Ad Valvas 2005-2006 - pagina 158

PAGINA 6

P R O F I E L / N I E U W S

AP VALVAS 10 NOVEMBER 2005

Nieuwe wind uit Rotterdam René Smit, de nieuwe voorzitter van het college van bestuur, is vorige week aan de VU begonnen. Vijf Smit-kenners over zijn verleden. Wie is h\'] en wat kunnen we van hem verwachten? TEKST: PETER BREEDVELD Als René Smit ergens binnenkomt, is hij meteen heel erg aanwezig. Dat heeft met zijn aanzienlijke lengte te maken. "Hij is een van de weinigen die de reusachtige Duitse bondskanselier Helmut Kohl recht in de ogen konden kijken", herinnert zich de Rotterdamse wethouder Lucas Bolsius, een persoonlijke vriend van Smit. Maar die nadrukkelijke aanwezigheid is ook het gevolg van Smits energieke persoonlijkheid. "Als je veel met hem te maken hebt, kan hij ook wel eens vermoeiend zijn", bekent Mark Hendriks, faciliteitsmanager van Smits laatste werkgever, het Dordrechtse Albert Schweitzer ziekenhuis. "Waar hij het altijd weer vandaan haalt, weet ik niet", aldus Hendriks. "Hij slaagt er steeds weer in zijn omgeving enthousiast te maken, al zijn er ook altijd mensen die zeggen: 'Kan het een ietsje minder?'"

Grootste wapenfeit Het Albert Schweitzer Ziekenhuis is in 1999 onstaan uit een fusie tussen het Drechtsteden Ziekenhuis en het Merwede Ziekenhuis. Als voorzitter van de raad van bestuur van het ziekenhuis was Smit intensief betrokken bij de reorganisatie die met de fusie gepaard ging. Daarbij ging hij voortvarend te werk. "Hij is zijn tijd altijd ver vooruit, maar de kunst om zijn achterban mee te slepen verstaat hij minder goed", vertelt een medewerker van het ziekenhuis die niet met naam genoemd wil worden. "Investeren in mensen is niet zijn allersterkste kant." Leen Pijpers, voorzitter van het medisch stafbestuur van het ziekenhuis, wuift die kritiek weg. "Er zijn altijd mensen die er moeite mee hebben als je voor de troepen uitioopt." Voor Pijpers is Smit vooral de man die de handen op elkaar heeft gekregen voor een groot medisch sportpark, te verrijzen aan de overkant van het ziekenhuis. Daar worden sport en preventieve gezondheidszorg gecombineerd. "Wat mij betreft wordt dat sportpark Smits grootste wapenfeit", stelt Pijpers. Van 1990 tot 1996 was Smit havenwethouder in Rotterdam. Hij maakte deel uit van het college van burgemeester en wethouders van Bram Peper, dat onder vuur zou komen te liggen vanwege de bonnetjesaffaire. Rotterdamse bestuurders. Peper voorop, maak-

ten op kosten van de gemeente reizen met familie en vrienden, zonder later bonnetjes ter verantwoording te kunnen overleggen. Er kwam een Commissie tot Onderzoek van de Rekening (COR) die het gedrag van Peper en zijn wethouders kritisch tegen het licht hield. Ook Smit werd genoemd omdat hij 'met een vriend' was wezen skiën. "Die vriend was ik toevallig", zegt Lucas Bolsius. "Dat steeds wordt gesuggereerd dat Smit op kosten van de gemeente vakantie heeft gevierd, is heel vervelend. Wij zijn samen in Geneve wezen skiën, maar aan het eind van die vakantie moest René voor de gemeente door naar twee Duitse steden. De COR snapte dat kennelijk niet en daarom vind ik dat die commissie heel wat is te verwijten. Ik twijfel geen moment aan Rene's integriteit. Je weet wat je aan hem hebt."

Beschadigd Smit zelf was zeer aangedaan door de conclusies in het COR-rapport. Geëmotioneerd verklaarde hij in het NOS Journaal dat het rapport niet deugde omdat hij wel degelijk

'Er zijn altijd mensen die er moeite mee hebben als je voor de troepen uitloopt' voor de gemeente op reis was geweest. Hij voelde zich zeer beschadigd door de affaire. Theo Comelissen, firactievoorzitter van de Rotterdamse Socialistische Partij, noemt zijn reactie 'slecht toneelspel'. "Hij wist lang van tevoren wat er in dat rapport stond. Samen met een paar andere wethouders heeft hij zich heel lang verzet tegen ons onderzoek. In mijn ogen is dat pure obstructie." Comelissen lijkt wel begrip te hebben voor het declaratiegedrag van Smit. "Onder Bram Peper bestond een informele sfeer van 'we vertrouwen elkaar'. Daardoor werd er niet tot in detail verantwoording afgelegd over het gebruik van de gemeentelijke creditcard." De affaire speelde echter jaren nadat Smit al was afgetreden als wethouder. Reden daarvoor was de mislukking van de Rotterdamse stadsprovincie waar hij zich sterk voor had gemaakt. "Daar stond hij voor en toen dat mislukte, vond hij dat hij moest aftreden", aldus Bolsius. Volgens hem is Smit wat dat betreft "een echte Rotterdammer". Comelissen heeft zich er toen over verbaasd. "Volgens mij speelden er destijds andere zaken, maar dat kan Smit beter zelfvertellen." Er zijn meer Rotterdamse politici die hetzelfde suggereren, dat de chaos bij de gemeentelijke belastingen ermee te maken had. Maar Ruud

Middelkoop, die indertijd als PvdA-raadslid in de commissie-Financien zat, wuift die suggesties weg. "Het is ook niet heel gek dat Smit zo'n verregaande consequentie trok uit het mislukken van de stadsprovincie. De politieke nederlaag was vrij dramatisch: bij het raadplegend referendum daarover stemde maar liefst 85 procent tegen." "Smit werd directeur-generaal openbare orde en veiligheid bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, en ook dat verraste iedereen in politiek Rotterdam", vertelt Comelissen. "We dachten dat hij wel staatssecretaris zou worden. Misschien heeft hij bewust de luwte opgezocht." Nog iets over de mens Smit. Niet alleen zijn standvastigheid, ook zijn humor is Rotterdams, meent Bolsius. "Ik heb wat met hem afgelachen. Op een sinterklaasfeest speelde ik voor Sinterklaas, toen ging hij me steeds uitdagen om me aan het lachen te krijgen." "Er was een keer bij me ingebroken, en dat hakt er echt in", vertelt Mark Hendriks. "Het gevoel dat er een vreemde in jouw huis is geweest, ik was daar ondersteboven van." Het was Smit die hem toen een boeket bloemen liet bezorgen, wat Hendriks nooit meer is vergeten. "Dus oog voor de mensen om hem heen heeft hij wel degelijk."

Cv Geboren: 5 maart 1959, Alkmaar Burgerlijke staat: gehuwd, vijf kinderen OPLEIDING 1977: atheneum-B, Papendrecht 1986: economie, Erasmus Universiteit, Rotterdam LOOPBAAN 1984-1989: financieel-economisch medewerker, katholieke vereniging van liejaardenoorden, Leidschendam 1989-1990: financieel-economisch medewerker, ministerie VROM 1986-1990: lid gemeenteraad voor het CDA, gemeente Rotterdam 1989-1990: fractievoorzitter CDA, gemeente Rotterdam 1990-1994: wethouder haven, personeels- en organisatiezaken en regiovorming, gemeente Rotterdam 1994-1996: wethouder haven en financiën, gemeente Rotterdam 1996-1999: directeur-generaal openbare orde en veiligheid, ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties 1999-2005: voorzitter raad van bestuur, Albert Schweitzer Ziekenhuis, Dordrecht

VU-symposium: Bijt niet de hand die je voedt

Grote geld bedreigt integriteit Universiteiten doen steeds meer betaald onderzoek in opdracht van bedrijven en de overheid. Hoe bewaak je de integriteit van de wetenschap? Die vraag stond afgelopen dinsdag centraal op een symposium. DIRK DE HOOG Zuiver wetenschappelijk onderzoek aan universiteiten en toegepast onderzoek in opdracht van bedrijven moeten strikt gescheiden blijven, vindt de Amerikaanse hoogleraar Sheldon Krimsky. Zijn boek Science and the Private Interest was aanleiding voor een symposium van het Blaise Pascal Instituut aan de VU onder de titel Bijt niet de hand die je

voedt, waar Krimsky optrad als gastspreker. Hij stelde onder meer dat wetenschappers die betaald worden door de farmaceutische industrie eerder geneigd zijn positief te oordelen over effecten van nieuwe geneesmiddelen dan onafhankelijke onderzoekers. Inmiddels is ook tot Nederland doorgedrongen dat opdrachtgevers onderzoek kunnen bemvloeden. Vorige week kwam de Koninklijke Academie van Wetenschappen met een richdijn waaraan contractonderzoek moet voldoen. Zo moeten resultaten van onderzoek vrijelijk gepubliceerd kurmen worden. Hoogleraar bestuurskunde Leo Huberts zei tijdens het symposium het volledig eens te zijn met het opstellen van een integriteitsrichdijn voor onderzoekers. Zijn eigen afdeling heeft

dat al gedaan. "Als we niet vrij kunnen publiceren, nemen we de opdracht niet aan." Hij is het met Krimsky eens dat universiteiten moeten nadenken waar ze zich mee bezig willen houden, want de wetenschappelijke integriteit moet voorop staan.

Ivoren t o r e n Maar volgens Huberts betekent dit niet dat je geen betaalde opdrachten kunt aannemen. "Waar het om gaat is dat je als onderzoeksgroep zelf bepaalt wat je wilt onderzoeken. Als een betaalde opdracht daar binnen past en je kunt het op jouw voorwaarden doen, is er geen probleem. Maar je moet de lat wel hoog leggen. De universiteit is duidelijk iets anders dan een organisatieadviesbureau."

Zijn collega hoogleraar politie- en veiligheidsstudies Hans Boutellier verweet Huberts te veel in een ivoren toren te willen leven. "In de maatschappij is grote behoefte aan verschillende vormen van kennis, niet alleen aan academische wetenschap. Beleidsmakers hebben informatie nodig om beslissingen te nemen en allerlei professionals komen in de praktijk problemen tegen waar wetenschappers geen antwoorden op geven. Als je als universiteit niet aan die kennisbehoefte voldoet, gaat het onderzoeksgeld naar andere instellingen toe. Zoals naar het hoger beroepsonderwijs dat onderzoeksgeld opeist." Boutellier wil natuurlijk geen afbreuk doen aan de noodzaak van wetenschappelijke onafhankelijkheid en integriteit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen