Ad Valvas 2005-2006 - pagina 288

PAGINA 4

>Dick

M E N S E N

AP VALVAS 2 FEBRUARI 2006

Ondertussen in het Tropenmuseum...

Catalogus Omdat waarschijnlijk niet de hele VU naar het filmfestival van Rotterdam gaat, ben ik voor u een kijkje gaan nemen. Beste lezers: het belooft weer een fraai filmjaar te worden. Twee tips: het Nederlandse juweeltje Langer Licht (alleen al vanwege de prachtige schets van een aantal bewoners van Amsterdam-Noord) en de Australische hit Look Both Ways (alleen al vanwege verrassende animaties tussen de gespeelde scènes door). Laat u verder mets wijsmaken: Cache van Michael Haneke is een prima film, maar door het onbevredigende einde niet het absolute meesterwerk dat de publiciteit er van maakt. De Japanse film Heart, Beating in the Dark IS geniaal van opzet, maar komt in de uitwerking met volledig uit de verf. Een acteur die spijt krijgt van de daden van zijn personage m een film van ruim twintig jaar geleden, daar hoef je bij John Travolta niet om te komen. Verder koester ik de catalogus van het festival. Ruim 400 pagina's filmbeschrijvmgen, met registers op regisseur, film en land. Daar houd ik van. Alsof je een reisgids doorbladert, of een antropologische studie van vreemde volken. Brazilië, China, Italië, Turkije en de Verenigde Staten, maar ook minder voor de hand liggende filmlanden als IJsland, Congo, Libanon en Kazachstan. Welkom in de wereld. Zodra ik namelijk de beschnjving van een land lees, heb ik mijn spullen al gepakt. In Laos ben ik nog nooit geweest, maar uit de Travel Survival Kit weet ik precies hoe je met de bus van de hoofdstad Vientane naar de tempelstad Luang Prabang komt. Zo raak ik lezend in de Rotterdamse catalogus verzeild in een wereld van homoseksuele cowboys, Iraanse drugsverslaafden, Zuid-Koreaanse zelfmoordenaars, Indonesische gangsters, Duitse travestieten, Cubaanse musici, Mexicaanse kindermoordenaars en Thaise gelukszoekers. Het liefst zou ik mijn baan opzeggen om de komende jaren al die films echt te gaan zien en al die stammen echt te bezoeken. Maar Willem Elsschot schreef al: tussen droom en werkelijkheid staan praktische bezwaren. Voorlopig houd ik het bij een werelduitje Rotterdam. Dick Roodenburg is pubhciteitsmedewerker bij het Cultuurcentrum VU, Griffioen.

>Nieuwe lichten In deze serie volgt Ad Valvas vier eerstejaars op de voet. Elke week peilen we de stemming van twee van hen. Deze keer zijn we ook benieuwd hoe het met exVU'er Maurice Küsters gaat. WELMOED VISSER

CHRISTIAAN KROUWELS

Symposiumvoorzitter Bas Haring (derde van links): 'Promoveren is je eigen weg naar een hoogtepunt' ... blijken jonge onderzoeker het moeilijk te hebben met hun toekomst. "Ik ben 36 en wil ook wel eens een gezinnetje stichten. Daar heb je wel bepaalde zekerheden voor nodig", zegt Mathijs Bergman, postdoc aan de Erasmus Universiteit en gepromoveerd bij het VU medisch centrum. Maar Maria van der Hoeven heeft geen tijd om de klachten aan te horen. De minister moet dringend naar de Tweede Kamer om vragen te beantwoorden. Ze neemt vlug het rapport 'Loopbanen in de Wetenschap' van het Promovendi Netwerk Nederland en het Landelijk Postdoc Platform in ontvangst. Dan snelt ze de zaal in het Tropenmuseum uit. De voorzitter van het promovendi-platform Derek Jan Fikkers staat wat bedremmeld achter de katheder. "Ik hoop met dat ik tegen een blinde muur aanpraat", verontschuldigt hij zich. Zo te zien heeft hij voor de gelegenheid een nieuwe zalmkleurige stropdas gekocht. Na een kwartier maakt symposiumvoorzitter Bas Haring een einde aan het taaie betoog. "Als ik het goed begrijp, hebben promovendi een verkeerde verwachting van hun toekomst. Ze hopen allemaal hoogleraar te worden", concludeert de wetenschapper, publicist en televisiepresentator. "Ik ben blij dat ik nooit postdoc ben geweest", ont-

"Ik heb vijfentwintig bakkers en maaltijdbezorgers gebeld", vertelt Lizeth Sloot (18, medische natuurwetenschappen), "uiteindelijk waren er drie die ons wel wilden sponsoren. Het was niet zo leuk om te doen, omdat veel nogal onaardig reageerden. Ze gooiden de hoorn erop, werden boos. Maar die drie sponsoren nu ons jaarboek. Ik zit in de redactie en omdat ik nu een vrije week had vanwege de tentamens, was het een goed moment om het te doen. Mijn tentamen heb ik vrijdag, stereochemie. Ik begin morgen echt met studeren. Ik hoop dat dat niet te laat is."

hult Haring. Jacqueline Kruse, hoogzwanger, is ook niet zo blij dat ze nu al voor de vierde keer postdoc is bij het Nederlands Kanker Instituut. "Ik ben nu achtendertig en hobbel van de ene tijdelijke aanstelling naar de andere. Ik heb toch maar besloten zwanger te worden. Je kunt het niet eeuwig uitstellen en deze beval-

'Je kunt Je bevalling niet eeuwig uitstellen' ling is vast een stuk makkelijker dan die van mijn proefschrift." De op het oog enige allochtoon in de zaal Deborah Alfarez (30) is nog niet bezig met familieplanning. "Ik moet eerst aan de UvA promoveren in de neurobiologie. Dan zien we wel verder." Aparte subsidies voor allochtone onderzoekers vindt ze onzin. "Als je eenmaal

de universiteit hebt gehaald, moet je het op eigen kracht kunnen." Ze is wel voor positieve discriminatie van vrouwen. "Die hebben het echt moeilijk in de wetenschap, want zij moeten in de praktijk ook voor de kinderen zorgen." Daar maakt de Leidse psychologe Marijke Leliveld (25), net toegetreden tot het bestuur van het promovendi-netwerk, zich nog helemaal niet druk om. "Mijn probleem is wat ik na mijn promotie ga doen. Maar een op de tien promovendi vindt een baan in de wetenschap en voor het bedrijfsleven is een promotie helemaal niet belangrijk." Daarom pleit E r win George (26), promovendus bij het VU medisch centrum, voor meer aandacht voor de promovendus. "De promotie moet niet een klusje voor de hoogleraar zijn, maar een leertraject voor de promovendus zelf. Vergelijk het met een traineeship in het bedrijfsleven." Hij wil geen postdoc worden. "Ik ben getrouwd en heb geen zin in een onzeker bestaan." Haring heeft nog enkele stichtende woorden ter afsluiting. "Promoveren doe je voor jezelf. Het is je eigen weg naar een hoogtepunt. Daar kun je in je privé-leven ook nog het nodige aan hebben." DIRK DE HOOG

"Ik heb een kamer gevonden in Utrecht", vertelt Maurice Küsters (20, communicatiekunde in Utrecht), "ik woon niet meer bij mijn moeder, maar met twee vrienden in een flat. Ik ben hier nog niet begonnen met de studie want mijn verstandskiezen zijn net getrokken. Maar ik heb er wel zin in: het niveau hier is hoger dan in Groningen of aan de VU. Ik heb lang zitten dubben of ik naar Groningen of naar Utrecht moest en een voor- en nadelenlijstje gemaakt. Maar je zult het niet geloven: Groningen kreeg 291 punten en Utrecht ook. Toch denk ik dat ik de goede keus heb gemaakt."

ts \

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen