Ad Valvas 2005-2006 - pagina 88

M E N S E N

PAGINA 4

AP VALVAS 6 OKTOBER 20QB

Ondertussen bij de Henna.. >Wissel Niets willen missen Op mijn geboorte-en studiestad Maastncht ben ik uitgekeken. De Universiteit Maastricht (UM) is een fijne universiteit, daar niet van, en het probleemgestuurd onderwijs spreekt mij erg aan. Haar binnenstad is mooi, haar kroegen bruin en de Maas is het allebei. Maar de mentaliteit, de grootte en de sfeer maken 'klein Parijs' toch tot één groot dorp. Ik smachtte naar een echte, grote stad met bruisende mensen en een grote diversiteit aan ongeveer alles. Ik verlangde naar Amsterdam. En dus toog ik na mijn UM-camère naar de Randstad om Mokum onveilig te gaan maken. Vol verwachting wachtte ik bij de brievenbus op de uitnodiging voor de introductieweek. Ik ben immers een nieuwe VU-student, dus ook ik wilde de universiteit en de rest van het Amsterdamse graag beter leren kennen. Toen ik vlak van tevoren nog niets wist, ben ik eens gaan mailen. Vriendelijk werd mij verteld dat de IDEE-week niet voor mij was: enkel eerstejaars bachelors kwamen daarvoor in aanmerking. En dus liep ik die eerste maandag teleurgesteld en met mijn ziel onder mijn arm over de VU-campus. Waar kon ik even mijn mail checken, waar kon ik na college een pilsje dnnken en waar zijn de boekenkasten in de bieb toch gebleven? Hoe en waar kon ik het best mijn fiets stallen? Ik zag eerstejaars bachelors onzeker ronddwalen, maar zelf liep ik - weliswaar zelfverzekerd, want ik ben dan wel een eerstejaars VU'er, maar géén eerstejaarsstudent - net zo hard de verkeerd kant op. Niet elke masterstudent zal zin hebben in een introductieweekje. Maar voor hen die dat wel willen, moet het mogelijk zijn om voor het begin van het academisch jaar kennis te maken met stad en universiteit. Mijn oproep aan de nieuwe IDEEweek-bestuurders is dan ook: zorg dat volgend jaar de aankomende masters dit niet hoeven te missen! Andrea Ruissen is masterstudent wijsbegeerte aan de VU.

heeft Monic Hodes haar mandje al behoorlijk vol. Het hoofd van de computerdienst bekent dat ze een echte Hema-fan is. "We zijn meteen na vijven met een paar mensen van de afdeling hierheen gesjeesd. In de auto, schandalig hè?" Hodes heeft een aantal T-shirts en een paars omslagvest. Ze is tevreden met haar buit. "Twintig procent korting, dat scheelt best wel", roept ze glunderend. Het loopt trouwens bepaald niet storm met VU-medewerkers op de personeelskoopavond van de Hema in Amstelveen, waar het personeel van de VU voor één keer ook was uitgenodigd omdat de Hema sponsor is van de lustrumopera van de VU. Wel is het druk met Hema-medewerkers die zich gedragen alsof ze zijn vergeten dat ze morgen zelf de troep moeten opruimen: iedereen graait en trekt uit de schappen dat het een aard heeft. De winkel ziet er binnen de kortste keren uit alsof er een sprinkhanenplaag is geweest. Economieprofessor Piet Rietveld staat de drukte van een afstandje te observeren. Hij is één van de weinigen zonder een mandje. "Ik kwam hier eigenlijk voor een fiets, maar dan had ik dus eerder moeten zijn", concludeert hij als hij de rij voor de fietsen ziet. "Toch wel jammer. Honderd euro is geen geld voor een reservefiets. Nou ja, dit is economie in de prak-

>Nieuwe lichten In deze serie volgt Ad Valvas vier eerstejaars op de voet. Elke week peilen we de stemming van twee van hen. WELMOED VISSER

PETER STRELITSKli

VU-personeel op jacht naar sokken en tandpasta met 20 procent korting

"Het eerste blok is doorbijten, er zit heel veel wiskunde in het programma", vertelt Lizeth Sloot (18, medische natuurwetenschappen). "Soms heb ik wel vier uur wiskunde achter elkaar. Ik vind het veel te veel, maar ouderejaars zeggen dat het hierna leuker wordt. Je moet erg je best doen om bij te blijven. Het tempo ligt hoog. De sfeer bij de studie is wel leuk. Ik trek veel op met andere eerstejaars. Roos is mijn vaste collegeparmer. Ik zit naast haar bij de colleges en we doen praktica en opdrachten vaak samen."

tijk, zullen we maar zeggen. Erg boeiend." De belangstelling voor de fietsen is zo groot dat de boimen voor een fiets binnen een mum van tijd op zijn. Wie een bormetje heeft weten te bemachtigen, moet daarna nog lang in de nj voor-

'Honderd euro is geen geld voor een reservefiets' dat hij daadwerkelijk zijn fiets kan meenemen. Ondertussen schettert Frans Bauer door de luidsprekers heel toepasselijk 'Heb je even voor mij.' Na Frans Bauer komen André Hazes en Boney M. Een deejay draait ouderwets en inmiddels weer hip vinyl op een draaitafel in het restaurant. Echt gezellig, vindt VU-alumnus Annemarie Kolkert. Van 1971 tot 1977 studeerde ze rechten aan de VU. Kolkert gaat wel vaker met vriendinnen naar de personeelskoopavond van de Hema. Ze heeft een draadloze muis gekocht en zit nu vlak onder een geluidsbox te genieten

van haar koffie met appeltaart. "Ik werk niet bij de Hema, maar dat maakt niet uit. Ik woon vlakbij", schreeuwt ze boven het geluid uit. Dick Roodenburg, Griffioen-medewerker en Ad Fafoai-columnist, ging met voor de gezelligheid naar de Hema, maar voor dmgen die hij toch nodig heeft: koffiefilters, een wasrekje en vier tubes tandpasta. Roodenburg staat binnen tien mmuten weer buiten. Hij kan voorlopig weer tanden poetsen. Ook Marijke Vollmar van de historische commissie van de VU heeft vooral praktische dmgen gekocht: multomappen en haarverf. Voor Ad Fafoas-medewerker en Hema-fan Anne Pek is de koopavond de feestelijke afsluiting van haar laatste werkdag op de VU. Ze houdt het langer vol dan de meeste andere VU-medewerkers en haar mandje raakt steeds voller met sokken, onderbroeken, kinderkleren, een trui. Pek laat zich niet van de wijs brengen door de herrie en de drukte. Systematisch speurt ze de hele wdnkel af. In de loop van de avond droogt het aantal VUmedewerkers langzamerhand helemaal op. In het restaurant zit het Hema-personeel bij te kletsen, met koffie en veel tompoezen. De vlieger van André Hazes gaat nog één keer op de draaitafel. Zo wordt het toch nog gezellig. WaMOED VISSER

"Ik ga natuurlijk voor de gele trui", pocht Sjoerd Klijn (20, bewegingswetenschappen). "Er IS een heel klassement bij de Tour de Gieter. Er wordt bijgehouden wie het snelst zijn glas leeg heeft en dan het glas op zijn kop heeft gezet, wie gemiddeld het snelst drinkt en wie het snelst shotjes kan wegwerken. Voor elke wirmaar is er een trui: de bolletjestrui, een groene en witte trui. De borrel is eens per maand in café de Gieter. De vorige keer eindigde ik in de middenmoot. Maar donderdag ga ik ervoor. Verder zit ik veel op de sportschool. Die alcohol moet er natuurlijk wel weer af."

AD

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen