Ad Valvas 2005-2006 - pagina 76

PAGINA 4

M E N S E N

AP VALVAS 29 SEPTEMBER 2005

>Dick Ondertussen op het witte doek Brandstapel Van religie heb ik geen verstand. Ik behoor tot de mensen die, zoals hoogleraar Jan Jacob van Dijk het m Ad Valvas netjes omschrijft, "weinig gemeen hebben met de christelijke inspiratiebron". Dus als de decaan van Godgeleerdheid Van de Beek zich de motivatie van ene Osama Bm Laden goed kan voorstellen, IS mijn verbazing niet van bijbelse, maar van menselijke aard. En als een mtemationale commissie oordeelt dat theologie aan de VU tot de wereldtop behoort, ben ik als rechtgeaard VU-medewerker een beetje trots, maar roep ik niet halleluja. Bij de aanbevelingen van die commissie heb ik als leek overigens wel wat vragen. Hoe bedoelen ze de opmerking dat VU-theologen zich met te veel onderwerpen bezighouden? Dat kun je lezen als een welgemeend 'schoenmaker blijf bij je leest', maar kan ook opgevat worden als waarschuwing om niet van het rechte pad af te wijken. En wat betekent de handige tip "studenten te werven die de staf niet uitputten vanwege taal- of cultuurbarrières"? Ik begrijp dat de commissie het met op pnjs zou stellen als heel Amsterdam-West aan de VU de islamopleidmg gaat volgen. De rijen moeten gesloten blijven, want het gevaar ligt overal op de loer. Neem nou de gothic-bewegmg. Ik dacht altijd dat gothics als kraaien geklede kinderen zijn die zich onooglijk opgemaakt hebben en naar monotone muziek luisteren. Ieder zijn of haar smaak. Maar de vorig jaar afgestudeerde VU-theoloog Richard Zevenbergen voert ze in zijn scriptie op als satanisten die bloed drinken, met het nazisme flirten en seksntuelen uitvoeren. Dat is nog wat anders dan een heupwiegende Elvis Presley. Volgens de inmiddels naar het veilige Brazilië uitgeweken Zevenbergen verkrachten gothics zijn christelijke geloof Het verhaal IS natuurlijk met nieuw: in de middeleeuwen en in het zeventiendeeeuwse Salem waren het de heksen, nu hebben we een moderne vanant. De oplossing ligt dan ook voor de hand: op de brandstapel ermee. Lijkt me, maar van religie heb ik geen verstand. Dick Roodenburg is publiciteitsmedewerker bij het Cultuurcentrum VU, Griffioen.

Liever op de trappen zitten dan de lezing van de beroemde Amerikaanse schrijver Samuel Shem missen. ...heeft John Carter het moeilijk tijdens zijn eerste dag als co-assistent. Niet alleen leidt zijn begeleider dokter Peter Benton hem in een veel te hoog tempo rond in het ziekenhuis, ook wordt hij alleengelaten bij een nietsvermoedende patiënt die een mfuus moet krijgen. Met veel moeite lukt het Carter om de naald in de ader van de man te knjgen. De patient reageert geschrokken op de mededeling dat hij geopereerd zal worden. "Geloof me", zegt Carter, "het ergste is achter de rug." De artsen en co-assistenten in de Amstelzaal in het VUmc liggen plat van het lachen bij deze scène uit de allereerste aflevering van de zeer populaire serie ER, over eerstehulpartsen in een ziekenhuis in Chicago. De beelden worden door psychiater Annette Boenink getoond bij haar lezing John Carter en het belang van hechten. Goed, ze heeft de serie er een beetje bij gesmokkeld, bij deze conferentie over literatuur en geneeskunde met als thema 'dokter worden'. Maar het is ontzettend herkenbaar, vertelt Bindie Bruijns (29), co-assistent in het VUmc. "Die eerste keer met het infuus heb ik

ook meegemaakt. Je weet met hoe je het moet aanpakken dus bluf je je er maar doorheen." De co-schappen waren voor haar een grote schok. "Jeetje, het ziekenhuis werkt echt zo, denk je dan. Het is confronterend dat dingen die je voor een patient wilt doen, soms door

'Jeetje, het ziekenhuis weriit echt zo' logistieke zaken niet kunnen." Die grote overgang van idealistische student naar dokter die weet hoe de wereld werkt, is de rode draad van de conferentie die op woensdag 21 september werd gehouden. Het verzet tegen het medische systeem is het thema van de Amerikaanse auteur Samuel Shem (pseudoniem van Steve Bergman), die een lezing houdt

over zijn boek The House of God. De roman, die verhaalt over Shems co-schappen in het Beth Israel ziekenhuis in Boston, is sinds de eerste druk in 1978 de bijbel van veel geneeskundestudenten. "Hoewel het in mijn geboortejaar is geschreven, is het heel herkenbaar", vertelt Lars Klieverik (27), onderzoeker in het AMC. "Het is zeker nog niet gedateerd. De hele rolverdeling in de medische wereld en de artsentypes in het boek kom je ook tegen tijdens je co-schappen. Het is een ontnuchterend boek en daarom zou iedere geneeskundestudent het moeten lezen." "Als je in het ziekenhuis loopt, denkt je soms dat je de enige bent die zich zo voelt", zegt Angela Carper (24), co-assistent in het VUmc. "De onzekerheid als je iets voor de eerste keer moet doen en er is niemand die je kan begeleiden bijvoorbeeld. Door boeken en films kom je erachter dat andere mensen hetzelfde meemaken. Uiteindelijk komt het altijd goed, maar je moet jezelf wel weten te redden." FLOOR BAL

>Nieuwe lichten In deze serie volgt Ad Valvas vier eerstejaars op de voet. Elke week peilen we de stemming van twee van hen. WELMOED VISSER

"Ik had laatst sjans met een homo", vertelt Maurice Küsters (20, Communicatie- en Informatiewetenschap) . "Op de dansvloer van de Melkweg kwam hij naar me toe om me een hand te geven. Ik dacht 'die is dronken' en vond het wel best. Maar toen wilde hij met me zoenen. Dat ging me toch wat te ver. Ik ben snel bier gaan halen. "En ik ben sinds kort aan de vitamines, omdat ik aldoor zo moe was. Van de combinatie van veel reizen, veel sporten en veel uitgaan, denk ik. Ik hoop dat dit helpt."

MARIJN ALDERS

"Ik heb het hele weekend gestudeerd", moppert Paulien Maat (19, Geneeskunde). "Ik had maandag mijn eerste toets, over huid en afweer. Ik ben bang dat ik hem niet goed gemaakt heb. Het was ook niet helemaal eerlijk, want de echte toets was veel moeilijker dan de oefentoets. Ik vmd mijn studie niet moeilijk, maar je moet wel veel leren. Meer dan ik tevoren had gedacht. Deze week heb ik gelukkig twee dagen vrij. Dan ga ik lekker shoppen, want ik heb eindelijk ook weer wat geld."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen