Ad Valvas 2005-2006 - pagina 350

A P

PAGINA 2

AP VALVAS 9 MAART 2006

F O R U

Colofon

Bas van der Schot

Ad Valvas is het redactioneel onafhankelijke weekblad van de Vrije Universiteit Redactieadres: De Boelelaan 1105, kamer OE-60 (bezoek en post) 1081 HV Amsterdam, tel (020) 5985630 Faxnummer: (020) 5985639 E-maliadres: redaotie@advalvas vu nl Mededelingen naar: mededelingen@advalvas vu nl Redactie: Maneke Schilp (hoofdredacteur, 5985632, mschilp@advalvas vu nl), Win Castermans (eindredacteur, 5985640, wcastermans@advalvas vu nl), Floor Bal (5985638, fbal@advalvas.vu.nl}, Peter Breedveld, (5985631, pbreedveld@advalvasvu.nl), Dirk de Hoog (5985637, ddehoog@advalvas vu nl). Weimoed Visser (5985634, wvisser@advalvas.vu nl) Secretariaat: mkoelewijn@adva!vas.vu nl, Ronald Kloos, Mana Koelewijn, 5985630 Aan dit nummer werkten mee: Annemiek Bosman, Kamer 114 (Florence van Berckel, Kees Driessen, Nicole Santé), Daphne Lentjes, Dick Roodenburg, Marieke Withagen Fotografen: Marijn Alders, Chnstiaan Krouwels, Patrick van de Luijtgaarden, Peter Strelitski Tekenaars: Merlijn Draisma, Nico den Duik, Inge Heremans, Bas van der Schot, Berend Vonk Copyright HOP-kopIJ: Hoger Onderwijs Persbureau, Leiden Vormgeving: Rob Bomer Adviesraad: prof H van den Heuvel (voorzitter), J de Berg, H Invernizzi, B Mullink, J W. Sap Advertenties: opgeven bij Bureau Van Vliet, postbus 20, 2040 AA Zandvoort, tel (023) 5714745, fax (023) 5717680 Ook voor 'Adjes commercieel' Overige Adjes. redactieadres. Advertenties van VU-instanties opgeven bij de redactie, Ronald Kloos, tel 85630 Productie: Dijkman Offset, Diemen Abonnement: per jaargang 34 euro

HiRSi Au ELK DEBAT iN NEDEp.LANC> GESMOORD i(M C L i ^ H É S .

Later in het jaar per gemiste editie € 0,75 minder Betaling per acceptgirokaait, aan te vragen bij het secretanaat. Int Standaard Serie Nummer 0166-0098 Ovemame van artikelen: is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur

Brieven Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie l<an bijdragen inkorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

Elektronisch gestemd

Mooi, we hebben weer gekozen. Met het referendum vorig jaar over de Europese grondwet stemde ik voor het eerst in mijn leven met een rood potlood. De keren daarvoor stemde ik in de provincie, en daar was de computer al lang ingevoerd. Nu is eindelijk ook Amsterdam aan de beurt. En hoe: de uitslagen worden zelfs draadloos verstuurd! Ik vind dit geen goed idee. Een veelgebruikt argument voor elektronisch stemmen is de tijdwinst. Sinds acht jaar kan dat in een groeiend aantal gemeenten. Toch zijn de definitieve uitslagen nog steeds pas in de ochtendbladen te lezen. Een tweede argument is de kostenreductie; niemand hoeft meer tot diep in de nacht te tellen, minder logistiek met stemhokjes, biljetten en bussen. Maar vergeet niet dat in de ontwikkeling van stemcomputers enorm veel geld is gestoken. De aanschafprijs van pc's en beveiligingskosten ervan zijn ook niet mis. Wie garandeert ons de authenticiteit van die digitale verkiezingsuitslagen? Degene die vertrouwt op digitale versleuteling, komt bedrogen uit. De dvd was niet te kopiëren, de pinpas was honderd procent veilig, maar tot nog toe heeft elk digital rights managementsysteem het binnen twee maanden begeven. Wie niet wekelijks patcht, heeft een systeem als een zeef. Wie eenmaal het versleutelingsalgoritme heeft gekraakt, heeft een voet tussen de deur bij alle andere stemcomputers. Het handmatig vernietigen en opnieuw invullen van tienduizenden papieren stembiljetten is niet onmogelijk, sla de krant er maar op na. Maar het is beslist lastiger dan het overschrijven van bits op een harddisk. Als klap op de vuurpijl werden de resultaten draadloos verzonden. Dat is noch sneller noch goedkoper, en bovendien oneindig veel onveiliger dan data verzenden via een vaste lijn. Gelukkig hoeven wij ons in Nederland weinig zorgen te maken over een frauderende overheid inzake verkiezingen. Waarover we ons wél achter de oren mogen krabben, is het protestloze gemak en het tempo waarm we onze vrijheden en controlemogelijkheden op de overheid weggeven. Joost van Bameveld, student natuurkunde

Ongenuanceerd Wie een boek van de historicus Van Deursen - wiens gereformeerdheid volgens Jan Blokker de spuigaten uitloopt - ter hand neemt, moet niet gek opkijken als er het een en ander over gereformeerden in te lezen valt. Toch is Hans Radder door Van Deursens geschiedenis van de Vrije Universiteit onaangenaam verrast, blijkens zijn twee pagina's vullende recensie (Ad Valvas, 2 maart). En dat ondanks de waarschuwende inleiding die Van Deursen zijn boek heeft meegegeven. Heel anders dan Van Deursen, die (maatschappij) kritiek levert op een fijnzinnige manier en met groot gevoel voor humor, heeft Radder zich door inhoud van de nieuwste VU-geschiedenis laten verleiden tot een giftige, zure en ongenuanceerde reactie. In plaats van een weloverwogen, zorgvuldig beargumenteerde stellingname, heeft het Radder behaagd Van Deursen zo zwart mogelijk te maken. Zo maakt hij hem het verwijt weinig van Tolstojs Oorlog en Vrede meegekregen te hebben, aangezien zijn VUgeschiedenis veel kenmerken van een 'grote-mannengeschiedenis' vertoont. Uit deze opmerking maak ik op dat Radder kennelijk Van Deursen niet gelezen heeft. Want niet alleen heeft Van Deursen zich als historicus ingezet voor de gewone man en vrouw in de zeventiende eeuw. Ook uit zijn VU-geschiedenis blijkt dat het juist de 'kleine luyden' als Van Oversteeg, Coops, Strengholt en Rookmaaker zijn die in het middelpunt van Van Deursens aandacht staan. Bovendien schrijft Van Deursen uitgebreid over studenten en het studentenleven - iets wat Radder kennelijk is ontgaan. Wat mij naast de schenenschopperij van Radder tegenviel, is dat hij de waardengeladenheid van Van Deursens geschiedschrijving enkel in termen van 'partijdigheid' en 'onaanvaardbaar mens- en wereldbeeld' kan beschrijven. Beseft Radder dan niet dat elke sociale groep zich op een andere wijze rekenschap geeft van zijn verleden? Dat ik het bovengenoemde standpunt uit de mond van een wetenschapsfilosoof moet horen die verbonden is aan een universiteit die zich, ' [aansluit] bij de kritiek op het positivistische ideaal van een zelfgenoegzame wetenschap', verbaasde mij ten zeerste. Matthijs Wieldraaijer, research master geschiedenis

Finale Griffioen Cabaret Festival Vrijdag 10 maart, 2 0 uur. Criffioen, Uilenstede 106, Amstelveen. Reserveren: 020-5985033. Toegang 5 euro / studenten 3 euro.

Stelling

De volgende rector moet een vrouw zijn Internationale Vrouwendag was op 8 maart. Een mooie gelegenheid om medewerlters de volgende stelling voor te leggen: 'Er zijn al meer vrouwelijke dan mannelijke studenten aan de VU, de volgende rector moet dus een vrouw zijn.' FLOOR BAL "Goed idee", vindt Dolly HeuveUng van Beek, beleidsmedewerker bij het Equal-project. "Er zijn nog maar heel weinig vrouwelijke bestuursleden in Nederland. Natuurlijk staat kwaliteit voorop, maar uit ervaring blijkt dat er wel degelijk voldoende gekwalificeerde vrouwen zijn die in aanmerking komen voor dit soort functies. Als je echt een vrouwelijke rector wilt en je doet je best, dan vind je er één. Misschien moet je dan wel beter zoeken dan normaal en vind je haar niet meteen via het gewone netwerk. Het is een goed idee dat er een vrouw in de sollicitatiecommissie zit. Dat is lang nog niet altijd het geval. Zij kan ook vanuit haar netwerk zoeken en het is sowieso beter als zowel marmen als vrouwen in die commissie zitten." "Dat vind ik onzin", zegt Henk Woldring, decaan wijsbegeerte. "Als een geschikte kandidaat vrouw is, dan is dat prachtig. Maar dat het per se een vrouw moet worden, is feministisch fundamentalisme. Het zou prachtig zijn als een vrouwelijke hoogleraar rector kan worden. Maar ik ben ertegen dat het koste wat kost een vrouw moet worden. In mijn eigen faculteit zijn nu geen vrouwelijke hoogleraren. Als er een mogelijkheid zou zijn om iemand aan te stellen, zou ik het binnen de kortste keren doen.

Maar een vrouw moet geen excuustruus zijn. Het lijkt me ook beledigend voor vrouwen. Dat zou een gênante vertoning zijn. Iemand van wie achter haar rug wordt gezegd dat ze het alleen is geworden omdat ze vrouw is." "Er moet ooit zeker een vrouwelijke rector komen", zegt Annette Roeters, collegelid van VU-Windesheim. "Laat de VU maar eens de eerste zijn. Maar daarvoor moeten in de vijvers waarin gevist wordt ook vrouwen rondzwemmen. Daarom moet er flink gewerkt worden aan het aantal vrouwelijke hoogleraren. Ook moeten we meer vrouwelijke decanen krijgen. De vooruitzichten zijn goed als je kijkt naar de revolutie die zich pakweg de afgelopen dertig jaar heeft afgespeeld. Dat het aantal vrouwelijke studenten aan de universiteit nu de overhand heeft, was in 1976 onvoorstelbaar." Er zijn misschien wel meer vrouwen geschikt voor de functie van rector dan mannen, meent Gajja Salomons, klinisch moleculair geneticus. "Maar tot nog toe is van dit enorme potentieel helaas nog niet voldoende gebruik gemaakt. Je moet dan waarschijnlijk iets beter naar vrouwen zoeken, want mannen staan meer in de rij voor die baan. Als een vrouw rector wordt, zou dat mooi zijn."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen