Ad Valvas 2005-2006 - pagina 162

PAGINA 10

O l M P E R V y i J S P O L I T I E K

AP VALVAS 10 NOVEMBER 2005

Onderwijsrapport 'Kennis in kaart'

Rankings zorgen opnieuw voor opscliudcling Net als vorig jaar heeft het ministerie van OCW 'Kennis in Kaart' uitgebracht: een rapport vol statistieken over de stand van zaken in het hoger onderwijs. En weer is er in de media een ranglijstje mee gemaakt, tot grote woede van de Universiteit Leiden. TEKST: BAS BELLEMAN EN HEIN CUPPEN/HOP

Tijdens een emotionele discussieavond vorige week woensdag bij de Leidse studentenvereniging Minerva liet staatssecretaris Mark Rutte zich niet uit het veld slaan. Zijn redenering is helder: om te verantwoorden wat er met belastinggeld gebeurt, wil hi) elk jaar duidelijkheid geven over de prestaties van universiteiten en hogescholen. Over zaken als studietempo en internationalisering, maar ook over de kwaliteit van onderwijs en onderzoek. Grote vraag is: hoe meet je die kwaliteit en hoe geef je die in kort bestek weer zonder dat er verkeerde conclusies worden getrokken? In de eerste editie van Kennis in Kaart, die vorig jaar uitkwam, maakte OCW gebruik van de oordelen van deskundigen in visitatierapporten. In één tabel stond te lezen welke scores de universiteiten de afgelopen acht jaar kregen van visitatiecommissies. Dat schoot menige instelling in het verkeerde keelgat. De ranglijst die het Algemeen Dagblad eruit destilleerde, zou een scheef beeld geven. Niet

iedere onvoldoende is even erg, laat staan dat je er instellingen mee zou kunnen afrekenen, zoals het ministerie in de toekomst graag zou willen. Vooral de Universiteit Leiden was boos, want die eindigde onderaan. De instelling stelde dat visitatierapporten bij verschijning al verouderd zijn, en dat oude rapporten dus helemaal weinig zeggen over de actuele onderwijskwaliteit. Onder druk van Leiden werd aanvankelijk besloten om in de tweede editie van Kennis in Kaart een instellingentabel te zetten, gebaseerd op de visitatierapporten die sinds 2004 verschenen. Nadeel daarvan is dat deze scores weinig tot niets zeggen over de instellingen, zeker als daarvan maar één of twee opleidingen zijn gevisiteerd. Vooral universiteiten die recentelijk slechte visitaties kregen, protesteerden, uit angst dat er een voor hen ongunstig lijstje van zou worden gemaakt.

Rutte: ^Dus ik moet er de volgende keer gewoon om vragen?' heeft. Collegevoorzitter Douwe Breimer noemde dit 'luie journalistiek' en rechtendecaan Carel Stoiker stelde dat een slechte beoordeling zijn faculteit op deze manier nog jarenlang achtervolgt, terwijl er inmiddels tal van verbeteringen gerealiseerd zijn. De vele rechtenstudenten in de zaal waren dat luidkeels met hen eens.

Luie journalistiek

'Schatkisten' openen

Het compromis in de eindversie van Kennis tn Kaart is een tabel waarin te zien is hoe afzonderlijke opleidingen sinds 2002 beoordeeld zijn. Het vervaardigen van een instellingsranking vergt daardoor meer rekenwerk dan vorig jaar. Van de landelijke media was NRC Handelsblad er snel bij: het bombardeerde de Universiteit Maastricht tot beste onderwijsinstelling. Maar tot grote woede van de bij het debat aanwezige Leidse bestuurders en studenten meldde de krant ook prominent dat Leiden blijkens het visitatierapport uit 2004 de slechtste rechtenopleiding van Nederland

Maar staatssecretaris Rutte hield staande dat media in een democratisch land het volste recht hebben om ranglijstjes te maken. En op de studentenoordelen in de Keuzegids Hoger Onderwijs na, bestaan er nu eenmaal geen actuelere cijfers over de onderwijskwaliteit dan de visitatierapporten. Of wilde Leiden soms ieder jaar een visitatiecommissie op bezoek? Hij pleitte daarom niet voor minder, maar voor meer en betere openbare gegevens die een bewuste studiekeuze vergemakkelijken. Zo vindt hij het hoog tijd dat de instellingen hun "schatkisten" openen en meer vergelijk-

bare informatie aanleveren, bijvoorbeeld over de belangrijke verhouding tussen het aantal docenten en studenten. Breimer ontkende in alle toonaarden dat de Universiteit Leiden gegevens achterhield. En mede namens de VSNU verklaarde collegelid Te Beest dat de staatssecretaris de instellingen nooit om dergelijke cijfers gevraagd heeft. Rutte reageerde met geveinsde verbazing ~ "Dus ik moet er de volgende keer gewoon om vragen?" - en benadrukte dat hij en zijn voorgangers al jaren bezig zijn om de instellingen meer kengetallen te ontfutselen. Kennis in Kaart is een van de instrumenten om dat goedschiks te bevorderen. Heeft dat geen effect, dan wil hij de informatiestroom wettelijk gaan afdwingen.

Stroef overleg Evelien van Roemburg, voorzitter van studentenbond ISO, bevestigde dat het overleg met VSNU en - in mindere mate - de HBO-raad juist op dit punt uiterst stroef verloopt. In een gezamenlijke stuurgroep proberen de koepelorganisaties en de Studentenbonden overeenstemming te bereiken over de inhoud van de studiekeuzewebsite die ze willen opzetten. De HBO-raad was - tot zijn verbazing - niet uitgenodigd bij het debat in Leiden. Een woordvoerder noemt de gegevensverzameling in Kennis in Kaart een goed initiatief. Al valt er altijd te discussiëren over de keuze en presentatie van de opgevoerde gegevens. Dat er ranglijsten mee worden gemaakt, beschouwt de HBO-raad nhfact of life.

rium De afstandsbediening geeft de kijker bepaalde macht over de televisie. In handen van de kunstenaar verandert zelfs het hele beeld. De tentoonstelling remote controle leert de kijker anders kijken. DIRK DE HOOG

De leerzaamste en leukste televisiebeelden zijn vaak opnamen die helemaal niet bedoeld waren om uit te zenden. Zo kondigde president Ronald Reagan ooit aan dat de aanval op de Sovjet-Unie eindelijk was begonnen terwijl hij dacht dat de camera's nog niet draaiden.

En 2ö bestaan er veel beeldopnames van wat er voor en na sprankelende televisieshows werkelijk in de studio's gebeuit. Kunstenaars hebben al jarenlang de techniek in handen om allerlei televisiebeelden te manipuleren om zo de kijker bewuster te laten kijken naar al die beelden dié zogenaamd de werkelijkheid laten zien. Zet een ander geluid achter een documentaire en de beelden roepen heel andere associaties op. Of monteer tien keer dezelfde opname achter elkaar en een saaie toespraak lijkt ineens een modernistisch gedicht. Tot half december is werk van zes kunstenaars die dergelijke technieken gebruiken te bekijken in het Exposorium in het hoofdgebouw. Bovendien is een compilatie te bewonderen van vijftien filmpjes in de serie The One Minutes: 15 minutes of Fame van Jos Houweling. Dit zijn. korte opnames die mensen zelf mochten insturen.

Dit onder voorbehoud dat de installaties werken. Want op deze tentoonstelling heeft de kijker geen enkele zapkracht. Er is geen afstandsdiening te vinden! "Dat zou de kans op beschadiging te groot maken", verklaart organisator van remote control Femke Glas. Zo konden de bezoekers dinsdagochtend niet naar de een-minutenfilmpjes kijken om de simpele reden dat het televisietoestel uitgeschakeld stond. Na vijf uur 's middags worden trouwens alle toestellen uitgezet omdat dan toezicht ontbreekt. Deze details zeggen natuurlijk weinig over de waarde van het tentoongestelde werk, maar het maakt wel een beetje de gedateerde indruk duidelijk. Het internet heeft het videotijdperk allang voorbijgestreefd. We willen geen ingeblikte manipulaties meer, maar interactief meesurfen. Het moderne televisiebeeld hoort een computergame te zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen