Ad Valvas 2005-2006 - pagina 364

PAGINA 1 6

A D

AD VALVAS 9 MAART 2006

R E

>Uïtgerekencl Rick Duursma

>0 ja joh Op jacht Donderdagmiddag in tram 16 student 1 : "En? Heb je je onderzoek op tijd ingeschreven?" Student 2: "Ja, maar met dit weer vind je ze nergens. En gisteren was er ook al sneeuw, en eergisteren..." "Hoeveel heb je er nu?" "Vijf, maar ze zijn veel te klein..." "Misschien moetje binnen gaan zoeken, in die donkere hoeken van de VU. Daar zitten vast wel grote spinnen."

i

>Lentjes

Rondkomen, lioe doe je dat? Deze week kijken we in de portemonnee van Rick Duursma (24), masterstudent Stochastics and Financial Mathematics. 'ik ben ongelooflijk makkelijk met geld. Ik smijt het echt over de balk. Dat komt niet omdat ik zo graag dure spullen koop, maar gewoon omdat ik erg laks ben. Ik heb altijd hoge boetes bij de bibliotheek omdat ik standaard te laat ben met het terugbrengen van mijn boeken. Die bedragen kunnen aardig oplopen. Een week geleden nog moest Ik 115 euro betalen. Ook ben ik inmiddels een bekend gezicht geworden bij mijn bank, omdat Ik regelmatig mijn portemonnee kwijtraak. Dan moet ik alles weer opnieuw aanschaffen: OV-kaart, bankpas, paspoort enzovoort.

>Cordelia t^MPoUA

Binnenkort ga ik voor een paar maanden naar Zweden voor mijn scriptie. Ik ga er onderzoek doen naar de mogelijkheden van umts, de nieuwe generatie mobiele telefoons. Dat gaat me een hoop geld kosten. Ik heb al meerdere fondsen aangeschreven om beurzen aan te vragen. Het collegegeld hoef ik met te betalen en de huisvesting wordt ook geregeld via de universiteit. Maar het leven daar schijnt erg duurte zijn. Daar heb ik geen extra Inkomsten zoals hier uit mijn bijbaantje bij Papier enzo op de VU. Bovendien moet ik ook de vliegreis en de verzekering betalen. In ieder geval heb ik recht op een Erasmusbeurs, maar dat is maar 75 euro per maand, geen vetpot dus. Sport is mijn grote passie. IVlijn ouders hebben mijn broer en mij altijd gestimuleerd om aan sport te doen. Ze financieren ook nog steeds één sport, in mijn geval voetbal. Ik tram zo'n drie keer per week en daar

komen dan nog wedstrijden bij. Ik speel ook mee in de zaalvoetbalcompetitie in het Sportcentrum van de VU. De afgelopen paar maanden heb ik bij mijn ouders gewoond, vooral om geld te kunnen sparen. Als je geen huur hoeft te betalen en geen boodschappen hoeft te doen, is sparen wel erg makkelijk. Het saldo van mijn spaarrekening is daardoor omhooggeschoten. Toch blijft geld uitgeven niet moeilijk. Als ik studeer op de VU, en dat is eigenlijk elke dag minstens zes uur, lunch ik altijd uitgebreid. Per lunch geef ik zo wel tien of vijftien euro uit. Later wil ik graag goed gaan verdienen. Niet omdat geld op zich zo belangrijk voor me is, maar ik wil het gewoon goed hebben. Ik heb mezelf tenslotte niet voor niets zes jaar lang opgesloten in dit grijze Alcatraz!" MARIEKE WITHAGEN

Lanterfanten Onlangs bedacht ik me dat het mogelijk IS dat de moderne, westerse mens er inmiddels op ingesteld is om acht uur per dag in een kantoor te werken. Wie iedere dag hetzelfde op dezelfde plek en volgens hetzelfde tijdschema doet, heeft een goeie kans op een lang, gezond leven. Regelmaat is sowieso gezond. Iedereen denkt altijd datje het minste stress creëert door zo min mogelijk te doen, maar probeer dat maar eens. Je wordt een stuk minder snel moe als je een beetje doet dan wanneer je niets doet. Dat is dus de reden dat iedereen die ik ken gaandeweg in kantoorpanden achter bureaus is beland: pure overlevingsstrategie. Omdat ik ook graag oud wil worden, en het overlevingstechnische probleem heb dat ik in Italië woon (waar regelmaat sowieso een schaars goed is) ben ik sinds kort eveneens een kantooreske omgeving voor mezelf aan het creëren. Ik ga iedere ochtend op hetzelfde tijdstip naar het laboratorium waar ik werk, doe daar acht uur - minus een uur lunchpauze - lang net alsof ik aan het werk ben, ga weer naar huis en ga aldaar tegen iemand klagen dat ik moe ben. Zo hoort het. Sommigen maken de fout om in hun kantooromgeving heel hard te gaan werken, maar dat moet natuurlijk niet. Mensen zijn er hooguit op gebouwd om de hele dag heel hard in het bos naar voedsel te zoeken; we zijn nou ook weer niet al zó ver geëvolueerd dat we ongestraft noeste arbeid in kantoren kunnen verrichten. Want dan gaat het alsnog mis: stress, men krijgt pijn in de rug, een muisarm, overgewicht et cetera. Nou, zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. Mijn punt - voor het geval men zich af mocht vragen of dat nog komt - is dat er na slow food en slow cooking onderhand ook wel eens een lans gebroken mag worden voor slow working. Het is gezond, prettig en puur natuur. Er moet meer aangemodderd, gelanterfant en geklooid worden! De meesten van ons zijn al op de goede weg; maar mensen, het kan altijd beter.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen