Ad Valvas 2005-2006 - pagina 369

AP VALVAS 16 MAART 2006

S T U D E N T E N

PAGINA 5

Groepswerk

Zonder zweten een acht Een groepsgenoot die niet komt opdagen bij een presentatie, maar wel een hoog cijfer krijgt. Een 'paper' die buiten jouw schuld te laat wordt ingeleverd. Het hardnekkige nadeel van werkgroepen: meelifters. TEKST: FLOOR BAL ILLUSTRATIE: NICO DEN DULK

In een werkgroepje aan een project werken kan heel gezellig en leerzaam zijn. Maar in sommige gevallen heeft de ene student er meer voordeel van dan de andere. Vooral wanneer er een gezamenlijk cijfer wordt gegeven, liften luie studenten mee op het harde werken van hun medestudenten. "Meeliften komt óf heel vaak voor óf ik zit net telkens in beroerde groepjes", moppert een derdejaars studente gezondheidswetenschappen. "Vorig jaar zat ik met twaalf mensen in een werkgroep die een presentatie moest houden. Toen we de conclusies tijdens een hoorcollege moesten presenteren, was de vraag wie dat ging doen. Ik keek over mijn schouder en zag dat opeens vier mensen weg waren. Dus kwam het werk weer neer op diegenen die tijdens de voorbereiding ook al het meest hadden gedaan. Het beroerdste was wel dat we een participatiecijfer kregen en dat iedereen een zeven kreeg. Terwijl een aantal mensen echt duidelijk minder had gedaan. Dat is toch niet de bedoeling van participatiecijfers?" Ook Thomas den Haan (21), tweedejaars economie, heeft ervoor gezorgd dat een medestudente onverdiend een hoog cijfer kreeg. "We zaten vorig jaar met zijn drieën in een werkgroep. Op de dag van onze presentatie hadden we afgesproken om alles nog eens door te nemen. Maar een studente kwam gewoon niet opdagen. Ik heb haar gebeld en ge-sms't, maar ze liet niets van zich horen. Dus daar stond we met zijn tweeën. We hebben haar deel ook maar snel in elkaar gezet. De docent

dacht dat ze ziek was, maar ik wist dat ze de avond daarvoor een feestje had gehad. Uiteindelijk kregen we een acht. Natuurlijk had ze wel aan de bijbehorende paper gewerkt, maar ik was wel pissig."

Lieve vrede Weinig studenten maken ruzie met de werkgroeppartner die het laat afweten. "Je wilt toch de vrede bewaren. Je weet nooit wanneer je weer met iemand moet samenwerken. Dan kun je wel heisa trappen, maar dat heeft niet altijd het gewenste resultaat", aldus de studente gezondheidswetenschappen. De meeliftende student komt soms gewoon met niets doen weg omdat de anderen in het groepje hun eigen cijfer veilig willen stellen. Caroline Meelker (25), masterstudent bedrijfswetenschappen. "Dan komt het erop neer dat jij 's nachts vlak voor de deadline zit te typen omdat iemand niets gedaan heeft. Dus doe je het zelf maar omdat anders ook jouw cijfer lager wordt." Er is nog een andere reden om niet al te hard op te treden tegen meeliftende studenten. "De ene keer heeft iemand anders voordeel van je werk, de andere keer ben je zelf de meelifter", zegt Meelker. "Zelf heb ik het ook eens gedaan", bekent Marlies Zegelaar (22), zesdejaars communicatie- en informatiewetenschappen. "Samen met twee vriendinnen moest ik een vervelend werkstuk over statistiek maken. Mijn ene vriendin en ik snapten er helemaal niets van. Toen heeft mijn andere

vriendin op een gegeven moment gezegd dat zij het zou doen. Maar het was in overleg, dat scheelde. We lieten haar niet zomaar zitten. Ik kan me wel herinneren dat ze helemaal gestrest en geïrriteerd achter de computer zat en mopperde dat ze alles alleen moest doen. Dat was voor haar heel vervelend. Maar het is goed gekomen hoor."

Niet meedenken Volgens Valentijn Mees (23), derdejaars bedrijfskunde, zijn er twee soorten meelifters. De mensen die weinig tot niets doen en diegenen die meewerken maar niet meedenken. "Als je niet meedenkt over het project, alleen doet wat je gezegd wordt en alleen ja en amen zegt, dan ben je ook niet productief. Dan maak je gebruik van het werk van iemand anders. Je merkt meteen in een groepje wie er gemotiveerd is en wie niet." Mees heeft momenteel problemen met een medestudent die zijn afspraken niet is nagekomen. "Iemand had de verantwoordelijkheid op zich genomen om een rapport af te maken en het afgelopen vrijdag in te leveren. Maandagochtend kreeg ik mail van de docent met de vraag waar het resultaat bleef. Daar ben ik boos over omdat ik dacht dat het al ingeleverd was. Ik heb ook gewoon mijn deel gedaan." Hoewel weinig doen in sommige gevallen een mooi cijfer kan opleveren, lopen studenten die dit trucje vaak uithalen een risico: sociale uitsluiting. "Die ene studente die me liet stikken bij de presentatie, negeer ik nu", vertelt Den

Haan. "Ik wil nooit meer met haar samenwerken en ik wil niet eens bij haar in de buurt zitten. In het eerste jaar van je studie weet je nog niet zo goed met wie je het best kunt samenwerken. Maar in het tweede jaar krijg je een soort zwarte lijst van mensen van wie je weet dat ze niet veel doen." Blijft de vraag waarom mensen dat risico willen lopen. Punten halen zonder er veel voor te doen, is natuurlijk verleidelijk. "Ze zijn niet gemotiveerd voor hun studie of hebben het te druk met hun sociale leven", meent Zegelaar. "Zelf heb ik meegemaakt dat we met een groepje een gesprek moesten transcriberen. Eén studente begreep het niet en verpestte alles. Uiteindelijk hebben we heel veel van haar werk over moeten doen. Een paar maanden later stopte ze met de studie. Die was dus gewoon niet gemotiveerd." Meelker denkt dat meelifters geen prioriteit geven aan hun studie. "Vooral in het begin van je studie draait je leven om feestjes en leuke dingen. Pas later komt de omslag en gaat je studie voor."

'Meelifters lopen het risico van sociale uitsluiting'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen