Ad Valvas 2005-2006 - pagina 489

AD VALVAS 18 MEI 2006

S T U D E N T E N / F I L O S O F I E

PAGINA 5

Solliciteren bij populaire werkgevers

Nine-to-five is passé

Welke eisen stellen de drie aantrekkelijkste werkgevers van Nederland aan sollicitanten? Oftewel hoe val je op als creatieve, flexibele teamspeler met internationale ambitie? TEKST: FLOOR BAL ILLUSTRATIE: NICO DEN DULK

Het eind van het studiejaar is de periode waarin veel (bijna-) afgestudeerden uitkijken naar een baan. Het zakenblad Incompany meldde vorig jaar dat Shell, Philips en KLM de aantrekkelijkste bedrijven zijn voor hoogopgeleide werknemers. Aan welke normen moeten sollicitanten daar voldoen? Een internationale oriëntatie is voor alledrie de bedrijven van groot belang. "Bij Shell werken mensen uit tachtig verschillende landen, van China tot Amerika. Je werkt vaak met andere nationaliteiten samen en je gaat regelmatig naar het buitenland. Dus je moet internationaal gericht zijn", aldus Shell-woordvoerder Chiel Seinen. "Veel reizen is niet voldoende om die internationale gerichtheid op je cv aan te tonen", vertelt Dirk van de Lagemaat, manager recruitment operations bij Philips. "Iedereen heeft tegenwoordig reizen als hobby. Op het strand liggen in Thailand, reizen door Australië en wandelen in Peru; dat doen alle studenten. Het is een leuk verhaal, nog beter is het om op je cv aan te geven wat je daar precies gedaan hebt. Al heb je maar één week vrijwilligerswerk gedaan; het is een manier om je te onderscheiden."

WiUie Wortel Flexibiliteit is de volgende belangrijke eis. " Working nineto-five waar Dolly Parton over zong, is voorbij", aldus Van de Lagemaat. "Als een afdeling van een bedrijf in China zit en een ander deel in de Verenigde Staten, dan moet je én 's ochtends vroeg én 's avonds laat telefoontjes plegen." Bart Koster, KLM-woordvoerder, zegt hetzelfde. "Bij KLM hebben we weinig mensen met een negentot-vijfinstelling nodig. Flexibiliteit is belangrijk." Bij Shell, KLM en Philips wordt bijna uitsluitend in teams gewerkt. Dat je met andere mensen kunt samenwerken, is een vereiste. "Een Willie Wortel die het liefst in een donker hoekje werkt, maakt bij Philips geen kans", vertelt Van de Lagemaat.

Filosoof Allard den Duik begint aardig in te burgeren in New York. Een vierde column naar aanleiding van zijn transAtlantische promotieonderzoek.

'Tot je pensioen blijven, is het verkeerde soort loyaliteit' Bij KLM moeten kandidaten daarom een dienstverlenende instelling hebben. "Dienstverlening draait om goede communicatie en omgang met klanten én collega's." Ervaring in de horeca is dus een voordeel als je daar solliciteert? "Dat kan, maar als je vlieger wilt worden, is het juist niet voordelig als je elke nacht tot vier uur in de kroeg hebt gezeten", aldus Koster. Bestuurswerk bij een studentenvereniging of studievereniging is een traditionele wijze om op je cv te laten zien dat je goed in teams werkt. "Je hoeft niet per se bestuurswerk gedaan te hebben, als je maar aantoont dat je kunt samenwerken", zegt Seinen.

Geen plakkers Er zijn ook verschillen. Philips en Shell bieden nog de mogelijkheid om binnen het bedrijf carrière te maken. KLM wil juist geen plakkers. Koster: "Dat je het bedrijf binnenkomt en pas bij je pensioen weggaat, dat kan niet meer. Dat is het verkeerde soort loyaliteit. We hechten niet aan mensen die alleen de gebaande paden betreden, we hechten meer aan eigen creativiteit en verantwoordelijkheid." De drie bedrijven zoeken vooral afgestudeerden met een economische of technische studie. Maar er zijn ook functies waar je met een andere achtergrond een kans maakt. "We hebben bijvoorbeeld kunsthistorici in het bedrijf werken", vertelt Seinen van Shell. "Maar een historicus komt natuurlijk niet aan de bak als geoloog."

Vergeet het maar als je. Mooie cijferlijsten en bestuurswerlt garanderen niet altijd een baan. Wetenschappelijk onderaoek bewijst dat je met de volgende kenmerken minder kans op een baan hebt:

... leiijk bent Niet de mooiste thuis? Volgens verschillende wetenschappelijke onderzoeken maak je dan minder kans om aangenomen te worden dan iemand met een fraai uiterlijk. Mannelijke werkgevers nemen eerder mooie dan lelijke vrouwen aan. Vrouwen nemen wel vaker knappe mannen aan, maar een mooie vrouw maakt bij hen juist minder kans. Dat blijkt uit onderzoek van de Groningse promovendus Marc Luxen uit 2004. Er is hoop voor onaantrekkelijke vrouwen: wanneer ze op een typisch mannelijke baan solliciteren, worden zij eerder geschikt bevonden dan mooiere mannen.

... en te ó\W Word je al dik van een glaasje water of heb je zware botten? Daar hebben werkgevers geen boodschap aan. Website Personnel Today publiceerde een onderzoek onder tweeduizend Engelse human resource managers. Hieruit blijkt dat 93 procent bij gelijke geschiktheid de voorkeur geeft aan een kandidaat met een gemiddeld gewicht. Eenderde van de ondervraagden vindt obesitas (vetzucht) een valide, medische reden om iemand niet aan te nemen

... of een Ideine man Kleine mannen hebben pech. Uit een onderzoek blijkt dat recruiters bij twee gelijkwaardige cv's in 72 procent van de gevallen de langere man aannemen. Bovendien verdienen lange mannen meer dan kleine. Lengte speelt bij vrouwen geen rol.

... en nog alioclitoon ook Met een niet-Nederlands klinkende achternaam zul je meer je best moeten doen. Autochtonen hebben bij een open sollicitatie een twee keer zo grote kans om ui^enodigd te worden voor een gesprek. Bovendien wil een kwart van de mkb-bedrijven (midden- en kleinbedrijf) geen allochtonen aannemen, blijkt uit een onderzoek van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vooral Marokkanen krijgen bij hen geen kans.

Illegaal en paranoïde Ik sta op de metro te wachten. Het is tien uur 's avonds en in de Upper East Side valt weinig meer te beleven. Ik kom net van een lezing van schrijfster Nicole Krauss. Op het perron hebben twee vrouwen kleden neergelegd waarop zij razendsnel hun handelswaar uitstallen. Het zijn allemaal dvd's, illegale kopieën van films die hier nog maar net, of nog niet eens in de bioscoop draaien. De twee ondernemende dames hebben dit duidelijk vaker gedaan want al snel liggen er tientallen, misschien wel honderden dvd-hoezen. De verkoop van dit soort 'illegale' goederen is hier overal. Toch verbaast het me elke keer weer als ik zie hoe open en bloot het gaat. En om de een of andere reden vallen de dvd's me het meest op. Niet dat ik tegen het kopiëren op zich ben: dat is namelijk een logische reactie op de enorme hoeveelheid consumptiegoederen die op ons wordt afgevuurd. Goedkope imitaties van dure merktassen en -zonnebrillen, dat kan ik wel begrijpen, maar dvd's? Films die stiekem in de bioscoop met een videocamera zijn opgenomen? Opnames,

compleet met bioscoopbezoekers die door het beeld van je 'home cinema' heenlopen, en die je vijf dollar kosten, terwijl een bioscoopkaartje tien, en de officiële dvd over drie maanden vijftien dollar kost. Het idee is gewoon een beetje pauperig, alsof je nep-Dr. Oetker-diepvriespizza's gaat kopen van een louche mannetje in de steeg achter de supermarkt. En met al die politieagenten die hier op straat rondlopen? Ik besluit niet te lang te blijven kijken. Straks telt het staren naar illegaal koopwaar hier reeds als heling. Misschien is dit het juiste moment om mijn angst voor Amerikaanse gezagsdragers, van wat voor soort dan ook, te onthullen. Of het nou politieagenten, douanebeambten of verkeersregelaars zijn, ze geven me allemaal het gevoel dat iedereen (maar vooral ik) voortdurend verdacht is. Dat ze me zullen arresteren en het land uit zullen zetten als ze me zien oversteken bij rood licht. In het vliegtuig hiernaartoe kon ik maar aan één ding denken: straks laten ze me het land niet in! (Misschien zijn ze erachter gekomen dat ik vroeger bij de

Olympische Spelen altijd voor de Sovjet-Unie was.) En ook vanavond weer, voorafgaand aan de lezing, toen er werd omgeroepen dat geluidsopnames tijdens het plenaire gedeelte ten strengste verboden waren: ik had mijn dictafoon op zak en voelde het eerste angstzweet reeds opwellen. De metro rijdt het station binnen en ik stap in. Tegenover me zit een vrouw van rond de tachtig, verschrompeld en half kaal. Haar mond speelt wat met haar kunstgebit. Haar hand verdwijnt in haar tas en grijpt wat rond als in een grabbelton. Ze vindt wat ze zocht en als ze het tevoorschijn tovert, zie ik dat het een dvd is van de nieuwe Disney-film The Wild. Trots bekijkt ze haar aankoop. Een grote, donkere man naast haar zegt: 'It's good. I've seen it. You 'Il love it.' De oude vrouw knikt en glundert. Ik had de man zo voor een undercoveragent aangezien. Paranoia is een typisch Amerikaans verschijnsel. Ik begin in te burgeren. De volgende aflevering verschijnt op 1 juni. Meer informatie: www.allardclendulk.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen