Ad Valvas 2005-2006 - pagina 67

AP VALVAS 22 SEPTEMBER 2005

W E T E N S

C H A P

Communicatiewetenschapster May-May Meijer over de marketing van rampen

'De tsunami had alles mee' Waardoor trekt de ene liefdadigheidsorganisatie veel meer donateurs dan de andere? Dat komt deels doordat natuurrampen beter verkopen dan burgeroorlogen. "Maar organisaties moeten ook meer nadenken over hun marketingstrategie", vindt May-May Meijer. Volgende week buigt ze zich over het 'succes' van de tsunami. TEKST: WELMOED VISSER ILLUSTRATIE: NICO DEN DULK

PAGINA 7

> Weetjes Hersenschade Radiologen van het VUmc hebben een nieuwe techniek ontwikkeld waarmee de symptomen van multiple sclerose in de hersenen te zien zijn. Tot nu toe konden artsen alleen na overlijden van de patiënt vaststellen dat er beschadigingen waren in de grijze stof van de hersenen. Een nieuwe mri-techniek maakt het mogelijk de beschadigingen in de grijze stof ook bij levende patiënten te laten zien. Jeroen Geurts, die op 21 september promoveerde, gebruikte de nieuwe techniek ook om te onderzoeken wat er iii de grijze stof gebeurt bij multiple sclerose. Daarover is nog erg weinig bekend. Geurts komt tot de conclusie dat hersencellen mogelijk afsterven doordat ze vergiftigd raken door een te hoge concentratie van het neurotransmitter glutamaat. (WV)

Plastische chirurgie Mensen die plastische chirurgie ondergaan, moeten psychologisch worden 'gescreend'. Dat stelt psychotherapeut Eelco Hakman van het VUmc in De Volkskrant van 17 september. Vorige week werd Hakman aan de medische imiversiteit van Salzburg benoemd tot gasthoogleraar om daar het screeningsmodel van de VU te doceren. Twaalf jaar geleden wees Hakman er in zijn proefschrift al op dat een kwart van de mensen die gezichtscorrecties ondergaan, binnen vier jaar psychotherapie nodig hebben. Aan het besluit tot een chirurgische ingreep liggen namelijk vaak ernstige psychologische problemen ten grondslag. Die zijn na een ingreep niet altijd verholpen, vaak verergeren ze zelfs. Een chirurg die het mes in een patiënt zet, moet volgens Hakman diens lichamelijke, geestelijke en sociale voorgeschiedenis kennen. (PB)

De tsunami die eind vorig jaar over Azië raasde, greep de meeste Nederlanders erg aan. Op Giro 555 viferd in totaal meer dan 205 miljoen euro ingezameld - een bedrag waarvan de gemiddelde hulporganisatie niet eens durft te dromen. Ter vergelijking: de inzamelingsactie voor Kosovo bracht in 1999 vijftig miljoen euro op. Nog beter was dat de tsunami een grote groep nieuwe gevers aanboorde. Mensen die gewoonlijk niets geven, tastten nu ineens diep in de buidel. "Je kunt wel zeggen dat het de perfecte ramp was", zegt communicatiewetenschapster May-May Meijer. "Het klinkt een beetje cru, maar de tsunami had alles mee." Meijer is een van de mensen die zich volgende week in een speciale forumbijeenkomst over het grote succes van de tsunami-inzameling gaan buigen. Ze is van mening dat hulporganisaties meer zouden kurmen doen aan marketing en communicatie, maar dat is binnen de wereld van de liefdadigheid niet onomstreden. Veel organisaties besteden hun geld liever aan directe hulp. Ze zijn huiverig voor de extra overhead die meer marketing met zich meebrengt. Bovendien is marketing nog steeds een vies woord in de wereld van het idealisme. Mag je over rampen praten in termen van marktdenken? "Je komt nog erg veel de opvatting tegen dat je onderling niet te veel moet concurreren omdat het niet uitmaakt of een euro naar jouw liefdadigheidsorganisatie of naar een andere gaat", vertelt Meijer. "Ik snap die argumenten wel, maar ergens is het ook zonde, omdat organisaties veel geld laten liggen."

Amateurbeelden Wat maakte de inzameling voor de tsunami zo succesvol? Dat lag op de eerste plaats aan de aard van de ramp. Meijer legt uit: "Het was een natuurramp. Die zijn veel makkelijker te verkopen dan rampen die het gevolg zijn van menselijke conflicten, zoals oorlogen." Terwijl in een natuurramp onschuldige slachtoffers plotseling worden getroffen door natuurge-

weld, moet je bij oorlogen namelijk vaak heel wat achtergrondkennis hebben om het conflict te begrijpen. Vandaar dat daar vaak ook het blaming-the-victim-mtchanisme optreedt: "ze zullen het er zelf wel naar gemaakt hebben". Daarnaast kwam het leed van de tsunami erg dichtbij, omdat er veel amateurvideo's waren waarop je de vloedgolf letterlijk zag aankomen, en omdat er onder de slachtoffers ook westerse toeristen waren. Meijer: "Daardoor kunnen mensen zich makkelijker met het leed identificeren. Ze krijgen het gevoel dat het ook hen had kunnen overkomen." En een derde factor die de tsunami tot een 'succesramp' maakte, is dat ze compleet onverwacht kwam. Meijer: "Als rampen vaker voorkomen, neemt de media-aandacht automatisch af." De nieuwswaarde steeg nog doordat er zoals gezegd veel video's van de ramp waren. "Daardoor was de tsunami veel makelijker in beeld te brengen dan bijvoorbeeld het aidsprobleem in Afrika." Dat zijn allemaal factoren waar liefdadigheidsorganisaties weinig invloed op hebben. Maar hulpacties hebben ze wel in de hand - en in het geval van de tsunami was die vanuit marketingoogpunt erg goed, vindt Meijer. "Vaak is het probleem bij de aandacht voor dit soort rampen dat de beelden zó deprimerend zijn dat mensen gaan denken dat het toch onoplosbaar is. Paul de Leeuw maakte er een heel

De tsunami kwam erg dichtbij doordat er veel amateurvideo ^s van waren

Euthanasie andere televisie-uitzending van: een soort entertainment, leuk om naar te kijken. Bovendien had de avond de sfeer van een wedstrijd, waarbij elke bijdrage hielp om het doel te bereiken. Dat zette mensen aan om mee te doen."

Belazerd Je kunt een mediagenieke ramp niet plannen, weet Meijer. "Maar je kimt wel iets doen aan het imago van je eigen organisatie en aan de manier waarop je onderwerpen over het voetlicht brengt." Volgens Meijer is het daarbij het belangrijkst dat de slachtoffers een gezicht krijgen en dat mensen het idee hebben dat er iets concreets gebeurt met hun geld. "Bij Plan Nederland zijn ze daar heel goed in. Die laten hun donateurs een persoonlijke band opbouwen met een kind. Alleen was bij hen weer het probleem dat ze hun informatie zo hadden versimpeld dat mensen het beeld kregen dat hun geld uitsluitend ten goede kwam aan 'hun' kind. Toen bleek dat de werkelijkheid complexer was, voelden veel mensen zich belazerd." Beroemdheden doen het ook altijd goed. Paul van Vliet voor Unicef en Ali B. voor Warchild trekken zeker donateurs, weet Meijer. Maar je moet er wel goed over nadenken wie je vraagt. De beroemdheid moet een imago hebben dat bij de organisatie past. Het moet wel echt overkomen. En: "Beroemdheden houden ook altijd een zeker risico in. Ze kunnen in vervelende affaires verwikkeld raken. Stel, je hebt twee jaar geleden Michael Jackson aan je organisatie voor kinderhulp verbonden. Dan zit je nu met een enorm imagoprobleem." De forumbijeenkomst Tsunami: hulpverlening bij een natuurramp' vindt plaats in het kader van de interfacultaire cursus Ontwikkelingsvraagstukken en is voor iedereen toegankelijk. 29 september, 10.0ai2.00 uur, auditorium hoofdgebouw. Hoogleraar rampenbestrijding Georg Frerks (Wageningen) houdt een inleiding.

Een schriftelijk verzoek om euthanasie bij geestelijke aftakeling wordt meestal niet ingewilligd. Artsen zijn namelijk zeer terughoudend bij het plegen van euthanasie bij ernstig dementerende patiënten die niet meer in staat zijn normaal te communiceren. Dit blijkt uit het proefschrift waarop Mette Rurup op 15 september promoveert. Verpleeghuisartsen vinden dementie op zich doorgaans geen reden de dood een handje te helpen. Pas als ook sprake is van andere lichamelijke klachten - zoals ernstige doorligwonden, voedingsproblemen of andere complicaties - vinden ze euthanasie soms een aanvaardbare oplossing. Rurup constateert dat artsen de situatie van dementerenden vaak anders waarderen dan de familie. Die vindt de aftakeling op zich vaak al een vorm van uitzichdoos lijden. Artsen hebben meer de neiging de situatie te vergelijken met andere dementerende patiënten. Ongeveer een op de tien zestigplussers heeft een schriftelijk verzoek om euthanasie bij dementie op zak. (DdH)

Fanconi anemie

Twee genen die de zeldzame erfelijke aandoening Fanconi anemie kunnen veroorzaken, zijn door medisch biologe Marieke Levitus voor het eerst beschreven in het proefschrift waarop ze op 21 september promoveerde. Daarmee komt het aantal beschreven genen dat wordt geassocieerd met Fanconi anemie op elf. Lijders aan deze aandoening krijgen vaak een bepaalde vorm van leukemie of hoofd- of halstumoren. Gemiddeld worden zij niet ouder dan twintig. (FB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen