Ad Valvas 2005-2006 - pagina 64

M E N S E N

PAGINA 4

AP VALVAS 22 SEPTEMBER 2005

Ondertussen tijdens de jacht >Wissel

Drama Ik kan mij sinds kort doctorandus noemen, of master. Ik ben er nog niet helemaal uit wat nu interessanter klinkt. En als vers afgestudeerd historica ben ik al meteen weer begonnen met een nieuwe opleiding: de eerstegraads lerarenopleiding aan de VU. Net koud een weekje terug van mijn vakantie in Frankrijk en Spanje stortte ik mij in de introductieweek van deze opleiding. Vier dagen lang werd de groep toekomstige docenten volgestopt met informatie en nuttige tips. Daarnaast werd er drama gegeven om toch vooral niet te vergeten hoe een leraar in contact met zijn lichaam moet blijven staan. Ook was er een onderdeel genaamd 'micro-teaching'. Hierbij was het de bedoeling een lesje van tien minuten voor te bereiden. Dit 'lesje' werd opgenomen op video en daarna bekeken. Onderwijl schreven de medestudenten vlijtig op wat ze van de prestaties van de opgenomene vonden. Bij mijn kritieken stond onder andere: "Weinig te merken van zenuwen" en "je stond alleen te vertellen, dat doet een beetje 'leeg' aan". Ik stuiterde voor de les rond van de zenuwen, maar daar was blijkbaar niets van te zien geweest (positief!). Ik stond inderdaad de hele tijd achter het bureau mijn verhaaltje te vertellen (negatief!). Wat heb ik nu geleerd van deze week? Eigenlijk dat je toch vooral jezelf moet zijn voor de klas en dat je consequent moet omgaan met je leerlingen. Verzadigd van een overdosis aan theorie moet ik vrijdag voor het eerst echt gaan lesgeven. Een 25-tal bruggers wordt onder mijn hoede gesteld. Ik, die nog nooit heb lesgegeven, moet ze de liefde voor geschiedenis gaan bijbrengen. Eén ding is zeker: ik zal niet 'leeg' mijn verhaaltje voor ze staan afdraaien. Eva van den Anker volgt de lerarenopleiding. Dit IS de tweede gastcolumn die onze 'columnistenjacht' heeft opgeleverd.

> Nieuwe lichten Eind augustus maakten ze kennis met de VU. De komende maanden zullen er nog heel wat kennismakingen volgen. Ad Valvas pikte vier eerstejaars uit de nieuwe lichting en peilt de komende maanden elke week van twee van hen de stemming. WELMOED VISSER

Ook Eslam Ahmed, Jimmy Baldew en Maarten van Haagen laten zich niet strikken door Judith Vastenbui^ ...schiet Judith Vastenburg potentiële vrijwilligers voor de Wereldwinkel aan. De winkel, gevestigd in de kelder van het hoofdgebouw, is naarstig op zoek naar personeel. Ze is elke werkdag open van twaalf tot twee, maar zelfs voor die twee uurtjes is het moeilijk vrijwilligers vinden. Judith, studente Criminologie en voorzitter van de Vereniging Wereldwinkel VU, spreekt daarom passanten aan in de hoop een aantal nieuwe krachten te strikken. "Heb je er wel eens over gedacht om vrijwilliger bij de Wereldwmkel te worden?" vraagt ze aan studente Rechten Maaike Raven. "Wat houdt dat in?" wil Maaike weten. Judith legt uit dat je dan een paar uur de winkel bemant. "Jaja", zegt Maaike bedachtzaam. Maar ze doet het toch maar niet. Yukio Umezawa, een Japanse economiestudent die heel goed Nederlands spreekt maar met een typisch Japanse intonatie, reageert buitengewoon geïnteresseerd. "Aaaah!" en "Oooh" roept hi) uit terwijl Judith haar verhaal doet. Maar hij moet het er even met 'de professor' over hebben, want hij is erg druk. "Hebt u geen e-mailadres, dan laat ik nog wel weten of ik tijd heb", zegt hij. Student Politieke Wetenschappen Christopher van Dijk vindt het heel nobel wat de Wereldwinkel doet, "maar ik ben nogal druk

"Tot nu toe heb ik niet veel meer gedaan dan feesten. Saai hè?", lacht Sjoerd Klijn (20, Bewegingswetenschappen) . "Ik hoef nog niet zo hard te studeren, omdat ik het meeste vorig jaar al heb gehad en Bewegingswetenschappen is een echte feestopleiding. Het laatste feest was een Mexican Salsa Party. Ik weet nog dat het begon met een salsa-workshop om half elf 's avonds. Toen was het ineens half zes 's ochtends en ik was thuis bi) een studiegenoot. Wat er in de tussentijd is gebeurd, weet ik niet meer. Ik zal de foto's eens bekijken."

bezet". Dat geldt ook voor zijn studiegenote Rahel Tecle. "Ik ben eerstejaars, dan komt er zoveel op je af', zegt ze bedrukt. Is het werk bij de Wereldwinkel wel zo leuk als Judith beweert? We vragen het vrijwilligster

'Hebt u geen e-mailadres, dan laat ik nog wel weten of ik tijd heb' Janneke Huizenga, die net een geschenk staat in te pakken. "Ja natuurlijk!" zegt ze. "Het idee achter de Wereldwinkel spreekt me zeer aan." Oké, Janneke is dus erg voor goede doelen, maar dat is nog geen antwoord op onze vraag. Is het ook leuk om in de Wereldwinkel te werken? "Jazeker! De mensen die hier iets komen kopen zijn oprecht geïnteresseerd."

CHRISTIAAN KROUWELS

Intussen heeft Judith drie heren aangesproken die zeggen nog nooit van de Wereldwinkel te hebben gehoord. "Wij verkopen artikelen uit niet-westerse landen waarvoor de producenten een eerlijke prijs hebben gekregen", legt Judith uit. De heren vinden dit geweldig nobel allemaal, maar ja, ook zij hebben niet veel tijd. "Het kost je een uurtje!" probeert Judith nog. "Ik ben eerstejaars", klinkt het zwakke verweer van Jimmy Baldew, die Economie studeert. "Ik was ook eerstejaars toen ik bij de Wereldwinkel begon!", pareert Judith. "Je leert allerlei mensen kennen." "Nou, stuur me maar wat informatie", zegt gezondheidswetenschapper Maarten van Haagen. "Ik denk er nog over", belooft economiestudent Eslam Ahmed. Rechtenstudente Bahjit K. Singh kijkt Judith met spijt in de ogen aan. "Ik heb al een baantje", zegt ze. "Al mijn vnje tijd is op." Ook de agenda van rechtenstudente Anahita Haidari zit vol. "Maar als ik straks bij nader inzien toch wil, kan ik me dan zelf aanmelden?" En zo eindigt Judiths vruchteloze jacht naar vrijwilligers. PETER BREEDVELD Wie een paar uurtjes overheeft en die op een zinvolle manier wil besteden, maile met wereldwinkelvu@dolfijn nl

"Het reizen valt me erg tegen", vertelt Lizeth Sloot (18, Medische Natuurwetenschappen). "Almere klinkt dichtbij, maar ik ben soms wel een uur en een kwartier onderweg. Ik moet vaak om half acht de deur al uit en ik heb tot vier of vijf uur colleges en practica. Als ik 's avonds thuis kom, ben ik hartstikke moe. Ik wil dus snel een kamer in Amsterdam, maar ik denk dat ik nog een paar maanden moet wachten, voor ik iets kan krijgen op Uilenstede. Almere ligt te dichtbij om voorrang te krijgen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen