Ad Valvas 2005-2006 - pagina 542

PAGINA 1 0

die programma's altijd een tijdhandicap hebben, maar er wordt weinig ruimte gecreëerd voor mensen die echt iets inhoudelijks te melden hebben. Dat zie je trouwens ook vaak bij bestuurders en bij de minister. Laat me dan liever als Paul Rosenmöller met iemand optrekken, gaan wandelen, vragen: wat beweegt je? Iets doen met elkaar stimuleert de interactie. Dan heb je meer kans dat er wat uitkomt. Dat oppervlakkige gehakketak in tv-programma's móét af en toe. Ik moet ook wel eens publiekelijk in een debat de show stelen, laten zien dat de rector van de VU er was. Maar dat is een rol. In wezen gaat het me erom dat je de verschillende meningen en achtergronden naar voren laat komen." Voelde u zich niet af en toe geremd op de VU? U hebt de laatste jaren toch wel eens dingen gezegd die volgens medebestuurders niet zo opportuun waren... "Nou, ik realiseer me dat ik wel eens vooroploop. Ik weet dat ik mijn ideeën moet delen met de rest van het bestuur, en ze soms beter eerst in de week kan leggen. Daar kan ik soms Ad Valvas voor gebruiken, soms een tv-programma. Maar de meeste ideeën die ik de afgelopen tien jaar heb geopperd, zijn - met vertraging - wel gerealiseerd. Ik heb geleerd af en toe een klap op de kop te krijgen. Een voorbeeld. Tien jaar geleden heb ik al gezegd: maak van deze campus nou een fantastisch ontmoetingsplein. Dat vond men onzin. Ik zei: 'Je moet miljoenen in ons onderwijs stoppen om van een 7,5 een 8- te maken. Je kunt beter maximaal één ton hier in het plein stoppen, dan heb je veel meer uitstraling.' N u gaat het er dan eindelijk van komen. "Dat geldt ook voor ons nieuwe roeicentrum aan de Bosbaan. Daar heeft de universiteit zich de laatste twee jaar fantastisch voor ingezet, maar daarvoor ging het allemaal maar moeizaam. Moest dat nou allemaal? Ja dat moest, dat was een stukje uitstraling. Zuidas, kijk eens hoe sportief we zijn, zie dat we ook andere kwaliteiten hebben. Fantastisch. N u komen ze er als vliegen op af: er gaat een Griffioen op komen, er moet een vlag op... D a n kan ik me opwinden

nooit meer een voltijdfunctie aannemen. "Er zijn genoeg andere nuttige dingen te doen. Ik heb altijd nogal wat vrijwilligerswerk gedaan - behalve het kerkblad en de trimclub ben ik nog voorzitter van twee stichtingen, ik zit in een schoolbestuur, in de commissie Topsport Amsterdam - maar altijd met te weinig tijd. Zo ben ik voorzitter van de Bavo Stichting. Die geeft ook geld aan de VU, heeft hier een leerstoel op gebied van ouderen, zorg en huisvesting. Laatst organiseerde de stichting een congres. Dat open ik dan in tien minuten en dan rijd ik weer weg. Druk. Het ging die middag nota bene over levenskunst, ik had het fantastisch gevonden om erbij te zijn. "Natuurlijk heb ik al aanbiedingen gehad, maar ik wil niet meer in een keurslijf Mijn echtgenote zegt altijd: 'stel, aan het eind van het leven sta je bij de hemelpoort' - je moet dan natuurlijk wel een beetje in de hemel geloven - 'en Petrus of Christus vraagt: wat heb je gedaan? En je zegt: nou, gewerkt, gewerkt, gewerkt... D a n zal hij zeggen: dan ben je wel dom bezig geweest, meneer. Ik weet eigenlijk niet of ik je wel wil accepteren in onze nieuwe wereld'." Wat wil hij dan horen? "Dat we meer tijd besteden aan andere dingen, aan andere mensen. Nou, dat mag mij niet overkomen, zo'n vraag, ha! Dan kom je de hemel niet in, heb je voor niks gewerkt."

Nog één dan. Kapitein op de Zonnebloem "Dat lijkt me nou wél leuk. Ik houd van water, van een beetje leidinggeven, en ik vind het prachtig om mensen te laten genieten. Ze uit de verf laten komen. Een weekje per zomer? O, dat zou echt leuk zijn."

De laatste. Gastouder U hebt vast weinig van uw dochters meegemaakt met dat harde werken. Zou een dagje per week gastouder spelen, voor kinderen

Vrije jongeren De functie van rector schept als vanzelf afstand, concludeert Sminia, of je dat nu wilt of niet. Maar hij houdt de drempel liefst zo laag mogelijk. "Niet dat studenten er nog veel last van hebben. Dat is zo anders dan twintig jaar geleden. Ze sturen me nu e-mailIjes, lopen binnen - ze zijn veel vrijer en directer, durven veel meer met je te bespreken. Pas heb ik weer met wat besturen van studentenverenigingen gegeten. Tijdens zo'n dinertje praten we over hun vereniging, de universiteit, maar ook over hun eigen studie en omstandigheden. Dan legt iemand open en bloot op tafel dat hij moeite heeft met zijn studie, of twijfelt of hij de goeie keus heeft gemaakt. Een ander heeft het juist heel goed ui^erekend. Die zegt: 'Ik ga voor internationaal recht, ik wil later rjjk worden, maar daarvoor is het belangrijk dat ik ook de andere kant van de wereld zie, dus na mijn afstuderen ga ik bjj Amnesty werken. Tot mijn dertigste wil ik investeren, iets voor mensen doen, maar daarna moet ik toch wel iets van dat grote geld zien.' Ze durven mij ook veel te vragen: 'Had u een duidelijk carrièreplan? Was u een slimme student?'"

over het feit dat men niet meteen de eerste keer het licht ziet, maar daar leer je wel mee te leven."

Wilt u nog wel een beroepsswitch maken? "Ha. Ik heb één wens, en dat is iets meer vrije tijd. Twintig van de veertig jaar dat ik aan de VU werk waren zware bestuursjaren; negen hier en ruim elf binnen de medische faculteit. Op 31 augustus 1997 was ik nog decaan en de volgende dag was ik rector. Nooit een sabbatical gehad, geen weekend, geen weekje. Vorige week, om een voorbeeld te geven, had ik vijf keer een diner. Zeven uur 's ochtends weg, en om elf uur 's avonds weer thuis. Uiteindelijk kan dat niet meer de bedoeling van het leven zijn. Ik zal dus

'Ik heb geleerd af en toe een klap op de kop te krijgen ^

van andere drukke ouders, een gek idee zijn? Misschien wat inhalen? "Nou kijk, voor de twee kleinzoons zijn we al regelmatig en met veel plezier gastouders. Trouwens, de eigen dochters zijn niets tekort gekomen. Ik had altijd een gulden stelregel: de weekenden vrijhouden voor de kinderen. Oké, dat staat de laatste jaren wel onder druk. En vroeger reed ik ook altijd voor het eten naar huis in Haarlem - dat kon nog met het verkeer van toen. 's Avonds ging ik dan terug naar de VU. Mijn kinderen hebben nooit gezegd: 'je was er nooit' - nee echt niet."

Directeur van een transplantatiekliniek Die kunnen we nu zeker wel skippen? "Jaja, heel boeiend werk, dat moet allemaal gebeuren... Ach, ik wil in ieder geval niets belangrijks worden. Ik hoef niet publiek te scoren. Ik hecht niet aan status. Waar ik echt aan hecht is mijn secretaresse, maar dat komt door haar karakter, en haar input. Maar dat ik iemand bén in Nederland - ik mag de koningin een hand geven - die rol spéél ik. Als ik die morgen niet meer speel, mis ik het niet."

Levensloop Geboren 23 februari 1946, Amsterdam Opleiding: 1958-1963: hbs-b, Christelijk Lyceum West, Amsterdam 1963-1970: medische biologie aan de VU (doctoraal cum laude) 1975: promotie Werk: 1967-1980: studentassistent, promotiemedewerker, wetenschappelijk (hoofd)medewerker aan de faculteit Biologie 1975-1978: ab-actis bestuur faculteit Biologie 1979-1980: lid universiteitsraad 1980-1999: hoogleraar histologie, celbiologie en immunologie aan de faculteit Geneeskunde 1987-1992: vice-decaan Geneeskunde 1992-1997: decaan Geneeskunde, tevens wetenschappelijk directeur van het onderzoeksinstituut Immunologie en Ontstekingsprocessen 1994-1997: supervisor (tevens docent) onderwijssamenwerking met de faculteit der Geneeskunde van de Gadjah Maha ülniversiteit, Yogyakarta, Indonesië 1995-1997: voorzitter landelijke Stichting Onderwijskundige en Didactische Ontwikkeling en Scholing van personen werkzaam in het gezondheids(zorg)-onderwijs 1996-1998: projectverantwoordelijke MScbiotechnologieproject Universiteit van Zimbabwe (samenwerking VU-Zimbabwe) 1997 - nu: rector magnificus Nevenactiviteiten: - lid raad van toezicht Multiple Sclerose-Centrum - lid Platform IGT en Onderwijs Stichting SURF - commissaris Stichting Topsport Amsterdam - voorzitter BAVO Stichting (ouderen en huisvesting) - voorzitter Pieter van Foreeststichting (geneeskunde en geschiedenis) - voorzitter nationale commissie sectorplan Natuurwetenschappen in het wetenschappelijk onderwijs - voorzitter OCW-adviescommissie Technologie, Zorg en Opleidingen - voorzitter Stichting Amsterdam New Media Institute (ANMI) - lid OCW-profielcommissie NT/NG in het voorbereidend onderwijs

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen