Ad Valvas 2005-2006 - pagina 396

A P

PAGINA 16

R E M

AP VALVAS 23 MAART 2006

>Uitgerekend Pieter-Ate Tel Kater kop iVlaandagmiddag, gang lioofdgebouw Man tegen vrouw: "Hij zei: 'Ik heb te veel gezopen gisteren'. 'Nou, dat is je aan te zien', zei ik."

>Lentjes

Rondkomen, lioe doe je dat? Deze week kijken we in de portemonnee van Pieter-Ate Tei (20), derdejaars geneeskunde. "Ik heb een heel leuke bijbaan. Twee ä drie keer per week loop ik mijn rondes in het VU Medisch Centrum om bij patiënten bloed te prikken. Om zeven uur 's ochtends moet Ik al beginnen; m eerste instantie was dat wel even wennen. Nu vind Ik het fijn, ik heb na mijn werk altijd nog de hele dag om andere dingen te doen. Het is de perfecte baan om ervaring op te doen. Tijdens de opleiding heb ik maar twee keer bloed gepnkt; ik heb het pas echt geleerd sinds ik in het ziekenhuis werk. Je leert ook met verschillende situaties en patiënten omgaan. Sommige mensen vertellen hun hele levensverhaal aan je. Laatst moest Ik bij

iemand bloed afnemen, en toen ik bij hem kwam bleek hij gestorven te zijn. Ik dacht: hé, die ligt er wel erg stil bij. Eigenlijk kom Ik elke maand wel uit met mijn geld. Ik ben nooit zo bewust met mijn financiën bezig. Als ik een keer echt krap zit, zorg Ik dat ik een paar keer met vrienden samen eet, dat is altijd goedkoper. Of ik ga mijn uitstaande leningen innen bij mensen, dat helpt ook. Met cd's kopen moet ik oppassen en ook met boodschappen doen als ik honger heb. En soms ben ik gewoon te gemakzuchtig, dan ben ik mijn collegeblok vergeten en dan koop ik gewoon een nieuwe. Sparen probeer Ik wel, maar het lukt niet altijd. Laatst ben ik verhuisd en moest ik een maand dubbele huur betalen, toen was ik blij dat ik een spaarrekening had. Ik ben

ook bezig met rijlessen, dat is erg duur: 37 euro per les. Ik heb les in Groningen, daarvoor ga ik elk weekend nog terug naar mijn ouders. Veel goede vrienden wonen er nog en mijn zussen ook. Met een van hen ben ik laatst met een last-minute naar Las Vegas geweest. Duur, maar zeer de moeite waard, die stad is één groot pretpark. Helaas mocht ik nog niet gokken, want ik ben nog geen 2 1 . Veel mensen gaan geneeskunde studeren om later veel geld te verdienen. Dat is niet mijn drijfveer. Ik hoef niet per se chirurg te worden, ik weet niet eens zeker of ik in een ziekenhuis zou willen werken. Wat ik interessant vind is arts worden in ontwikkelingslanden, of huisarts, waarbij je mensen hun hele leven kunt volgen." MARIEKE WrrHAGEN

>Cordelia At^B-ÜÈF

ïM.^|.

^...u^

'^K'^^

^i-

co<j^^^^<L JUf,

Kooi Vliegverkeer doet rare dingen met mensen. Dat komt deels door het duidelijk voelbare element van gevaar bij het reizen in een vliegtuig. Gevaar maakt onzeker, en aangezien je in een vliegtuig ook nog overgeleverd bent aan de welwillendheid van enerzijds de natuur en anderzijds het cabinepersoneel is er geen ontsnappen aan. Je zit met z'n allen gevangen in een kooi in de lucht en je kunt geen kant op. Uitstappen is onmogelijk en bewegen eigenlijk ook. Ik heb een theorie dat mensen die samen in een vliegtuig naar Australië reizen eenzelfde gedragspatroon vertonen als mensen die 24 uur bij elkaar in een kooi opgesloten worden. Het eerst merkbare is het territoriumgedrag, denk ik. Je zit samen in een kooi, beroofd van al je menselijke waardigheid, en je eerste reactie is het verdedigen van het kleine beetje eigen ruimte datje nog hebt. Vooral mannen zijn daar goed in. In de vliegtuigsituatie nemen ze voor dat doel een krant mee, en gaan die wijdarms en wijdbeens zitten lezen. Ook de bittere Strijd Om De Armleuning is een goed voorbeeld. Naarmate de uren verstrijken leidt het territonumgedrag tot conflicten, zeker als er geen duidelijke leider aanwezig is die de boel onder de duim houdt. Vliegtuigmaatschappijen weten dat. Daarom worden de passagiers tijdens de reis altijd een paar keer toegesproken door de piloot. Dat is niet omdat er iemand geïnteresseerd zou zijn in de vraag op hoeveel voet hoogte we vliegen en hoe koud het buiten is, maar omdat mensen rustig worden als ze weten dat er een leider is die alles onder controle heeft. En ten slotte is er natuurlijk het groepsgedrag. Samen voor je leven vrezen schept een band, dus vliegreizen bevorderen sociale binding. Maar niet het soort waar ik naar op zoek ben, eerlijk gezegd. Ik haat vliegen. Morgenochtend is het weer zover. Nu hoef ik gelukkig niet naar Australië, maar op het traject Napels-Amsterdam zitje evengoed gevangen. Ik zal het maar moeten accepteren. Heeft Maxima trouwens niet gezegd dat iedereen een kooi heeft?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen