Ad Valvas 2005-2006 - pagina 477

AD VALVAS 11 MEI 2006

­ t:'€i^,^, * >

,

, »*.';

fz somber' ïelopen week uitgeroepen van Nederland bij de Nike (helemaal te gek, ik ben er aan streetdance. "Ik houd ekker om op te bewegen, , salsa, jazz en dansen in isen, anders word ik som­ uur in de week, maar ze is aar een nieuwe dansstudio. sre. Ik moet iets vinden in ads in Almere woon, kost 'aar de beste dansstudio's 5.",Vanaf haar achtste deed towballet en streetdance. londe Kunstbende, de Mu­

tei.

:

^

^

'^Verslaafd aan de lindyhop ^ Janna Seller (30, geschiedenis) is verslingerd aan de lindy­ hop. "ik ging vorig jaar met een vriendin naar een demonstratie en ik was meteen verkocht." Lindyhop onstond in de jaren dertig van de vorige eeuw in New York. Het is een combinatie van de charleston en tapdance. Latere dansstijlen als de rock­ 'n­roll en de boogie­woogie zijn ervan afgeleid. Lindyhop dans je met een partner, op bigbandmuziek. Janna 'lindyhopt' minstens twee avonden per week: "Het is zo'n vrolijke, swingende dans. Ik houd erg van die muziek uit de jaren dertig. Na een lange dag achter de computer ­ ik ben bezig met mijn scriptie ­ word ik altijd weer vrolijk als ik 's avonds de lindyhop kan dansen", vertelt Janna. Naast lindyhop doet Janna ook al zes jaar aan showdance, danst ze mee in de musical van de Griffioen en volgt ze dans­ workshops in binnen­ en buitenland. "Dans is verslavend. Het is belangrijk voor me om met mijn lichaam bezig te zijn, als ik de hele dag alleen maar met mijn hoofd heb gewerkt."

met de muziek "Pas twee jaar geleden ben ik weer met klassiek ballet be­ gonnen", vertelt Hanneke Hulst (23, neurowetenschappen). "Zeven jaar heb ik niet gedanst. Gewoon omdat ik er geen zin in had om op een lager niveau te dansen. Maar het is toch iets dat in je zit. Ik ben nu heel blij dat ik het weer doe, al zal ik nooit meer het niveau halen van toen ik twaalf was." Han­ neke deed vanaf haar zesde aan klassiek ballet. Ze trainde vier of vijf keer per week. Op haar twaalfde was ze klaar voor de balletacademie. Maar van haar moeder mocht ze geen toe­ latingsexamen doen. "Ik was er destijds kapot van, maar nu begrijp ik haar wel: twaalf is te jong om je toekomstkansen zo te vernauwen. Als er iets gebeurt met je lichaam, kun je niet meer werken." Hanneke is twee jaar geleden bewust naar een andere dans­ school gegaan. "Ik vond het in het begin heel frustrerend, want ik kon allerlei dingen in mijn hoofd wel die ik in het echt niet kon. Maar dat gaat steeds beter. Ik krijg steeds vaker het oude gevoel terug dat ik helemaal één ben met de muziek."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen