte, vertelt hij. "Het valt me op dat Europa nogal een passieve houding aanneemt ten opzichte van Irak. Alsof het de Verenigde Staten niet voor de voeten wil lopen." Sminia zelf wil nog niets zeggen over eventuele VUhulp. Eerst moet hij nog met andere betrokkenen spreken.

Verhouding studenten/docenten niet lang meer gelieim Universiteiten hangen liever niet aan de grote klok hoeveel docenten iedere opleiding telt en hoe intensief de begeleiding van hun studenten is. Maar de roep o m openheid wordt met de dag luider. TEKST: BAS BELLEMAN/HOP

Frits van Oostrom, president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, wilde onlangs weten hoeveel stafleden de universiteiten beschikbaar hebben voor hun studenten. "De universiteitenverenigmg VSNU leverde mij op een plakbriefje het verhoudingsgetal 1:20", zei Van Oostrom vorige maand in zijn jaarrede. "Te vermoeden valt dat dit gemiddelde een enorme amplitude kent, uiteenlopend van eenheden waar op elke student een staflid rondloopt tot een verhouding van 1:70 en misschien zelfs meer. Het zou uiterst interessant zijn dit

eens grondig uit te zoeken." Van Oostrom is niet de enige die nieuwsgierig is. De liberale staatssecretaris Rutte stond zelfs op het punt de openbaarheid bij wet af te dwingen. De universiteiten hebben nog net op tijd beloofd dat ze de 'begeleidingsintensiteit' per opleiding meer inzichtelijk gaan maken, zodat Rutte voorlopig afziet van dwang. De VSNU-cijfers over stafleden (hoogleraren en universitaire docenten) per universiteit en opleidingsgebied zijn tot op heden vertrouwelijk, maar wel via via verkrijgbaar. De gegevens zijn weliswaar drie jaar oud, maar universiteiten zijn logge instellingen; de situatie zal niet extreem veranderd zijn.

F o r s e verschillen Er zijn forse verschillen. Aan de Erasmus Universiteit Rotterdam studeren gemiddeld 33 studenten per hoogleraar of docent. In Wage-

ningen zijn het er maar acht. Dat Wageningen en ook de technische universiteiten gunstig uit de vergelijking komen, valt eenvoudig te verklaren: die instellingen hebben naar verhouding weinig studenten en veel onderzoekers. Interessanter is de vergelijking tussen de algemene universiteiten. Met vijftien studenten per staflid doet Utrecht het goed, de VU komt op een derde plaats met achttien op één, terwijl de universiteiten in Tilburg en Rotterdam rond de dertig studenten per staflid binnen hun poorten hebben. Per discipline blijkt de bandbreedte stukken groter. In de economische studies springt vooral Maastricht eruit: daar zijn 39 studenten per staflid. Rotterdam doet daar met 38 studenten nauwelijks voor onder. Maar aan die faculteiten verrichten de economen minder onderzoek dan elders. Aan de universiteiten van Amsterdam en Tilburg houden de stafleden zich meer met wetenschap

bezig en minder met onderwijs: zij nemen ieder 28 studenten voor hun rekening. Aan de juridische faculteiten zijn de verhoudingen nog schever. Nijmegen telt maar liefst 48 rechtenstudenten per staflid. In Maastricht zijn dat er maar 22 en m Utrecht 23. In Leiden, waar de visitatiecommissie destijds harde noten kraakte, bedient één staflid 37 studenten. Dat zijn er net zoveel als aan de Universiteit van Amsterdam, waar de studenten vorig jaar in opstand kwamen. Ook in Rotterdam, waar alles rustig bleef, staat de teller op 37. De taal- en cultuurstudies vertonen

een gunstiger beeld. De hoogste student-stafratio komt op naam van de UvA (21). Maastricht kent de laagste verhouding (tien op één). De rest zit daar tussenin, met dertien aan de Vrije Universiteit Amsterdam en negentien in Utrecht. De staf van een universiteit moet zowel onderzoek doen als lesgeven. Er valt niet uit de cijfers af te leiden hoeveel tijd de docenten en hoogleraren aan onderwijs besteden en hoeveel aan onderzoek. De verhouding is meestal zo'n zestig procent onderzoek en veertig procent onderwijs, maar dat is niet altijd zo. Ook zijn er toegevoegde onderzoekers die helemaal geen onderwijs geven.

[HGEZONDENMEDEDEUNfi

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen