Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 502

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 502

6 minuten leestijd

A D

PAGINA 2

AP VALVAS 1 JUNI 2006

F O R U M

Colofon

Bas van der Schot

Ad Vaivas Is het redactioneel onafhankelijke weekblad van de Vrije Universiteit Redactieadres: De Boelelaan 1105, kamer OE­60 {bezoek en post) 1081 HV Amsterdam, tel (020) 5985630 Faxnummer: (020) 5985639 E­malladres: redactie@adva!vas vu nl Mededelingen naar: mededelingen@advalva5 vu nl Redactie: Marieke Schilp (hoofdredacteur, 5985632, mschilp@advalvas vu nl), Win Castermans (eind­ redacteur, 5985640, wcastermans@advalvas vu nl), Floor Bal (5985638, fbal@advalvas vu nl), Peter Breedveld, (5985631, pbreedveld@advalvas vu.nl), Dirk de Hoog (5985637, ddehoog@advalvas vu.nl). Weimoed Visser (5985634, wvisser@advalvas.vu.nl) Secretariaat: mkoelew/ijn@advalvas.vu nl, Ronald Kloos, Maria Koelewijn, 5985630 Aan dit nummer werkten mee: Heske Blom, Allard den Duik, Kamer 114 (Florence van Berckel, Kees Onessen, Nicole Santé), Rosa van der Kamp, Daphne Lentjes, Lilian Roos, Maneke Withagen Fotografen: Marijn Alders, Christiaan Krouwels, Patrick van de Luijtgaarden, Peter Strelitski Tekenaars: Merlijn Draisma, Nico den Duik, Inge Heremans, Bas van der Schot. Berend Vonk Copyright HOP­kopIJ: Hoger Onderwijs Persbureau, Leiden Vormgeving: Rob Bomer (5985633, vormgever@advaivas vu nl) Adviesraad: prof H van den Heuvel (voorzitter), J de Berg, H Invernizzi, B Mullink, J W. Sap Advertenties: opgeven bij Bureau Van Vliet, postbus 20, 2040 AA Zandvoort, tel (023) 5714745, fax (023) 5717680 Ook voor 'Adjes commercieel'. Overige Adjes redactieadres Advertenties van VU­instanties opgeven bij de redactie, Ronald Kloos, tel 85630 Productie: Dijkman Offset, Diemen Abonnement: per jaargang 34 euro Later in het jaar per gemiste editie € 0,75 minder

H ^ G E R KENNiSRENDEMEMT NoDiG

Betaling per acceptgirokaart, aan te vragen bij het sec reta naat. Int Standaard Serie Nummer 0166­0098 Overname van artikelen: is alleen toegestaan na toestemming van de hoofdredacteur

Brieven Houd uw reactie kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie kan bijdragen inkorten. Anonieme brieven worden niet geplaatst. Brieven mailen naar: redactie@advalvas.vu.nl

Farce Ik vind de verkiezingen voor de fa­ cultaire studentenraad economie al enige jaren een grote farce. Waarop baseer ik mijn mening? Men verschuilt zich achter een kiesdrempel. Het komt, voor zover ik weet, nooit of zelden voor dat ie­ mand die niet op een voorkeursplaats staat, toch in een studentenraad terechtkomt. De regel is dat de oude facultaire studentenraad (fsr), die de lijst samenstelt, bepaalt wie er in de meuwe fsr komen. En niet de stu­ denten door middel van hun stemge­ drag! De kieslijst wordt gevuld met vnendjes en vriendirmetjes van de oude fsr en heeft voor deze personen puur als doel: simpel wat geld verdie­ nen plus hun cv opleuken. Ook dit jaar zit degene met de meeste stemmen met in de fsr. Dit

bewijst dat de stemronde één groot toneelstuk is. Probeer maar eens uit te leggen dat stemmen zinvol is, maar dat degene met de meeste stemmen er niet in komt. Het maakt de VU helemaal niet uit wat de fsr doet. Het bestaansrecht van de fsr komt er voor de VU op neer dat deze er simpelweg hoort te zijn. De ideale dekmantel om altijd te kunnen zeggen dat men luistert naar de student die zich laat verte­ genwoordigen door middel van een studentenraad. Dat dit een farce is, doet er niet toe. Want de regels zijn duidelijk en als iemand er echt in hoort, moet die maar de kiesdrem­ pel halen. Dat dit totaal niet realis­ tisch is, doet er kennelijk niet toe. Nu kan iedereen wel zijn kop in het zand steken en gewoon even enthousiast doen over deze verkie­ zingen (jaar in, jaar uit), maar dan moeten we er ook vrede mee heb­ ben dat de geloofwaardigheid heel ver te zoeken is. Ik laat nu in ieder geval mijn stem horen en ik hoop dat met betrekking tot dit punt Ad Vaivas dat ook gaat doen. Axel Gerressen

IHGEZONDENMEOEIIEUHG

BEN JIJ DE MANAGER VAN DE TOEKOMST? www.deltalloydgroep.com/traineeship

Waarom hij wer?

rf

En hij niet?

Iedereen heeft recht op aidsremmers 6IR0 89571X1 AIDS FONDS 20LAI.G 'lEI SiDSïiBJSACl'lr iS IMti­l

Dit OOS

Opinie

Onderzoek moet nuttiger worden De universitaire praktijk, waarin alleen internationale publicaties meetellen, biedt te weinig ruimte voor toepasbaar onderzoek. Hans Boutellier, bijzonder hoogleraar Veiligheid en Burgerschap, vindt dat wetenschappers meer aandacht moeten besteden aan de relevantie van hun onderzoek en zich niet moeten opsluiten in hun eigen circuits. Toen 'Boer Koekoek' van de Boe­ renpartij in de jaren zeventig in de Kamer werd geconfronteerd met stapels tabellen en grafieken over de ontwikkeling van de landbouw, sprak hij de histonsche woorden: 'Wat heb ik aan al die cijfers, mijn­ heer de voorzitter, ik wil het over de feiten hebben!' Koekoek raakte hier aan een bijzonder punt: de verhou­ ding tussen wetenschappelijk werk en de relevantie daarvan voor de beleidspraktijk. Kennis heeft het karakter aangeno­ men van een politiek buzz­woord. Niet alleen omdat kennis een pro­ minente rol speelt in de ontwikke­ ling van beleid. De ontwikkeling van kennis is in hoge mate een doel op zichzelf geworden. Het belang van kennis nam toe in een tijd dat de betekenis van levensbeschouwingen en ideologieën afnam. Het is echter de vraag of de univer­ sitaire wereld voldoende aansluit bij deze behoefte aan relevante kennisproductie. Neem de actuele ontwikkeling op de hogescholen. In een hoog tempo worden lecto­ ren aangesteld die een toegepaste onderzoeksfunctie tot ontwikkeling moeten brengen. Vanuit de vmiver­ sitaire wereld wordt met argusogen (en met enig dédain) naar deze ont­

wikkeling gekeken. Dit lijkt mij een kortzichtige houding. Ik zou de stelling willen verdedigen dat de hogescholen in een kermis­ behoefte (willen) voorzien die de universiteiten te weinig bestrijken. In de huidige universitaire praktijk, waarin alleen internationale publi­ caties meetellen, is er in principe geen ruimte voor de ontwikkeling van dit soort toepasbare kennis. De academische wereld lijkt eenvoudig­ weg geen boodschap te hebben aan relevantie. Kennis is volgens de gangbare academische criteria gedefinieerd in termen van 'erkenning door het internationale wetenschappelijke forum'. Dit leidt tot scientists' science; onderzoek dat vooral voor de wetenschappelijke gemeenschap interessant is. Het gaat dan meestal om vijf tot tien specialisten. De roep in de jaren zeventig om 'maatschap­ pelijk relevante kennis' heeft om onbegrijpelijke redenen geleid tot zijn tegendeel. Er is sprake van een verabsolutering van het academische kennisideaal. Het is in dit verband zinvol een on­ derscheid te maken tussen waarheid en werkelijkheid. Het wetenschap­ pelijk forum opereert in het teken van 'de waarheid' of beter het scep­

ticisme. Een 'echte' wetenschapper kan niet geloven in een definitieve uitspraak ­ en daar heeft hij gelijk in. De praktijk (beleid en uitvoe­ ring) staat echter in het teken van het innemen van een positie in de werkelijkheid, anders gezegd prag­ matisme. Kennis moet bijdragen aan een beslissing of handeling, ook al weten we dat een wetenschap­ pelijke uitspraak nooit een definitief karakter kan hebben. De practicus moet kiezen, waar de wetenschapper blijft vragen. Dit heeft gevolgen voor de aard van het toegepaste onderzoek. De onderzoeker dient meer oog te heb­ ben voor het maatschappelijke nut van onderzoek. De academische disciplinering via de internationale publicatiedwang staat de relevantie van kennis in de weg. We zouden zelfs kunnen spreken van averecht­ se effecten van de academische vrij­ heid indien deze de facto leidt tot opsluiting in de eigen wetenschap­ pelijke circuits. Hans Boutellier is bijzonder hoogle­ raar Veiligheid en Burgerschap. Deze opinie is een samenvatting van een artikel in het VU­tijdschrift In de marge, maart 2 0 0 6 .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 augustus 2005

Ad Valvas | 576 Pagina's

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 502

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 augustus 2005

Ad Valvas | 576 Pagina's